ΒΟΥΛΗ & ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ_Προϋπολογισμός 2012

Βουλή και Ευρωβουλή,
2011.10.19

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2012

«Η Ένωσή μας αποτελεί ένα ομαδικό εγχείρημα, για ένα κοινό μέλλον ως κοινότητας αξιών. Είμαστε περήφανοι να ανήκουμε σε μια Ένωση θεμελιωμένη στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, σε μια Ένωση αποφασισμένη να προωθεί το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, σε μια Ένωση προσηλωμένη στην έμπρακτη εφαρμογή της ανοχής, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Δουλεύοντας μαζί, εμείς και οι χώρες μας μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του αύριο».

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν «έγραψαν στην άμμο» το παραπάνω απόσπασμα της Διακήρυξης των Αθηνών, με την οποία υποδέχτηκαν τα νέα Κράτη–Μέλη κατά την τελευταία διεύρυνση της Ένωσης. Κανείς τους δεν μπορούσε να διανοηθεί τότε έναν λόγο ο οποίος θα μπορούσε να αποπροσανατολίσει μια Ευρώπη που, κατά την ιστορική της πορεία, κατόρθωνε να αλλάζει τις δομές της, να εμπλουτίζει τις πολιτικές της, να ανανεώνει την ατζέντα της και, πάνω από όλα, να διαφυλάσσει την ενότητά της, διατηρώντας αναλλοίωτες τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε.

Μέχρι που ήρθε η εισαγόμενη κρίση, για να αμφισβητήσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τις διαχρονικές του κατακτήσεις, δημιουργώντας φτώχεια, ανεργία, κοινωνικό αποκλεισμό. Το χρέος των ηγεσιών της Ευρώπης είναι ιστορικό. Οφείλουν σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, να κρίνουν ορθά τα δεδομένα, να σταθμίσουν συνολικά την κατάσταση και να λάβουν τις αποφάσεις εκείνες που θα κλείσουν το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στην ενότητα της Ευρώπης. Πυγμή στις αγορές και ελπίδα στους πολίτες. Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να εκπέμψουν οι αποφάσεις. Ένα μήνυμα ενότητας και συνέχειας για την Ευρώπη. Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν γρήγορα, προκειμένου να ανακοπεί άμεσα η δυναμική που αναπτύσσει η διεθνής κερδοσκοπία και να εξευρεθούν πόροι για να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες της πραγματικής οικονομίας, πριν αυτή πέσει σε κώμα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για επιστροφή στην ομαλότητα. Μόνο έτσι θα μπορέσει η Ευρώπη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές προκλήσεις του αιώνα: τη φτώχεια, την ανεργία, τη γήρανση του πληθυσμού, την ενεργειακή ασφάλεια, την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη.

Η νέα αρχιτεκτονική της οικονομικής διακυβέρνησης δεν μπορεί να δώσει την άμεση απάντηση που χρειάζεται η Ευρώπη. Μην ξεχνάμε ότι το αρχικό «κατασκευαστικό» λάθος του κοινού νομίσματος διατηρείται: δηλαδή επίτευξη ονομαστικής σύγκλισης στο τρίπτυχο έλλειμμα – χρέος – πληθωρισμός, χωρίς να έχει προηγηθεί προσπάθεια να αρθούν οι ανομοιογένειες των οικονομιών της Ευρωζώνης.

Όσο αποτελεσματική και αν αποδειχτεί η ατομική και συλλογική δράση που αποφασίστηκε στο πλαίσιο της νέας αρχιτεκτονικής, το Ευρωπαϊκό όχημα, χωρίς το απαραίτητο «καύσιμο», δεν θα μπορέσει να κινηθεί. Και αν η τροφοδοσία αργήσει, τότε μπορεί να μη βρει καν δρόμο μπροστά του.

Στη χώρα μας, έντεκα εκατομμύρια άνθρωποι, περιμένουν τις αποφάσεις που θα λάβουν οι ηγέτες του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης. Ανάμεσά τους, σε ρόλο παρατηρητή, και η Ελληνική Κυβέρνηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, με την οικονομία να βυθίζεται στην ύφεση και την κοινωνία στην απελπισία, συζητείται ο κρατικός Προϋπολογισμός για το 2012, ο δεύτερος που συντάσσεται υπό καθεστώς Μνημονίου.

Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2011, δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Τα έσοδα κατέρρευσαν, οι δαπάνες διογκώθηκαν, οι δημόσιες επενδύσεις συρρικνώθηκαν και οι ελπίδες ανάκαμψης απομακρύνθηκαν.

Τα μόνα πρόσθετα έσοδα – εκτός των φόρων – στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2012, είναι τα 800 εκατομμύρια Ευρώ που πρόκειται να εισρεύσουν από την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης των έργων του ΕΣΠΑ, και αυτό, όπως είναι γνωστό, με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Ελλάδα του 21ου αιώνα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών με τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρώπη. Το ένα τρίτο των Ελλήνων ζει με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως και τουλάχιστον ένα στα τρία νοικοκυριά, με τρία ή περισσότερα παιδιά έχει εισόδημα κάτω από το όριο φτώχειας.

Αν χρειαζόμουν έναν μόνο λόγο για να καταψηφίσω τον Προϋπολογισμό του 2012, αυτό θα μου αρκούσε.