Διαρκής Επιτροπή_Διαχείριση και προστασία ακινήτων Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης_Επί των άρθρων

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ – ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

«Διαχείριση και προστασία ακινήτων Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων – Ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις» (συζήτηση επί των άρθρων).

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Επιφυλασσόμαστε για τη δεύτερη ανάγνωση.

Κύριε. Πρόεδρε, θα ήθελα να σας διαβάσω ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβα, από κτηνοτρόφους, φίλους μου, της περιοχής των Γρεβενών: «Η κατάργηση του άρθρου 27, του νόμου 2040, του 1992 αποτελεί τη μεγαλύτερη μπαμπεσιά εκ μέρους της πολιτείας προς τους κτηνοτρόφους τα τελευταία 60 χρόνια, από το 1952 οπότε και αποκαταστάθηκαν οι αρχικοί κληρούχοι πατέρες και παππούδες των σημερινών διαδόχων κτηνοτρόφων. Η πολιτεία τους υποσχέθηκε με νόμο –τον νόμο 2041- ότι θα αποκτήσουν κυριότητα μετά από εικοσαετία, του διαχωρισμού των καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε ποσοστό έως και 20% των εκτάσεων αυτών. Τώρα, έρχεται η πολιτεία και καταργεί μονοκοντυλιά το άρθρο αυτό». Βρίσκεται στο άρθρο 37, καταργούμενες διατάξεις, σημείο ιζ.

«Αρκετοί, μάλιστα, έχουν πληρώσει, σύμφωνα με τον νόμο 3147/2003, πολλές από τις εξαμηνιαίες δόσεις, με την προσδοκία ότι σε είκοσι χρόνια θα αποκτήσουν επιτέλους μια σπιθαμή γης. Ουδέποτε είχε παραχωρήσει, στα 180 χρόνια το Ελληνικό Κράτος, σε Έλληνα κτηνοτρόφο έστω και μισό στρέμμα. Εκτάσεις που στο σύνολό τους είναι ό,τι μη αποδοτικό έχει απομείνει από τις μεγάλες απαλλοτριώσεις του εικοστού αιώνα…» –πετροβούνια στην ουσία είναι αυτά και ριζά- «…και είχε γεννήσει την ελπίδα σε τέσσερις γενιές κτηνοτρόφων ότι θα έβρισκαν την ελάχιστη ιστορική δικαίωση και κοντά στην ελπίδα αξιοποίησαν τα χωράφια αυτά, καθάρισαν πέτρες και βράχους, πλήρωσαν για να γίνουν αποδοτικότερα στην καλλιέργεια κτηνοτροφικών φυτών και σήμερα η Πολιτεία ομολογεί ότι τους κορόιδεψε.

Μια έρευνα σε νόμους του Υπουργείου των τελευταίων 12 χρόνων, θα αποδείξει ότι δόθηκαν τίτλοι κυριότητας σε εκτάσεις εντός κτηνοτροφικών λιβαδιών και σε κληρονόμους, οι οποίοι ουδέποτε είχαν την ιδιότητα του κτηνοτρόφου και που ίσως να μην γνώριζαν προς τα πού πέφτει η έκταση, ίσως και να μην είχαν ακούσει στη ζωή τους βέλασμα προβάτου. Η τελευταία περίπτωση είναι η παράγραφος 5 του άρθρου 11 του ν.3147/2003, όπου με ειδική ρύθμιση σε πενήντα κτηνοτροφικά λιβάδια σε όλη την Ελλάδα δόθηκε πλήρης κυριότητα σε κτηνοτρόφους και μη.

Μετά απ’ όλα αυτά, οι πραγματικοί σήμερα κτηνοτρόφοι καλούνται να πληρώσουν τη νομιμότητα, την πίστη τους στους νόμους του Κράτους, γιατί ποτέ δεν καταπάτησαν, δεν πούλησαν σαν οικόπεδα εποικιστικές εκτάσεις –βλέπε Λεκανοπέδιο Αττικής- δεν υπέγραψαν παράνομες συμβολαιογραφικές πράξεις…» και έχει και κάτι άλλα «δεν» που δεν θέλω να τα διαβάσω. «…Με την κατάργηση του άρθρου αυτού τίθεται θέμα κληρονομικότητας στη νομή των κλήρων. Αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο ως έχει και σε ένα μήνα πεθάνει ο σήμερα αποκατεστημένος κτηνοτρόφος, κάποιο παιδί του ή η γυναίκα του που θα συνεχίσει τη δουλειά του κτηνοτρόφου και κληρονομήσει το κοπάδι, θα πρέπει να μπει στη διαδικασία των κριτηρίων του άρθρου 7 και θα χρειαστεί ίσως να αποκτήσει πτυχίο Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι.. Από το 1952 μέχρι σήμερα πάντα υπήρχαν διατάξεις για την κληρονομικότητα της νομής στα κτηνοτροφικά λιβάδια υπέρ των κληρονόμων κτηνοτρόφων. Σήμερα, γιατί;

Δεν είμαστε νομικοί, ώστε να εισέλθουμε σε νομικά μονοπάτια, κτηνοτρόφοι είμαστε, δεν μπορούμε να έρθουμε στην Αθήνα στη Βουλή, στην αρμόδια Επιτροπή, για να βροντοφωνάξουμε το άδικο που πάει να γίνει νόμος».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε Πρόεδρε, για τα πρακτικά. Επειδή με γνωρίζετε και εσείς και οι άλλοι συνάδελφοι, θέλω να πω ότι δεν σπεύδω να υιοθετήσω ανώνυμα ηλεκτρονικά μηνύματα. Το συγκεκριμένο όμως φέρει υπογραφές από ανθρώπους τους οποίους γνωρίζω προσωπικώς. Είναι κτηνοτρόφοι, βόσκουν πρόβατα και τα ονόματά τους είναι εδώ. Δεν γνωρίζω καλά το θέμα, όμως σας το έθεσα, γιατί νομίζω πως έχουν δίκιο.

Κύριε Υπουργέ, έδωσα στους συνεργάτες σας χθες ένα νομικό σχολιασμό κατ’ άρθρο. Δεν έχει νόημα να τα επαναλάβω τώρα. Θα ήθελα, όμως, κάποια στιγμή, να μου πείτε ποιες από αυτές τις παρατηρήσεις δέχεστε και θα ενσωματώσετε ενόψει της δεύτερης ανάγνωσης του νομοσχεδίου.

Θα αναφερθώ πολύ σύντομα στα άρθρα.

Κατ’ αρχήν, στο άρθρο 1, σχετικά με το ζήτημα των ακινήτων που επιστρέφουν στο Δημόσιο, σημειώστε ότι μπορεί να υπάρξει ακόμα και συνταγματικό ασυμβίβαστο, εάν η διαδικασία της παραχώρησης δεν έχει προχωρήσει, επειδή σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να μην εκδόθηκαν υπουργικές αποφάσεις, ενώ κάπου αλλού εκδόθηκαν. Εδώ θα πρέπει να υπάρξουν διευκρινίσεις.

Στο άρθρο 4 για τις Α.Π.Ε., είναι αυτονόητο ότι η μίσθωση θα πρέπει να είναι 20ετης και με ανανέωση επιπλέον 5 ετών, έτσι ώστε να ταυτίζεται ο χρόνος με τη διάρκεια της σύμβασης που υπογράφουν για την πώληση της ηλεκτρικής ενέργειας.

Στο άρθρο 11 θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι μετά την παραχώρηση χωρίς αντάλλαγμα για κοινωφελείς σκοπούς, δεν μπορεί ο χρήστης να εκμισθώσει το ακίνητο με αντάλλαγμα. Εδώ χρειάζεται μια διευκρίνιση ή να απαγορευθεί ή να τεθεί τέτοιου είδους εκμίσθωση, υπό συγκεκριμένους όρους. Αυτό μπορείτε να το διαβάσετε σε συνδυασμό με το άρθρο 6.

Στο άρθρο 7 θα πρέπει να δοθούν κάποιες διευκρινίσεις: ποιες επιπτώσεις θα έχει το άρθρο αυτό, λόγω του ότι δεν έχει ολοκληρωθεί το μητρώο των αγροτών, του ν. 3874/2010, όσον αφορά στην ιδιότητα του επαγγελματία αγρότη.

Στο ίδιο άρθρο, σχετικά με το κριτήριο, σύμφωνα με το οποίο προηγείται νομικό πρόσωπο, εάν υπάρχει ισοβαθμία για την παραχώρηση της χρήσης, με τα περισσότερα μέλη. Το ερώτημα – εάν έχω καταλάβει καλά κι εγώ- είναι αν μπορούν να ελεγχθούν αν υπάρχουν περιπτώσεις εικονικών εγγραφών μελών.

Στο ίδιο άρθρο, σχετικά με τα έσοδα από τις παραχωρήσεις, αυτές που αφορούν κυρίως σε αρμοδιότητες περιφερειάρχη, μπορείτε να εξετάσετε τη δυνατότητα δημιουργίας ενός ειδικού ΚΑΕ σε κάθε περιφέρεια, μέσα από τον οποίο θα χρηματοδοτούνται συγκεκριμένα έργα, κυρίως έργα αγροτικής ανάπτυξης και, βεβαίως, στήριξης του αγροτικού εισοδήματος;

Άρθρο 10. Σχετικά με τη διαδικασία εμβαδομέτρησης του ακινήτου. Ενδέχεται να υπάρξει πρόβλημα στη χρήση του συστήματος αναφοράς και αυτό να έρχεται σε αντίθεση με τον νόμο περί αυθαιρέτων. Θα πρέπει και αυτό να διευκρινιστεί.

Στο άρθρο 11 δεν είναι σαφές εάν η διάταξη μπορεί να σταθεί, αν ο χρήστης αποχωρήσει πριν από τη λήξη της παραχώρησης π.χ. για λόγους ανωτέρας βίας.

Στο άρθρο 12 δεν υπάρχει κάποια ημερομηνία για την διόρθωση των κτηματολογικών στοιχείων.

Στο άρθρο 14 σχετικά με τον Πρόεδρο της Επιτροπής. Εδώ ορίζετε έναν ανώτερο κατά βαθμό ΠΕ (Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης), και μεταξύ ομοιοβάθμων, επιλέγετε εκείνον που έχει τα περισσότερα χρόνια υπηρεσίας. Εάν όμως προκύψει κάποιος με προσόντα ΔΕ (Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) με περισσότερα χρόνια υπηρεσίας από τον ΠΕ, ενδέχεται να οριστεί Πρόεδρος της Επιτροπής. Νομίζω όμως ότι αυτό δεν είναι σωστό. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα πρέπει να είναι πάντοτε ΠΕ.

Το άρθρο 18 φαίνεται να είναι ανεφάρμοστο, καθώς δεν έχει διατυπωθεί ο τρόπος που θα λαμβάνει γνώση η Επιτροπή για το εάν υπάρχει ή όχι αυθαίρετο, ώστε να προχωρά στην σχετική ενημέρωση για κατεδάφιση. Και σας υποβάλλω ένα εύλογο ερώτημα: με ποιο τρόπο θα κάνει αυτή τη δουλειά, μια Επιτροπή από τον Πειραιά για ένα αυθαίρετο π.χ. στη Χίο;

Το άρθρο 20 ίσως να χρειάζεται αναδιατύπωση και μια σαφέστερη περιγραφή της αξιόποινης συμπεριφοράς που τιμωρούμε.

Με το άρθρο 23 ανταμείβουμε τον καταπατητή δίνοντάς του την δυνατότητα να εξαγοράσει ότι έχει καταπατήσει. Πρακτικά αναπαράγουμε μια κακή πρακτική και στέλνουμε λανθασμένα μηνύματα. Αυτά τα έχουμε συζητήσει επανειλημμένως. Δηλαδή, μπορείς να αυθαιρετήσεις, να καταπατήσεις, γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή θα νομιμοποιηθείς. Τίθεται επίσης και ένα ακόμη ερώτημα: με ποιο σκεπτικό επιλέχθηκε η ημερομηνία 5.6.1993 και όχι κάποια προγενέστερη ή μεταγενέστερη;

Στο άρθρο 27, σχετικά με τη ρύθμιση αυθαιρέτων σε αγροτικά ακίνητα. Το άρθρο αυτό, στην ουσία, επιβεβαιώνει την προχειρότητα των ρυθμίσεων που έχει κάνει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και βέβαια, δημιουργεί θέμα με την νομιμοποίηση που επιχειρείτε. Τίθεται επίσης και ένα ακόμη ερώτημα: σχετίζουμε ναι ή όχι, τη ρύθμιση αυτή με τον εν εξελίξει χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό;

Στο άρθρο 28 υπάρχει ο εξής κίνδυνος: σε περιοχές όπου υπάρχουν ανταλλάξιμα κτήματα, υπάλληλοι της Περιφέρειας να θεωρήσουν αυθαίρετα ότι πρόκειται περί γεωργικής γης, και έτσι να μεταβιβαστούν στο δικό σας Υπουργείο και να αλλάξει και ο χαρακτήρας τους. Επομένως, θα πρέπει να επαναδιατυπώσετε το άρθρο 28.

Στο άρθρο 35, σχετικά με την τροποποίηση του Κώδικα Απαλλοτριώσεων. Όπως έχει διατυπωθεί τα ακίνητα θεωρούνται απαλλοτριωμένα με την πράξη και όχι με την καταβολή της αποζημίωσης. Αυτό θα δημιουργήσει νομικά ή ακόμη και συνταγματικά θέματα.

Η Εισηγητική Έκθεση στη σελίδα 9 σε συνδυασμό με τις διατάξεις που καταργούνται, κατά την γνώμη μας, ανοίγει τον δρόμο για κατάτμηση αγροτεμαχίων. Σήμερα αυτό δεν επιτρέπεται. Επιπλέον, ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι είναι στο πνεύμα του σχεδίου νόμου, που εγώ δεν το πιστεύω, η όλη διατύπωση δημιουργεί προϋποθέσεις για κατάτμηση ακόμη και των μη άρτιων οικοπέδων.

Με το άρθρο 35 υπάρχει περίπτωση να τεθεί σε κίνδυνο η αγροτική γη, η οποία να κατατμηθεί και να αλλάξει χρήση. Το είπα και χθες στη συζήτηση επί της αρχής. Εμείς ζητάμε την διαγραφή της παραγράφου 1 του άρθρου 26 του ν.2132/99.

Αυτά τα σχόλια είχα να κάνω επί των άρθρων. Εμείς θα τοποθετηθούμε στη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου, εφόσον ο Υπουργός λάβει υπόψη του κάποιες από τις προτάσεις μας στο παρόν νομοσχέδιο, καθώς και τη νομική τεκμηρίωση που του καταθέσαμε. Προς το παρόν επιφυλασσόμεθα και επί των άρθρων.