Διαρκής Επιτροπή_Θαλάσσια Στρατηγική

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ – ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΕΜΠΟΡΙΟΥ

«Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος – Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του ΕΚ και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008».

Τρίτη 17 Μαΐου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ε.Ε., ήδη από το 2006 με την Πράσινη Βίβλο, διαμορφώνει ένα πλαίσιο θαλάσσιας πολιτικής, με πολλές πτυχές, στις οποίες θα ήθελα να αναφερθώ, πριν περάσω στο θέμα που συζητάμε σήμερα. Επίκεντρο του πλαισίου αυτού είναι ο ολοκληρωμένος χαρακτήρας που θα πρέπει να έχει η θαλάσσια πολιτική στην Ε.Ε. για τη μεγιστοποίηση της βιώσιμης εκμετάλλευσης θαλασσών και ωκεανών, αλλά και για την ανάπτυξη της θαλάσσιας οικονομίας και των παράκτιων περιφερειών.

Απώτερος σκοπός του πλαισίου είναι η εγκαθίδρυση ενός ευρωπαϊκού θαλάσσιου χώρου και η προώθηση της ηγετικής θέσης της Ε.Ε. στις διεθνείς θαλάσσιες υποθέσεις.

Σε σχετική της Ανακοίνωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρεται στη συνεργασία για τα θαλάσσια θέματα στο πλαίσιο των πολιτικών διεύρυνσης και γειτονίας, στη συγκρότηση ενός ευρωπαϊκού δικτύου θαλάσσιας επιτήρησης και προστασίας των θαλασσίων συνόρων της Ε.Ε. καθώς και στην ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών. Αυτά, σύμφωνα με την ίδια Ανακοίνωση, απαιτούν το συντονισμό των τομεακών πολιτικών και την ύπαρξη ενός κατάλληλου μηχανισμού διαχείρισης.

Το πλαίσιο της θαλάσσιας πολιτικής συμπληρώνεται με τρεις ακόμη Ανακοινώσεις της Επιτροπής, μία πρόταση Κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος στήριξης της περαιτέρω ανάπτυξης μιας ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής – η Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε και έκθεση σχετικά με το πρόγραμμα αυτό, προϋπολογισμού 50 εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2011-2013, – και τέλος, μια Έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί.

Ολοκληρώνω την παρουσίαση του πλαισίου θαλάσσιας πολιτικής, με τους στρατηγικούς προσανατολισμούς του.

Ο πρώτος είναι η ενοποίηση της θαλάσσιας διακυβέρνησης. Προβλέπονται θεσμικά όργανα από πλευράς κρατών μελών αλλά και παράκτιων περιφερειών. Τα όργανα αυτά – και συγκρατήστε εδώ την υπόθεση “Καλλικράτης” – πρέπει να δημιουργήσουν αποτελεσματικές δομές για τους σκοπούς της συνεργασίας και των διαβουλεύσεων με στόχο την αξιοποίηση συνεργιών και την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να σας αναφέρω ότι η αρμόδια Επίτροπος, η κυρία Δαμανάκη, απαντώντας σε ερώτηση Έλληνα Ευρωβουλευτή, είπε ότι η θαλάσσια διακυβέρνηση αποτελεί σκέλος της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής και προτεραιότητα για την ανάπτυξη της και ότι το μείζον θέμα είναι η ενοποιημένη θεώρηση της θαλάσσιας πολιτικής. Τα λέω αυτά γιατί όπως θα δούμε παρακάτω δεν φαίνεται ότι προχωράμε ως χώρα προς την ενοποίηση αυτή.

Η Επίτροπος είπε επίσης, ότι αρκετά Κράτη-Μέλη έχουν πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο στη θαλάσσια διακυβέρνηση και έχουν προβεί στη δημιουργία δομών συντονισμού για την αντιμετώπιση των πολιτικών που έχουν αντίκτυπο στη θάλασσα και, ως παράδειγμα, ανέφερε τη δημιουργία του Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας (ΥΘΥΝΑΛ). Θεωρεί δηλαδή ότι το ΥΘΥΝΑΛ αποτελεί τη δομή εκείνη που θα συντονίζει όλες τις κρατικές πολιτικές που έχουν αντίκτυπο στη θάλασσα. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο μακριά είναι τα όσα θεσπίζονται με το νομοσχέδιο που συζητάμε.

Οι υπόλοιποι προσανατολισμοί του Ευρωπαϊκού πλαισίου θαλάσσιας πολιτικής είναι, η ανάπτυξη διατομεακών εργαλείων, οι στρατηγικές που στηρίζουν τις θαλάσσιες λεκάνες, η ενίσχυση της διεθνούς διάστασης της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής, η αειφόρος οικονομική ανάπτυξη, η απασχόληση και η καινοτομία και, τέλος, ο καθορισμός των ορίων για τις θαλάσσιες δραστηριότητες με σκοπό την εξασφάλιση της αειφορίας. Ο τελευταίος αυτός προσανατολισμός, αφορά στην Οδηγία 2008/56 και στο Νόμο που την ενσωματώνει στο εθνικό δίκαιο, τον οποίο συζητάμε σήμερα. Πρόκειται δηλαδή για τον περιβαλλοντικό πυλώνα της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής. Μέχρι εδώ πιστεύω ότι όλοι οι συνάδελφοι έχουν αντιληφθεί ότι, σήμερα, η χώρα μας δεν διαθέτει ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό πλαίσιο που περιέγραψα. Ας δεχτώ όμως ότι είμαστε στο δρόμο για τη διαμόρφωσή της.

Προχωρώ τώρα στην Οδηγία. Η Οδηγία αφορά σε όλα τα θαλάσσια ύδατα, στο βυθό και στο υπέδαφος εντός των εθνικών υδάτων, και στοχεύει στην αντιμετώπιση των συνεπειών στο θαλάσσιο περιβάλλον που προέρχονται από όλες τις χώρες, στην ίδια θαλάσσια περιοχή. Σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα που τίθενται θα πρέπει: μέχρι το 2012 να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης, μέχρι το 2013 να έχουν οριοθετηθεί οι προστατευόμενες περιοχές, μέχρι το 2014 να έχουν θεσπιστεί προγράμματα παρακολούθησης της περιβαλλοντικής κατάστασης υδάτων και μέχρι το 2015 να έχουν διαμορφωθεί μέτρα που θα εξασφαλίζουν την καλή περιβαλλοντική κατάσταση των υδάτων.

Η Οδηγία, κ. Πρόεδρε, έθετε ως προθεσμία ενσωμάτωσης την 15η Ιουλίου του 2010. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2010, κυρία Υπουργέ, μας είχατε κοινοποιήσει εδώ στη Βουλή, ένα σχέδιο του νόμου, το οποίο, έρχεται προς συζήτηση σήμερα, δηλαδή μετά από πέντε μήνες. Θυμίζω ότι λόγω μη συμμόρφωσης της χώρας μας, στις 27 Ιανουαρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη με προθεσμία δύο μηνών. Θα ήθελα να μας πείτε σήμερα, εάν έχετε απαντήσει σε αυτή την αιτιολογημένη γνώμη και αν έχετε κοινοποιήσει στην Επιτροπή το σχέδιο νόμου που συζητάμε. Επειδή δεν είχα νεότερα σχετικά με την εξέλιξη της ενσωμάτωσης αυτής, κατέθεσα σχετική ερώτηση στις 14 Απριλίου, δηλαδή μία εβδομάδα μετά την επίσκεψη του αρμοδίου Επιτρόπου κου Potocnik, ο οποίος, στην αίθουσα αυτή και παρουσία σας, κυρία Υπουργέ, αναφέρθηκε σε 27 εκκρεμείς υποθέσεις για εν δυνάμει παραβάσεις της Ελλάδας, λέγοντας πως είμαστε μια από τις πιο προβληματικές χώρες από πλευράς τήρησης της Ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Προχωρώ τώρα σε ορισμένες παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου.

Καταρχήν, έχω ερωτήσεις σχετικά με τους ορισμούς. Το Υπουργείο Εξωτερικών έχει ελέγξει το κείμενο; Για παράδειγμα, παραβάλλοντας το Σχέδιο Νόμου με την Οδηγία βλέπω μια αναφορά στο εύρος αιγιαλίτιδας ζώνης, ενώ η Οδηγία αναφέρεται στα χωρικά ύδατα. Χωρικά ύδατα και αιγιαλίτιδα ζώνη δεν έχουν μεγάλη διαφορά. Ωστόσο, βλέπω άλλον ορισμό σε σχέση με αυτόν της Οδηγίας και θα ήθελα να ξέρω. Επίσης, υπάρχει μια αναφορά στη Λεβαντίνη θάλασσα. Έχω δει και τους χάρτες. Όποιους ρώτησα, κανείς δεν ήξερε να μου πει ποια είναι η Λεβαντίνη θάλασσα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΒΕΛΕΓΚΑΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Είναι από το Ιόνιο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Όχι, δεν είναι. Σύμφωνα με το χάρτη που είναι ενσωματωμένος στο νόμο, βρίσκεται μεταξύ Κρήτης και Δωδεκανήσου.

Θα κάνω τώρα μια αναφορά στο άρθρο 6, παράγραφος 3, όπου το άρθρο ζητά να γίνει μια εξειδίκευση…

ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΣΟΥΛΑ) ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: Πώς εισηγείστε, κ. Μουσουρούλη; Μας μοιράζουν συνεχώς νομοτεχνικές διορθώσεις.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Είναι δύο επί του αρχικού.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριοι συνάδελφοι, εγώ θα επιφυλαχθώ επί των τροπολογιών. Τώρα τοποθετούμαι επί του νομοσχεδίου.

Το άρθρο 6 λοιπόν, παράγραφος 3, χρειάζεται εξειδίκευση. Η Ελλάδα έχει δεδομένα σύνορα και ξέρει με ποια Κράτη – Μέλη μοιράζεται τα ύδατα της Μεσογείου. Γράψτε το στο Νόμο. Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο σε αυτά. Αφορούν ζητήματα αρμοδιότητας ΥΠ.ΕΞ. και γι αυτό πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Μπορεί το νομοσχέδιο αυτό να επικεντρώνεται στον περιβαλλοντικό πυλώνα, ωστόσο το ζητούμενο εξακολουθεί να είναι η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική. Φοβάμαι, κ. Πρόεδρε, βλέποντας τις πολυμελείς επιτροπές που το Υπουργείο έχει προετοιμάσει για την εφαρμογή της Οδηγίας, ότι η πολιτική αυτή θα παραμείνει για καιρό ζητούμενο. Είμαι βέβαιος ότι με αυτό το «πέρα δώθε» Υπουργείων, Γραμματειών και Φορέων δεν θα υπάρξει ούτε καν συντονιστική κατεύθυνση.

Ξεκινώ με την Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής, η οποία, προσέξτε, εγκρίνει, μετά από εισήγηση του Υπουργού Περιβάλλοντος, το Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής. Στην Επιτροπή αυτή μετέχουν ένα σωρό Γενικοί Γραμματείς, ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων, ο οποίος αναπληρώνει τον Πρόεδρο, δηλαδή την Υπουργό, και διάφοροι άλλοι. Το Σχέδιο Νόμου αναφέρει ότι με απόφαση του Υπουργού μπορεί να αλλάξει η σύνθεση της Επιτροπής. Δηλαδή δίνεται εξουσιοδότηση στον Υπουργό να ανατρέπει το Νόμο. Δεν με πειράζει. Είναι κάτι που βλέπουμε πολλές φορές στα νομοθετήματα. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο Υπουργός εισηγείται και μετά, ως Πρόεδρος, εγκρίνει. Συνήθως, εισηγείται κάποια επιτροπή, διυπουργική ενδεχομένως, και μετά εγκρίνει ο Πρόεδρος.

Προχωρώ στην Αρμόδια Αρχή. Ως Αρμόδια Αρχή ορίζεται η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, στην οποία υπάγεται η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ καθώς και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΠΠΕΡΑΑ). Στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων, συνιστάται, σύμφωνα με το Σχέδιο Νόμου, Γνωμοδοτική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τη θαλάσσια περιβαλλοντική στρατηγική. Και εδώ συμβαίνουν πάλι τα ίδια. Πρόεδρος είναι ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων και σε περίπτωση κωλύματος, κάποιος άλλος που ορίζεται από αυτόν.

Θέλω να σας ρωτήσω και να συνοψίσω: Το Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής καταρτίζεται από τη Γνωμοδοτική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων με Πρόεδρο – ας προσέξουμε εδώ τη διαδρομή – τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων. Στη συνέχεια υποβάλλεται προς έγκριση στον Υπουργό, ο οποίος το εισηγείται στην Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Στρατηγικής, με Πρόεδρο τον εαυτό του και αναπληρωτή τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων οι οποίοι και το εγκρίνουν. Αυτή η διαδρομή δεν μου φαίνεται σωστή. Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Σε όλα τα νομοθετήματα υπάρχει γνωμοδότηση, υποβολή, πολιτική υιοθέτηση και τέλος.

Θα ήθελα επίσης να μου εξηγήσει η κυρία Υπουργός, γιατί η Ειδική Γραμματεία Υδάτων ανέλαβε το ρόλο της Αρμόδιας Αρχής. Επειδή η Οδηγία είναι συνυφασμένη με την Οδηγία 60/2000 για την πολιτική υδάτων, λεκάνες απορροής ποταμού κ.λπ.; Αυτό, όμως, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απόφασή σας, η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, να διαμορφώνει πολιτική για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και να συντονίζει δημόσιους, ιδιωτικούς, αλλά και επιστημονικούς φορείς. Πολύ δε περισσότερο, δεν δικαιολογείται να εισηγείται νομοθετικά και διοικητικά μέτρα για την εφαρμογή της Εθνικής Θαλάσσιας Στρατηγικής. Αν δεχτούμε, όμως, ότι τα κάνει όλα αυτά, τότε το ΥΘΥΝΑΛ τι ακριβώς κάνει; Το ΥΘΥΝΑΛ δεν δημιουργήθηκε και για αυτό; Δηλαδή για να συντονίζει την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική;

Τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Δεν ξέρω αν η επιλογή της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων οφείλεται σε άλλους λόγους, εγώ πάντως θα ήθελα να ακούσω και την επίσημη άποψη του ΥΘΥΝΑΛ. Επαναλαμβάνω, το Υπουργείο αυτό δημιουργήθηκε για να έχει ένα συντονιστικό ρόλο στην ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική. Και δεν το αναφέρω μόνο εγώ. Το αναφέρουν και πολλά από τα σχόλια της δημόσιας διαβούλευσης. Θα μου πείτε, κ. Πρόεδρε, «υπερασπίζεστε το Υπουργείο αυτό;» – όχι, αλλά από τη στιγμή που το δημιουργήσατε, ας παίξει τουλάχιστον το ρόλο του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΒΕΛΕΓΚΑΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Πάντως η Ειδική Γραμματεία Υδάτων κάποια σχέση έχει και με τη θάλασσα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): θα ήθελα να πω και κάτι ακόμα. Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων παίζει το ρόλο του συντονιστή για την εφαρμογή της Οδηγίας 60/2000. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 6 Απριλίου, μας «έβγαλε κόκκινη κάρτα» μαζί με άλλα τρία Κράτη – Μέλη. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε δημοσιοποιώντας και το σχετικό χάρτη, η Ελλάδα, το Βέλγιο, η Δανία και η Πορτογαλία, εγκαλούνται διότι δεν έχουν προχωρήσει στη δημόσια διαβούλευση των σχεδίων διαχείρισης. Υπ όψιν ότι τα σχέδια αυτά τα έχετε παραλάβει εδώ και πάρα πολύ καιρό και τα τροποποιείτε, και τέλος πάντων, φτάσαμε στο σημείο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αμφισβητεί την όλη διαδικασία.

Να προσθέσω επίσης, ότι στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων υπάρχει, από το 2003, το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων, η Εθνική Επιτροπή Υδάτων και άλλα δυσκίνητα όργανα, τα οποία δεν έχουν λειτουργήσει όπως θα έπρεπε. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς λογική επαναλαμβάνεται και στο Σχέδιο Νόμου. Κατά τη γνώμη μου, η γνώση και η πληροφόρηση πρέπει να διαχέονται υπηρεσιακά και να υπάρχει συνεργασία όλων των εμπλεκομένων αλλά και να κατανοεί ο ένας σε τι συνεισφέρει ο άλλος. Διαφορετικά, θα μιλάμε για ατέρμονες συνελεύσεις Γενικών Γραμματέων κ.ο.κ..

Εκτός από το ζήτημα της επάρκειας και της καταλληλότητας της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων, θέλω να αναφερθώ και σε ένα άλλο ευρύτερο ζήτημα που σχετίζεται με τα περιβαλλοντικά της θάλασσας και συγκεκριμένα το φορέα που θα τα επιβλέπει και θα τα ελέγχει. Το Λιμενικό Σώμα. Ο ελεγκτικός βραχίονας για την άσκηση της πολιτικής που συζητάμε είναι το Λιμενικό Σώμα, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Επίσης, βρίσκεται σε εξέλιξη το χωροταξικό για τις υδατοκαλλιέργειες που, όπως είναι γνωστό, έχει πυροδοτήσει νέες τριβές μεταξύ αλιέων και ιχθυοκαλλιεργητών. Και με την ευκαιρία να σας ρωτήσω: μια ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική δεν θα έπρεπε να είχε ήδη αντιμετωπίσει το θέμα;

Ένα ακόμα παράδειγμα και σημειώστε το κυρία Υπουργέ, αφορά στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και συγκεκριμένα της Διεύθυνσης Τουριστικών Λιμένων. Αναφέρομαι στο διαγωνισμό που προκήρυξε πρόσφατα ο ΟΛΠ για την απομάκρυνση από το Λιμάνι του Πειραιά εγκαταλελειμμένων πλοίων που απειλούν να ρυπάνουν. Ένα αντίστοιχο παράδειγμα υπάρχει και στην πατρίδα μου στην Χίο, όπου εδώ και ένα χρόνο προσπαθώ να αποσπάσω τη δέσμευση του αρμόδιου Υπουργείου για απομάκρυνση των πλοίων πριν αυτά βυθιστούν. Πρόκειται για ζητήματα που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπισθεί, αν, ως Κυβέρνηση και όχι ως ΥΠΕΚΑ, είχατε δημιουργήσει μια κατάλληλη δομή για το συντονισμό των ενεργειών. Σας ανέφερα αυτά τα περιστατικά για να σας δείξω ότι το ζητούμενο, δεν προσεγγίζεται. Μπορεί εσείς να ασχολείστε μόνο με το περιβάλλον, ωστόσο το Σχέδιο Νόμου που συζητάμε, δεν καλύπτει τους στόχους του ευρύτερου πλαισίου της Ε.Ε..

Κύριε Πρόεδρε, ενώ εγώ μιλώ μου καταθέτουν συνεχώς τροπολογίες που προφανώς δεν μπορώ να σχολιάσω.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος): Δεν είναι τροπολογία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Τι είναι; Νομοτεχνικές βελτιώσεις; Τέσσερα με πέντε χαρτιά μου έχουν αφήσει από τη στιγμή που άρχισα να μιλώ.

Θα ήθελα τώρα να επισημάνω ορισμένα σχόλια που έχουν αναφερθεί στην δημόσια διαβούλευση του Σχεδίου Νόμου.

Σημειώθηκε κατ’ αρχήν ο ρόλος του Λιμενικού Σώματος ως ελεγκτικού μηχανισμού για 15.000 χιλ. ακτογραμμής. Είναι γνωστό ότι σήμερα οι περιπολίες είναι ανύπαρκτες.

Τέθηκε το θέμα της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του άρθρου 19 παρ.2, η οποία, σύμφωνα με αρκετά σχόλια, έχει ακαθόριστο αριθμό μελών, ενώ δεν αναφέρονται : ο εσωτερικός κανονισμός, οι προθεσμίες για γνωμάτευση, το αν η γνώμη της Επιτροπής είναι δεσμευτική για την Ειδική Γραμματεία Υδάτων κ. ο. κ..

Ένα σημαντικό σχόλιο που δέχομαι απολύτως, αφορά στη ΔΕΗ η οποία λειτουργεί σημαντικό αριθμό θερμικών ΑΣΠ (Αυτόνομων Σταθμών Παραγωγής) στην παράκτια ζώνη της νησιωτικής και της ηπειρωτικής Ελλάδας. Δεν αφορά μόνο πετρελαϊκές μονάδες αλλά όλες τις μονάδες που οι τεχνολογίες τους χρησιμοποιούν το θαλάσσιο ύδωρ ως ψυκτικό μέσο. Είναι λοιπόν σωστό, στα όργανα αυτά να συμμετέχει και η ΔΕΗ.

Τέλος, σημειώνω και τις καθυστερήσεις που υπάρχουν στη θέσπιση του Ειδικού Χωροταξικού για τον παράκτιο χώρο και τα νησιά, θέμα το οποίο σαφώς συνδέεται με τη στρατηγική που συζητάμε σήμερα για το θαλάσσιο περιβάλλον.

Έρχομαι τώρα στην τροπολογία για την άμεση απόδοση ποσοστού 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) στους οικιακούς καταναλωτές. Κατ’ αρχήν, τη ρύθμιση αυτή την είχαμε προτείνει εμείς στο Σχέδιο Νόμου που σας παραδώσαμε και φέρατε στην Βουλή. Πρόκειται για το Νόμο 3851/2010. Κοιτώντας πρόχειρα τη νέα ρύθμιση, το σχόλιό μου είναι ότι τροποποιείτε τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ποσού που θα καταβάλλεται, ώστε να επωφελούνται λιγότερο όσοι δεν ανήκουν στο κοινοτικό διαμέρισμα, ενώ καταργείτε και το εισοδηματικό κριτήριο, αποδίδοντας το όφελος σε όλες τις εισοδηματικές τάξεις. Είμαι λοιπόν αντίθετος με αυτή τη ρύθμιση και παρακαλώ να την αιτιολογήσετε. Χρειάζονται κριτήρια οικονομικά, να λαμβάνεται δηλαδή υπόψη η οικονομική κατάσταση του καταναλωτή, αλλά και κριτήρια αναλογικότητας.

Κλείνω την τοποθέτησή μου με κάποια πρόχειρα σχόλια επί της τροπολογίας σχετικά με τη “διπλή ανάπλαση”. Ο Ελαιώνας ανήκει σε 5 δήμους. Το Προεδρικό Διάταγμα του σχεδίου πόλης ήταν σε εκκρεμότητα από το 1985. Δεν ισοσκελίστηκαν οι εισφορές σε γη και δεν έγινε ποτέ ισοκατανομή του χώρου πρασίνου. Διορθώστε με αν κάπου κάνω λάθος. Ο Δήμος Αθηναίων έπρεπε, με βάση την αρχική ρύθμιση, να αγοράσει 300 περίπου στρέμματα και να αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με το σχέδιο του 1985, ο Δήμος Αθηναίων έπρεπε να αγοράσει τις βιομηχανίες ΕΤΜΑ, ΤΡΙΑ ΑΛΦΑ και SOFTEX αμέσως μόλις σταματούσε η λειτουργία τους, για να τις μετατρέψει σε χώρο πρασίνου. Προχωράμε στο χρόνο.

Όταν το 1993 έκλεισε η ΕΤΜΑ, ο Δήμος Αθηναίων δεν είχε χρήματα για να την αγοράσει. Τότε το ΥΠΕΧΩΔΕ προέβλεψε να κτιστεί ένα μέρος και το υπόλοιπο να αποδοθεί για πράσινο στο Δήμο. Φτάσαμε στο 2003 όταν άρχισε η συζήτηση για τη “διπλή ανάπλαση”. Για να γίνει δηλαδή η μεταφορά του γηπέδου του Παναθηναϊκού και να μετατραπεί η Αλεξάνδρας σε χώρο πρασίνου, όπως προέβλεπε και το ρυθμιστικό. Το γήπεδο κατέληξε στο Βοτανικό. Στη συνέχεια, θεσπίστηκε ο Νόμος 3481/2006 σύμφωνα με τον οποίο, το νέο γήπεδο θα κατασκευαστεί στο τμήμα της ΕΤΜΑ που θα αποδίδετο για πράσινο. Στο τμήμα αυτό προστέθηκε και ένα γήπεδο καλαθοσφαίρισης καθώς και ένα δημοτικό κτίριο που τώρα, αν κατάλαβα καλά, αφαιρούνται. Το καταλαμβανόμενο πράσινο θα ισοσκελίζονταν με την έκταση που θα αποδεσμευόταν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τελικά το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακύρωσε στοιχεία του 3481/2006, αλλά αποδέχτηκε ότι με Νόμο μπορεί να ισοσκελιστεί πράσινο.

Ένα γενικό σχόλιο πριν σας πω την άποψή μας. Αν και το όλο θέμα ξεκίνησε το 1993, είμαστε ακόμα εδώ και το συζητάμε, μετά από τόσα χρόνια. Ότι και να γίνει πάντως, ο Δήμος Αθηναίων και πάλι θα βρεθεί με την υποχρέωση να αποζημιώσει για τις εκτάσεις. Σε αυτό δεν χωρά καμία αμφιβολία. Αν όμως, κύριοι συνάδελφοι, στο θέμα της “διπλής ανάπλασης”, η πολιτεία χρειάστηκε περίπου 18 με 19 χρόνια – η σκέψη μου πηγαίνει στην τρέχουσα πολιτική ατζέντα – φανταστείτε πόσος χρόνος χρειάζεται για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του κράτους.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΜΠΑΤΖΕΛΗ: Το 2006 ήταν ο κύριος Σουφλιάς.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Σύμφωνα με την τροπολογία, απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση της άδειας λειτουργίας των αθλητικών εγκαταστάσεων, πλην του γηπέδου ποδοσφαίρου, είναι η έκδοση της άδειας κατεδάφισης των υφιστάμενων αθλητικών εγκαταστάσεων στην περιοχή ανάπλασης 1.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Αναδιατυπώθηκε.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Αναδιατυπώθηκε; Δεν είδα την αναδιατύπωση. Δεν αφορά πλέον στις δεσμεύσεις του άρθρου 2β του 3481/ 2006; Το πήρατε πίσω δηλαδή;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος): Υπάρχει αναδιατύπωση και με τις προτάσεις που έχει κάνει………………………………….

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΒΕΛΕΓΚΑΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Στο τέλος κύριε Μουσουρούλη, κάνετε τις ερωτήσεις. Κύριε Υπουργέ, κρατήστε τις απαντήσεις.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Όχι, είναι σκόπιμο να το ακούσω τώρα γιατί δεν πρόλαβα να δω τις τελευταίες νομοτεχνικές βελτιώσεις.

Καταλήγοντας, εμείς συμφωνούμε και επί της αρχής και επί των άρθρων του Σχεδίου Νόμου. Κρατάμε ωστόσο επιφύλαξη για να μελετήσουμε τις τροπολογίες και να τοποθετηθούμε επί αυτών στην Ολομέλεια.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΒΕΛΕΓΚΑΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Έχουμε και την δεύτερη ανάγνωση, μπορείτε να τοποθετηθείτε και στην δεύτερη ανάγνωση. Τον λόγο έχει ο κύριος Σκοπελίτης.