Διαρκής Επιτροπή_Κυρώσεις Διεθνών Συμφωνιών

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ – ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΕΜΠΟΡΙΟΥ

α) Κύρωση της τροποποίησης των Άρθρων Συμφωνίας της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.

β) Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την Οικονομική, Επιστημονική και Τεχνολογική Συνεργασία και τη συνεργασία σε θέματα καινοτομίας.

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Θα ξεκινήσω από την Συμφωνία με τη Βραζιλία.

Θέλω, κατ΄ αρχήν να πω δυο λόγια για την προϊστορία αυτής της Συμφωνίας, η οποία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη διμερών σχέσεων με τις αποκαλούμενες χώρες BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα) σε τομείς που, οι χώρες αυτές, είχαν και έχουν μεγάλη ισχύ στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα, όπως πχ στην ενέργεια, στις μεταφορές, στην έρευνα και στην τεχνολογική ανάπτυξη . Δυστυχώς όμως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είτε έχει υπαναχωρήσει – αναφέρομαι στις μεταφορές και στην ενέργεια – είτε έχει παγώσει κάποιες από τις συμφωνίες που είχαν προωθηθεί.

Θα ήθελα λοιπόν, κύριε Υπουργέ, πέρα από την τυπική κύρωση της Συμφωνίας με τη Βραζιλία, να σας ενθαρρύνω να ενεργοποιήσετε τους μηχανισμούς που προβλέπει – για παράδειγμα το 5ο άρθρο, δηλαδή τη μικτή επιτροπή- προκειμένου να αρχίσει να λειτουργεί η Συμφωνία. Αλλιώς αισθάνομαι, ότι κάνουμε απολύτως τυπική δουλειά που δεν θα έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα.

Η Βραζιλία σήμερα, αν και πέρασε από μεγάλες διεθνείς κρίσεις είναι η 10η οικονομία στον κόσμο και η 8η σε ΑΕΠ. Επίσης, είναι κυρίαρχη δύναμη σε τομείς όπως η αεροναυπηγική, η καινοτομία, η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να αντλήσουμε σημαντικές εμπειρίες.

Στα άρθρα δεν έχω να προσθέσω κάτι. Θα ήθελα, όμως να σταθώ στο 2ο άρθρο, όπου περιγράφονται οι τομείς στους οποίους μπορούν να αναπτυχθούν συνεργασίες και να τονίσω ιδίως τη βιομηχανία, τη γεωργία και τις υπηρεσίες. Στις υπηρεσίες η Ελλάδα έχει και αυτή προστιθέμενη αξία που μπορεί να αξιοποιήσει από κοινού με τη Βραζιλία. Το ίδιο και στον τομέα της γεωργίας. Γνωρίζουμε άλλωστε καλά ότι η Βραζιλία έχει προχωρήσει ιδιαίτερα στην παραγωγή βιοαιθανόλης που και η χώρα μας ενδιαφέρεται να αναπτύξει. Σε ό,τι αφορά στην έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία, νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να προσδιορίσουμε κοινούς τομείς ενδιαφέροντος. Εδώ προσφέρεται και το επιχειρηματικό συμβούλιο Ελλάδας – Βραζιλίας, που έχει δημιουργηθεί το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν όχημα για την προώθηση συνεργασιών.

Κλείνοντας θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Μπήκα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία παρουσιάζονται το συμβατικό πλαίσιο, οι πολιτικές σχέσεις, οι οικονομικές και εμπορικές σχέσεις και όλες γενικά οι διμερείς σχέσεις της χώρας μας με τη Βραζιλία. Η ιστοσελίδα αυτή, κύριε Υπουργέ, δεν έχει επικαιροποιηθεί από τον Ιούνιο του 2009. Επίσης, υπάρχουν Υπουργοί που έχουν έρθει σε επαφή με ομολόγους τους της Βραζιλίας, χωρίς να έχουν κάνει καν αναφορά στη Συμφωνία που κυρώνουμε σήμερα. Προφανώς δεν τη γνώριζαν.

Έρχομαι τώρα στην Κύρωση της Τροποποίησης των άρθρων της Συμφωνίας για τη Διεθνή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης. Το θέμα ξεκίνησε το 2002 όταν ζητήθηκε να αλλάξει ο συσχετισμός ψήφων, επ΄ ωφελεία των ασθενέστερων τότε κρατών μελών. Στη Διεθνή Τράπεζα που είναι ένας από τους δύο αναπτυξιακούς βραχίονες της Παγκόσμιας Τράπεζας μετέχουν 187 χώρες μεσαίου εισοδήματος και αναπτυσσόμενες. Ο δεύτερος βραχίονας είναι η Διεθνής Ένωση Ανάπτυξης που περιλαμβάνει 170 χώρες. Στη Διεθνή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης μετέχουν και οι χώρες μέλη του Δ.Ν.Τ., όσες δηλαδή αποδέχθηκαν τη συμμετοχή τους. Η δύναμη των ψήφων καθορίζεται από μια ποσόστωση η οποία βασίζεται στο σχετικό μέγεθος της χώρας στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να τονίσουμε γιατί σκιαγραφεί πτυχές της οικονομικής και οργανωτικής σχέσης της Τράπεζας με το το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η εξισορρόπηση του συστήματος ποσόστωσης συμφωνήθηκε το Μάρτιο του 2008, για να απεικονίσει το αυξανόμενο βάρος ορισμένων χωρών, οι χώρες αυτές είναι 54, οι οποίες αυξάνουν με αυτό τον τρόπο τις βασικές τους ψήφους.

Η τροποποίηση υιοθετήθηκε τον Ιανουάριο του 2009 με μια απόφαση του Συμβουλίου των Διοικητών της Διεθνούς Τράπεζας. Με την απόφαση αυτή, η δύναμη ψήφου κάθε μέλους, ισούται με το άθροισμα των βασικών και των μετοχικών ψήφων. Οι βασικές ψήφοι, ισούνται με τον αριθμό που προκύπτει από την ισοκατανομή σε όλα τα μέλη του 5,55% των συνολικών ψήφων. Έτσι λοιπόν, διπλασιάζονται οι βασικές ψήφοι, από το 2,86% στο 5,55%, δηλαδή διπλασιάζεται η δύναμη ψήφου 54 χωρών. Πληροφοριακά αναφέρω ότι σήμερα, η Ελλάδα συμμετέχει με 168 εκατ. Ευρώ στο μετοχικό κεφάλαιο της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και διαθέτει 1.934 ψήφους. Σημειώνω ότι οι μετοχικές ψήφοι, τις οποίες κατέχει κάθε μέλος, ισούνται με τον αριθμό που προκύπτει από την κατανομή μιας ψήφου ανά μία μετοχή.

Η τροποποίηση θα τεθεί σε ισχύ για όλα τα μέλη, τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία η τράπεζα θα πιστοποιήσει, αφού επικοινωνήσει με όλα τα μέλη της, ότι έχει γίνει αποδεκτή από τα τρία πέμπτα 187 χωρών οι οποίες διαθέτουν το 85% της συνολικής δύναμης ψήφου,. Δεν γνωρίζω κύριε Υπουργέ, εάν γνωρίζει κάποιος από τους συνεργάτες σας να μας το πει, σε ποια σειρά βρίσκεται η δική μας χώρα στη διαδικασία κύρωσης της τροποποίησης.

Θα κλείσω με μια επισήμανση για τη σχέση ΔΝΤ και Παγκόσμιας Τράπεζας. Καταρχήν είναι θετικό να αυξάνεται αναλογικά αλλά και πραγματικά, η δύναμη ψήφων ασθενέστερων χωρών στη Διεθνή Τράπεζα προκειμένου να ενδυναμώνεται η φωνή τους αλλά και να απηχείται η οικονομική τους εξέλιξη. Ωστόσο, γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά, το ζει κάθε Έλληνας «στο πετσί του», το αποτέλεσμα των παρεμβάσεών του Δ.Ν.Τ. στη χώρα μας όπως και σε πολλές άλλες χώρες. Σας θυμίσω την κατάρρευση της Στερλίνας το 1976 στη μεγάλη Βρετανία, τη φτώχεια στο Μεξικό το 1995, τη χρεοκοπία πολλών χωρών μετά την ασιατική κρίση του 1997-1998, την περιπέτεια της Αργεντινής την περίοδο 1999-2001, τα αδιέξοδα και τις υποτιμήσεις στη Λετονία, την Ισλανδία, την Ουγγαρία, τη Λευκορωσία και το Πακιστάν το 2008 και πιο πριν, το 2002, στη Βραζιλία.

Θα συμφωνήσω λοιπόν απόλυτα με το Συνάδελφο εισηγητή της συμπολίτευσης, ότι ο ρόλος ορισμένων διεθνών οργανισμών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ως προς τον τρόπο στήριξης των χωρών – μελών τους πρέπει να αναθεωρηθεί. Η χώρα μας πρέπει να διαμορφώσει ξεκάθαρη άποψη για τον τρόπο αυτό. Ευχαριστώ.