Διαρκής Επιτροπή_Σύσταση Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ)_Ακρόαση φορέων

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ – ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Σύσταση Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ).

Τρίτης 11 Ιανουαρίου 2011 (Συζήτηση με φορείς)

ΚΩΣΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, τα ερωτήματα απευθύνονται προς όλους τους προσκεκλημένους.

Πρώτο. Συμφωνούν με τη μη θεσμοθέτηση θέσης Γενικού Διευθυντή και με την έλλειψη επιχειρησιακού σχεδίου του νέου φορέα;

Δεύτερο. Δεδομένου ότι, από την εμπειρία του ΤΕΜΠΜΕ φάνηκε ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα εφαρμόζει διαφοροποιημένα κριτήρια, δεν θα ήταν σωστό να βρεθεί ένας τρόπος προκειμένου οι τράπεζες που θα εμπλακούν να εφαρμόζουν ενιαία κριτήρια ανάλογα με το προϊόν;

Το τρίτο θέμα αφορά στις συμβουλευτικές υπηρεσίες. Αν θυμάμαι καλά, ο κύριος Κασιμάτης, αναφέρθηκε σε σύμπραξη με τους ενδιάμεσους φορείς. Η πρόταση αυτή έχει μια λογική δεδομένου ότι το ΤΕΜΠΜΕ έχει εμπειρία μόνο σε ένα προϊόν. Την εγγυοδοσία. Με αυτή την έννοια, δεν ξέρω, βέβαια, αν οι ενδιάμεσοι φορείς είναι κατάλληλοι, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος ώστε το ΕΤΕΑΝ να υποστηρίζει τους δικαιούχους και τεχνικά, αλλά, ενδεχομένως, και διαπραγματευτικά. Να παρεμβαίνει δηλαδή όταν μια τράπεζα αρνείται, για κάποιο λόγο, την ένταξή τους σε ένα από τα προϊόντα. Σε αυτή την περίπτωση ο δικαιούχος θα πρέπει να μπορεί να απευθύνεται στο ΕΤΕΑΝ για υποστήριξη.

Τέταρτο. Η «περιφερειακότητα». Συζητάμε για ένα εργαλείο «ομπρέλα» που επιχειρεί με ενιαίο τρόπο σε όλη τη χώρα. Δεν θα έπρεπε – με βάση ορισμένα κριτήρια, αναπτυξιακά ή χωρικά, να θεσπιστεί μια προσαύξηση για τις επιχειρήσεις ή τις επενδύσεις που πρόκειται να υλοποιηθούν στην περιφέρεια;

Πέμπτο. Το κράτος μέσω του ΕΤΕΑΝ αναλαμβάνει ένα μέρος του επενδυτικού ρίσκου. Έτσι δεν είναι; Με αυτή την έννοια, δεν θα έπρεπε οι τράπεζες να «ανοίξουν» ισόποση χρηματοδότηση για τα εμπορικά τους προϊόντα; Πώς μπορούμε να το εξασφαλίσουμε αυτό; Όταν το κράτος δίνει την εγγύησή του π.χ. για ένα δισεκατομμύριο, τότε η τράπεζα χρηματοδοτεί εκ του ασφαλούς. Γιατί λοιπόν να μην αυξάνονται ισόποσα και οι χορηγήσεις σε εμπορικά προϊόντα στους επενδυτές;. Αφού δίνουμε αυτή την εγγύηση, οι Τράπεζες δεν θα πρέπει να «ανοίξουν» ανάλογα τις στρόφιγγες της ρευστότητας;

Έκτο. Υπήρξαν κάποιες επιφυλάξεις για την εμπλοκή του ΕΤΕΑΝ σε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Με αυτή την αφορμή, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ακόμη σημαντικό εργαλείο : τη χρηματοδότηση από τρίτους (ΧΑΤ), το γνωστό Third Party Financing, που είναι ήδη νόμος του κράτους από τον περασμένο Ιούνιο. Πρόκειται για ένα χρηματοδοτικό σχήμα που εμπλέκει θαυμάσια τον ιδιωτικό τομέα, το χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά ακόμη και το δημόσιο. Δεδομένου ότι η χρηματοδότηση από τρίτους αφορά κυρίως, στην ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, δηλαδή στην «πράσινη» ανάπτυξη, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στα προγράμματα του ΕΤΕΑΝ;

Τελειώνω με το εξής: Συζητάμε το Καταστατικό. Συνήθως τα Καταστατικά των εταιριών του δημοσίου, με εξαίρεση την ΜΟΔ και το ΕΛΚΕ, δεν ρυθμίζονται με Νόμο. Επειδή βλέπω από πλευράς του Υπουργείου μια σχετική ευελιξία – την είδαμε και στον σχέδιο του επενδυτικού νόμου, όπου η λειτουργία του επιφυλάσσεται σε κανονιστικές πράξεις (Προεδρικά Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις κλπ) – γιατί να μην γίνει και εδώ το ίδιο; Δηλαδή μέσω μιας εξουσιοδοτικής διάταξης, να μπορεί το Καταστατικό να θεσπιστεί με Κοινή Υπουργική Απόφαση; Αυτό έγινε στην περίπτωση της «Ψηφιακό Άλμα Α.Ε.». Αν είχαμε ένα πλήρες επιχειρησιακό σχέδιο του ΕΤΕΑΝ και όλα όσα ανέφερα στη συζήτηση επί της αρχής, τότε, μάλιστα, να γίνει Νόμος και να συζητήσουμε επί της ουσίας και όχι επί ενός Καταστατικού.