Συνεδρίαση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπή για την Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής
8 Οκτωβρίου 2020
Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο την απόσυρση όλων των λιγνιτικών εργοστασίων έως το 2028, με την πλειονότητα των μονάδων, που αντιπροσωπεύει πάνω από το 80% της σημερινής εγκατεστημένης ισχύος, να αποσύρεται έως το 2023, σηματοδοτώντας με αυτό τον τρόπο την επισημοποίηση της μετάβασης της Ελλάδας σε ένα διαφοροποιημένο μίγμα ηλεκτρικής παραγωγής που δεν θα βασίζεται στον λιγνίτη.
Ο εθνικός στόχος της πλήρους απολιγνιτοποίησης, έως το 2028, αποτυπώνεται στις προβλέψεις του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα ενώ παράλληλα εναρμονίζεται με την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την κλιματική ουδετερότητα, όπως αποτυπώνεται στην Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, η οποία, μεταξύ άλλων, προβλέπει τον μηδενισμό των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050.
Σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας απολιγνιτοποίησης, κεντρική προτεραιότητα αποτελεί η εξασφάλιση μιας δίκαιης αναπτυξιακής μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών της Δ. Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης, η οποία εδράζεται σε τρεις άξονες: προάσπιση της απασχόλησης, αντιστάθμιση των κοινωνικο-οικονομικών επιπτώσεων της μετάβασης, και διασφάλιση της ενεργειακής αυτάρκειας των λιγνιτικών περιοχών και της χώρας ευρύτερα.
Εστιάζοντας στους άξονες αυτούς, καταρτίστηκε και βρίσκεται σήμερα και μέχρι τις 10 Νοεμβρίου σε διαβούλευση, ένα ολιστικό, φιλόδοξο αλλά και ρεαλιστικό Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ενός δηλαδή master plan) για τη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη, η υλοποίηση του οποίου θα καταστήσει την Ελλάδα πρωτοπόρο στην Ευρώπη και διεθνές παράδειγμα βέλτιστης πρακτικής για τη διαφοροποίηση του παραγωγικού μοντέλου των λιγνιτικών αυτών περιοχών.
Το master plan αποτυπώνει το όραμα της απολιγνητοποίησης για την «επόμενη μέρα», το οποίο διέπεται από πέντε βασικές αρχές, που είναι απόλυτα εναρμονισμένες με τις «ομάδες στόχων πολιτικής» της ΕΕ για μία εξυπνότερη, πιο πράσινη, πιο συνδεδεμένη, πιο κοινωνική Ευρώπη και μια Ευρώπη πιο κοντά στον πολίτη, οι οποίες συγκεκριμένα εδράζονται: στην έμφαση σε τομείς εντάσεως εργασίας για τη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης στις τοπικές κοινωνίες, στην αξιοποίηση των εγγενών πλεονεκτημάτων των επηρεαζόμενων περιοχών, στην εξασφάλιση γρήγορης μετάβασης με έμφαση στις γρήγορες νίκες, στην προώθηση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας με έμφαση στην αειφόρο ανάπτυξη και στην ενσωμάτωση της σύγχρονης τεχνολογίας και προώθηση της καινοτομίας
Με βάση τις ανωτέρω αρχές, το master plan περιλαμβάνει σε πέντε (5) πυλώνες ανάπτυξης, που είναι η καθαρή ενέργεια, η βιομηχανία, βιοτεχνία και εμπόριο, η Έξυπνη αγροτική παραγωγή, ο βιώσιμος τουρισμός, η τεχνολογία και εκπαίδευση.
Οι πυλώνες ανάπτυξης αναμένεται να οικοδομηθούν σε γερά θεμέλια και να υποστηριχτούν από τολμηρές οριζόντιες δράσεις, οι οποίες δεν είναι άλλες από την ανάπτυξη φυσικών και ψηφιακών υποδομών, την επανακατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού, την καθοδήγηση επιχειρηματικότητας και την πρόβλεψη κινήτρων καθώς και τη θεσμοθέτηση εναλλακτικών χρήσεων γης.
Τα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα στηρίξουν την αναπτυξιακή μετάβαση είναι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Δίκαιης Μετάβασης, το τρέχον ΕΣΠΑ και το ΕΣΠΑ 2021-2027, Next Generation EU, ο Μηχανισμός Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης, τα Ανταγωνιστικά Προγράμματα της ΕΕ και εθνικοί πόροι (Πράσινο Ταμείο, Τέλος Ανάπτυξης Βιομηχανικών Περιοχών) καθώς και φορολογικά/επενδυτικά κίνητρα.
Ειδικότερα, ο «Μηχανισμός Δίκαιης Μετάβασης» θεσπίστηκε ειδικά για την επίτευξη του στόχου απολιγνητοποίησης από την ΕΕ, στο πλαίσιο της νέας Πολιτικής Συνοχής και σε εφαρμογή της «Πράσινης Συμφωνίας» και του επενδυτικού σχεδίου «Βιώσιμη Ευρώπη».
Αποτελείται από τρεις πυλώνες ή διαφορετικά χρηματοδοτικά εργαλεία τα οποία συνιστούν την βασική πηγή χρηματοδότησης του Master Plan
το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης (ΤΔΜ) στο οποίο προστίθενται πόροι ΕΚΤ και ΕΤΠΑ και τελικά διαμορφώνεται ο προϋπολογισμός ύψους 1.166.485.328 Ευρώ (συμπεριλαμβανομένης της Δημόσιας Δαπάνης) για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης 2021-2027 το οποίο περιλαμβάνεται στο ΕΣΠΑ 2021-2027 που αναμένεται να υποβληθεί σε τελική μορφή μέχρι το τα μέσα Νοεμβρίου στην ΕΕ,
Το Ειδικό Καθεστώς InvestEU που αφορά στήριξη ιδιωτικών επενδύσεων με εκτιμώμενο προϋπολογισμό για το ΣΔΑΜ 1.950.000.000 Ευρώ
Τη Δανειακή Διευκόλυνση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) για δημόσιες κυρίως επενδύσεις με εκτιμώμενο προϋπολογισμό για το ΣΔΑΜ 1.086.000.000 Ευρώ
Με βάση τα παραπάνω ο διαμορφούμενος προϋπολογισμός για το Master Plan από το Μηχανισμός Δίκαιης Μετάβασης ανέρχεται σε 4.202.485.328 Ευρώ.
Επιπλέον από το Next Generation EU θα προέλθουν πρόσθετοι πόροι για το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, με εμπροσθοβαρείς όμως απαιτήσεις απορρόφησης, ύψους 615.714.286 Ευρώ (συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας δαπάνης) και επιπλέον 300.000.000 Ευρώ για το Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ας σημειωθεί ότι έργα αποκαταστάσεων γαιών και τηλεθερμάσεις προβλέπεται να χρηματοδοτηθούν από τους πόρους αυτούς του Μηχανισμού Ανάλαμψης.
Αξίζει σε αυτό το σημείο να τονιστεί ότι για το σχεδιασμό των προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, που αφορά ουσιαστικά σε επενδύσεις με σκοπό την οικονομική διαφοροποίηση και τον μετασχηματισμό τομέων της οικονομίας των υπό μετάβαση περιοχών , βασική προϋπόθεση συνιστά η απαίτηση από τον κανονισμό της ΕΕ οι εν λόγω επενδύσεις να εγκρίνονται ως μέρος Εδαφικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης καθώς θα θεωρούνται απαραίτητες για την υλοποίηση των προγραμμάτων αυτών.
Ουσιαστικά, τα Εδαφικά Σχέδια Δίκαιης Μετάβασης θα πρέπει να προσδιορίζουν τα εδάφη που επηρεάζονται αρνητικά σε μεγαλύτερο βαθμό και να περιλαμβάνουν τις αναγκαίες για την έγκρισή τους πληροφορίες -με έμφαση στις προκλήσεις που απορρέουν από τη σταδιακή κατάργηση δραστηριοτήτων οι οποίες σχετίζονται με τα ορυκτά καύσιμα ή από την απαλλαγή διαδικασιών ή προϊόντων υψηλής έντασης ΕΑΘ- καθώς και να αποσαφηνίζουν το είδος των δράσεων που πρέπει να αναληφθούν, ιδίως όσον αφορά τη μετατροπή ή το κλείσιμο σχετικών εγκαταστάσεων. Στην περίπτωσή μας, τα σοβαρότερα ζητήματα που προκύπτουν και απασχολούν έντονα τις τοπικές κοινωνίες είναι οι άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στο εισόδημα και την απασχόληση από τη διακοπή εξόρυξης λιγνίτη και των συναφών δραστηριοτήτων του δευτερογενούς τομέα, η αδυναμία απορρόφησης του εργατικού δυναμικού σε άλλους παραγωγικούς κλάδους οι οποίοι, λόγω της ισχυρής εξάρτησης των περιοχών από τη ΔΕΗ Α.Ε., έχουν ατροφήσει ή εγκαταλειφθεί, η διασφάλιση της βιωσιμότητας των Τηλεθερμάνσεων Πτολεμαΐδας, Κοζάνης και Αμυνταίου και η κάλυψη των αναγκών θέρμανσης Φλώρινας και Μεγαλόπολης, η ορθολογική διαχείριση των ενεργών ορυχείων, η αποκατάσταση των επιφανειακών ορυχείων για την επιστροφή τους στη φύση και την ανθρώπινη χρήση κ.λπ.
Σήμερα, βρισκόμαστε στη φάση εκπόνησης των Εδαφικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης για τη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη ενώ άμεσα θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία κατάρτισης των Εδαφικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης για τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Φιλοδοξούμε να είμαστε το πρώτο επιχειρησιακό πρόγραμμα που θα εγκριθεί στη χώρα για την περίοδο 2021-2027.
Εν τούτοις, όπως επιβεβαιώνει και η διεθνής εμπειρία σε περιοχές υψηλής εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, η διαφοροποίηση ενός παραγωγικού μοντέλου με επίκεντρο, για μισό και πλέον αιώνα, τον λιγνίτη, απαιτεί στοχευμένη στήριξη σε όλο το φάσμα των δημόσιων πολιτικών.
Υπό αυτό το πρίσμα, έχει ήδη δρομολογηθεί η δημιουργία του Ειδικού Μεταβατικού Προγράμματος ΣΔΑΜ που θα αντλήσει πόρους από τα τρέχοντα επιχειρησιακά προγράμματα τα οποία βρίσκονται σήμερα στο στάδιο αναθεώρησης δεδομένων των πρόσθετων πόρων από το Next Generation EU που αφορά το REACT-EU. Στα πλαίσια της δημιουργίας αυτού του Ειδικού Μεταβατικού Προγράμματος ΣΔΑΜ έχει εκδοθεί από τα μέσα Ιουλίου πρόσκληση υποβολής προτάσεων, η οποία λήγει στις 16 Οκτωβρίου.
Στην ίδια δε κατεύθυνση είναι η εφαρμογή της «Ρήτρας Δίκαιης Μετάβασης», δηλαδή η ένταξη της λογικής της δίκαιης μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών Π.Ε. Κοζάνης και Φλώρινας και Δήμου Μεγαλόπολης, στο σχεδιασμό και στο νομοθετικό έργο κάθε φορέα χάραξης και άσκησης δημόσιων πολιτικών, συμπεριλαμβανομένης της υπέρβασης των εμποδίων και των καθεστωτικών νοοτροπιών της γραφειοκρατίας, με θεμελιώδεις αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των θεσμικών οργάνων όλων των επιπέδων. Ειδικότερα, η ρήτρα δίκαιης μετάβασης έχει ενσωματωθεί σε πρόσφατες νομοθετικές και άλλες πρωτοβουλίες που αφορούν το νέο πρόγραμμα «Εξοικονομώ-Αυτονομώ», τον νόμο για την ηλεκτροκίνηση και την επιτάχυνση έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στις λιγνιτικές περιοχές.
Παράλληλα και με σκοπό την υποστήριξη των επηρεαζόμενων από την απολιγνιτοποίηση επιχειρήσεων καθώς και την ενίσχυση των επενδύσεων, υφιστάμενων και νέων, προβλέπεται η λήψη και εφαρμογή ειδικών θεσμικών κινήτρων, χρηματοδοτικών, φορολογικών, ασφαλιστικών και αδειοδοτικών, τόσο στα πλαίσια του master plan όσο και με άμεσες παρεμβάσεις όπως η διατήρηση εκπτωτικού τιμολογίου της ΔΕΗ Α.Ε. κ.α.
Θα αναφερθώ στη συνέχεια στο μηχανισμό διακυβέρνησης της συνολικής αυτής προσπάθειας σχεδιασμού του Master Plan και των Εδαφικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης. Επειδή το ΣΔΑΜ και τα υποκείμενα αυτού Εδαφικά Σχέδια Δίκαιης Μετάβασης συγκροτούν ένα εντελώς νέο περιβάλλον ως προς τις λειτουργίες συντονισμού, σχεδιασμού, διαχείρισης και υλοποίησης, δεν επιλέχθηκε η αναπαραγωγή των υφιστάμενων μοντέλων αλλά η συγκρότηση νέων ισχυρών θεσμών καθώς και η δημιουργία νέων μηχανισμών και εργαλείων, αυθεντικών και καινοτόμων, σε κάθε ένα από τα επίπεδα αυτά.
Στο πλαίσιο αυτό, έχοντας υπόψη τη διασπορά αρμοδιοτήτων σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης, αυτοδιοίκησης και εμπλεκόμενων φορέων, προκειμένου οι ως άνω λειτουργίες να ασκηθούν αποτελεσματικά, στα τέλη του προηγούμενου έτους, το Υπουργικό Συμβούλιο συγκρότησε την Κυβερνητική Επιτροπή και την Συντονιστική Επιτροπή ΣΔΑΜ.
Στην Κυβερνητική Επιτροπή προεδρεύει ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το έργο της συνίσταται στην έγκριση και παρακολούθηση της υλοποίησης του ΣΔΑΜ, στο συντονισμό της δημόσιας διαβούλευσης με όλους του εμπλεκόμενους φορείς και στο συντονισμό της αξιοποίησης όλων των διαθέσιμων πηγών χρηματοδότησης.
Έργο της Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία έχω την τιμή να προεδρεύω, είναι η κατάρτιση και η υλοποίηση του ΣΔΑΜ καθώς και ο συντονισμός των συνδεόμενων με αυτό δραστηριοτήτων, υπό την εποπτεία της Κυβερνητική Επιτροπή στην οποία εισηγείται, ενώ υποστηρίζεται από την Τεχνική Γραμματεία, η οποία λειτουργεί από τις αρχές Ιουλίου και μέλει να μετεξελιχθεί στην Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης 2021-2027. Ειδικότερα, σε ότι αφορά την προαξιολόγηση ιδιωτικών επενδύσεων έχει συσταθεί και λειτουργεί ειδική Τεχνική Επιτροπή στην οποία μετεχουν ειδικοί επιστήμονες και έγκριτοι ακαδημαϊκοί.
Όπως προανέφερα, βασικός πυλώνας του Master Plan αποτελεί η καθαρή ενέργεια και η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων των λιγνητικών περιοχών, περιλαμβανομένων υφιστάμενων υποδομών της ΔΕΗ. Πρόσφατα δε, εγκρίθηκε το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των επικίνδυνων αποβλήτων, 2020-2030, στο οποίο βασικό μέτρο αποτελεί η αύξηση της ενεργειακής αξιοποίησης των υπολειμμάτων των αποβλήτων και την ανάπτυξη μονάδων παραγωγής ενέργειας με σκοπό τη μείωση της ταφής. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ορισμένων πλευρών, το μέτρο αυτό είναι σε απόλυτη αρμονία με την πρακτική όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών κρατών. Δεν πρόκειται για καύση αλλά για ενεργειακή αξιοποίηση.
Μάλιστα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήδη από το 2008, θεωρεί ότι το «Waste to Energy» συνιστά μία διεργασία ανάκτησης ενέργειας.
Πάνω από 400 τέτοιες μονάδες λειτουργούν σε όλα σχεδόν τα κράτη – μέλη της ΕΕ και ορισμένες από αυτές μέσα στα κέντρα των πόλεων, ενώ στην Ελλάδα είναι άξιο αναφοράς πως δεν υπάρχει ούτε μια εγκατάσταση ενεργειακής αξιοποίησης των απορριμμάτων.
Συγκεκριμένα, 406 μονάδες καύσης υφίστανται στην ΕΕ ήδη από το 2010, περίπου 54 εκ. τόνοι αποβλήτων αποτεφρώθηκαν το 2010 στην ΕΕ, στη Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία υφίσταται το 63% των μονάδων καύσης της ΕΕ, στη Δανία, Σουηδία και Λουξεμβούργο αποτεφρώνονται οι περισσότερες ποσότητες αποβλήτων στην ΕΕ, 365, 226 και 240 kg/κάτοικο αντίστοιχα. Τέλος, εγκαταστάσεις θερμικής επεξεργασίας υπάρχουν σε 35 χώρες στον κόσμο, από πολύ μεγάλες (Κίνα) έως πολύ μικρές (Βερμούδες).
Η χρήση αυτών των μονάδων στην Ευρώπη έχει μειώσει όχι μόνο τις ενεργειακές δαπάνες και την εξάρτηση των πόλεων από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αλλά και τη χρήση των χωματερών και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Στην πραγματικότητα, οι μονάδες αυτές λειτουργούν τόσο καθαρά και χωρίς οσμές που πλέον τα τζάκια και οι ψησταριές των σπιτιών απελευθερώνουν περισσότερες διοξίνες από τους αποτεφρωτήρες των αποβλήττων.
Ειδικότερα, αυτή τη στιγμή στην Δανία λειτουργούν 29 εργοστάσια καύσης απορριμμάτων για την παραγωγή ενέργειας, τα οποία εξυπηρετούν 98 δήμους, σε μια χώρα 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων και ήδη κατασκευάζονται άλλα 10. Είναι αξιοπρόσεκτο που τέτοιες μονάδες λειτουργούν χωρίς αντιδράσεις ακόμη και στο κέντρο της Κοπεγχάγης ή σε πλούσια οικιστικά προάστια, καθώς οι ιθύνοντες των μονάδων φροντίζουν η μεταφορά των σκουπιδιών σε αυτές να γίνεται με άκρα διακριτικότητα και προσοχή. Σε πολλές περιπτώσεις μετράει ακόμη και η αισθητική αφού τα πιο πρόσφατα κατασκευασμένα εργοστάσια ξεγελούν οπτικά και δεν εμφανίζουν την λειτουργία τους καθώς είναι περιτριγυρισμένα με κτίρια και κατασκευές σπάνιας αρχιτεκτονικής ομορφιάς.
Επίσης παρουσιάζονται φιλικά προς το κοινό μέσα από διάφορες λειτουργίες και δράσεις όπως η πίστα σκι της μονάδας Amager Baake στην Κοπεγχάγη που είναι κατασκευασμένη στην οροφή του. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτές οι μονάδες νέας γενιάς διαθέτουν δεκάδες φίλτρα που συλλέγουν ρυπογόνους παράγοντες, από βαριά μέταλλα ως διοξίνες, που μόλις πριν από δέκα χρόνια θα ξέφευγαν στο περιβάλλον, και χρησιμοποιούν ως καύσιμο μόνον οικιακά και βιομηχανικά απορρίμματα που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν, μειώνοντας έτσι σημαντικά το ενεργειακό αποτύπωμα της χώρας και προωθώντας την ανακύκλωση. Και επειδή τίποτα δεν πάει χαμένο, στο τέλος της διαδικασίας καύσης, τα οξέα, τα βαριά μέταλλα και ο γύψος πωλούνται στον κατασκευαστικό κλάδο, ενώ οι μικρές ποσότητες τοξικών υλικών υψηλής συγκέντρωσης δημιουργούν μια πάστα η οποία συσκευάζεται με ασφάλεια και αποστέλλεται σε ειδικό μέρος υγειονομικής ταφής τους.
Στην Κοπεγχάγη μόνο βρίσκονται σε λειτουργία 20 μονάδες θερμικής επεξεργασίας απορριμμάτων, 7 μονάδες κομποστοποίησης, 25 μονάδες διαχείρισης ανακυκλώσιμων υλικών με ποσοστό ανακύκλωσης 96%. Υπολογίζεται ότι από τα εργοστάσια θερμικής επεξεργασίας λαμβάνουν ενέργεια 68 δήμοι κοντά στην Κοπεγχάγη. Οι κάτοικοι έχουν συνεργαστεί με το σύστημα διαχείρισης των αποβλήτων και εχουν αποδεχτεί και υποδεχτεί αυτές τις μονάδες θερμικής επεξεργασίας αφού είναι πολύ καθαρές και αυξάνουν την αξία των ακινήτων τους, μιας και ρίχνουν σημαντικά το κόστος θέρμανσης. Κοντά στο Παρίσι λειτουργούν 14 μονάδες θερμικής επεξεργασίας. Μέσω της καύσης των σκουπιδιών σε αποτεφρωτήρες παράγεται αρκετή ενέργεια για να τροφοδοτήσουν ένα εκατομμύριο σπίτια με ηλεκτρισμό και 600.000 με θέρμανση σε όλη τη Γαλλία. Σε όλη τη χώρα λειτουργούν 165 εργοστάσια αποτέφρωσης και αξιοποιούν το 95% των αποτεφρωμένων αποβλήτων υπό μορφή ενέργειας. Στην Βιέννη είναι σε λειτουργία 7 μονάδες θερμικής επεξεργασίας απορριμμάτων και μάλιστα βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό της πόλης.
Επιπλέον, η Ενεργειακή Αξιοποίηση των Αστικών Στερεών Απορριμμάτων μέσω καύσης έχει και έμμεσα πλεονεκτήματα, όπως: αύξηση των θέσεων εργασίας στους σταθμούς διαχείρισης και αξιοποίησης, μείωση στην εισαγωγή καυσίμων και κατά συνέπεια συνολική μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, κάλυψη φορτίων θέρμανσης και ψύξης κ.λπ.
Λαμβάνοντας υπόψη δε, ότι ο στόχος της απολιγνιτοποίησης εξυπηρετεί προτεραιότητες που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, την προώθηση ανταγωνιστικών μεθόδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τη διαφοροποίηση του παραγωγικού μοντέλου των λιγνιτικών περιοχών, εύλογα συμπεραίνει κανείς ότι η δημιουργία μίας ή περισσοτέρων μονάδων Ενεργειακής Αξιοποίησης Αστικών Στερεών Απορριμμάτων μέσω καύσης εξυπηρετεί αποδοτικά και αποτελεσματικά το όραμα του ΣΔΑΜ, ειδικότερα μάλιστα όταν συνδυάζεται ή αξιοποιεί υφιστάμενες υποδομές ή τα αποτελέσματα λοιπών έργων. Παράλληλα μία τέτοια επένδυση στηρίζει την υλοποίηση του στόχου που θέτει το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων για ταφή των απορριμμάτων στο 10% το 2030, ιδιαίτερα δε, αν λάβει κανείς υπόψη την τραγική υστέρηση σήμερα στη χώρα μας στην επίτευξη του εν λόγω στόχου καθώς διατίθενται σε χώρους υγειονομικής ταφής περίπου το 84% των απορριμμάτων.
Εύλογα λοιπόν, θεωρούμε αναντίρρητη την ωφελιμότητα τέτοιων έργων στις λιγνιτοφώρες περιοχές τόσο για περιβαλλοντικούς όσο και για οικονομικούς λόγους και καλωσορίζουμε σχετικές πρωτοβουλίες.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.