Εκδήλωση Ναυτεμπορικής_Η Επιχειρηματικότητα στη δίνη των οικονομικών εξελίξεων

Εκδήλωση ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ

Η επιχειρηματικότητα στη δίνη των οικονομικών εξελίξεων – Περιορισμοί και ευκαιρίες για επιχειρήσεις στη νέα εποχή.

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008, Λάρισα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Δυο και μοναδικές πραγματικές οικονομικές αξίες υπάρχουν στην οικονομία: η απασχόληση και το ρευστό, το μετρητό. Όταν οι αξίες αυτές μειώνονται, τότε οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις αισθάνονται ανασφάλεια, αβεβαιότητα. Και αυτό συμβαίνει κυρίως σε περιόδους ύφεσης, όπως αυτή στην οποία ήδη φαίνεται ότι εισέρχεται η Ευρωζώνη, που μόλις έκλεισε την πρώτη 10ετία της.

Πράγματι, ο αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης που παρουσιάζεται στην Ευρωζώνη επί δύο συνεχόμενα τρίμηνα, λόγω της κάμψης της κατανάλωσης και της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά και οι δυσοίωνες φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανάπτυξη και την απασχόληση με επισημάνσεις για κίνδυνο αποπληθωρισμού και διεύρυνσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, δείχνουν ότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας.

Τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις και οι επενδυτές το έχουν αντιληφθεί.

Τα νοικοκυριά, με το φόβο της ανεργίας και λόγω του υψηλού κόστους δανεισμού, ήδη μειώνουν τις καταναλωτικές του δαπάνες. Οι επιχειρήσεις από την πλευρά τους, λόγω της πτώσης της κατανάλωσης αλλά και του ακριβού δανεισμού, για να μειώσουν ή να συγκρατήσουν το κόστος προχωρούν σε προληπτικές απολύσεις. Οι δε επενδυτές, έχοντας προεξοφλήσει μείωση των κερδών των επιχειρήσεων, εγκαταλείπουν την αγορά αξιών οδηγώντας σε πτώση τις τιμές. Παράλληλα, φοβούμενοι μαζικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων, στρέφονται στην πιο σίγουρη αγορά ομολόγων οδηγώντας σε άνοδο τις τιμές τους. Τέλος το κράτος, γνωρίζοντας ότι πτώση της κατανάλωσης με αύξηση έμμεσων φόρων και χαμηλή ανταγωνιστικότητα με αύξηση άμεσων φόρων είναι ασυμβίβαστα, έχει ως μόνη πρόσθετη πηγή χρηματοδότησης επίσης τον ακριβό δανεισμό.

Το ψυχρό αυτό τοπίο διαμόρφωσαν οι «φούσκες» διαρκείας στις διεθνείς αγορές τεχνολογικών αξιών, καυσίμων, ακινήτων κλπ. Οι φούσκες που δημιούργησε η μεγάλη αύξηση της ρευστότητας και αποκάλυψε η κρίση, δεν ήταν παρά το εξάνθημα μιας βαριάς ασθένειας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, την οποία προκάλεσε η έλλειψη ρυθμιστικού και ελεγκτικού πλαισίου. Έλλειψη που οδήγησε στην απομάκρυνσή του χτημστοπιδτωτικού συστήματος από την πραγματική οικονομία. Φθάσαμε δηλαδή σε μια κατάσταση όπου η αξία μιας επιχείρησης δεν ήταν συνάρτηση των πωλήσεών της, αλλά λογιστικών και χρηματιστηριακών αλχημειών. Τώρα που εξαντλήθηκε η ρευστότητα και μαζί της έφυγαν και οι ψευδαισθήσεις, άρχισε να νοσεί και η πραγματική οικονομία.

Το όλο κλίμα στη χώρα μας επιβαρύνουν ορισμένοι εκπρόσωποι εργοδοτών, εργαζομένων αλλά και συντεχνιών οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να διεκδικήσουν μεγάλο αριθμό ανεδαφικών προνομίων που τα περισσότερα δεν έχουν καμία σχέση με το πρόβλημα που περιέγραψα. Το χειρότερο όμως είναι ότι τη διεκδικητική τους δύναμη ενισχύει ο, χωρίς αρχές και όρια, πολιτικός ανταγωνισμός. Ένας ανταγωνισμός στον οποίο, δυστυχώς, συμμετέχουν και άνθρωποι υψηλής νοημοσύνης και μεγάλης κοινωνικής παιδείας οι οποίοι σπεύδουν να στηρήξουν τις διεκδικήσεις αυτές χωρίς να τους απασχολεί η σχέση που έχουν με το πρόβλημα ή ακόμη και αν αυτή υπάρχει, η προτεραιότητά τους στο σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικονομία και η κοινωνία.

Οι πιο ακραίες περιπτώσεις, που κερδίζουν και τη μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη, διαφημίζουν ένα κράτος – προστάτη που φορολογεί τα πάντα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν με αντάλλαγμα να παράγει και να παρέχει τα πάντα. Παράλληλα, οι κυρίαρχοι αριθμητικά, υποστηρικτές του κρατισμού, νοήμονες και μη, μέσα σε αυτό το κλίμα, επιστρέφουν δυναμικά ζητώντας μεγάλη αύξηση των δημοσίων επενδύσεων για να αυξηθεί η ζήτηση και να βελτιωθεί το εισόδημα πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα διατηρηθεί μακροπρόθεσμα η ανάπτυξη και η απασχόληση.

Αυτή είναι η συνολική εικόνα που εγώ τουλάχιστον έχω διαμορφώσει μέχρι σήμερα.

Αυτή την ώρα η κύρια επιλογή για τους θεσμούς, τις κυβερνήσεις και την επιχειρηματικό κόσμο είναι βέβαια η στήριξη των επενδύσεων, η προστασία των θέσεων εργασίας, η διατήρηση του ρυθμού ανάπτυξης και η εξασφάλιση των εισοδημάτων. Πρέπει όμως να είναι και η αποφυγή λαθών που αργότερα ίσως αποδειχθούν χειρότερα από την ασθένεια.

Με ποια, οικονομικά αποτελεσματική και κοινωνικά αποδοτική, θεραπέια αντιμετωπίζεται η απειλή «σημαντικής πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας σε πολλούς οικονομικούς κλάδους η οποία θα έχει διάρκεια πολλών μηνών με ορατά αποτελέσματα στην ανάπτυξη, τα πραγματικά εισοδήματα, την απασχόληση, τη βιομηχανική παραγωγή και τις χονδρικές και λιανικές πωλήσεις». Μόλις σας ανέφερα τον ορισμό της ύφεσης τον οποίο δανείσθηκα από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών των ΗΠΑ.

Η Ε.Ε. διέγνωσε ορθά και πήρε αμέσως πρωτοβουλίες για τη μεταρρύθμιση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος στη βάση συγκεκριμένων αρχών που πρόσφατα επικυρώθηκαν από την Σύνοδο της Ομάδας των 20. Εδώ είναι και η μεγάλη ευκαιρία για καλύτερες ρυθμίσεις και έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Παράλληλα, το ΕΣ έλαβε σημαντικές αποφάσεις για την αποφυγή της πιστωτικής ασφυξίας και την αποκατάσταση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης.

Η Επιτροπή με τη σειρά της, ανέλαβε νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Πρόσφατα, το ΕΚ υιοθέτησε την έκθεση Καούπι σχετικά με την πρόταση Οδηγίας για την τροποποίηση της Κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις υποχρεώσεις δημοσίευσης και μετάφρασης για ορισμένες μορφές εταιρειών, οι οποίες επιφέρουν πρόσθετες δαπάνες στις επιχειρήσεις. Η Επιτροπή πρότεινε τη σύσταση ψηφιακού μητρώου υποχρεωτικής καταχώρησης και δημοσίευσης των οικονομικών στοιχείων για κάποιες μορφές εταιρειών καθώς και την καθιέρωση ενός ενιαίου τέλους για την κάλυψη των σχετικών δαπανών.

Στη χώρα μας αν και η οικονομία δεν έχει εισέλθει σε ύφεση και ο ρυθμός ανάπτυξης και στο τρίτο τρίμηνο του 2008 ήταν αρκετά υψηλός και παρά το ότι οι προβλέψεις της Επιτροπής είναι πολύ καλύτερες έναντι του μέσου όρου της ευρωζώνης, οι συνέπειες θα επηρεάσουν χωρίς καμία αμφιβολία, την οικονομία, κυρίως τον τουρισμό, τη ναυτιλία αλλά και τις εξαγωγές τα 2/3 των οποίων απορροφούν οι χώρες που έχουν δεχθεί τα μεγαλύτερα πλήγματα της κρίσης.

Για την άμεση αντιμετώπιση των συνεπειών η κυβέρνηση έλαβε σειρά μέτρων : (α) αυξήθηκε το ελάχιστο νομικά εγγυημένο ποσό των καταθέσεων από 20.000 ευρώ σε 100.000 ευρώ και δόθηκε πολιτική εγγύηση για το σύνολο των καταθέσεων, (β) ψηφίστηκε Νόμος για την προστασία των δανειοληπτών, (γ) ψηφίστηκε Νόμος για την αύξηση της ρευστότητας με το ποσό των 28 δις Ευρώ προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών, των έργων που εκτελούνται με Συμβάσεις Παραχώρησης, των επιχειρήσεων που υλοποιούν επενδύσεις άνω των 10 δις Ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου και των έργων ύψους άνω των 5,7 δις Ευρώ που θα υλοποιηθούν με ΣΔΙΤ, (δ) αποφασίστηκε χορήγηση εγγύησης του ΤΕΜΠΜΕ που θα καλύπτει το 80% δανείων μέχρι 350.000 Ευρώ, με επιδότηση του συνόλου του επιτοκίου EURIBOR μηνός + 2,1 μονάδες για 3 έτη και με σημαντικές ευελιξίες.

Τα μέτρα αυτά καθώς και η διασφάλιση των «χαμένων» πόρων του Γ’ΚΠΣ αλλά και πόρων για το ΕΣΠΑ σε ανέλπιστο ύψος, αποτελούν εγγύηση για μια σταθερή πορεία της οικονομίας μας, ακόμη και μέσα σε αυτές τις συνθήκες της κρίσης.

Όμως, όσα θεσμικά, μακροοικονομικά και χρηματοοικονομικά μέτρα και αν ληφθούν, όσοι πόροι και αν διατεθούν, καμία νέα πολιτική δεν θα μπορεί να εφαρμοσθεί εάν δεν αντιμετωπισθούν οι μεγάλες και διαχρονικές αδυναμίες στο δημόσιο τομέα και στην ανταγωνιστικότητα των δραστηριοτήτων μας (παράγουμε λιγότερο από το μισό των όσων καταναλώνουμε κάτι που αντανακλάται στο έλλειμμα του εξωτερικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το οποίο ανέρχεται γύρω στα 35 δις Ευρώ). Αυτός δεν είναι μόνο στόχος μεταρρύθμισης αλλά απαράβατος όρος για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης.

Να είστε βέβαιοι ότι καταβάλουμε μεγάλες προσπάθειες σε όλα τα μέτωπα που πλήττουν την επιχειρηματικότητα, τον κύριο συντελεστή ανταγωνιστικότητας.

Σήμερα θα ήθελα να σταθώ σήμερα σε ορισμένες παραμέτρους της δουλειάς που κάνουμε στο ΥΠΑΝ για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και τη στήριξη της επιχειρηματικότητας.

Επανεξετάζουμε το θεσμικό πλαίσιο απλοποίησης των διαδικασιών ίδρυσης επιχειρήσεων. Ένα σημαντικό βήμα έγινε ήδη. Τον περασμένο Μάιο θέσαμε σε ισχύ νομοθετική ρύθμιση με την οποία μειώσαμε το ελάχιστο κεφάλαιο που απαιτείται για την ίδρυση ΕΠΕ από 18.000 σε 4.500 ευρώ καθώς και τις ημέρες αναμονής για τη δημοσίευση των ΕΠΕ από 38 σε 15. Με Νόμο που καταθέτουμε σύντομα καθιερώνουμε εξυπηρέτηση του επιχειρηματία σε ένα μόνο σημείο υποδοχής, τα Επιμελητήρια, με ένα νέο απλοποιημένο πλαίσιο για την ίδρυση ΕΠΕ και ΑΕ σε πλήρη αντιστοιχία με την αναθεωρημένη ΣτΛ. Ταυτόχρονα, εκσυγχρονίζουμε το Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕΜΗ), και διευκολύνουμε, μέσω ενιαίου ηλεκτρονικού αρχείου – μητρώου, τη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων και του κράτους, τη συνεργασία μεταξύ των ίδιων των επιχειρήσεων αλλά και την καλύτερη δυνατή παρακολούθηση της ανάπτυξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Παράλληλα, σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Διαμεσολάβησης και Διαιτησίας προωθούμε την εναλλακτική επίλυση διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων (Alternative Dispute Resolution) με στόχο την εξάλειψη χρονοβόρων δικαστικών διαδικασιών.

Καθιερώνουμε διαδικασίες «Εξπρές» για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σε επιχειρήσεις. Η αξιολόγηση θα γίνεται εντός 50 ημερών, η πιστοποίηση των δαπανών εντός 30 ημερών, η καταβολή της χρηματοδότησης εντός 7 ημερών.

Αναθεωρούμε τη βιομηχανική αδειοδότηση. Αρχές του έτους 2009 ολοκληρώνονται οι ρυθμίσεις για αποδέσμευση της ισχύος από την όχληση, το πιο σημαντικό βήμα στην απλοποίηση της αδειοδότησης, καθοριστικό για την επέκταση υφιστάμενων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Πολύ σύντομα καταθέτουμε επίσης Σχέδιο Νόμου για τα Επιχειρηματικά Πάρκα με ισχυρά κίνητρα ανάπτυξης και μετεγκατάστασης και με απλοποίηση της αδειοδότησης,

θεσμοθετήσαμε το Εθνικό και τα Ειδικά Χωροταξικά Σχέδια προωθώντας τη σταδιακή χωρική αναδιάρθρωση και εξειδίκευση των παραγωγικών συστημάτων εξασφαλίζοντας παράλληλα την ισόρροπη ανάπτυξη και την εδαφική συνοχή. Η πολιτική αυτή θα ολοκληρωθεί με την ανάπτυξη νέων μορφών συνεργασιών και δικτύων στις γειτονικές χώρες και με την προώθηση των μεγάλων έργων υποδομής διευρωπαϊκής, διαβαλκανικής, παραευξείνιας και εθνικής εμβέλειας (π.χ. αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, αγωγός φυσικού αερίου ITGI).

Προωθούμε εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης με καινοτόμα χρηματοοικονομικά εργαλεία, όπως η πρωτοβουλία JEREMIE (Κοινοί Ευρωπαϊκοί Πόροι για τις ΜμΕ και τις Μεσαίες Επιχειρήσεις) με στόχο τη μόχλευση και κινητοποίηση κεφαλαίων για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Διερευνούμε νέες χρηματοδοτικές πρακτικές όπως : ανακύκλωση (Revolving), δηλαδή χορήγηση δανείων με ευνοϊκούς όρους το ποσό αποπληρωμής των οποίων επαναχρηματοδοτεί νέα έργα, μόχλευση (Leverage), δηλαδή δυνατότητα συνδυασμού δανείων με ιδιωτικούς πόρους, πηγές κεφαλαίων (Sources of funding) δηλαδή διάθεση πόρων από τα ΕΠ με δυνατότητα συνδυασμού τους με πρόσθετη χρηματοδότηση από την ΕΤΕπ, διαχείριση κεφαλαίων (Fund of funds), δηλαδή δυνατότητα σύστασης κεντρικής μονάδας διαχείρισης περισσοτέρων του ενός ταμείων κλπ.

Προετοιμάζουμε βιώσιμες πολυσυλλεκτικές δομές με περιφερειακή διάσταση και με εκτεταμένο δίκτυο «σημείων επαφής» που θα προσφέρουν στις επιχειρήσεις ολοκληρωμένες υπηρεσίες ενημέρωσης για όλους τους τομείς. Ταυτόχρονα, προωθούμε το θεσμό των συνεργατικών σχηματισμών έντασης γνώσης (clusters) σε πεδία αιχμής που θα εμφανίσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα,

Για τον κρίσιμο τομέα της Ενέργειας και κυρίως για την ενεργειακή ασφάλεια θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά ιδιαίτερα τις επιχειρήσεις. Την ανοδική πορεία του κόστους της ενέργειας η οποία συνδέεται με τη μείωση των συμβατικών αποθεμάτων και το υψηλό κόστος παραγωγής και μεταφοράς τους. Αυτό είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα που επιδεινώνεται στη χώρα μας λόγω του σπάταλου, ρυπογόνου και ελλειμματικού ενεργειακού της μοντέλου. Επειδή είναι ελλειμματικό δεν είναι ασφαλές, επειδή είναι σπάταλο δεν είναι ανταγωνιστικό και επειδή δεν είναι ανταγωνιστικό και είναι ρυπογόνο δεν είναι βιώσιμο. Για να αντιμετωπίσουμε το μείζον αυτό πρόβλημα, προχωρήσαμε σε ΜΕΣ, ενσωματώσαμε όλες τις κρίσιμες από περιβαλλοντική άποψη Οδηγίες, προωθούμε προγράμματα και δράσεις εξοικονόμησης αλλά και ειδικές ρυθμίσεις που θα ελαχιστοποιούν το διοικητικό κόστος, θα εξαλείφουν τα εμπόδια και τη γραφειοκρατία για την υλοποίηση των επενδύσεων και θα μεγιστοποιούν τα οφέλη για την εθνική οικονομία, το περιβάλλον και τη κοινωνία. Συγκεκριμένα :

Καταθέτουμε στη Βουλή Νομοσχέδιο για την προώθηση μιας νέας αγοράς ενεργειακών υπηρεσιών μέσω «Χρηματοδότησης από Τρίτους (ΧΑΤ) σε ενεργειακά έργα». Με το νέο αυτό πλαίσιο, εταιρείες ενεργειακών υπηρεσιών, αναλαμβάνοντας τον τεχνολογικό και επενδυτικό κίνδυνο, θα προσφέρουν ενεργειακά αποδοτικότερες τεχνολογίες με σημαντικό οικονομικό όφελος για το χρήστη. Με την πρωτοβολία μας αυτή ενθαρρύνουμε την πράσινη επιχειρηματικότητα, τη δημιουργία νέων, καινοτόμων, θέσεων απασχόλησης αλλά και την προώθηση της εξοικονόμησης ενέργειας.

Σχεδιάζουμε ειδικό πρόγραμμα στήριξης των επενδύσεων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων της χώρας μας. Με τον τρόπο αυτό δίνουμε ώθηση στη βιομηχανία δομικών προϊόντων αλλά και στην κατασκευαστική αγορά αφού η ενεργειακή απόδοση θα καταστήσει ελκυστικότερα μόνον τα κτίρια που είναι αποδοτικότερα ενεργειακά. Παράλληλα, δημιουργούμε νέες θέσεις εργασίας στον τομέα της επιθεώρησης και πιστοποίησης κτιρίων και βελτιώνουμε και τονώνουμε την οικοδομική δραστηριότητα στο σύνολό της.

Προωθούμε την υλοποίηση ενεργειακών επενδύσεων στον τομέα των ΑΠΕ: ήδη κατατέθηκε και συζητείται στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεγάλου επενδυτικού ενδιαφέροντος για παραγωγή ΗΕ από ΦΒΣ. Προωθούμε επίσης ειδικό πρόγραμμα ανάπτυξης ΦΒΣ σε στέγες και προσόψεις κτιρίων, με συγκεκριμένους όρους και απλές διαδικασίες. Παράλληλα, προβλέπουμε βελτιώσεις στη διαδικασία αδειοδότησης και σύνδεσης των έργων ΑΠΕ στο Σύστημα/ Δίκτυο, προκειμένου να επιταχυνθεί η υλοποίηση των έργων.

Τέλος, με συμμετοχή των συναρμόδιων Υπουργείων, της αγοράς και των ΜΚΟ, εξετάζουμε καθολικά την αδειοδότηση και παροχή χρηματοοικονομικών κινήτρων για ιδιωτικές επενδύσεις ΑΠΕ με στόχο τόσο τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος όσο και την επίτευξη των εθνικών και Κοινοτικών στόχων με ταχύτερη διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μας μείγμα.

Σε άμεση σχέση με όλα όσα προανέφερα, θα ήθελα να προσθέσω μια συνοπτική αναφορά στο τι πετύχαμε στο ΥΠΟΙΟ, όπου είχα την τιμή να διατελέσω ΓΓΕΑ με την εφαρμογή ενός εκτεταμένου και τολμηρού – θεωρώ- προγράμματος μεταρρυθμίσεων σε όλο το φάσμα των χρηματοδοτήσεων και της ανάπτυξης.

Ξεκινήσαμε με απορρόφηση 23% και με μελέτες που προέβλεπαν απώλειες δισεκατομμυρίων. Για να διασώσουμε τους πόρους και να βελτιώσουμε τις αρχικές επιλογές ολοκληρώσαμε με επιτυχία τρεις διαδοχικές αναθεωρήσεις του ΚΠΣ και όλων των ΕΠ, περιορίσαμε τα πρόστιμα και τροποποιήσαμε σχεδόν το σύνολο του ΣΠΔΕ και του ΣΔΕ. Σήμερα το Γ΄ΚΠΣ ολοκληρώνεται και, ενάντια στα προγνωστικά, θα κλείσει χωρίς απώλειες.

Μετά από πολύμηνη, επίπονη και τεχνοκρατική διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας εξασφαλίσαμε επάρκεια πόρων αλλά και ευνοϊκές ρυθμίσεις εφαρμογής για το ΕΣΠΑ. Καταρτίσαμε το πρόγραμμα με πρότυπες διαδικασίες διαβούλευσης και με πρότυπη στρατηγική, με αποτέλεσμα να εγκριθεί 2ο στους 27 και 1ο στις χώρες Συνοχής. Στόχος δεν είναι να αποζημιώσουμε κλάδους ή περιοχές αλλά να δημιουργήσουμε ένα κρίσιμο μεγέθος δραστηριοτήτων που θα είναι ικανό να επιβιώσει, να διαχυθεί και να αναπτυχθεί αυτοτροφοδοτούμενο. Πρόκειται για μια άλλη αντίληψη της έννοιας της βιωσιμότητας από την μονοσήμαντη έννοια της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Τέλος, με το νέο καθεστώς ενίσχυσης του Ν. 3299/2004 και το Χάρτη περιφερειακών ενισχύσεων που εγκρίθηκε 1ος στην ΕΕ εξασφαλίσαμε υψηλά κίνητρα και ευνοϊκές ρυθμίσεις.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι πάντα δύσκολο να μετρηθούν, όμως οι χρηματοδοτήσεις που διασφαλίστηκαν, οι έλεγχοι που αντιμετωπίσθηκαν, τα προβλήματα που επιλύθηκαν, η σχέση που δημιουργήθηκε με τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μεταφράστηκαν σε έργα που θα κάνουν τη διαφορά για τους πολίτες αυτής της χώρας.

Κυρίες και κύριοι,

Είναι κοινή αντίληψη ότι τα λάθη του παρελθόντος είναι διδακτικά. Η διδακτική τους δε, αξία έγκειται φυσικά στο ότι δεν πρέπει να τα επαναλάβουμε. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την πολιτεία αλλά και για τις επιχειρήσεις.

Οι κοινωνικό – οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζουν. Ο διεθνής ανταγωνισμός θα συνεχίζει να καθορίζει την ανάπτυξη, την πρόοδο και την κοινωνική ευημερία, όποιον ρόλο και αν αναλάβει ή ανακτήσει το κράτος. Η ανταγωνιστικότητα θα συνεχίσει να κρίνεται από την ικανότητα των επιχειρήσεων να πωλούν επιτυχημένα προϊόντα και υπηρεσίες στις διεθνείς αγορές. Και η ικανότητα αυτή είναι η μόνη που μπορεί να διασφαλίσει την αύξηση του εθνικού πλούτου και την απασχόληση.

Σήμερα που ο πλούτος μετακινείται από τα δυτικά στα ανατολικά, οι επιχειρήσεις συνειδητοποιούν πως πρέπει να κινηθούν πιο γρήγορα προς τα εκεί, να εγκαταλείψουν παραδοσιακούς κλάδους και νοοτροπίες, να προωθήσουν τολμηρές συνεργασίες. Οι δρόμοι οικονομικής συνεργασίας, διεθνείς και εσωτερικοί, είναι πολλοί. Στην ενέργεια, στην αειφόρο οικιστική ανάπτυξη, στην εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού, στην έρευνα και τεχνολογία, στη προστασία του περιβάλλοντος, ακόμα και στη μεταποίηση για προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, ονομασίας προέλευσης ή πιστοποιημένων ως βιολογικής καλλιέργειας.

Και εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στην πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Mintel η οποία προβλέποντας τις κατευθύνσεις που θα ακολουθήσουν το 2009 οι καταναλωτές, συνέστησε στις επιχειρήσεις: «Να ανταποκρίνονται άμεσα και δημιουργικά στις μεταβαλλόμενες καταναλωτικές ανάγκες και επιθυμίες, καθώς οι καταναλωτές θα γίνουν πιο επιλεκτικοί στον τρόπο που ξοδεύουν, θα ερευνούν σε βάθος την αγορά και θα αναζητούν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που θα τους παρέχουν ακριβώς αυτό που χρειάζονται τη στιγμή που το θέλουν». Η έρευνα προβλέπει επίσης σημαντική μετακίνηση σε προϊόντα και υπηρεσίες που ανταποκρίνονται στον δραστήριο και υγιεινό τρόπο ζωής, αυθεντικά και εύκολα στην κατανόησή τους που θα λανσάρονται με απλό και πιο άμεσο τρόπο. Να σημειώσω εδώ ότι ήδη οι επενδυτές δείχνουν την προτίμησή τους σε εταιρείες που διαχειρίζονται με αειφορικό τρόπο τους οικονομικούς, φυσικούς και ανθρώπινους πόρους.

Υπό το πρίσμα αυτό, η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες για μεταρρυθμίσεις που θα λύσουν τα μεγάλα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα αλλά και για απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου οι οποίες μπορούν να τις αξιοποιούν καλύτερα. Άλλωστε η κρίση έδειξε πόσο σημαντικές είναι οι μεταρρυθμίσεις χάρη στις οποίες, η ελληνική οικονομία επιδεικνύει και αντοχές και ευελιξία. Αυτή είναι η κορυφαία, ξεκάθαρη και δεσμευτική προτεραιότητά μας για την οικονομία και την κοινωνία.

Σε αυτό το πνεύμα δεν χωρούν υπαναχωρήσεις ακόμα και όταν οι μεταρρυθμίσεις προσκρούουν σε ιστορικά και πάγια, θεσμικά και διοικητικά “αδιέξοδα”. Με αυτοπεποίθηση και χωρίς να μας αποθαρρύνει το όποιο πολιτικό κόστος. Και αυτό γιατί σε αυτή τη χώρα έχουμε επανειλημμένα υπάρξει δέσμιοι της έννοιας του πολιτικού κόστους που ενισχύει την ατολμία και μας αποστερεί το δυναμισμό και τη βούληση για πρόοδο. Ότι σήμερα εμφανίζεται ως «προσωρινό» πολιτικό κόστος, μακροπρόθεσμα είναι το μεγαλύτερο πολιτικό αλλά κυρίως κοινωνικό όφελος.

Ας ενισχύσουμε λοιπόν τη ζήτηση για πολιτικές και επιχειρηματικές ιδέες πάνω στις κατευθύνσεις αυτές. Για μια δυναμική και εξωστρεφή επιχειρηματικότητα, που θα στρέφεται στην αναβάθμιση της ποιότητας αγαθών και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας, με περιβαλλοντική ευαισθησία και κοινωνική υπευθυνότητα και θα στέκεται στο διεθνή ανταγωνισμό. Για ένα κράτος-πόλο ανάπτυξης, το οποίο θα μπορεί να σχεδιάζει στρατηγικά και ολοκληρωμένα, να επιχειρεί επιτελικά, να προγραμματίζει αποτελεσματικά ενέργειες και πόρους, να κινητοποιεί την ιδιωτική πρωτοβουλία και να μεταστρέφει το ενδιαφέρον από πιο παραδοσιακούς σε νέους παραγωγικούς κλάδους.

Στο πνεύμα αυτό η πολιτεία οφείλει να δημιουργεί και να εξελίσσει τα απαραίτητα εργαλεία που διευρύνουν την παραγωγική βάση, ενδυναμώνουν το επενδυτικό περιβάλλον, ενθαρρύνουν την καινοτομία, στηρίζουν την έρευνα, προωθούν τις νέες τεχνολογίες, αναβαθμίζουν τη θέση μας στο διεθνή ενεργειακό χάρτη. Οφείλει επίσης να εξασφαλίζει καλύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο που να παρέχει κίνητρα για τις επιχειρήσεις, να μειώνει περιττές δαπάνες και να αίρει τα πάσης φύσεως εμπόδια. Πάνω από όλα αλλά και για όλα αυτά, οφείλει να είναι δημιουργήσει ένα δημόσιο τομέα αποτελεσματικό, μη γραφειοκρατικό, μη τυπολατρικό, που να αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες του.

Κυρίες και κύριοι,

Η σωστή επένδυση του εισοδήματος των φορολογουμένων με γνώμονα τη βελτίωση του επιπέδου ζωής όλων των πολιτών είναι ένας φιλόδοξος στόχος. Με επίγνωση του εύρους των απαιτήσεων, χωρίς την αλαζονεία της βεβαιότητας, αλλά με την αισιοδοξία που αποπνέουν τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα της πολιτικής μας, ο στόχος αυτός είναι ταυτόχρονα και ρεαλιστικός.

Κανένα από τα αρνητικά σενάρια για το μέλλον της χώρας μας δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 94% των Ελλήνων είναι περήφανοι που είναι Έλληνες. Ήρθε η ώρα των αποφάσεων και της δράσης που θα συντηρήσουν και θα ενισχύσουν αυτή την περηφάνια.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.