ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Εφημερίδα Θεσσαλία,
2011.05.15

Τα σενάρια περί αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους εντείνονται- σύμφωνα με δηλώσεις και δημοσιεύματα σε διεθνές επίπεδο- παρά μειώνονται δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας. Το γεγονός αυτό θα καταφέρουμε να το αποφύγουμε;

Τα σενάρια αυτά πλήττουν την -ήδη τραυματισμένη- αξιοπιστία της οικονομίας μας. Γι’ αυτό κι εμείς ως Νέα Δημοκρατία, έχουμε επιλέξει να μη συμμετέχουμε στη σεναριολογία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μας ανησυχεί. Αυτό που με ενδιαφέρει για τη χώρα, είναι όχι τι να αποφύγει, αλλά να αποκτήσει ηγεσία με τη σοφία να διαλέξει το δρόμο που θα μας βγάλει από αυτή την κατάσταση, το συντομότερο δυνατό.

Διαβλέπετε πιθανή την απόφαση για επιμήκυνση αποπληρωμής του συνολικού χρέους και για νέα μείωση του επιτοκίου δανεισμού; Η εξέλιξη αυτή είναι συμφέρουσα για την Ελλάδα;

Η Ευρώπη, από μόνη της σχεδόν, παρείχε ήδη μια επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου για το δάνειο των 110 δις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει λύση. Το ίδιο θα ίσχυε και για μια ανάλογη απόφαση, για το συνολικό χρέος της χώρας, αν αυτό ρωτάτε, εφόσον δεν αλλάξουμε ουσιαστικά την εφαρμοζόμενη πολιτική.

Τα συνολικά κρατικά χρέη δεν αποπληρώνονται από καμιά χώρα, αναχρηματοδοτούνται, έτσι λειτουργεί το σύστημα, και στη συνέχεια σκοπός είναι να μειώνονται. Οι όροι της κανονικής αναχρηματοδότησης διαμορφώνονται στις διεθνείς αγορές, τα γνωστά πια σε όλους μας spreads κλπ. Οι όροι μιας έκτακτης (εκτός αγορών) χρηματοδότησης, είναι αποτέλεσμα άλλων διαδικασιών. Εμείς, όπως όλες οι χώρες, πρέπει να έχουμε στόχο να ξαναβγούμε στις αγορές όταν οι όροι αναχρηματοδότησης θα είναι ευνοϊκοί και να διεκδικούμε διαρκώς τη βελτίωσή τους. Ένας τρόπος να το παλέψουμε είναι να αποκτήσουμε πρωτογενή πλεονάσματα, όπως το λέμε καιρό τώρα, ώστε το χρέος μας να βαίνει μειούμενο.

Παράλληλα, το ότι οι αγορές πρέπει να λειτουργούν με διασφαλίσεις νομιμότητας και διαφάνειας -μια κατεύθυνση προς την οποία κάνει κάποια δειλά βήματα η Ευρώπη, εν μέσω παγκόσμιων συμφερόντων και αντιθέσεων- είναι επίσης προϋπόθεση για μια αίσια κατάληξη.

Ποιοί είναι εκείνοι οι όροι του Μνημονίου που επιδέχονται βελτίωση;

Εκείνο που νιώθει πλέον ο καθένας μας στη ζωή του, είναι η ύφεση που προκάλεσαν τα μέτρα του Μνημονίου, όπως είχαμε πει από την πρώτη στιγμή, δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Το Μνημόνιο έδωσε δυσανάλογη έμφαση στη δημοσιονομική σταθερότητα και τη μείωση του κόστους παραγωγής, ενώ εμείς θεωρούμε πως το κύριο θέμα μας, πέρα από τη δημοσιονομική αστάθεια και τα διογκούμενα ελλείμματα που προφανώς κανείς δεν θέλει, είναι να αυξήσουμε το παραγόμενο εθνικό μας ΑΕΠ. Από εκεί θα βρούμε χρήματα, και για να ζήσουμε, και για να ξεχρεώσουμε. Όχι παίρνοντας από την τσέπη του συνταξιούχου των 600 Ευρώ. Τα έχουμε πει στη Βουλή, τα είπε ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο, συνθέτοντάς τα σε μια συνολική πρόταση διαπραγμάτευσης. Και οι όροι της δανειακής σύμβασης (Παράρτημα του Μνημονίου) μας προβληματίζουν, που δεν πέρασε από τη Βουλή.

Είναι εφικτός ο στόχος της κυβέρνησης ότι θα καταφέρει να συγκεντρώσει 50 δις ευρώ μέσα από το σχέδιο των αποκρατικοποιήσεων;

Πέρυσι η Κυβέρνηση είχε εγγράψει περίπου 2 δις στον κρατικό προϋπολογισμό από αποκρατικοποιήσεις, το αποτέλεσμα ήταν μηδέν Ευρώ. Δεν νομίζω ότι έχει την ικανότητα να συντονίσει ένα πρόγραμμα τέτοιου μεγέθους και, επιπλέον, δεν νομίζω ότι μπορεί να το κάνει με την ψυχραιμία που απαιτείται, ώστε να μελετήσει και να διασφαλίσει, εκτός από έσοδα, ένα θετικό για την οικονομία μας αποτέλεσμα, ανάλογα με την κάθε περίπτωση αποκρατικοποίησης. Για να το κάνει αυτό, χρειάζεται στρατηγική, οικονομική και νομική επεξεργασία. Δηλαδή πολλή δουλειά. Πρέπει να υπολογισθούν αξίες, υπεραξίες, οι κόκκινες γραμμές του δημοσίου συμφέροντος, και μετά να ληφθούν αποφάσεις. Αυτός είναι, μεταξύ άλλων, και ο λόγος για τον οποίο εμείς καταψηφίσαμε την τροπολογία με την οποία τα 50 δις Ευρώ των αποκρατικοποιήσεων θα κατευθύνονται μόνο για στην απομείωση του χρέους. Κι όχι στον κρατικό προϋπολογισμό για την αντιμετώπιση ή χρηματοδότηση εθνικών αναγκών, αλλά και για την απομείωση του χρέους. Με την κίνηση αυτή, η Κυβέρνηση έβαλε το εγχείρημα υπό πίεση αυστηρά και μόνο ταμειακού χαρακτήρα. Και κάτω από τέτοιες πιέσεις δεν λαμβάνονται ορθές αποφάσεις. Ούτε αποτιμώνται σωστά τα περιουσιακά στοιχεία. Οι δε αγορές και οι επενδυτές, παίρνουν το μήνυμα της βιασύνης και το εκμεταλλεύονται.

Η ΔΕΗ πρέπει να μετοχοποιηθεί ή να υπάρξει στρατηγικός επενδυτής;

Ισχύει κι εδώ το σκεπτικό της απάντησης που μόλις σας έδωσα. Επιπλέον, το νόμισμα έχει δύο πλευρές, που η επικαιρότητα έχει οδηγήσει στο να συγχέονται: Η πρώτη είναι η εφαρμογή της Κοινοτικής νομοθεσίας του 2009 αναφορικά με το «τρίτο ενεργειακό πακέτο» που επηρεάζει και θέτει νέους όρους για τη δομή του ομίλου της ΔΕΗ, όπως επηρεάζει τις αντίστοιχες εταιρείες όλων των Κρατών-Μελών. Η καθυστέρηση στη λήψη των αποφάσεων αυτών από την Κυβέρνηση και η έλλειψη μιας συνολικής στρατηγικής για την εσωτερική μας αγορά ενέργειας, με επίκεντρο το λεγόμενο ενεργειακό μας μίγμα, οδηγούν στη δεύτερη πλευρά του νομίσματος, δηλαδή την ένταξη -εσπευσμένα πλέον – της ΔΕΗ, σε μία συζήτηση περί μετοχοποίησης, με σκοπό την είσπραξη εσόδων εδώ και τώρα.

Μην ξεχνάμε και τις διάφορες στρεβλώσεις, συμφέροντα, αλλά και εγκατεστημένες νοοτροπίες, που έκαναν διαχρονικά πολύ δύσκολη την ορθολογική οπτική. Με κραυγαλέα παραδείγματα το λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ, ή το συνδικαλισμό με τον τρόπο που τον άσκησε η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.

Γνωρίζω πως η ΔΕΗ έχει ανάγκη για επενδύσεις στην ηλεκτροπαραγωγή και στο δίκτυό της δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ, και πως αν δεν γίνουν στο μέλλον θα έχουμε σοβαρές ελλείψεις. Γι αυτούς τους λόγους εμείς θεωρούμε πως πρέπει να μελετηθούν και να αποτιμηθούν, όχι χρηματιστηριακά, αλλά συνολικά, οι κλάδοι της ΔΕΗ (ορυχεία, παραγωγή, μεταφορά, διανομή, εμπορία) και οι προοπτικές τους, και τότε, να αποφασίσουμε την είσοδο στρατηγικών επενδυτών, εκεί όπου το δημόσιο δεν χρειάζεται να ασκεί τον απόλυτο έλεγχο. Τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής έχει νόημα να είναι υπό κρατικό έλεγχο, ενώ τα υπόλοιπα, με διασφαλίσεις, μπορούν να αποκρατικοποιηθούν προκειμένου και χρήματα να εισρεύσουν, και νέα έργα κι επενδύσεις να χρηματοδοτηθούν, και ανταγωνισμός να υπάρξει.

Η ΔΕΗ έχει ρόλο στην αναπτυξιακή διαδικασία και πρέπει να γίνει μια σύγχρονη εταιρεία, γιατί όχι διεθνής παίκτης ή εταίρος. Το ελληνικό δημόσιο πρέπει να προστατέψει τους Έλληνες καταναλωτές και να διασφαλίζει ότι έχουν πρόσβαση στα ενεργειακά αγαθά, σε εύλογες τιμές. Αυτά είναι τα ζητούμενα. Και αυτά μπορεί να τα εξασφαλίσει μια ισχυρή Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας που θα εποπτεύει αποτελεσματικά όλους τους παίκτες της αγοράς και ένα κράτος-ρυθμιστής, με διατήρηση του ελέγχου των δικτύων και μεριδίου της επιχειρηματικής δραστηριότητας υπό τους όρους της Ε.Ε. Εμείς αυτό προτείνουμε και όχι μόνο τώρα. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούμασταν, και προ των πρόσφατων ‘ταμειακών αναγκών’.

Αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι ήταν λάθος η απογραφή που έγινε το 2004 από την κυβέρνηση της Ν.Δ;

Εξαρτάται τι λάθος εννοείτε.