Δημοτικές εκλογές 2010. Άλλη μία αναμέτρηση ή μία ευκαιρία;
Στις 7 Νοεμβρίου 2010 οι έλληνες πολίτες καλούνται να ασκήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα και να εκλέξουν τις πολιτικές και τα πρόσωπα που τους εκφράζουν για τις τοπικές κοινωνίες και για πρώτη φορά και για τις περιφέρειες. Οι εκλογές αυτές διεξάγονται σε συγκεκριμένες και θα έλεγα ειδικές συνθήκες, αφενός λόγω της επικείμενης εφαρμογής του σχεδίου «Καλλικράτη» και αφετέρου λόγω της πολιτικής συγκυρίας με την εφαρμογή σκληρών και εν πολλοίς άδικων και αντιαναπτυξιακών μέτρων, ελέω Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και μνημονίου.
Τα χιλιοειπωμένα, αυτονόητα, δυστυχώς όμως όχι σε όλους, περί της ανάγκης οι δήμοι να λειτουργούν στη λογική εξυπηρέτησης των δημοτών, με πρότυπη και αντιγραφειοκρατική οργάνωση, με πλήρη αυτοτέλεια στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, με ουσιαστικές αρμοδιότητες και πόρους δυστυχώς εξακολουθούν να είναι ζητούμενα. Αντί η επιλογή να γίνεται με όρους αποτελεσματικότητας διοίκησης, μετατοπίζεται είτε στην αναζήτηση της, είτε ακόμη χειρότερα σε μία καρικατούρα, που έχει ενδυθεί το μανδύα της πολιτικής, αυτής των συναλλαγών, της διαπλοκής και των εξαγορών.
Πέραν αυτών, όμως, όπως και πιο πάνω ανέφερα οι σημερινές συνθήκες της εφαρμογής του μνημονίου ρίχνουν βαριά τη σκιά τους στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Όσο και αν κάποιοι επιχειρούν να το αποσυνδέσουν δυστυχώς είναι πολλές οι άμεσες και οι έμμεσες επιδράσεις. Κατ’ αρχήν και οι δύο σημερινοί βαθμοί τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελούν μέρος του ψηφιδωτού της Ελλάδας και του προτύπου ανάπτυξης που ακολουθήθηκε. Είναι τμήμα της κατάστασης που έχει φθάσει σε οριακό σημείο και πνέει τα λοίσθια. Η ίδια η εφαρμογή του «Καλλικράτη» γίνεται στο πλαίσιο των περικοπών. Προφανώς και δεν ανήκω σε αυτούς και με κανέναν τρόπο δεν θα υπερασπιστώ το υφιστάμενο μοντέλο, όμως αντί με τον «Καλλικράτη» να δημιουργηθούν συνθήκες και δομές που να συμβάλλουν στην περιφερειακή ανάπτυξη, διαμορφώνονται μεγάλοι θεσμοί με μικρές εξουσίες, δίνονται αρμοδιότητες αλλά όχι η εξουσία και κυρίως δεν εξασφαλίζονται οι πόροι για την άσκηση των αρμοδιοτήτων. Αν η περικοπή των πόρων αφορούσε στις περιπτώσεις εκείνες που είναι πρόδηλη κατασπατάληση τους, ουδείς θα είχε αντίρρηση, όμως φαίνεται να είναι γενικευμένη και οδηγεί τις νέες δομές σε ασφυξία.
Στο πλαίσιο αυτό η ΝΔ, αφού ήδη προχώρησε σε σκληρή αυτοκριτική για τα λάθη και τις παραλήψεις του παρελθόντος της, ανοίγει πλέον το βηματισμό της και στρέφεται προς όλη την κοινωνία επιχειρώντας να οικοδομήσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα συσπείρωσης γύρω από πολιτικές που βγάζουν τη χώρα από το αδιέξοδο και προσδίδουν ελπίδα και προοπτική στον τόπο και τους πολίτες. Αυτή η στόχευση επιχειρείται να εκφραστεί και μέσω των αυτοδιοικητικών εκλογών, τόσο στο επίπεδο της πολιτικής που καλούνται να επιλέξουν οι πολίτες όσο και στο επίπεδο των προσώπων.
Είναι, λοιπόν, κομβικό για όλους μας να σηματοδοτήσουμε με τις επιλογές μας το μέλλον, να καταδικάσουμε όλες αυτές τις αντιλήψεις και τις πρακτικές που εγκλώβισαν τη χώρα στο μαρασμό και την οδήγησαν σε αδιέξοδο. Κατά συνέπεια, όπως και σε προηγούμενα άρθρα μου έχω επισημάνει, χρειάζεται να ξεπεράσουμε τη μικροπολιτική και τις λογικές της συναλλαγής και των εξαγορών. Είναι απαραίτητη η απεμπλοκή από πρακτικές αποσπασματικού σχεδιασμού και υλοποίησης έργων ή ακόμη χειρότερα με γνώμονα την ψηφοθηρία. Η εποχή μας απαιτεί σχέδιο με συγκεκριμένη στόχευση, όραμα, αλλά και υψηλό βαθμό αποτελεσματικότητας αυτά που πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα. Αυτό, εκτός των άλλων, σχετίζεται και με την κατανομή των πόρων στο εσωτερικό του κάθε νέου δήμου η οποία και δεν μπορεί να υπακούει ούτε στην τυχαιότητα, ούτε στην τυχοδιωκτική εξαγορά ψήφων. Είναι επίσης σαφές ότι χρειάζεται ένα οριστικό τέλος σε όλα τα φαινόμενα κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος. Εδώ είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στον «Καλλικράτη» υπάρχει η πρόβλεψη ελέγχου, με πολλές αδυναμίες, στρεβλώσεις και γραφειοκρατία, όμως η αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού αυτού και σε ορισμένες περιπτώσεις η παρουσία του μόνο, μπορεί να αποτρέψει από αυθαιρεσίες. Ας είναι, λοιπόν, επιφυλακτικοί αυτοί που υποκύπτουν σε κελεύσματα σειρήνων εξυπηρέτησης και ανταλλαγής.
Περαιτέρω, είναι πλέον πασιφανές ότι η κοινωνία διεκδικεί ριζική ανανέωση αντιλήψεων, πρακτικών και προσώπων. Αυτό δεν μπορεί να εξαντλείται σε μία επικοινωνιακή λογική. Κάθε επιλογή πρέπει να αναδεικνύει τους άξιους, τους ικανούς και να επιβεβαιώνει αξίες και στάση ζωής. Αυτό είναι σημαντικό κλειδί για το μέλλον σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Γιατί στην εποχή όπου όλοι καταδικάζουν φαινόμενα καιροσκοπισμού, βολέματος, προσωπικών επιδιώξεων χρειάζεται και η πρακτική καταδίκη τους.
Η ΝΔ στην αρχή της νέας μας προσπάθειας προτάσσει την Ελλάδα των ιδανικών, την Ελλάδα της ικανότητας, την Ελλάδα των αξιών, την Ελλάδα της ανάπτυξης. Όλοι κρινόμαστε απέναντι σε αυτά, διαρκώς και όταν είμαστε στην κυβέρνηση και όταν είμαστε στην αντιπολίτευση. Η πρώτη μεγάλη μάχη είναι αυτή των αυτοδιοικητικών εκλογών. Όσοι, λοιπόν, πιστεύουμε στην νέα Ελλάδα που καλούμαστε να οικοδομήσουμε, έχουμε ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης του και με τη στάση μας και με την πρακτική μας. Η απάντηση είναι μοναδική: Τέλος σε όλα τα χρεωκοπημένα μοντέλα του χθες. Ναι στις αξίες, στη δημιουργία, στο όραμα και στην ελπίδα.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.