ΝEWSCODE

Εφημερίδα NewsCode,
2011.06.01

www.newsbomb.gr

Συνέντευξη στον Κώστα Λασκαράτο

Ο πρόεδρος σας, εμφανίστηκε εχθές από την Κρήτη αισιόδοξος για το μέλλον της χώρας. Από πού πηγάζει αυτή του η εκτίμηση; Διότι οι πολίτες βλέπουν διαρκώς νέα μέτρα, αντιμετωπίζουν καθημερινά μεγάλα προβλήματα και παράλληλα διαπιστώνουν πως τα κόμματα είναι ανήμπορα να τα «βρουν» μεταξύ τους, ακόμα και την ώρα της μάχης…

Είμαστε Έλληνες. Φιλότιμοι και ικανοί. Με αυτά τα εφόδια ζωής και δημιουργικότητας πορευτήκαμε στους αιώνες, όπου γης, το λέω αυτό κι ως Έλληνας της διασποράς. Η χώρα μας έχει δυνατότητες και μεγάλη, κρυμμένη για τους πολλούς, προστιθέμενη αξία. Μπορούμε λοιπόν να είμαστε αισιόδοξοι. Στο φώς θα μας βγάλουν μόνον εκείνοι που δεν κίνησαν τα νήματα για να μας σκεπάσει το σκοτάδι. Όπου και να βρίσκονται. Στην κοινωνία που υποφέρει, στην οικονομία που αγωνίζεται να επιβιώσει, στο πολιτικό σύστημα που κλυδωνίζεται. Εμείς θα δώσουμε τη μάχη για να μη δούμε την υποστολή της σημαίας, μιας χώρας και μιας κοινωνίας. Γιατί περί αυτού πρόκειται, με όποια μορφή κι αν μας «σερβίρεται», από την Κυβέρνηση και τους συνοδοιπόρους της.

Η λέξη «συναίνεση», είναι τις τελευταίες ημέρες αρκετά πολυφορεμένη. Τελικά πιστεύετε ότι είναι και εφικτή;

Πολυφορεμένη σίγουρα. Εφικτή όπως την εννοεί η Κυβέρνηση, όχι. Αφού αποκοίμισαν το λαό σε συγχορδία με ορισμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ότι δήθεν οι θυσίες του θα απέδιδαν, μόλις διαπίστωσαν ότι δεν μπορούν πια να αποκρύπτουν την αλήθεια, άρχισαν την τρομοκρατία περί αποπομπής από την Ευρωζώνη, περί αδυναμίας καταβολής μισθών και συντάξεων κ.ο.κ., προκειμένου να αναγκάσουν το λαό να δεχθεί και άλλες πιο αιματηρές θυσίες, για να «σωθεί». Τη συνυπογραφή στην ενοχή που θέλουν σήμερα, δεν πρόκειται να την λάβουν. Έχουμε πει πώς και προς τα πού θεωρούμε πως πρέπει να πορευθεί η χώρα. Δεν είμαστε εδώ για να «ανακουφίσουμε» την Κυβέρνηση, προκειμένου να κάνει τα μεγάλα προβλήματα, ακόμη μεγαλύτερα. Είμαστε εδώ για την Ελλάδα. Κι επειδή ξέρουμε πολύ καλά πως έχουμε ασκήσει πολύ υπεύθυνη αντιπολίτευση, το επιχείρημα δεν πιάνει καθόλου, μα καθόλου.

Τέλος της εβδομάδας θα έχουμε στα χέρια μας την τελική εισήγηση της Τρόικας για την εκταμίευση της 5ης δόσης. Τι άλλο πιστεύετε ότι θα φέρει αυτή μαζί της;

Ό,τι έφεραν και οι προηγούμενες εκταμιεύσεις πριν και μετά τις αξιολογήσεις που κάνει η Τρόικα. Πρώτα μια καταστροφολογία, μετά ένα ενδοκυβερνητικό μπάχαλο και ύστερα μια προσωρινή ανακούφιση της Κυβέρνησης, που, αν προσέξετε, διαρκεί όλο και λιγότερο, αφού ξέρουν ότι τίποτα δεν επιδιορθώνεται παράλληλα, ώστε να βγούμε κάποια στιγμή από τις ‘δόσεις’. Αντίθετα, κάθε δόση συνοδεύεται από ένα όλο και μεγαλύτερο «λογαριασμό». Αυτό δε που συνέβη την περασμένη βδομάδα, με την κατατρομοκράτηση του κόσμου, με εξοργίζει. Μετά περιμένει η Κυβέρνηση να είναι ψύχραιμοι οι άνθρωποι, ενώ δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Κάποια στιγμή δεν θα είναι αποδεκτό άλλο σασπένς.

Τα τελευταία 24ωρα έχει μπει ξανά στην ατζέντα, το ζήτημα της μείωσης του αριθμού των βουλευτών σε διακόσιους. Πως θα βλέπατε μια τέτοια εξέλιξη;

Δεν έχω καμία αντίρρηση. Και δεν θα είχα ακόμη και αν δεν είχα κατέβει για πρώτη φορά στις εκλογές το 2009. Να γίνει όμως σε συνδυασμό με άλλες τομές, γιατί το θέμα δεν είναι ο αριθμός, αφού τα ίδια μπορεί να συμβούν και με διακόσιους και με εκατό. Το ζήτημα είναι η ποιότητα των ανθρώπων στην πολιτική. Πως και πότε μπαίνουν στην πολιτική αλλά και με ποια κίνητρα. Γιατί να σας πω κάτι, ποιό κίνητρο πρέπει να έχω για να είμαι Βουλευτής; Ένα σαφές κίνητρο προσφοράς στη χώρα και το κοινωνικό σύνολο, το συμβόλαιο αξιοπρέπειας με το λαό, όπως λέει κι ο Αντώνης Σαμαράς, με μόνη επιδίωξη, αν θέλετε, μια αναγνώριση από τους συμπολίτες μου. Αν πρόκειται να είμαι απαξιωμένος στη συνείδησή τους ως θεσμός, όσο εντάξει και να είμαι με τη δική μου, δεν έχω κανένα λόγο, τουλάχιστον εγώ. Έτσι το βλέπω. Γι’ αυτό πρέπει να προσέξουμε ποιους ανθρώπους θέλουμε στην πολιτική, πώς τους επιλέγουμε, τι τους δίνουμε και τι τους ζητάμε. Συμβόλαιο.

Θα ήθελα ένα σχόλιο για το κίνημα των «Αγανακτισμένων». Έχετε αποκωδικοποιήσει τα μηνύματα που, μαζικά και ειρηνικά, στέλνουν οι πολίτες καθημερινά τις τελευταίες ημέρες;

Οι Αγανακτισμένοι είναι πολλοί και διαφορετικοί. Μέσα σε αυτούς είναι και μέλη της οικογένειάς μου. Η συντριπτική πλειοψηφία, νομίζω ότι θέλει αποκατάσταση των θεσμών, των νόμων, της δημοκρατίας, της ζωής τους, και ελπίδα για το αύριο. Έτσι αποκωδικοποιώ το μήνυμα που θεωρώ πως είναι και το σοβαρότερο που έχει εκπέμψει ποτέ η κοινωνία, με οποιοδήποτε τρόπο, διαδήλωση, διαμαρτυρία, ή επανάσταση. Ταυτόχρονα είναι το δυσκολότερο, αφού προϋποθέτει την ανάκτηση μιας χαμένης εμπιστοσύνης στα πάντα. Η σημερινή Κυβέρνηση έχει, δυστυχώς, πλήρη αδυναμία να εξασφαλίσει την προϋπόθεση αυτή, στο βαθμό που της αναλογεί. Δεν έχει πλέον τα εχέγγυα για κάτι τέτοιο. Από την άλλη, όσο επικίνδυνη είναι η συμπεριφορά της Κυβέρνησης, άλλο τόσο επικίνδυνα είναι τα συνθήματα «να καεί η Βουλή» και οι πράξεις βίας που μπορεί να ακολουθήσουν. Επικίνδυνες για όλους, όχι για μένα που είμαι Βουλευτής. Γιατί θυμίζουν την περίοδο τρομοκρατίας μετά τη γαλλική επανάσταση. Εκείνο που πρέπει να φροντίσουμε, είναι να φτιάξουμε τους θεσμούς και τη δημοκρατία μας, και όχι να αποδείξουμε ότι απέτυχαν, βάλλοντας επί δικαίων και αδίκων.