Ολομέλεια_Αντιμετώπιση της βίας στα γήπεδα, του ντόπινγκ, των προσυνεννοημένων αγώνων

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ’- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΠΔ’

«Αντιμετώπιση της βίας στα γήπεδα, του ντόπινγκ, των προσυνεννοημένων αγώνων και λοιπές διατάξεις».

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, μας διαβεβαιώσατε ότι θα λυθούν πολλά προβλήματα με αυτό το νομοσχέδιο. Έχετε δηλαδή την εντύπωση, ότι το νομοθέτημα αυτό αντιμετωπίζει το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα, αλλά και γενικότερα. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι πλανάστε πλάνην οικτρά.

Το πρόβλημα της βίας δεν είναι όπως είπε η αγαπητή συνάδελφος κ. Σακοράφα, πρόβλημα πρόληψης ή καταστολής. Το κίνητρο πρέπει να αναζητήσουμε. Το παράδειγμα είναι η Αγγλία, όπου η βία, αφού αντιμετωπίσθηκε με τεχνικά και άλλα μέσα, μεταφέρθηκε εκτός γηπέδων. Πρόκειται λοιπόν για πολιτικό πρόβλημα.

Κύριοι συνάδελφοι, σας διαβάζω σημερινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Χίου: «Οι Βουλευτές της Χίου ψήφισαν για την καταστροφή του νησιού μας. Ας μην χαίρονται. Δεν θα προλάβουν να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους. Η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου δεν θα τους επιτρέψει να πάνε μακριά. Είναι μειοψηφία, είναι παράνομοι. Ο φόβος τους είναι η ελπίδα μας».

Δεν το καταθέτω στα Πρακτικά. Το έστειλα στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε όλη την Κοινοβουλευτική του Ομάδα για να μου πει αν το προσυπογράφει. Ζητώ επίσης να μου απαντήσετε αν τέτοιου είδους εμπρηστικά μηνύματα αποδεικνύουν ότι η βία δεν υποθάλπεται μόνο στα γήπεδα, αλλά και στην πολιτική, γεγονός απαράδεκτο σε μία δημοκρατία που πρέπει όλοι να προασπίζουμε.

Αναγνωρίζω ότι η έξαρση της βίας συνδέεται με την υποβάθμιση, την παρακμή, τον ευτελισμό. Αλλά εδώ θα πρέπει όλο το πολιτικό σύστημα να ανορθώσει το ανάστημά του. Γιατί μέτοχοι είμαστε όλοι, κύριοι συνάδελφοι, τα πολιτικά κόμματα, οι πολίτες, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η επιχειρηματική κοινότητα. Κανείς δεν είναι αμέτοχος.

Ζήτησα επίσημα να καταδικαστεί το πολιτικό μήνυμα που σας διάβασα. Προσωπικά, αν δεν λάβω επίσημη καταδίκη, θα θεωρήσω τον ΣΥΡΙΖΑ υπεύθυνο αν συμβεί κάτι στο νησί μου.

Έρχομαι τώρα στο θέμα του νομοσχεδίου. Η συγκυρία είναι πράγματι ευνοϊκή για τέτοιου είδους καταστάσεις, το παραδέχομαι. Όμως εδώ θα φανεί η αξία και η δύναμή μας, όχι μόνο να σταθούμε όλοι δίπλα στον λαό, αλλά να μην ρίχνουμε και λάδι στη φωτιά. Το «όχι» ορισμένων ακούστηκε σαν το «λεφτά υπάρχουν» που ειπώθηκε κάποτε. Ότι υπάρχει δηλαδή ένας άλλος δρόμος, που αν τον ακολουθήσουμε μπορεί να βελτιωθούν οι συνθήκες. Και ότι αυτόν τον εύκολο δρόμο τον ξέρουν κάποιοι άλλοι, και όχι εμείς που θέλουμε να σηκώσουμε τη χώρα όρθια.

Υπάρχει πρόβλημα εμπιστοσύνης όχι μόνο στο πολιτικό σύστημα αλλά και στο ίδιο το κράτος, στην ίδια τη λειτουργία του. Αλλά το θέμα της βίας έχει και μια πιο ιδιαίτερη διάσταση, την επιχειρηματική, με τους κατευθυνόμενους οπαδικούς στρατούς. Δεν δέχομαι όμως ότι υπάρχει πολιτικό κόμμα που μπορεί να λειτουργεί, που θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει με τέτοιου είδους λογική, ενός οπαδικού στρατού που εκφράζεται δια της βίας νομίζοντας ότι αυτό αποδίδει εκλογικά. Οι επιχειρηματίες χρησιμοποιούν τους οπαδούς για ίδιον όφελος. Δεν νομίζω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο εδώ.Συνεπώς, το υπόβαθρο της υπόθεσης «βία» δεν είναι μόνο οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας.

Για μας, κύριοι συνάδελφοι, ο αθλητισμός είναι πηγή ανάπτυξης και επενδύσεων, γι’ αυτό όπως ειπώθηκε και στην αρχή, το Σύνταγμα, με το άρθρο 16, προβλέπει την προστασία του αλλά και την ανώτατη εποπτεία του.

Τι λείπει όμως, κύριε Υπουργέ; Λείπει η πολιτική για την αξιοποίηση δημόσιων πόρων. Πόσες φορές έχουμε ακούσει για κατασπατάληση πόρων με τη λεγόμενη στήριξη του αθλητισμού ή για διαφθορά; Βάσει της «μαύρης βίβλου» της παγκόσμιας ομοσπονδίας επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πρώτο στη διαφθορά. Είναι δε, στην πιο υψηλή θέση όσον αφορά στην αύξηση των καταγγελιών για στημένα παιχνίδια και προσυμφωνημένα αποτελέσματα.

Υπάρχει και μία ακόμα διάσταση. Η πλήρης εγκατάλειψη από την πολιτεία του αθλητισμού στην περιφέρεια. Και εδώ θα πρέπει να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος είναι ο ρόλος που μπορεί να παίξει ο αθλητισμός.

Γνωρίζετε όλοι ότι ο χουλιγκανισμός γεννήθηκε στην Αγγλία. «Θεραπεύτηκε» μεν εντός των γηπέδων, αλλά μεταφέρθηκε εκτός όπως είπα στην αρχή. Υπάρχουν πολλά ορόσημα στο ποδόσφαιρο, όπως το 1985 στο Χέιζελ. Έτυχε τότε να ήταν η πρώτη χρονιά που πήγα στο Βέλγιο προκειμένου να εγκατασταθώ στη χώρα αυτή και έζησα από κοντά τον θάνατο των 39 ατόμων στο γήπεδο, αλλά και τη δίκη που ακολούθησε. Λίγα χρόνια μετά είχαμε τα επεισόδια στο Χίλσμποροου με 96 νεκρούς. Αναρωτιέμαι, κυρία Σακοράφα: Είναι θέμα πρόληψης ή καταστολής; Είναι πολύ βαθύτερα τα αίτια.

Ένα καλό παράδειγμα είχαμε στην Αγγλία. Υπήρξε, ένα συγκεκριμένο σχέδιο και μία κοινή δράση κράτους, ομοσπονδίας, συλλόγων, αστυνομίας και κομμάτων. Πέντε ήταν οι παράγοντες που βοήθησαν την Αγγλία να ξεπεράσει το πρόβλημα. Υπήρχε σχέδιο και πάνω σε αυτό έγιναν νομοθετικές ρυθμίσεις. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω τα μέτρα, όπως κυκλώματα καμερών, ειδικό προσωπικό ασφαλείας, κατάργηση ορθίων, απαγόρευση πώλησης αλκοόλ, υποχρέωση για κάρτα φιλάθλου. Πολλά απ’ αυτά τα έχουμε θεσπίσει κι εμείς. Γιατί όμως εδώ στη χώρα μας δεν μπορεί να δουλέψει ένα τέτοιο σχέδιο; Πρόκειται για αδυναμία του θεσμικού πλαισίου ή της εφαρμογής του; Για παράδειγμα, όποιος συλληφθεί για επεισόδια δεν θα ξαναμπαίνει στο γήπεδο, όταν παίζει η ομάδα του και θα εμφανίζεται στο αστυνομικό τμήμα. Ισχύει αυτό στη χώρα μας; Αν ισχύει, γιατί δεν εφαρμόζεται;

Μάλλον υπάρχει θέμα συνεργασίας αυτών των πέντε παραγόντων που για την Ελλάδα, δυστυχώς, θεωρείται αδιανόητη. Και αυτό όχι για τεχνικούς λόγους, αλλά για πολιτικούς λόγους.

Γιατί λοιπόν πέφτουμε από τα σύννεφα όταν συμβαίνουν επεισόδια βίας όπως αυτά του κέντρου της Αθήνας; Εδώ και 37 χρόνια, από τότε που ήμουν φοιτητής στο πανεπιστήμιο μέχρι σήμερα, θέτουμε τα ίδια ερωτήματα. Επί 37 χρόνια μιλάμε πάντα για τους κουκουλοφόρους.

Για μένα το ερώτημα δεν είναι τι κρύβεται πίσω από τις κουκούλες. Είναι γνωστό. Το θέμα είναι ότι υπάρχουν κουκουλοφόροι και σε πολιτικό επίπεδο, οι οποίοι φοβίζουν την κοινωνία. Γνωρίζουμε ποιοι είναι πίσω από τις κουκούλες. Ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς, δεσμεύτηκε ότι θα τους αποκαλύψει.

Η έκκληση που κάνω είναι προς όλα τα πολιτικά κόμματα. Να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να «βάλουν πλάτη» αν θέλουν να δώσουν μία ελπίδα και μία προοπτική στους νέους, έξω από τη βία. Πρέπει να το κάνουν και πρέπει να δεσμευτούν. Δεν μπορεί η δημοκρατία να κρύβεται.