Ολομέλεια_Απελευθέρωση Επαγγελμάτων

«Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας. Κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων».

16.2.2011

Είναι γεγονός ότι πολλά νομοθετήματα της Κυβέρνησης, αντί να επιλύουν τα προβλήματα, τα επιδεινώνουν ή δημιουργούν νέα. Όσα από αυτά μας τα παρουσιάζουν ως μονόδρομο, καταλήγουν σε θυσίες άνευ αντικρίσματος για τον λαό.

Κύριε Υπουργέ, ως Κυβέρνηση, λόγω πολιτικής ανασφάλειας, ζητήσατε διάλογο με το επιχείρημα ότι πρόκειται να λάβετε αποφάσεις που υπερβαίνουν τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής σας θητείας. Αν είναι έτσι, γιατί δεν πράξατε το ίδιο πριν μας οδηγήσετε στον ξαφνικό θάνατο του Μνημονίου;

Κύριοι συνάδελφοι, κοινή υποχρέωση Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης είναι να βλέπουν μακριά. Η διαφορά είναι ότι η Κυβέρνηση αποφασίζει, ενώ η Αντιπολίτευση κρίνει, προειδοποιεί, προτείνει και εφόσον συμφωνεί, συγκλίνει. Και εμείς κρίναμε, προειδοποιήσαμε, προτείναμε, αλλά δεν συγκλίνουμε. Εμείς προτείναμε τρόπους για να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη. Εσείς μας προτείνετε τρόπους για να αποφύγουμε τη θανάτωση.

Και ενώ δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν ότι έχετε κάνει το καλύτερο δυνατό προκειμένου να αποφύγουμε το μοιραίο, ζητάτε συνενόχους για την περίπτωση που αυτό συμβεί. Τι νομίζετε ότι πετυχαίνετε με τη στοχοποίηση της Νέας Δημοκρατίας ή με την ενοχοποίηση κοινωνικών ομάδων. Με αυτά, δεν πρόκειται να αποσπάσετε την προσοχή του πολίτη ο οποίος δίνει καθημερινά τη μάχη για την επιβίωση.

Κύριε Υπουργέ, «ο τεμπέλης», «ο σπάταλος», «ο αντιπαραγωγικός» Έλληνας, όπως τον έχετε χαρακτηρίσει, γνωρίζει την καταστροφή που συντελείται.

Θα σας πρότεινα λοιπόν να μην χρησιμοποιείτε έρευνες κοινής γνώμης προκειμένου να πείσετε ότι έχετε την αποδοχή της κοινωνίας.

Σε μια από τις έρευνες αυτές που επικαλεστήκατε, τέθηκαν τα εξής ερωτήματα που αφορούν στο νομοσχέδιο που συζητάμε: «Πιστεύετε ότι πρέπει να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα»; «Πιστεύετε ότι το άνοιγμα θα είναι προς όφελος της εθνικής οικονομίας»; Επιπλέον, επικαλεσθήκατε και μία έκθεση του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, του ΙΟΒΕ, η οποία αναφέρεται στις θετικές επιπτώσεις του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων στο ΑΕΠ και την ευημερία της χώρας.

Όλοι συμφωνούμε. Πλην όμως γνωρίζουμε ότι βασικά κριτήρια που σχετίζονται με την αύξηση του ΑΕΠ με βάση τα οποία βαθμολογείται μία οικονομία από διεθνείς οργανισμούς, είναι, μεταξύ άλλων, η γραφειοκρατία, η φορολογία, το εργασιακό ηθικό, η σταθερότητα μιας Κυβέρνησης κ.λπ. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στις «επιτυχίες» σας ως προς την εκπλήρωση των κριτηρίων αυτών. Ρωτήστε όποιον παραμένει ακόμα εργαζόμενος ή επιχειρηματίας.

Να σημειώσω επίσης, ότι στην ευρύτερη έννοια του ΑΕΠ, της ευημερίας δηλαδή, περιλαμβάνεται και βαθμολογείται η κατάσταση στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης. Και εδώ γνωρίζουμε καλά τις «επιτυχίες» που έχετε εγγράψει στο ενεργητικό σας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είμαστε αντίθετοι με την άρση των περιορισμών στην πρόσβαση και την άσκηση ενός επαγγέλματος. Λείπουν όμως οι προϋποθέσεις που θα μας επέτρεπαν να συζητήσουμε με σοβαρότητα, δηλαδή με επιχειρήματα. Τις θέτω λοιπόν υπόψη σας υπό τη μορφή συγκεκριμένων ερωτημάτων:

Είναι συγκροτημένη πολιτική να ρυθμίζετε στο παρόν νομοσχέδιο δικηγόρους, συμβολαιογράφους και μηχανικούς, και σε άλλο τους μεταφορείς;

Γνωρίζετε για ποια επαγγέλματα απαιτείται διοικητική άδεια και ποιο είναι το κόστος της; Αν τα είχατε υπολογίσει, δεν θα διαβάζαμε στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ότι «η αναμενόμενη αύξηση των φορολογικών εσόδων θα υπερκαλύψει την απώλεια από την είσπραξη των τελών και παραβόλων».

Έχετε αξιολογήσει σε βάθος την υφιστάμενη κλαδική νομοθεσία για κάθε επάγγελμα ξεχωριστά; Γνωρίζετε ποιες από τις υφιστάμενες ρυθμίσεις βλάπτουν πραγματικά το κοινωνικό σύνολο ή εμποδίζουν τον υγιή ανταγωνισμό;

Έχετε εξετάσει τις συνθήκες που επικρατούν ανά επάγγελμα, ανάλογα με την περιοχή στην οποία ασκείται; Είναι το ίδιο να ασκείς δικηγορία στην Αθήνα από το να την ασκείς στη Χίο, για να αναφερθώ και στο Νομό μου. Ασφαλώς «όχι».

Εσείς όμως επιχειρείτε την απελευθέρωση οριζόντια, παραπέμποντας τις ειδικές ρυθμίσεις σε άγνωστο αριθμό κανονιστικών πράξεων, όπως επιβεβαιώνουν τόσο η Έκθεση Αξιολόγησης όσο και η Εισηγητική Έκθεση του νομοσχεδίου. Διαβάζω χαρακτηριστικά ότι προϋπόθεση για την έκδοση των Προεδρικών Διαταγμάτων είναι η αναγκαιότητα διατήρησης περιορισμών, ότι ένα Προεδρικό Διάταγμα θα εκδοθεί εντός τετραμήνου για να διατηρήσει ηπιότερους περιορισμούς υπό το κριτήριο «επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος», ότι το νομοσχέδιο εισάγει γενικές ρυθμίσεις απλοποίησης γι αυτό και η έκταση των καταργούμενων διατάξεων δεν μπορεί να προσδιοριστεί κ.λπ.

Για να γίνω πιο κατανοητός: αγνοείτε τόσο τα επαγγέλματα που θέλετε να ρυθμίσετε, όσο και τις υφιστάμενες προστατευτικές διατάξεις καθώς και το λόγο για τον οποίο θεσπίστηκαν. Για παράδειγμα, με το να μην προσδιορίζετε τα επαγγέλματα που θα ρυθμίζονται με τους δέκα όρους του άρθρου 2, θα προκύψουν παρερμηνείες και θα ενισχυθεί η πίεση για προστασία μέσω εξαιρέσεων που οι επαγγελματικοί κλάδοι θα επιδιώξουν στο πλαίσιο της διαμόρφωσης των Προεδρικών Διαταγμάτων και των Υπουργικών Διατάξεων. Έχετε επίγνωση του χάους που θα δημιουργηθεί στις υπηρεσίες αλλά και του μικροπολιτικού παιχνιδιού που θα αναπτυχθεί κατά τη διαδικασία αυτή;

Θα ήθελα επίσης να μου εξηγήσετε γιατί αναθέσατε στο Τεχνικό Επιμελητήριο να κρίνει αν η αμοιβή που ζητά ένας μηχανικός είναι «ασυνήθιστα χαμηλή» και στη συνέχεια να επιβάλλει πειθαρχική δίωξη, και δεν κάνετε το ίδιο για τους δικηγόρους, τους ηλεκτρολόγους, τους φαρμακοποιούς, τους συμβολαιογράφους κ.ο.κ.

Λέτε, επίσης, ότι θα αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα λόγω της ενίσχυσης της καινοτομίας, των νέων τεχνολογιών και της επιχειρηματικότητας. Το επιχείρημα αυτό είναι έωλο. Εκείνο που θα αυξηθεί είναι η φοροδιαφυγή λόγω αμοιβών χωρίς αποδείξεις ή με την έκδοση αποδείξεων αλλά με μειωμένες αμοιβές. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που μετονομάζετε την «ελάχιστη αμοιβή» σε «νόμιμη» ώστε να διασφαλίσετε κάπως φορολογητέα ύλη. Αυτό δεν είναι απελευθέρωση, αλλά μία επιδερμική προσέγγιση που υπαγόρευσε η συγκυρία και δεν επιλύει το πρόβλημα, ούτε και μειώνει το διοικητικό άγος και κόστος.

Αυτά, κύριοι συνάδελφοι, αντιμετωπίζονται με σαφή καθορισμό των δικαιωμάτων, με μηχανισμούς πιστοποίησης, με μητρώα επαγγελματιών, χωρίς περιορισμούς εισόδου και με αντικειμενικά κριτήρια και ποινές. Όσο καθυστερούμε, θα ασχολούμαστε με «ελάχιστες αμοιβές» που θα γίνονται «νόμιμες» και αργότερα με «τιμές αναφοράς» και ό,τι άλλο σας δημιουργηθεί ως σκέψη στο μυαλό.

Και κάτι τελευταίο: Μην μιλάτε για συντεχνίες όταν εσείς οι ίδιοι ήσασταν εκείνοι που ενίσχυσαν τον προστατευτισμό.

Συνοψίζοντας, το νομοσχέδιο βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με την πάγια τακτική σας άλλα να λέτε, άλλα να εννοείτε και άλλα να κάνετε.