ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΚΔ΄
«Βελτίωση Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος – Νέα Εταιρική Μορφή – Σήματα – Μεσίτες Ακινήτων – Ρύθμιση θεμάτων Ναυτιλίας, Λιμένων και Αλιείας και άλλες διατάξεις».
Τετάρτη 04 Απριλίου 2012 (Απογευματινή Συνεδρίαση)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το δράμα της χώρας εκτυλίσσεται καθημερινά σε κάθε σημείο της επικράτειας. Πριν από λίγες μέρες μία ηλικιωμένη γυναίκα αυτοπυρπολήθηκε και σήμερα ένας άνθρωπος έβαλε τέρμα στη ζωή του στο κέντρο της Αθήνας, στο προαύλιο σχεδόν της Βουλής.
Με την πράξη του αυτή, έφερε στη δημοσιότητα πράξεις απόγνωσης, πράξεις απελπισίας που συμβαίνουν καθημερινά και που σύμφωνα με τα στοιχεία, είναι χιλιάδες σ’ όλη τη χώρα. Συμβαίνουν σε μια πατρίδα που έχει ήδη διχαστεί.
Πώς να μη συμβαίνουν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν καν να αυτοσυντηρηθούν;
Έχασαν την καθημερινή μάχη με την ανάγκη αξιοπρεπούς διαβίωσης και τώρα χάνουν και τη μάχη της επιβίωσης.
Γι’ αυτό πιστεύω ακράδαντα ότι σ’ αυτή την Αίθουσα πρέπει να βρίσκονται – και εύχομαι στην επόμενη Βουλή να βρίσκονται – μόνο εκείνοι που έχουν το κουράγιο, τη θέληση, τις γνώσεις, τη διάθεση να εργαστούν σκληρά για να μην ξαναφτάσει ποτέ η πατρίδα μας σ’ αυτό το σημείο.
Όλοι ξέρουμε και πώς φτάσαμε στο μνημόνιο και τι δεν έγινε για να το αποφύγουμε.
Συγκεκριμένοι άνθρωποι έδεσαν «πέτρα» στον «λαιμό» της χώρας, σχεδίασαν, συνέταξαν και επιμελήθηκαν νομικά το έγκλημα, για να θυμηθώ και την κυρία Παπανδρέου.
Χρέος μας δεν είναι μόνο η παραδειγματική τους τιμωρία. Χρέος μας είναι να εξηγήσουμε με ποιον τρόπο θα διορθώσουμε το λάθος, αλλά γι’ αυτό δυστυχώς ελάχιστοι μιλούν. Μετά την καταγγελία βάζουν τελεία. Όμως, από το λάθος δεν δραπετεύεις όταν το βάζεις στα πόδια. Από το λάθος δραπετεύεις μόνο αν το διορθώσεις. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπερβούμε το ανθρωπίνως δυνατό και να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό.
Αλλά η υπέρβαση για ορισμένους δεν είναι αυτό. Είναι η διχόνοια, είναι ο διχασμός, γι’ αυτό και απειλούν με δικαστήρια.
Εγώ ένα έχω να τους πω: Εάν ο λαϊκισμός και η δημαγωγία τιμωρούνταν στα δικαστήρια, θα έπρεπε να παραπεμφθούν για κακούργημα. Για μένα, είναι άξιοι συνεχιστές του «λεφτά υπάρχουν» που χωρίς ίχνος ντροπής εκστόμισε ο Γιώργος Παπανδρέου, για να υπνωτίσει τον λαό και χρησιμοποίησε σαν βασικό προεκλογικό του επιχείρημα προκειμένου να υφαρπάξει την ψήφο του.
Η ουσία και η αλήθεια είναι ότι θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Οι Έλληνες πρέπει να αποκτήσουν ξανά ελπίδα και εμπιστοσύνη, αλλιώς δεν θα υπάρχει μέλλον.
Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να αποκαλυφθεί ποιος ήταν ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Ελπίζω να μην χρειαστούν άλλα τόσα για να αποκαλυφθεί και ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ύφεση καλά κρατεί. Η μία εκτίμηση που γίνεται αναιρεί την άλλη, αν θα παραμείνει σ’ αυτό το επίπεδο ή αν θα μειωθεί για να περάσουμε στην ανάκαμψη.
Οι προκάτοχοί σας, κυρία Υπουργέ, προσπαθούσαν να «αναστήσουν» την αγορά με τρεις τρόπους: με επικοινωνιακά τρικ, με κάποιες χαρούμενες-χαριτωμένες δηλώσεις τύπου «απελευθέρωση του ΕΣΠΑ» – έχω κρατήσει τις μνημειώδεις αυτές δηλώσεις – και με πολυδιαφημισμένες προτάσεις ή προθέσεις για μεγάλες ξένες, άμεσες επενδύσεις.
Ένα παράδειγμα ήταν ο Αστακός με την επένδυση αρχικά για LPG, μετά για LNG, ώσπου οι επενδυτές αποχώρησαν και κατέρρευσε όλος ο σχεδιασμός. Κάτι τέτοιο βλέπω να γίνεται και με το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ και αυτό δεν το λέω μόνο εγώ. Προχθές έγινε μία παρουσίαση. Ήλθε ο Γερμανός Υπουργός Περιβάλλοντος κύριος Μπέκερ, ο τελευταίος στην «αλυσίδα» των Γερμανών αξιωματούχων οι οποίοι βλέπουν ότι το έργο δεν πρόκειται να προχωρήσει.
Όλα αυτά δεν δείχνουν μόνο ότι από την πλευρά ορισμένων Υπουργών της παρούσας Κυβέρνησης οι υποδομές της χώρας προκειμένου να περάσουμε στην ανάκαμψη είναι μόνον επικοινωνία. Εννοώ τις μεγάλες επενδύσεις.
Υπάρχουν όμως και άλλα σημαντικά ζητήματα.
Θα δώσω ένα-δύο παραδείγματα.
Κυρία Υπουργέ, οι ξένες άμεσες επενδύσεις το 2009 ήταν σχεδόν στα 1,8 δις. Το 2010 και το 2011 υποχώρησαν στα 1,2 δις. Η υποχώρηση αυτή, αποτυπώνει την έλλειψη εμπιστοσύνης των ξένων λόγω της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα. Αυτό επίσης αποτυπώνεται και στο doing business της World Bank για το 2011, όπου η Ελλάδα είναι ως προς τη φιλικότητα στις επιχειρήσεις στην 109η θέση σ’ ένα σύνολο 183 χωρών που μετρώνται. Γνωρίζουμε και έχουμε πει εκατοντάδες φορές πώς φτάσαμε μέχρι εδώ.
Επειδή συζητάμε για επενδύσεις, θα αναφέρω το ευτράπελο της Γενικής Γραμματείας Στρατηγικών Επενδύσεων η οποία ξεκίνησε στην αρχή ως αρμοδιότητα του Υπουργείου Επικρατείας που καταργήθηκε, υποστηρίζεται από την «Επενδύστε στην Ελλάδα ΑΕ», υπάγεται στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Υπάρχουν πολλές άλλες αποφάσεις οι οποίες κάθε άλλο παρά στήριξαν την ανάγκη της χώρας να προσελκύσει και να υλοποιήσει επενδύσεις. Τα ίδια ισχύουν και για τις συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, για τις συμβάσεις παραχώρησης, το φορολογικό καθεστώς που επικρατεί στη χώρα, το ΕΣΠΑ, τη διάσπαση της Γενικής Γραμματείας Επενδύσεων και Ανάπτυξης και την υποβάθμισή της σε ειδική γραμματεία ΕΣΠΑ και μια σειρά από άλλες πρωτοβουλίες που είχε λάβει η Νέα Δημοκρατία και άφησε ως «προίκα» στην προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ π.χ. στον ενεργειακό τομέα και αλλού.
Ο κύριος Αμοιρίδης από τη ΔΗΜΑΡ αναφέρθηκε στο ΤΕΜΠΜΕ. Προσωπικά, ένα έχω να του πω: Οι συγκρίσεις είναι καταλυτικές. Το ΤΕΜΠΜΕ το 2009 έδωσε 53.000 δάνεια, το 2010 4.000 και το 2011 650. Σε αντιδιαστολή, το ΕΤΕΑΝ παρέμεινε καθηλωμένο εδώ και έναν χρόνο, από τότε που δημιουργήθηκε, χωρίς να δώσει ούτε ένα ευρώ στην αγορά, πλην των είκοσι περίπου εκατομμυρίων από το πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ οίκον» που εγώ και ο εισηγητής μας ο κύριος Χατζηδάκης προετοιμάσαμε στο πρώην Υπουργείο Ανάπτυξης. Η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το γύρισε σε τραπεζοκεντρικό πρόγραμμα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ενδιαφέρον και να καταρρεύσει.
Η ουσία είναι ότι η χώρα μας χρειάζεται ένα ισχυρό «αναπτυξιακό σοκ» και ένα συνολικό πλέγμα μέτρων με δύο στόχους. Το πρώτο που θα πρέπει να κάνουν είναι να αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη και το δεύτερο, να καθιστούν τη χώρα φιλική στην επιχειρηματικότητα. Οι χώρες με αυξημένα ποσοστά επιχειρηματικότητας έχουν μεγαλύτερες μειώσεις ανεργίας. Αυτό αποτυπώνεται σ’ όλες τις έρευνες και τις μελέτες. Χρειάζονται όμως και άλλα πράγματα. Χρειάζονται διεθνοποιημένες επιχειρήσεις, δικτύωση μεταξύ των διαφόρων συστημάτων παραγωγής και μείωση των εμποδίων όχι μόνο για την είσοδο των επιχειρήσεων στην αγορά αλλά και για την παραμονή τους. Εκείνο που μας ενδιαφέρει πάντα, όταν νομοθετούμε, είναι το πώς θα ανοίξει μία επιχείρηση, και όχι το πώς θα κρατηθεί αυτή η επιχείρηση στην αγορά και θα είναι ανταγωνιστική.
Σύμφωνα με μελέτες, τα εμπόδια αυτά έχουν κόστος 21% περίπου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ έναντι 5,3 σε επίπεδο ΟΟΣΑ. Αυτή η διαφορά τι είναι; Είναι η γραφειοκρατία, είναι η πολυνομία, είναι η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν την απόσταση αυτή.
Θέλω να ρωτήσω κάτι. Πιστεύει κανείς ότι το πρόβλημα είναι η εταιρική μορφή και όχι το επενδυτικό περιβάλλον; Αναφέρομαι στην κεφαλαιουχική εταιρία με το ένα ευρώ. Εγώ νομίζω ότι έτσι θα προσελκύσουμε μόνο παραρτήματα ξένων εταιριών εμπορίας προϊόντων στην Ελλάδα, οι οποίες θα αποκτήσουν και τα διάφορα ευεργετήματα και ωφελήματα που προσφέρει αυτή η εταιρεία. Εύχομαι και ελπίζω να διαψευστώ.
Αναφέρθηκα στη φορολογία η οποία συνδέεται και με τη ρευστότητα. Μετά από συνεχόμενες, σχεδόν πανηγυρικές, ανακοινώσεις των Υπουργών περί συμψηφισμού των ποσών και επιστροφής ΦΠΑ και ενίσχυσης στην αγορά, είδα μια υπουργική απόφαση σύμφωνα με την οποία οι εκκρεμείς επιστροφές ΦΠΑ θα λάβουν χώρα με χρονοδιάγραμμα –αναφέρει η υπουργική απόφαση- που θα καθοριστεί στο πλαίσιο του μεσοπροθέσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής για τα έτη 2012-2016.
Είναι δυνατόν να προγραμματίσει έτσι ένας επιχειρηματίας cash flow, τις εργασίες που πρόκειται να κάνει, τις επενδύσεις του, την καθημερινότητά του; Σε καμία περίπτωση. Και στο τέλος-τέλος δεν χρειαζόταν και καμία υπουργική απόφαση γι’ αυτό.
Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για τη σύνδεση που γίνεται και τον συμψηφισμό των επιδοτήσεων του ΕΣΠΑ σε επιχειρήσεις, αν έχουν ταυτόχρονα οφειλές προς το δημόσιο. Δεν είμαι κατά βάση αντίθετος. Το ερώτημά μου είναι αν αυτό επιτρέπεται από τους κανονισμούς και αν μπορεί να υλοποιηθεί στο πλαίσιο του υφιστάμενου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου του ΕΣΠΑ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ολοκληρώστε, κύριε Μουσουρούλη.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Θα ολοκληρώσω την παρέμβασή μου, κυρία Πρόεδρε, μ’ ένα θέμα που είδε το φως της δημοσιότητας σήμερα, με αφορμή μια έκθεση του ΣΔΟΕ για τις χορηγίες της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ για ταξίδια, συνέδρια, με τριγωνικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις.
Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ επί πάρα πολύ καιρό μιλούσε για τον αγώνα που δίνει για φτηνό ρεύμα στον λαό. Αυτό είναι ένας μύθος, που κάποια στιγμή πρέπει να καταρριφθεί. Η αφετηρία του μύθου αυτού είναι στον ν. 2773/1999, τον νόμο που υποτίθεται πως απελευθέρωσε την αγορά ηλεκτρισμού στην Ελλάδα.
Αυτός ο νόμος όριζε ότι οι εισφορές εργαζομένων στον Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού, ΟΑΠ-ΔΕΗ – που ξεκίνησε, αν θυμάμαι καλά, το 1965 ή 1966 – δημιούργησαν περιουσία, από την οποία αφαιρούνται οι δαπάνες για συντάξεις, πρόνοια και περίθαλψη. Αυτή η περιουσία υπολογίστηκε στα 11 με 12 δισεκατομμύρια ευρώ, ύστερα από αναλογιστικές μελέτες, χωρίς να υπάρξει καμία αμφισβήτηση.
Προσοχή όμως! Αυτά τα ποσά, αυτή η περιουσία δεν καταχωρήθηκε ποτέ στη λογιστική, ούτε της ΔΕΗ, ούτε του ΟΑΠ-ΔΕΗ ούτε και του κράτους. Όποιος γνωρίζει τα θέματα της ΔΕΗ μπορεί να καταλάβει, γιατί ήταν μύθος αυτό με το οποίο βαυκάλιζε τον κόσμο η ΓΕΝΟΠ.
Τώρα ορισμένοι πρέπει να δώσουν εξηγήσεις. Ήρθε η ώρα. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι αλλά και κόμματα που όλα αυτά τα χρόνια τους περιέθαλπαν για τους γνωστούς λόγους.
Ευχαριστώ πολύ.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.