Ολομέλεια_Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας

«Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις».

8.2.2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, δεν είμαι γιατρός, όπως δεν είστε και εσείς.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Ευτυχώς.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Το «ευτυχώς» ή το «δυστυχώς», δεν μπορώ να το πω. Γνωρίζω ότι η επαγγελματική μας εμπειρία σε ένα αντικείμενο ή η ακαδημαϊκή μας κατάρτιση σε αυτό, μπορεί να βοηθήσει στο να κατανοούμε καλύτερα τα προβλήματα και να μπαίνουμε σε βάθος στα θέματα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Ένας δικηγόρος θα λύσει καλύτερα τα προβλήματα των δικηγόρων; Δεν είναι βέβαιο, ειδικά στην πολιτική.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Έχετε δίκιο. «Να κατανοήσει» είπα και όχι να «λύσει».

Το κύριο ερώτημα είναι γιατί είκοσι πέντε χρόνια μετά τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και παρά τις βελτιώσεις που επιχείρησαν στον αρχικό σχεδιασμό οι κατά καιρούς Υπουργοί, η ποιότητα παροχής των σχετικών υπηρεσιών εξακολουθεί να παραμένει σήμερα το μεγάλο ζητούμενο. Κάτι δεν πάει καλά. Εσείς, είστε ένας ακόμα Υπουργός που επιχειρεί βελτιώσεις. Εύχομαι να πετύχετε.

Τα προβλήματα ωστόσο παραμένουν άλυτα. Θα τα αναφέρω επιγραμματικά όπως ακριβώς τα αντιλαμβάνομαι ως πολίτης, και θα σας παρακαλέσω στη δική σας τοποθέτηση να πείτε αν και πώς επιλύονται με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα.

Ξεκινώ με το πρώτο πρόβλημα που δεν είναι άλλο από την αδυναμία των εκάστοτε κυβερνήσεων να δημιουργήσουν απλούς και ξεκάθαρους κανόνες, αλλά και της διοίκησης και της δικαιοσύνης να τους εφαρμόσουν.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η παρεμπόδιση των μεταρρυθμίσεων από τους ιατρικούς συλλόγους λόγω σύγκρουσης συμφερόντων του ιατρικού δυναμικού π.χ. των νοσοκομειακών γιατρών με τους ελεύθερους επαγγελματίες, των στρατιωτικών γιατρών και των γιατρών μερικής απασχόλησης του Ι.Κ.Α. κ.λπ. Ο κ. Κρεμαστινός ίσως θυμάται το πρόγραμμα «Ίασις», ένα πληροφοριακό σύστημα που επιχειρήθηκε να ενταχθεί στα νοσοκομεία χωρίς επιτυχία λόγω έλλειψης της απαραίτητης συναίνεσης των χρηστών, δηλαδή των γιατρών.

Το τρίτο πρόβλημα είναι η καταστρατήγηση της υποχρέωσης πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των νοσοκομειακών γιατρών αλλά και οι πλασματικές τους εφημερίες. Η άσκηση επαγγέλματος εκτός ΕΣΥ είναι παράνομη και επιζήμια τόσο για την ποιότητα παροχής υπηρεσιών δημόσιας υγείας, όσο και για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Το τέταρτο πρόβλημα είναι η ανοχή στην κατευθυνόμενη από τις φαρμακευτικές εταιρείες συνταγογράφηση των γιατρών του Ι.Κ.Α. και του ΕΣΥ.

Το πέμπτο πρόβλημα που επιχειρείτε και εσείς να λύσετε αφορά στις προμήθειες των νοσοκομείων. Λόγω της αδυναμίας του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων να εξοφλούν έγκαιρα τις υποχρεώσεις τους προς τους προμηθευτές, οι τελευταίοι οδηγούνταν αναγκαστικά σε υπερτιμολογήσεις οι οποίες έφεραν τα νοσοκομεία σε οικονομικά αδιέξοδα ενώ, παράλληλα, δημιούργησαν και προβλήματα ανταγωνισμού αφού πολλοί μικροί προμηθευτές με καλύτερα και φθηνότερα προϊόντα τέθηκαν εκτός αγοράς, λόγω έλλειψης ρευστότητας ή επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν το κόστος δανεισμού όπως οι μεγάλοι.

Το έκτο πρόβλημα είναι η αλόγιστη σπατάλη στα φαρμακεία των νοσοκομείων τα οποία χορηγούν φάρμακα που οι ασθενείς πετούν μετά από δύο-τρεις μέρες. Έπρεπε να υπάρχει σύστημα συλλογής των αχρησιμοποίητων φαρμάκων και επαναπροώθησής τους στα φαρμακεία αυτά. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πανάκριβα αντιδραστήρια για μικροβιολογικές και βιοχημικές εξετάσεις. Και αυτό είναι ένα ζήτημα, ειδικά στα μικρά νοσοκομεία, όπου ένα αντιδραστήριο ανοίγεται για έναν ασθενή και στη συνέχεια πετιέται στα σκουπίδια.

Κύριε Υπουργέ, δεν αμφισβητώ την καλή σας πρόθεση να εξυγιάνετε το σύστημα προμηθειών. Όμως, με τη δημιουργία επιτροπών που επιμερίζουν την ευθύνη -κλασική συνταγή της Ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης – δεν πρόκειται να το πετύχετε. Μια λύση θα μπορούσε να ήταν η μετατροπή των νοσοκομείων της χώρας σε αυτόνομους οργανισμούς που θα διαχειρίζονται έσοδα και δαπάνες και θα ελέγχονται με όλους τους κανόνες και της τέχνης και της επιστήμης. Το Υπουργείο θα παρακολουθεί το σύστημα – διότι συστημικό είναι το θέμα- και θα αποδίδει τις ευθύνες εκεί όπου αναλογούν.

Μια άλλη παρατήρηση επί του νομοσχεδίου είναι, κύριε Υπουργέ, η έλλειψη περιφερειακής διάστασης. Αντιμετωπίζετε τα νοσοκομεία της χώρας με ενιαίο τρόπο. Στην πατρίδα μου τη Χίο, οι συνθήκες του συστήματος υγείας είναι διαφορετικές σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα, σε όλο το φάσμα της υγείας. Ένα πρόσφατο κακό παράδειγμα είναι ότι μεταθέσατε τη Χίο από την Τρίτη στη δεύτερη ζώνη, αναστατώνοντας το σύστημα. Και ενώ έχετε την ευκαιρία να λύσετε άμεσα το πρόβλημα με το νομοσχέδιο, παραπέμπετε τη λύση σε Υπουργική απόφαση. Δεν τα κατανοώ αυτά. Ο «Καλλικράτης» στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών, τις ΔΥΠΕ, αλλά και οι διάφορες αποσπασματικές ρυθμίσεις, δείχνουν έλλειψη ευαισθησία για ό,τι συμβαίνει στις νησιωτικές περιοχές.

Μιλήσατε, κύριε Υπουργέ, για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών και τις της επιπτώσεις στα νοσοκομεία που κατέστησαν οδυνηρές λόγω και της αύξησης κατά 25% των επισκέψεων ασθενών στα νοσοκομεία. Πράγματι, η σκληρή λιτότητα οδήγησε περισσότερο κόσμο στα δημόσια νοσοκομεία. Όπως και η μείωση της εσωτερικής ζήτησης συνεπεία της λιτότητας οδήγησε σε λογιστική αύξηση των εξαγωγών για την οποία επαίρεται ο κος Χρυσοχοΐδη. Ο καθένας «διαβάζει» τις συνέπειες του Μνημονίου όπως τον συμφέρει.

Κύριε Υπουργέ, με το να βάφεις το σπίτι δεν λύνεις τα προβλήματα στατικότητας που μπορεί να έχει. Και δυστυχώς, αυτό συμβαίνει σήμερα με τη δημόσια υγεία. Σας ευχαριστώ πολύ.