Ολομέλεια_Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Β΄

«Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».

Τρίτη 04 Οκτωβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Πριν αναφέρω κάποιες σκέψεις μου, κύριε Υπουργέ, θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού και συγκεκριμένα στον πίνακα 3.4, περιλαμβάνεται μεταξύ των πενήντα και πλέον υποκατηγοριών δαπανών του Τακτικού Προϋπολογισμού ένα κονδύλι 20 εκατομμυρίων ευρώ το 2011 για τη διενέργεια εκλογών. Σε τι αφορά αυτό το κονδύλι; Πρόκειται για προηγούμενες οφειλές ή για την κοστολόγηση δημοψηφίσματος που πρόκειται να διενεργήσετε εντός του 2011; Ανατρέξτε στον σχετικό πίνακα και θα το δείτε.

Κύριοι συνάδελφοι, για να έχει επιτυχία ένα τέτοιο επιχείρημα, πέρα από τα κίνητρα, πρέπει να διασφαλίζονται συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη μίας στοιχειώδους εμπιστοσύνης του πολίτη προς την κυβέρνηση που διενεργεί το δημοψήφισμα. Τέτοια προϋπόθεση νομίζω ότι δεν συντρέχει. Αντιθέτως, πιστεύω ότι σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας πολίτης που θα μπορούσε να εμπιστευθεί το κλειδί του σπιτιού του στην Κυβέρνησή σας. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ήπιου πολιτικού κλίματος και κοινωνικής ηρεμίας. Ούτε αυτή η προϋπόθεση συντρέχει. Βρισκόμαστε σε μια τελείως διαφορετική κατάσταση. Και η τρίτη προϋπόθεση αφορά στην αίσθηση του χρόνου που πρέπει να έχει η Κυβέρνηση που προτείνει το δημοψήφισμα.

Ένα ανακάτεμα παραισθήσεων πραγματικότητας με τις ψευδαισθήσεις δημοκρατικότητας, σας οδήγησε στο να εισηγείστε ένα τέτοιο νομοσχέδιο.

Κατ’ αρχήν, το δημοψήφισμα είναι ένας συνταγματικά κατοχυρωμένος θεσμός, μία έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας για κρίσιμα πολιτειακά ζητήματα Είναι γνωστό ότι διενεργήθηκε μία φορά στα τριάντα επτά χρόνια της μεταπολίτευσης, αλλά για κρίσιμα πολιτικά ζητήματα, δεν έχει διενεργηθεί ποτέ.

Και αναρωτιέται κανείς: Σε αυτά τα τριάντα επτά χρόνια, δεν υπήρξε ποτέ η ανάγκη προσφυγής στη λαϊκή κυριαρχία για να εκφραστεί σε πολιτικό ζήτημα; Δεν υπήρξαν σημαντικά πολιτικά ζητήματα όλα αυτά τα χρόνια; Ή μήπως έλειπε η πολιτική ευαισθησία; Κι εδώ να θυμίσω ότι είκοσι δύο από τα τριάντα επτά αυτά χρόνια, κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ.

Έλειπε, μήπως, ένας εφαρμοστικός νόμος; Ακούσαμε συναδέλφους, έγκριτους νομικούς, να λένε ότι μας υπερκαλύπτει το άρθρο 44 παράγραφος 2 του Συντάγματος, το οποίο δεν προβλέπει την ανάγκη ενός εφαρμοστικού νόμου, ακόμα και για το πολιτειακό σκέλος.

Μιλάτε για διεύρυνση της άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας μέσω του δημοψηφίσματος. Πώς ακριβώς διευρύνεται η συμμετοχική δημοκρατία από τη στιγμή που υπάρχει στο Σύνταγμα η πρόβλεψη για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, πολύ δε περισσότερο όταν δεν χρειάζεται καν εφαρμοστικός νόμος; Πρόκειται για ακόμη ένα πομπώδη τίτλο, όπως μας έχετε συνηθίσει με όλα τα νομοθετήματα που φέρνετε στη Βουλή δύο χρόνια που ήδη κυβερνάτε.

Και τελικά αν θέλετε να διευρύνετε την άμεση συμμετοχική δημοκρατία, θα μπορούσατε κάλλιστα να χαιρετίζατε τις προτάσεις μας για τη συλλογή υπογραφών από τον λαό, προκειμένου να κρίνει εκείνος και για την ανάγκη διενέργειας δημοψηφίσματος, αλλά και για το περιεχόμενό του. Εμπιστοσύνη με άλλα λόγια στην κρίση του λαού.

Αναρωτήθηκα στην αρχή για ποιον λόγο συζητάμε ένα τέτοιο νομοσχέδιο σε αυτή τη χρονική περίοδο. Σε όρους 2011 αυτό φαντάζει αστείο. Θα μπορούσε να ήταν αγνό, αν η πορεία της Κυβέρνησής σας ήταν διαφορετική, τώρα όμως, είναι σίγουρα αστείο.

Νομίζετε ότι καλύπτεστε από την προ διετίας κρίση του λαού για όλη την περίοδο της διακυβέρνησής σας; Προφανώς, ναι. Γι’ αυτό και ψηφίσατε το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο και μια σειρά άλλων νομοθετημάτων, τα οποία αν και βρίσκονται σε αναντιστοιχία με την έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, εσείς εκλαμβάνετε ότι έχετε τη σύμφωνη γνώμη του λαού.

Από τη στιγμή που έχουν γίνει όλα αυτά, όπως έχουν γίνει και με αμφισβητούμενη τη νομική τους ευστάθεια, γιατί χρειάζεστε τώρα νωπή τη συμβουλή ή την απόφαση της λαϊκής κυριαρχίας για τις όποιες νέες πολιτικές σας επιλογές; Τα ερωτήματα που θα θέσετε θα είναι δηλαδή πιο κρίσιμα, πιο σοβαρά από αυτά που έχετε ήδη θέσει και συζητήσαμε στη Βουλή;

Και κάτι ακόμα. Συνήθως τα διλήμματα στον λαό δεν τίθενται μόνο για την κατεδάφιση ενός κοινωνικού ή οικονομικού μοντέλου, αλλά για την ανύψωσή του και για την προοπτική του. Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια αναφέρετέ μου ένα δίλημμα που τέθηκε από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που σχετίζεται με την ανάπτυξη, με την πρόοδο, με έναν οραματικό πολιτικό στόχο γι’ αυτή τη χώρα.

Τέλος, αφού πρόκειται για μια απλή διατύπωση γνώμης του λαού και όχι για την εκλογή αντιπροσώπων, γιατί τα λευκά να μην είναι και έγκυρα;

Σημειώνω, κλείνοντας, δύο βασικούς, κατά τη γνώμη μου, κινδύνους, τους οποίους ή δεν τους βλέπετε ή τους επιδιώκετε.

Ο πρώτος είναι να καταψηφιστούν, κύριε Υπουργέ, οι προτάσεις σας, όχι γιατί δεν είναι σωστές, αλλά ακριβώς επειδή τις προτείνετε εσείς.

Ο δεύτερος κίνδυνος είναι να σας αμφισβητήσει ο λαός με μια μαζική αποχή από το δημοψήφισμα που δεν θα γελοιοποιήσει απλώς την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά την Κυβέρνηση της Ελλάδας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διεθνή εικόνα της χώρας μας.

Αυτοί οι δύο κίνδυνοι πρέπει να συνεκτιμηθούν.

Μια Κυβέρνηση μειοψηφίας, κύριε Υπουργέ, υπό διάλυση όπως η δική σας, δεν κάνει δημοψηφίσματα, κάνει εκλογές.

Ευχαριστώ πολύ.