Πρόταση Νόμου Νέας Δημοκρατίας: “Εκσυγχρονισμός του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ) και απλούστευση διαδικασίας ίδρυσης επιχειρήσεων’’
Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010
Κύριε Πρόεδρε,
Ο χρόνος που δύναται να αποκτήσει μία επιχείρηση νομική προσωπικότητα σίγουρα δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα που μας απασχολεί σήμερα. Ο συνάδελφος κύριος Τζέκης, ανέφερε ότι μια τέτοια συζήτηση συνιστά πρόκληση σε μια περίοδο μείωσης της ρευστότητας, της ανταγωνιστικότητας και ραγδαίας αύξησης της ανεργίας. Σημειώνω ότι οι εγγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ που πρέπει να βρουν μέσα σε ένα χρόνο εργασία προκειμένου να διατηρήσουν το δικαίωμα να έχουν επίδομα και ασφάλιση είναι περίπου 650.000, χωρίς να υπολογίζονται εκείνοι που εργάζονται με μειωμένο ωράριο και μειωμένες αποδοχές.
Εμείς, κύριοι συνάδελφοι, ως σοβαρή και υπεύθυνη Αντιπολίτευση, συντάξαμε και καταθέσαμε δυο προτάσεις νόμου, μια προ τετραμήνου, για τα επιχειρηματικά πάρκα και μια προ επταμήνου, για τον εκσυγχρονισμό του ΓΕΜΗ και την απλούστευση της διαδικασίας ίδρυσης επιχειρήσεων, με σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης.
Η πρώτη πρόταση νόμου αφορά τη συνέργεια μεταξύ επιχειρήσεων που εγκαθίστανται σε ένα πάρκο, και η δεύτερη, αφορά την ταχύτητα ίδρυσης επιχειρήσεων. Επιτρέψτε μου να σας πω, κύριε Υπουργέ, ότι με αυτές τις δυο λέξεις, δηλαδή συνέργεια και ταχύτητα, έχετε πάρει διαζύγιο. Όσον αφορά τη συνέργεια, αντιλαμβάνεσθε ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε δεν είναι υπόθεση μόνον της κας Κατσέλη ή του κ. Χρυσοχοΐδη σήμερα. Γνωρίζετε την εμπλοκή π.χ. του Υπουργείου Δικαιοσύνης όσον αφορά τις διαδικασίες του πτωχευτικού δικαίου. Όσον αφορά την ταχύτητα, σας θυμίζω ότι η συζήτηση του Σχεδίου Νόμου του ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2010 για να ψηφιστεί τον Ιούνιο και, έκτοτε, να παραμένει ανενεργό. Να το θέσω αλλιώς: από την επικοινωνιακή σας βιτρίνα, πέρασε στη νομοθετική σας αποθήκη, όπως και άλλες πρωτοβουλίες και νομοθετήματα της Κυβέρνησής σας.
Το ΓΕΜΗ ήταν μια προσπάθεια να αποκτήσει η χώρα ένα κεντρικό μητρώο, ενοποιώντας όλα τα μητρώα που τηρούνται σε διαφορετικές αρχές: στα Επιμελητήρια για τις ατομικές επιχειρήσεις, στο πρώην Υπουργείο Ανάπτυξης και στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις για τις Ανώνυμες Εταιρίες αλλά και στα Πολιτικά Δικαστήρια για τις ΕΠΕ και τις προσωπικές εταιρείες, δηλαδή τις ΟΕ και τις ΕΕ. Φανταστείτε το ΓΕΜΗ σαν ένα «κτηματολόγιο» για τις επιχειρήσεις.
Όλα αυτά είχαν ως στόχους, τη βελτίωση της ασφάλειας των συναλλαγών, πάγιο αίτημα και του συνόλου του εμπορικού κόσμου της χώρας, τη συνέργεια μεταξύ Κράτους και επιχειρήσεων, τη συνεργασία μεταξύ των ιδίων των επιχειρήσεων εφόσον θα γνωρίζει ο ένας πού βρίσκεται ο άλλος και την καλύτερη παρακολούθηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, εφόσον θα γνωρίζουμε πλέον τις τάσεις που επικρατούν – ποιες επιχειρήσεις ιδρύονται και σε ποιους κλάδους καθώς και τη γεωγραφική διασπορά τους. Και αν διαθέτουμε αυτά τα στοιχεία, μέσα από μια τέτοια ψηφιακή χαρτογράφηση, μπορούμε και πολιτικές να χαράξουμε καλύτερα, αλλά και εργαλεία υποβοήθησής τους να αναπτύξουμε. Κοιτάξτε για παράδειγμα τον Επενδυτικό Νόμο: δεν μπορώ να καταλάβω με ποιον τρόπο θα αποφασίσει ο κ. Χρυσοχοΐδης να ενισχύσει τον έναν ή τον άλλον κλάδο ή να προτάξει τη μία ή την άλλη περιοχή, χωρίς να διαθέτει δεδομένα.
Ήταν λοιπόν ανάγκη για την χώρα να αποκτήσει ένα ψηφιακό σύστημα εμπορικής δημοσιότητας, όπως λέγεται, το οποίο θα προσφέρει διαδικασίες που θα διεκπεραιώνονται σε μια μόλις ημέρα. Με τον τότε αρμόδιο Υπουργό κ. Χατζηδάκη, είχαμε προβλέψει και τη μετάπτωση στο ΓΕΜΗ των στοιχείων όλων των επιχειρήσεων και όχι μόνο των νεοϊδρυόμενων. Με όχημα το ΓΕΜΗ θα επιχειρούσαμε και μια μεταρρύθμιση εκσυγχρονισμού του Εμπορικού Δικαίου.
Έρχεται λοιπόν η Κυβέρνηση και αντί να δουλέψει πάνω σε αυτή μας την πρόταση, δηλαδή σε ένα σημείο να διεκπεραιώνονται τα πάντα, αρχίζει τους πολλαπλασιασμούς.
Ξεκινά με τους συμβολαιογράφους: 3.200 συμβολαιογράφοι εμπλέκονται στις ΑΕ και τις ΕΠΕ, προχωρά στα Επιμελητήρια, περίπου 100, ενώ εμπλέκει και τα ΚΕΠ, άλλα 100 περίπου, στα οποία «φορτώνει» πλειάδα διαδικασιών, όπως π.χ. την παραλαβή όλων των εγγράφων και την επαφή με όλες τις υπηρεσίες του κράτους: δηλαδή με τον ΟΑΕΔ, με τον ΟΑΕΕ, με το TAXIS κ.ο.κ.. Αναρωτιέμαι αν τα ΚΕΠ μπορούν εκ του νόμου να αναλάβουν αυτή την αρμοδιότητα, και πολύ περισσότερο να κάνουν και έλεγχο νομιμότητας ή να εισπράττουν χρήματα για τις υπηρεσίες που θα παρέχουν. Γιατί να απευθύνονται αλλού οι επιχειρήσεις, όταν ο φυσικός τους χώρος είναι τα επιμελητήρια;
Όλα αυτά δημιούργησαν στην επιχειρηματική κοινότητα μια απίστευτη σύγχυση. Επιπλέον δεν μειώθηκε και το κόστος. Το «Ενιαίο Τέλος» που αποκαλείτε «Γραμμάτιο Ενιαίου Κόστους Σύστασης Εταιρείας», δεν περιλαμβάνει τον Φόρο Συγκέντρωσης Κεφαλαίου, την αμοιβή των συμβολαιογράφων και το παράβολο της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Αυτό, νομίζω κύριε Υπουργέ, οδήγησε τον κ. Χρυσοχοΐδη, σύμφωνα με δημοσιεύματα, να αποκαλέσει τον Νόμο της κυρίας Κατσέλη, «νεοφιλελεύθερη σαχλαμάρα». Διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει διαφωνία του κ. Χρυσοχοΐδη επί της αρχής.
Κύριοι συνάδελφοι,
Η πιο βασική διάσταση της επιχειρηματικότητας, είναι ο χρόνος. Και επειδή αναφέρομαι στον χρόνο, να σας πω ότι το Μνημόνιο θέτει ως καταληκτική ημερομηνία εφαρμογής του Νόμου, τον Μάρτιο. Εσείς δεν πράττετε τίποτα. Τι θα κάνετε; θα τον αλλάξετε ή θα τον ενεργοποιήσετε ως έχει; Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Αν, κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση διέθετε πλεόνασμα σχεδίου και αναπτυξιακής στρατηγικής, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Αλλά έχει έλλειμμα. Σε αυτό προσκρούουν οι επενδύσεις και όχι μόνο στη γραφειοκρατία, στην έλλειψη ρευστότητας και στη χαμηλή ανταγωνιστικότητα.
Ευχαριστώ πολύ.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.