Ολομέλεια_Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΙΗ΄

«Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό και άλλες διατάξεις».

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Μπορεί να μην είμαι Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων όπως η προλαλήσασα συνάδελφος, ωστόσο το θέμα με αγγίζει για έναν επιπλέον λόγο. Υπήρξα και εγώ απόδημος. Έζησα τη μισή σχεδόν ζωή μου στο εξωτερικό. Τα παιδιά μου έχουν φοιτήσει σε ελληνόγλωσσο σχολείο: στο ελληνικό τμήμα του ευρωπαϊκού σχολείου.

Ας δούμε πρώτα απ’ όλα σε ποιο περιβάλλον εντάσσεται αυτό το νομοσχέδιο. Είναι σαφές ότι ο οικουμενικός ελληνισμός σηκώνει μεγάλα βάρη, όχι μόνο μέσα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ντρέπεται για την εικόνα που παρουσιάζει η χώρα. Όποιος συνομιλεί με απόδημους Έλληνες μπορεί να καταλάβει πώς ακριβώς αισθάνονται. Χρειάζεται, λοιπόν, κάτι που να έχει εθνική απήχηση. Κι αυτό, κύριοι συνάδελφοι, είναι η γλώσσα. Η γλώσσα μας είναι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τους Έλληνες σ’ όλο τον πλανήτη με το εθνικό κέντρο. Ένας κύκλος με κέντρο την Ελλάδα. Είναι επίσης και το μέσο για την προώθηση του πολιτισμού μας. Είναι το όπλο που διαθέτουμε για να ξεπεράσουμε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Θα ανακαλέσω στη μνήμη μου τον Χιώτη Αδαμάντιο Κοραή. Ο Κοραής θεωρούσε ότι αυτή η κοινή μας γλώσσα είναι το μέσο για τη μόρφωση των Ελλήνων, η δε μόρφωση είναι το μέσο για την απελευθέρωσή τους από τον τουρκικό ζυγό.

Ένα πρώτο θέμα που θέλω να αναφέρω το οποίο με στενοχώρησε πάρα πολύ, είναι η διακοπή των εκπομπών της «Φωνής της Ελλάδας» στα βραχέα κύματα από τις 06.00΄ το πρωί μέχρι τις 18.00΄ το απόγευμα. Το ραδιοφωνικό αυτό μέσο σύνδεσης του απόδημου ελληνισμού με το κέντρο, παρείχε πληροφόρηση για τα εθνικά θέματα. Αυτό είναι κάτι που ίσως να μην γίνεται μέσω Διαδικτύου, πολύ δε περισσότερο όταν δεν έχουν όλοι οι απόδημοι Έλληνες πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Το θέμα δεν αφορά στο δικό σας Υπουργείο, ωστόσο νομίζω ότι είναι σημαντικό να το εξετάσουμε.

Έρχομαι τώρα σε ένα δεύτερο θέμα που επίσης με στενοχώρησε. Σας είχα καταθέσει, κυρία Υπουργέ, μία ερώτηση, παλαιότερα, τον Σεπτέμβριο του 2010, με την οποία ζητούσα να μου εξηγήσετε για ποιον λόγο ανακαλέσατε αποσπασμένους εκπαιδευτικούς στο εξωτερικό, γιατί «παγώσατε» νέες αποσπάσεις και γιατί προχωρήσατε, χωρίς προγραμματισμό, στο κλείσιμο ή τη συγχώνευση ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό. Καταθέτω στα πρακτικά την ερώτηση και την ενδιαφέρουσα απάντησή σας: «για να περιορίσουμε τη σπατάλη των πόρων, οικονομικών και ανθρώπινων», μου αναφέρατε τότε.

Θα διαβάσω ένα απόσπασμα από την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, κυρία Υπουργέ: «Επιπλέον, επιδιώκεται να αντιμετωπιστούν ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα που χρονίζουν και είναι απότοκα προεχόντως της μακροχρόνιας και εκτεταμένης κακής χρήσης του θεσμικού πλαισίου που παρήγαγε φαινόμενα αδιαφάνειας, σπατάλης και κακοδιοίκησης».

Κατ’ αρχήν θα πρέπει κάποια στιγμή να συμφωνήσουμε να σταματήσουμε να διαπομπεύουμε τη χώρα μας και μέσα από τα νομοθετήματα. Να συζητάμε τα προβλήματα στη Βουλή και τα ραδιόφωνα, αλλά να μην τα γράφουμε στους νόμους.

Δεύτερον, σας ρώτησα τότε αν είχατε στοιχεία με βάση τα οποία πήρατε τις αποφάσεις για την άρση ή το «πάγωμα» των αποσπάσεων και το κλείσιμο ή τη συγχώνευση των σχολείων. Μου απαντήσατε τότε ότι το μελετάτε.

Επανέρχομαι στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Ισχυρίζεστε τώρα: «Χαρακτηριστικό για τα παραπάνω είναι το γεγονός ότι σήμερα δεν υπάρχει δυνατότητα να εξακριβωθεί ο αριθμός των μαθητών που διδάσκονται την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό ανά τον κόσμο, ο ακριβής αριθμός των εκπαιδευτικών και των εκπαιδευτικών μονάδων που λειτουργούν, η ποιότητα εκπαίδευσης που παρέχεται και το ύψος των χρηματικών ποσών που δαπανώνται για όλα αυτά από το ελληνικό κράτος».

Η Κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς να έχει συλλέξει τα στοιχεία που χρειάζονται για να πάρει μια πολιτική απόφαση και το ομολογεί. Δύο χρόνια τώρα, δεν μπορούσε να γίνει μια λειτουργική επισκόπηση της κατάστασης στο εξωτερικό, μια αποτύπωση, αφού δεν υπάρχει ένα νομοσχέδιο που να μην θεσπίζει ένα Μητρώο. αι όμως, έρχεστε και νομοθετείτε χωρίς καμιά απολύτως γνώση των στοιχείων.

Κυρία Υπουργέ, είστε τυπικός Υπουργός, δεν είστε άτυπος Πρωθυπουργός. Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε τι συμβαίνει με την εκπαίδευση στο εξωτερικό, πόσο κοστίζει; Η Ειδική Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρει ότι η εξοικονόμηση που θα πετύχετε είναι εν ισοζυγίω με τις δαπάνες που προκαλεί το νομοσχέδιο, περίπου 96 εκατομμύρια Ευρώ. Διαψεύστε με αν κάνω λάθος,. Χωρίς να έχετε στοιχεία, πώς γνωρίζετε πόσους πόρους εξοικονομείτε; Συμφωνούμε πάντως με τον εκσυγχρονισμό της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης. Αν μου επιτρέπετε όμως μια μη επιστημονική παρέμβαση: κυρία Αράπογλου, ο όρος «ελληνόγλωσσο», ακούγεται λίγο κακόηχος σε εμένα.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Και σε εμένα!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Δεν θα μπορούσατε να τον αντικαταστήσετε με το «ελληνική εκπαίδευση»; Επειδή, μιλάμε για δίγλωσσα σχολεία, πρέπει να αποκλείσουμε τον όρο «ελληνική εκπαίδευση»;

Επίσης, γιατί αποκλείονται οι ομογενείς δάσκαλοι; Ένας που έχει γεννηθεί στο εξωτερικό, έχει αποφοιτήσει από ελληνικό σχολείο, γιατί να μην μπορεί να διοριστεί ως εκπαιδευτικός; Πώς θα ασκείται η εποπτεία των προγραμμάτων σπουδών, ποιος θα πληρώνει τους ξένους ή τους Έλληνες εκπαιδευτικούς;

Έχω τρία ακόμη ερωτήματα:

Πρώτον, μήπως πριν κάνουμε τη νομοθετική παρέμβαση θα έπρεπε πρώτα να αναγνωριστούν τα δίγλωσσα σχολεία από τις εκπαιδευτικές αρχές των άλλων χωρών;

Δεύτερον, μήπως θα έπρεπε να γίνει πρώτα ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να δοκιμαστούν οι λύσεις; Και εφόσον δοκιμαστούν και πετύχουν, τότε θα γίνουν και αποδεκτές από τους απόδημους Έλληνες.

Τρίτον, γιατί το νομοσχέδιο δεν δημιουργεί πρότυπα ελληνικά σχολεία που να προσελκύουν και μη Έλληνες μαθητές; Για παράδειγμα στην Ελλάδα έχουμε πολλά. Εγώ έχω τελειώσει ένα καλό γαλλικό σχολείο, τη «Λεόντειο» και είμαι περήφανος γι’ αυτό όπως και οι συμμαθητές μου.

Δεν υπάρχει στρατηγική της Κυβέρνησης, κυρία Υπουργέ. Ποιο είναι το στίγμα που θέλουμε να περάσουμε στον οικουμενικό ελληνισμό μέσα από αυτό το νομοσχέδιο; Άλλες χώρες το κάνουν. Και ξέρετε πώς; Με όχημα τα ιδρύματα που διαθέτουν στο εξωτερικό: το «Γαλλικό Ινστιτούτο», το «Βρετανικό Συμβούλιο», το «Ινστιτούτο Μιγκέλ ντε Θερβάντες» κλπ. Και δεν πρόκειται μόνο για ιδρύματα που προωθούν την εκπαίδευση ή τον πολιτισμό, αλλά έχουν και πολιτικό ρόλο.

Γιατί, λοιπόν, δεν λαμβάνουμε και εμείς τέτοιες αποφάσεις; Γιατί η ελληνόγλωσση, η ελληνική εκπαίδευση στο εξωτερικό, να μπαίνει σε αυτή τη διαχειριστική λογική;

Διάβασα, κύριοι συνάδελφοι, για τα Charter Schools στην Αμερική, είδα ότι υπάρχουν στη Φλόριντα, στο Μαϊάμι κ.ο.κ.. Πρόκειται για σχολεία που δημιουργούν φιλέλληνες. Είναι σχολεία που δεν φιλοξενούν μόνο Έλληνες μαθητές, δεν εκπαιδεύουν μόνο Έλληνες, εκπαιδεύουν και Αμερικανούς. Πήρα πληροφόρηση από την Ουάσινγκτον όπου δεν διαθέτουμε ένα τέτοιο σχολείο. Οι καθηγητές που θέλουν να διδάξουν στην Αμερική, επιθυμούν να δουλεύουν μόνο στα Chapter Schools. Μου αναφέρουν ότι στην Ουάσινγκτον γίνονται μεγάλες προσπάθειες, για να δημιουργηθεί ένα τέτοιο σχολείο, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπάρξει ενδιαφέρον από το Υπουργείο σας. Δεν σας βρίσκουν. Δείτε το αυτό.

Σημαντική είναι και η έκρηξη της μεταναστευτικής ροής. Οι νέοι μας φεύγουν στο εξωτερικό. Το καλοκαίρι παρακολούθησα το Συνέδριο Απόδημων Χίων και κατέγραψα ότι υπάρχουν ήδη πενήντα χιλιάδες αιτήσεις – όχι από Χιώτες, ευτυχώς – μετανάστευσης στην Αμερική.

Όλοι αυτοί θα βρεθούν εκεί. Δεν θα πρέπει λοιπόν να δημιουργήσουμε εκπαιδευτικές υποδομές υποδοχής; Θα εγκαταλείψουμε δηλαδή και την επόμενη γενιά που θα προκύψει μετά από τη μετανάστευση αυτή; Θα τους εγκαταλείψουμε τελείως;

Ο ελληνισμός, κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, χρειάζεται αυτή την ώρα εμψύχωση. Σε δύο μέρες αρχίζουν οι παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Οι παρελάσεις αυτές είναι ένα μέσο εμψύχωσης. Κινδυνεύουν όμως, κάτω από το κλίμα που επικρατεί, να παρουσιάσουν μια τελείως διαφορετική, αποκαρδιωτική, εικόνα.

Γι’ αυτό, λοιπόν, συντάσσομαι με την πρόταση που κατέθεσε ο κ. Μανώλης Γλέζος: οι παρελάσεις να γίνονται μπροστά από τα μνημεία των θυσιών και όχι μπροστά από τις τέντες των κυβερνητικών αξιωματούχων και των λοιπών αιρετών και επισήμων.

Σας ευχαριστώ πολύ.