Συζήτηση επίκαιρης επερώτησης (Αρ. πρωτ. 28/16/14.2.2011) Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, προς τον Υπουργό Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας σχετικά με την καθυστέρηση και αδράνεια σε βασικά θέματα που αφορούν την ιχθυοκαλλιέργεια.
11.4.2011
Πρωτολογία:
Κύριε Υπουργέ, η ιχθυοκαλλιέργεια γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη λόγω της μείωσης των αλιευμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς και του πολλαπλασιασμού των παγκόσμιων διατροφικών αναγκών. Ωστόσο, στην Ευρώπη, η οποία έχει και το πλεονέκτημα στην έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη αλλά και στα περιβαλλοντικά και ποιοτικά πρότυπα, ο κλάδος βρίσκεται σε στασιμότητα από πλευράς παραγωγής, ενώ οι εισαγωγές διαρκώς αυξάνονται. Το γεγονός αυτό αποδίδεται στους χωροταξικούς, περιβαλλοντικούς και διοικητικούς περιορισμούς, αλλά και στις επιβαρύνσεις του λειτουργικού κόστους που δεν αντιμετωπίζουν οι ανταγωνίστριες χώρες. Συνοπτικά, οι απαιτήσεις στην Ευρώπη, υπερβαίνουν τις δυνατότητες των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα αυτές να μην επενδύουν.
Η ουσία είναι ότι η Κοινή Αλιευτική Πολιτική δεν κατόρθωσε να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής υδατοκαλλιέργειας. Το συμπέρασμα αυτό συμμερίζεται και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ανακοίνωσή της του Απριλίου 2009 αλλά και στην «Πράσινη Βίβλο» που ακολούθησε. Γι’ αυτόν τον λόγο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε τον περασμένο Ιούλιο ψήφισμα σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής προϊόντων υδατοκαλλιέργειας και ζήτησε ανάλογους περιορισμούς για τις ανταγωνίστριες χώρες, δασμολογική προστασία καθώς και τη μεταφορά της αρμοδιότητας από τον Επίτροπο Εμπορίου στην Ελληνίδα Επίτροπο Αλιείας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Για τη χώρα μας ο κλάδος της υδατοκαλλιέργειας είναι στρατηγικός. Η αξία των εξαγωγών υπερβαίνει τα 400 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, αναδεικνύοντας τον κλάδο στη δεύτερη θέση. Σημειώνω ότι η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην τσιπούρα και στο λαβράκι, καλύπτοντας το μισό σχεδόν της παγκόσμιας αγοράς.
Παράλληλα, είναι και ένας σημαντικός κλάδος για την περιφερειακή ανάπτυξη, διότι δημιουργεί και προσφέρει εναλλακτική λύση στην απασχόληση, ενισχύοντας σημαντικά το τοπικό εισόδημα στην περιφέρεια και, μάλιστα, στις παράκτιες περιοχές και, κυρίως, στις ευαίσθητες περιοχές του Αιγαίου. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Χίο, δραστηριοποιούνται πέντε εταιρείες οι οποίες απασχολούν διακόσια πενήντα άτομα. Μόνον οι μισθοί και οι ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλονται υπερβαίνουν τα 4 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.
Από τα όσα προανέφερα, καθίσταται σαφές ότι οι υδατοκαλλιέργειες πρέπει να αποτελούν εθνική προτεραιότητα. Στο πνεύμα αυτό, καλούμε την Κυβέρνηση να αναζητήσει λύσεις για τα τρία βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος.
Πρώτον, το πρόβλημα της ρευστότητας το οποίο προκαλεί η απαίτηση για υψηλά κεφάλαια κίνησης λόγω της μεγάλης διάρκειας του κύκλου παραγωγής -δεκαοκτάμηνο- και η έκθεση του κλάδου στις διεθνείς διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, π.χ. ιχθυάλευρα και σόγια, οι οποίες έχουν πολύ μεγάλη συμμετοχή στο κόστος παραγωγής. Δεν είναι δυνατόν να μην έχει σχεδιαστεί ένα πρόγραμμα για τη στήριξη του κλάδου, όταν ο Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης κ. Χρυσοχοΐδης ανακοινώνει διαρκώς την άφιξη σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων, υβριδικών προϊόντων, «επιχειρηματικών αγγέλων» κ.λπ.
Δεύτερον, το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας το οποίο συνδέεται κυρίως με το υψηλό μεταφορικό κόστος. Το ελληνικό προϊόν επιβαρύνεται με περίπου 2 ευρώ το κιλό, όταν μεταφέρεται αεροπορικώς, και με 20 έως 40 λεπτά το κιλό, όταν μεταφέρεται οδικώς. Ειδικά στα νησιά, η ανταγωνιστικότητα επηρεάζεται από την αύξηση του κόστους παραγωγής, λόγω του υψηλού κόστους μεταφοράς των πρώτων υλών, αλλά και από την καθυστέρηση μίας επιπλέον ημέρας σε σχέση με τον ανταγωνισμό, προκειμένου τα προϊόντα να καταλήξουν στις διεθνείς αγορές -δηλαδή, δύο ημέρες για την ηπειρωτική Ελλάδα και τρεις ημέρες για τη νησιωτική Ελλάδα- και τέλος, από ένα επιπλέον κόστος που φθάνει τα 45 λεπτά το κιλό για τη μεταφορά των προϊόντων στην Αθήνα, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα εκτελούνται δρομολόγια πλοίων.
Το τρίτο πρόβλημα είναι η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, εξαιτίας της οποίας, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακυρώνει τις πράξεις αδειοδότησης των μονάδων παραγωγής, νέων και υφιστάμενων, δυναμιτίζοντας τα θεμέλια του κλάδου. Το αρμόδιο Υπουργείο, είχε ανακοινώσει από τον Αύγουστο ότι επρόκειτο να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση η μελέτη και η Κοινή Υπουργική Απόφαση έγκρισης του χωροταξικού. Η δημόσια διαβούλευση ανακοινώθηκε εκ νέου -στα τέλη του Δεκεμβρίου- από τον κ. Σηφουνάκη, όταν συναντήθηκε με εκπροσώπους του κλάδου. Ο κ. Σηφουνάκης δήλωσε τότε, ότι μετά την υποβολή της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, της γνωστής ΣΜΠΕ, στην Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος, η θεσμοθέτηση του χωροταξικού σχεδιασμού βρίσκεται στην τελική ευθεία. Έφτασε Απρίλιος. Αυτή η «τελική ευθεία» επί ΠΑ.ΣΟ.Κ., κύριοι Συνάδελφοι, πόσους μήνες διαρκεί; Να σας θυμίσω επίσης, ότι τόσο το σχέδιο του Χωροταξικού όσο και η ΣΜΠΕ, είχαν εκπονηθεί από τη δική μας Κυβέρνηση. Για ποιον ακριβώς λόγο η ΣΜΠΕ, προκηρύχθηκε για δεύτερη φορά; Υπήρχε πρόβλημα;
Η ουσία είναι ότι όλα αυτά επιβαρύνουν περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα του κλάδου.
Δευτερολογία:
Κύριε Υπουργέ, μας είπατε ότι παρακολουθείτε στενά όλες τις εξελίξεις στη συγκεκριμένη αγορά. Μας είπατε επίσης ότι επιχειρείτε να διευκολύνετε τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ρευστότητας και ότι ήδη προτείνατε στο Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το σχεδιασμό ενός ειδικού προγράμματος ύψους 70 εκατομμυρίων ευρώ, μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων, του ΤΕΜΠΜΕ. Καταρχάς ΤΕΜΠΜΕ δεν υφίσταται. Έχει αντικατασταθεί από το Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης, το ΕΤΕΑΝ, το οποίο έχει, ωστόσο, αποχωρήσει από προγράμματα στήριξης των επιχειρήσεων μέσω εγγυήσεων δανείων, παραμένοντας μόνο στα χαμηλότοκα δάνεια.
Σας προτρέπω λοιπόν να δραστηριοποιηθείτε ως Κυβέρνηση, προκειμένου το Υπουργείο Περιβάλλοντος να πάψει να κωλυσιεργεί χωρίς λόγο.
Εσείς, υποστηριζόμενος από τη Γενική Διεύθυνση Αλιείας, καλείστε να διαχειριστείτε το τεράστιο χρηματοδοτικό πακέτο του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας, του ΕΠΑΛ. Σύμφωνα με δικές σας δηλώσεις, έχει προκηρυχθεί το 61%, της δημόσιας δαπάνης ύψους 170 εκατομμυρίων ευρώ. Στην Επιτροπή Παρακολούθησης που έλαβε χώρα στις αρχές Μαρτίου, ανακοινώθηκε η μεταβίβαση 35 εκατομμυρίων ευρώ περίπου, στο ταμείο χαρτοφυλακίου που ακούει στο όνομα «Ενάλιο» με την ακόλουθη κατανομή: 8 εκατομμύρια για τα μέτρα προσαρμογής αλιευτικού στόλου, 22 για τη μεταποίηση, την εμπορία και τις υδατοκαλλιέργειες γενικότερα, και 5 για την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτά τα χρήματα παραμένουν ανενεργά και δεν συνάδουν με τις διαβεβαιώσεις σας σχετικά με τη στήριξη της ρευστότητας στον κλάδο.
Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα που έχω σημειώσει από προηγούμενες ομιλίες σας, αφορά στην Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης της Αλιείας και τον «Οδικό Χάρτη» που υποσχεθήκατε για την εκπόνηση της Στρατηγικής αυτής. Όλα αυτά προ 5 μηνών. Και ερωτώ: Έκτοτε έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος;
Κλείνω με τις ανοιχτές υποθέσεις που έχουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ένα από τα παραδείγματα αποτελεί η Αιτιολογημένη Γνώμη της 27ης Ιανουαρίου 2011 σχετικά με τη στρατηγική προστασίας των θαλασσών. Θυμίζω στους συναδέλφους ότι η Αιτιολογημένη Γνώμη είναι το τελευταίο σκαλοπάτι πριν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεν γνωρίζω την εξέλιξη, αλλά επειδή η προθεσμία απάντησης στην Αιτιολογημένη Γνώμη έληξε στις 27 Μαρτίου, θα ήθελα να με ενημερώσετε αν στείλατε εμπρόθεσμα απάντηση και τι ακριβώς αυτή περιλαμβάνει.
Ευχαριστώ.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.