ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΓ΄
Απάντηση στην επίκαιρη ερώτηση με α.π.: 197/4-9-2012 της Βουλευτού του Κοµµουνιστικού Κόµµατος Ελλάδας κ. Διαµάντως Μανωλάκου προς τους Υπουργούς Οικονοµικών και Ναυτιλίας, σχετικά µε την ιδιωτικοποίηση των λιµανιών και µαρίνων της χώρας.
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Τέλος, θα συζητηθεί η με αριθμό 197/4.9.2012 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Διαμάντως Μανωλάκου προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Ναυτιλίας, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών και μαρίνων της χώρας.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω με μία γενική παρατήρηση. Όπως έχει δείξει η μέχρι στιγμής εμπειρία όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς, η εκτεταμένη και αντιπαραγωγική δραστηριότητα του κράτους οδήγησε σε αύξηση των σημείων επαφής του δημοσίου τομέα με ιδιωτικά συμφέροντα και δημιούργησε ελλείμματα. Αυτό έχει δυστυχώς επιβεβαιωθεί όλα αυτά τα χρόνια και είναι κάτι το οποίο πληρώνουμε σήμερα.
Σε ό,τι αφορά στο θέμα που με ρωτάτε, υπάρχουν δύο βασικές στρεβλώσεις στις σκέψεις ορισμένων στη χώρα μας. Πρώτα απ’ όλα, ότι τα λιμάνια μπορούν να τα κάνουν όλα και φορτοεκφόρτωση, χύδην ή σε εμπορευματοκιβώτια και μεταφορά αυτοκινήτων και κρουαζιέρα και ναυπηγοεπισκευή και ό,τι άλλο φανταστείτε και βεβαίως εν προκειμένω και θαλάσσιο τουρισμό.
Η δεύτερη στρέβλωση είναι ότι οι εννιακόσιες περίπου λιμενικές υποδομές που είναι διάσπαρτες στη χώρα και τις διαχειρίζονται πάνω από ογδόντα φορείς μπορούν να αναπτυχθούν μέσω δημοσίων επενδύσεων. Πιστεύω ότι ακόμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας αντιλαμβάνεται ότι αυτό είναι πρακτικά αδύνατον λόγω της έκτασης, της διασποράς αλλά και της ανάγκης να δημιουργηθούν μεγάλες επενδύσεις στα λιμάνια προκειμένου αυτά να καταστούν ανταγωνιστικά στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Όλοι αναγνωρίζουν ότι τα μεγάλα λιμάνια δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές τις απαιτήσεις. Γιατί; Διότι, πρώτον και τα νέα πλοία απαιτούν μεγάλα βυθίσματα αλλά και οι ανάγκες χερσαίας εξυπηρέτησης είναι μεγάλες, πράγμα που σημαίνει άντληση πόρων και απαξίωση σε περίπτωση που η άντληση πόρων για επενδύσεις δεν είναι ικανοποιητική.
Δεύτερον, τα μικρά περιφερειακά λιμάνια, εκτός από την υποτυπώδη τεχνική και διοικητική τους υποδομή λειτουργούν υπό χρονοβόρες διαδικασίες, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα να προσελκύσουν μεγάλους πελάτες. Ακόμα, αδυνατούν να διαχειριστούν μεγάλες εμπορευματικές ροές. Εξετάστε οποιοδήποτε περιφερειακό λιμάνι της χώρας και πείτε μου, πού έχει υπάρξει διαφοροποίηση.
Επομένως, πρέπει να γίνει προσαρμογή στο ευρωπαϊκό λιμενικό μοντέλο, το οποίο προϋποθέτει μία εθνική στρατηγική για τη λιμενική πολιτική, δηλαδή ταυτότητα των λιμανιών, ποιος πρέπει να κάνει τί και δεύτερον, να δημιουργηθεί η ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή ακριβώς, για να προστατεύει τα δικαιώματα των καταναλωτών – αυτό που και εσείς καταγγέλλετε στην ερώτησή σας – να εξετάζει δηλαδή τον τρόπο καθορισμού τιμών και να εξασφαλίζει την ποιότητα παροχής υπηρεσιών από τις λιμενικές αρχές.
Αυτές οι δύο προϋποθέσεις ολοκληρώνονται, κυρία συνάδελφε, η στρατηγική δηλαδή εντός ολίγου και η Ρυθμιστική Αρχή πριν το τέλος του έτους. Στη δευτερολογία μου θα σας πω συγκεκριμένα για τα είκοσι τρία λιμάνια.
Δευτερολογία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ (Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου): Με όλο τον σεβασμό στις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, αγαπητή συνάδελφε, προσωπικά πιστεύω ότι δυστυχία, φτώχεια και ανεργία έχει φέρει το μοντέλο του κρατικού παρασιτικού καπιταλισμού, που εσείς πρεσβεύετε και υποστηρίζετε ακριβώς με αυτή σας την ερώτηση.
Επί του συγκεκριμένου, θα ήθελα να πω ότι εμείς προετοιμάζουμε ένα πρόγραμμα, το οποίο ξαναλέω, θα οδηγήσει σε τρία αποτελέσματα, αυταπόδεικτα, με βάση τη διεθνή εμπειρία, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και εκτός, σε χώρες στις οποίες ο δημόσιος τομέας διαθέτει μεγάλο ποσοστό ελέγχου του παραγωγικού συστήματος. Το πρώτο αφορά στην ανάπτυξη και αναβάθμιση των υποδομών, σαφέστατα μέσω επενδύσεων που ο δημόσιος τομέας δεν μπορεί να πραγματοποιήσει και καλό θα ήταν να μας αναφέρει κάποιος τον τρόπο θα τις έκανε το ΚΚΕ, χωρίς τα ελλείμματα να οδηγήσουν σε πολλαπλάσια δυστυχία. Δεύτερον, ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών. Είναι αντιληπτό τί θα γίνει, εάν προσελκύσουμε και ελλιμενίσουμε περισσότερα σκάφη, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Ούτε οι Δήμοι που ελέγχονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα και είναι αρμόδιοι για τα λιμενικά Ταμεία της περιοχής τους. Αλήθεια, οι Δήμαρχοι που έχουν εκλεγεί με τη σημαία του Κομμουνιστικού Κόμματος, γιατί δεν προχωρούν τις επενδύσεις στην περιοχή τους; Περιμένουν το «μάννα εξ ουρανού», δια του Κρατικού Προϋπολογισμού; Ασφαλώς, όχι.
Θέλω να σας τονίσω, επίσης, ανοίγοντας μια παρένθεση, ότι υπάρχουν και Δήμαρχοι, οι ζήτησαν να τους εξηγήσουμε γιατί οι λιμενικές εγκαταστάσεις τους δεν είναι μέσα στο πακέτο των είκοσι τριών που παραχωρούνται. Προσοχή: Παραχωρούνται, δεν πωλούνται. Παραχωρούνται για συγκεκριμένο λόγο και για συγκεκριμένο χρόνο ανάλογα με την ελκυστικότητα της επένδυσης.
Υπάρχει στην ερώτησή σας κάτι που έχει σημασία, πέραν των άλλων που, κατά τη γνώμη μου, δεν αντέχουν σε κριτική. Ρωτάτε τι θα γίνει με τη χερσαία ζώνη λιμένα και νομίζω ότι οφείλω να σας δώσω μια απάντηση. Κατ’ αρχήν, δεν επηρεάζεται. Τα είκοσι τρία λιμάνια είναι χωροθετημένα, η δε χερσαία ζώνη είναι οριοθετημένη. Εάν δείτε προσεκτικά την απόφαση, αυτή παραπέμπει σε νομοθεσία. Για κάθε ένα από τα είκοσι τρία λιμάνια τα οποία επισκεφθήκατε – αν και δεν πιστεύω ότι πήγατε σε όλα – επισυνάπτεται το σχέδιο. Μιλάμε δηλαδή για σαφέστατη χωροθέτηση. Δεν θα αποδοθεί όλη η χερσαία ζώνη, αλλά μόνο το τμήμα και στη χερσαία και στη θαλάσσια ζώνη, που είναι απαραίτητο προκειμένου να λειτουργήσει η εγκατάσταση ως μαρίνα, για να μπορούν, για παράδειγμα, τα σκάφη τον χειμώνα να επισκευάζονται εκτός λιμένα. Επίσης, προ της οποιασδήποτε προκήρυξης πρόκειται να γίνει από το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου -είτε μεμονωμένα, είτε σε πακέτα – θα υπάρξει συνεννόηση με τα συναρμόδια Υπουργεία, για να οριστικοποιηθεί η οριοθέτηση της ζώνης που θα παραχωρηθεί. Νομίζω ότι όλα αυτά δεν είναι ένα καινούργιο εφεύρημα, αλλά ένα μοντέλο που έχει εφαρμοστεί διεθνώς και έχει δημιουργήσει ελκυστικές συνθήκες για την προσέλκυση σκαφών αναψυχής. Είναι κάτι που δεν πράξαμε εμείς όλα αυτά τα χρόνια, με αποτέλεσμα να υστερούμε σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, να χάνουμε έσοδα και να μην υπάρχει διάχυση της ανάπτυξης στις τοπικές κοινωνίες.
Ευχαριστώ πολύ.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.