Ολομέλεια_Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

«Ηλεκτρονική διακυβέρνηση και λοιπές διατάξεις»

17.5.2011

Το σχέδιο νόμου κατοχυρώνει το δικαίωμα ενός φυσικού και ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου να επικοινωνούν και να συναλλάσσονται με τους φορείς του δημοσίου με τρόπο ηλεκτρονικό. Οι φορείς αυτοί υποχρεούνται να διαθέτουν τις κατάλληλες δικτυακές υποδομές και να προσφέρουν τυποποιημένες διαδικασίες, επικοινωνία και συναλλαγές, με ασφάλεια, εγκυρότητα, ταχύτητα, ομοιογένεια, ποιότητα και χωρίς αποκλεισμούς. Αλλιώς δεν νοείται ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Ευελπιστώ η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία, να συμπαρασύρει όλους τους φορείς ώστε να προσαρμοστούν με τρόπο συντεταγμένο και όχι άναρχα, όπως συνέβη στην περίπτωση του σχεδίου «Καλλικράτης».

Υπάρχουν θέματα που προσφέρονται προς συζήτηση, όπως οι ορισμοί. Για παράδειγμα με τον όρο «ευρετηρίαση» δηλαδή indexing, φαντάζομαι ότι εννοείτε τη «δεικτοδότηση», αυτός είναι ο πιο καθιερωμένος όρος.

Τα παραβλέπω όμως προχωρώντας σε άλλες πτυχές του σχεδίου νόμου.

Τα κρατικά πιστοποιητικά πρέπει να αναζητούνται υποχρεωτικά από τις ίδιες της υπηρεσίες. Η διάταξη σύμφωνα με την οποία οι δημόσιοι φορείς, «μπορούν», κατόπιν αίτησης του φυσικού ή του νομικού προσώπου, να αναζητούν έγγραφα μεταξύ τους εφόσον είναι αναγκαία, θα πρέπει να αλλάξει και το «μπορούν» να αντικατασταθεί με το «οφείλουν».

Θα πρέπει επίσης να υπάρξουν ειδικές προβλέψεις για την εξασφάλιση της προσβασιμότητας των ΑμΕΑ καθώς και για το ποιες ηλεκτρονικές υπηρεσίες οφείλουν να παρέχονται υποχρεωτικά προς τους πολίτες. Σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, υπάρχουν τέσσερα είδη υπηρεσιών ή επίπεδα, ενώ ένα ελάχιστο ποσοστό των υπηρεσιών πρέπει να είναι επιπέδου «4», δηλαδή η συναλλαγή να είναι ολοκληρωμένη. Το σχέδιο νόμου αναφέρει μεν τον σχετικό νόμο 3731/2008 της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς, ωστόσο, να κάνει βήμα παραπέρα.

Και ερωτώ: εάν η κυβέρνηση επιθυμεί πράγματι την προώθηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, γιατί ακύρωσε το έργο «ΜΟΧΛΟΣ» που σκόπευε να μετατρέψει το σύνολο των παρεχόμενων υπηρεσιών του πρώην Υπουργείου Ανάπτυξης σε ηλεκτρονικές υπηρεσίες και μάλιστα επιπέδου «4»; Αναφέρω το παράδειγμα αυτό διότι ως Γενικός Γραμματέας Ανάπτυξης είχα την ευθύνη του έργου. Εάν το πρόβλημά σας ήταν η διάσπαση των αρμοδιοτήτων του πρώην Υπουργείου Ανάπτυξη, θα αρκούσε μια απλή τροποποίηση του Τεχνικού Δελτίου. Χάθηκαν δύο χρονιά σκληρής δουλειάς, εκατοντάδες ώρες εργασίας και 30 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό ένταξης στο ΕΣΠΑ. Και απευθύνομαι στην κ. Περλεπέ η οποία χαρακτήρισε προηγουμένως ως φτωχά τα αποτελέσματα του έργου της Νέας Δημοκρατίας στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

Το ότι η κυβέρνησή σας διέλυσε το Υπουργείο, δεν αποτελεί δικαιολογία για να ακυρωθεί το έργο. Υπενθυμίζω στους συναδέλφους ότι η Γενική Γραμματεία Ενέργειας μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας, η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας στο Παιδείας, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή στο Απασχόλησης και το Εμπόριο και η Ανταγωνιστικότητα στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, τώρα Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Αναφορικά με την αύξηση του ωραρίου των δημοσίων υπαλλήλων, σας βεβαιώνω ότι δεν πρόκειται να οδηγήσει στη βελτίωση της παραγωγικότητας. Το ζητούμενο είναι η αποδοτικότητα. Αν οι τριάντα εφτά ώρες αυξηθούν σε σαράντα, εξήντα ή ογδόντα, χωρίς να εξασφαλίζονται προϋποθέσεις όπως η οργάνωση, η εισαγωγή τεχνολογιών, η βελτίωση των δεξιοτήτων, το αποτέλεσμα θα είναι μηδενικό. Η παραγωγικότητα μετράει, κύριοι συνάδελφοι, το πόσο οικονομικός ήταν ο τρόπος με τον οποίον οι πόροι που χρησιμοποιήθηκαν ως εισροές -δηλαδή τα κεφάλαια, η τεχνογνωσία, ο χρόνος εργασίας- οδήγησαν στα επιθυμητά αποτελέσματα. Η δε αποδοτικότητα είναι η σχέση αυτών των εισροών με τις εκροές. Όταν αυξάνεις τις εισροές, δηλαδή την εργασία, χωρίς να έχεις διαθέσει τα μέσα, οι εκροές είναι ίδιες και ο λόγος μικρότερος. Δηλαδή, είτε σαράντα ώρες δουλεύει κανείς, είτε εξήντα, είτε ογδόντα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Σχετικά με τους παιδικούς σταθμούς. Αναρωτιέμαι αν η αύξηση των ωρών βελτιώνει πράγματι το παιδαγωγικό έργο σε μια δύσκολη και ευαίσθητη ηλικία, όπως είναι η προσχολική, δηλαδή από μηδέν έως έξι ετών. Με την επικινδυνότητα που έχει η προσχολική ηλικία για ατυχήματα κ.λπ. αλλά και με τις παρούσες συνθήκες, οι εκπαιδευτικοί δύσκολα μπορούν να διαχειριστούν τα παιδιά με αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα.

Σημειώστε, επίσης, ότι η κρίση έχει αυξήσει τη ζήτηση για θέσεις στους παιδικούς σταθμούς. Το θέμα είναι λοιπόν, να μην εμφανιστούν φαινόμενα «burn out» -δηλαδή, επαγγελματικής εξουθένωσης – που κατά τις παιδαγωγικές έρευνες οδηγούν σε μειωμένο ενδιαφέρον και προσοχή. Πάνω από όλα ή πρώτα από όλα, φροντίστε να εξασφαλίσετε τη χρηματοδότηση των σταθμών, γιατί πληροφορούμαι ότι αδυνατούν να καλύψουν τις δαπάνες σίτισης.

Έρχομαι τώρα στις τροποποιήσεις του νόμου με τον οποίο θεσπίστηκε το σχέδιο «Καλλικράτης». Όσον αφορά στη διάταξη -μνημείο προχειρότητας- σχετικά με τη διαχείριση αποβλήτων, η οποία, τονίζω, δημιούργησε ήδη μεγάλα προβλήματα κυρίως στα νησιά, αντί η κυβέρνηση να επιλύσει το πρόβλημα με τον νόμο που συζητάμε σήμερα, μας προτείνει να την εξουσιοδοτήσουμε να υιοθετήσει μια κοινή υπουργική απόφαση, η οποία θα είναι από μόνη της ένας ολόκληρος νόμος, αφού θα αναφέρεται και θα ρυθμίζει τις διαχειριστικές ενότητες, τις προϋποθέσεις μεταφοράς, τους φορείς ανάθεσης, τη διαδικασία αδειοδότησης, τις τεχνικές προδιαγραφές, την τιμολόγηση κ.λπ..

Δίνετε επίσης τη δυνατότητα μετάταξης των υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των ΟΤΑ Α’ βαθμού από ειδικότητα σε ειδικότητα, εφόσον έχουν τα προσόντα. Η σύσταση προσωποπαγούς θέσης που αποτελεί προϋπόθεση για τη μετάταξη, εφόσον η θέση δεν υπάρχει, είναι μάλλον φωτογραφική. Θα ήταν λογική η ρύθμιση που μας προτείνετε, εάν υπήρχε οργανική θέση και αυτή ήταν κενή. Και κάτι ακόμη: όταν θα ολοκληρωθούν όλες αυτές οι ρυθμίσεις, θα απαιτηθεί νέα απογραφή δημοσίων υπαλλήλων.

Η ουσία είναι ότι αντί για ένα ολοκληρωμένο επιχειρησιακό πρόγραμμα μετάβασης στον «Καλλικράτη» για το οποίο εσείς οι ίδιοι μας μιλούσατε, βλέπουμε να έρχονται στη Βουλή διατάξεις – μπαλώματα.

Κύριοι συνάδελφοι, η χρήση της τεχνολογίας από μόνη της δεν αρκεί και δεν συνεπάγεται την πολυπόθητη απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών στο δημόσιο τομέα. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις, όπου αντί να απλοποιούνται οι διαδικασίες, προστίθεται ακόμη περισσότερη γραφειοκρατία. Πολύ φοβούμαι ότι αυτό θα προκύψει με τις Γενικές Διευθύνσεις Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που πρόκειται να δημιουργηθούν με το, προβλεπόμενο στο σχέδιο νόμου, προεδρικό διάταγμα.

Η πικρή αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συμπολίτευσης, είναι ότι διαχειρίζεστε τα προβλήματα με τρόπο που δημιουργεί την εντύπωση ότι τα επιλύετε, ενώ στην ουσία τα επιδεινώνετε, οδηγώντας τη χώρα, εκτός από την οικονομική, και σε διοικητική χρεοκοπία.