Ολομέλεια_Θαλάσσια Στρατηγική_Επί της αρχής

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β’ – ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΜΘ’

«Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος – Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του ΕΚ και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008». Συζήτηση επί της αρχής.

Τρίτη 07 Ιουνίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία και τις πλατείες της χώρας, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο και μόνο από τον τίτλο του φαντάζει εκτός τόπου και χρόνου, όπως και το πρόσφατο κυβερνητικό τηλεοπτικό σποτ το οποίο μας μιλούσε περί «αποκατάστασης της αξιοπρέπειας» και «διασφάλισης του μέλλοντος των παιδιών μας». Μήπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι λίγο εκτός; Το λέω αυτό, γιατί της ανάγκης να διαμορφωθεί ένα όραμα για τις θάλασσες της Ευρώπης σύμφωνα με την Οδηγία, προέχει η ανάγκη διαμόρφωσης ενός νέου οράματος για τους λαούς μας.

Κατά την παρέμβασή μου στη συζήτηση επί του νομοσχεδίου που διεξήχθη στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, αναφέρθηκα συνολικά στην Ολοκληρωμένη Θαλάσσια Πολιτική, χωρίς να σταθώ μόνο στον περιβαλλοντικό της πυλώνα, δηλαδή την Οδηγία. Επαναλαμβάνω και σήμερα στην Ολομέλεια, ότι η Ελλάδα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε τρεις από τις πιο βασικές πτυχές της πολιτικής αυτής: την προστασία των θαλάσσιων συνόρων της Ένωσης, την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών και την μελλοντική διεύρυνση και γειτονία. Αν η Κυβέρνηση έχει συλλάβει όλες τις διαστάσεις του θέματος, θα είχε αποδώσει τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα και, σήμερα, δεν θα συζητούσαμε μόνο για τον περιβαλλοντικό πυλώνα της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής.

Η Επίτροπος κυρία Δαμανάκη, λίγο πριν κρούσει τα τύμπανα των διλημμάτων για το Ευρώ, είχε χαιρετίσει τη δημιουργία του Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας ως ενός ενδοκυβερνητικού κόμβου για την κατάρτιση και το συντονισμό μιας Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής. Όσο και εάν έψαξα να βρω μία δήλωση του Υπουργού κ. Διαμαντίδη σχετικά με το θέμα, δεν βρήκα καμία και, έτσι, αναγκάστηκα να καταθέσω Ερώτηση. Αντί απάντησης, το αρμόδιο, υποτίθεται, Υπουργείο μου παρέθεσε μια περιγραφή των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη νέα αυτή πολιτική.

Όσον αφορά στην ουσία. Ο περιβαλλοντικός πυλώνας της Οδηγίας είναι αλληλένδετος με τις άλλες πτυχές της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής. Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στο θέμα. Βέβαια, η αρμόδια Υπουργός κα Μπιρμπίλη, ορθώς πράττει και προχωρά μόνη της στη σύσταση του περιβαλλοντικού πυλώνα, αν και άφησε να περάσουν πολλοί μήνες πριν καταθέσει το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Ο αρμόδιος Επίτροπος, ο κ. Ποτότσνικ (Potocnik), κατά την ομιλία του στη Βουλή προ δυο μηνών, ανέφερε ότι η Ελλάδα καταγράφει ήδη είκοσι επτά εκκρεμείς υποθέσεις για παραβάσεις της Κοινοτικής Περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Μία από αυτές αφορά στην 18μηνη καθυστέρηση ενσωμάτωσης της Οδηγίας που συζητάμε σήμερα.

Η Οδηγία αφορά σε όλα τα θαλάσσια ύδατα στον βυθό και στο υπέδαφος, εντός των εθνικών υδάτων και στοχεύει στην αντιμετώπιση των συνεπειών στο θαλάσσιο περιβάλλον που προκαλούνται από οποιαδήποτε χώρα στην ίδια θαλάσσια περιοχή.

Να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ελέγχει μόνο εάν ενσωματώθηκε η Οδηγία αλλά και εάν θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν. Και είναι πολλές: να ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης από πλευράς περιβάλλοντος μέχρι το 2012, να οριοθετήσουμε τις προστατευόμενες περιοχές μέχρι το 2013, να θεσπίσουμε προγράμματα παρακολούθησης της κατάστασης μέχρι το 2014 και τέλος, μέχρι το 2015, να διαμορφώσουμε μέτρα για να την βελτιώσουμε.

Όλα αυτά προφανώς συνεπάγονται κόστος, που ούτε κατά διάνοια έχει προσεγγίσει το Γενικό Λογιστήριο, το οποίο ενδιαφέρεται μόνον για το πόσο θα κοστίζει η κάθε Επιτροπή. Αφού χαιρετίσω δημόσια την προσπάθεια που έκανε η Υπουργός, σας πληροφορώ ότι η Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» (ΕΠΕΡΑΑ), δημοσίευσε πρόσκληση προς την Ειδική Γραμματεία Υδάτων, προκειμένου να εντάξει έργα προϋπολογισμού έως 2 εκατομμυρίων Ευρώ για την προετοιμασία της χώρας, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις.

Πάντως, στον βαθμό που αποφασίσατε κυρία Υπουργέ να εξωτερικεύσετε όλο το αντικείμενο σε τρίτους, είναι περιττό να «φορτώνετε» την όλη διαδικασία εισάγοντας πολλαπλά επίπεδα.

Ας δούμε ποια είναι αυτά. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, η οποία ορίζεται ως αρμόδια Αρχή, σύμφωνα με την Οδηγία. Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκεται η Γνωμοδοτική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων που θα συγκροτηθεί υπό την αρμόδια Αρχή. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκεται η Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Στρατηγικής. Αντικείμενο και των τριών επιπέδων είναι η κατάρτιση και έγκριση ενός «Εθνικού Προγράμματος Θαλάσσιας Στρατηγικής» και όχι «Εθνικού Προγράμματος Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής».

Κατά τη γνώμη μου, το Πρόγραμμα πρέπει να αφορά σε όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνητικές πολιτικές που έχουν περιβαλλοντικό αντίκτυπο στη θάλασσα, ακόμα και στο ειδικό χωροταξικό υδατοκαλλιεργειών, αλλά και στο χωροταξικό για τις παράκτιες περιοχές.

Περαιτέρω, η διαδικασία που επιλέξατε δείχνει, για άλλη μια φορά, πόσο υπουργοκεντρικό είναι το σύστημα της χώρας μας. Εξηγούμαι: σύμφωνα με το νομοσχέδιο, το «Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής» καταρτίζεται από τη Γνωμοδοτική Επιτροπή, στην οποία προεδρεύει ο Ειδικός Γραμματέας. Στη συνέχεια, το Πρόγραμμα υποβάλλεται στον Υπουργό Περιβάλλοντος, ο οποίος με τη σειρά του, εφόσον το αποδεχθεί, το εισηγείται προς έγκριση στην Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Στρατηγικής, της οποίας, και εδώ είναι η πρωτοτυπία, προεδρεύει, με αναπληρωτή τον Ειδικό Γραμματέα.

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να ρωτήσω απλώς, ποια είναι τα εχέγγυα που δίνει η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, η οποία μέχρι πρότινος ουδεμία σχέση είχε με τα θαλάσσια ύδατα; Πώς είναι δυνατόν αυτή η Ειδική Γραμματεία να διαμορφώνει πολιτική για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, να εισηγείται νομοθετικά και διοικητικά μέτρα για την εφαρμογή της θαλάσσιας στρατηγικής της χώρας και να συντονίζει δημοσίους, ιδιωτικούς, αλλά και επιστημονικούς φορείς που έχουν εξειδικευμένη γνώση; Επειδή η θάλασσα είναι υγρό στοιχείο; ή επειδή η Ειδική Γραμματεία τα έχει πάει καλά με την ενσωμάτωση της Οδηγίας 60/2000; Καταθέτω στα Πρακτικά την παραπομπή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο ΔΕΚ, τεσσάρων Κρατών – Μελών, ένα από τα οποία είναι και η χώρα μας.

Εάν, κύριοι συνάδελφοι, δεχθούμε ότι ορθώς δίνονται αυτές οι αρμοδιότητες στην Ειδική Γραμματεία, το ΥΘΥΝΑΛ τι ακριβώς κάνει; Δεν έχει περισσότερη σχέση με τις θαλάσσιες υποθέσεις απ’ ό,τι έχει η Ειδική Γραμματεία Υδάτων; Υπάρχει μια υπόθεση πιο θαλάσσια από αυτή που συζητάμε τώρα; Ή μήπως έχει λιγότερη εμπειρία στο αντικείμενο;

Σας ανέφερα ότι το έλλειμμα εμπειρίας αλλά και το κόστος θα τα καλύψει το Υπουργείο Περιβάλλοντος, μέσω του ΕΠΕΡΑΑ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Ειδική Γραμματεία Υδάτων είναι κατάλληλη. Και εν τέλει γιατί αυτά τα πολυσύνθετα και βαρύγδουπα όργανα, εάν έχουμε σκοπό, να τα εξωτερικεύσουμε όλα;

Γιατί δεν συμμετέχει στα όργανα αυτά το Λιμενικό Σώμα; Πρόκειται για έναν αξιόπιστο ελεγκτικό βραχίονα, που πρέπει οπωσδήποτε να αναδείξουμε και να χρησιμοποιήσουμε. Αυτό θα ελέγξει την τήρηση της Οδηγίας.

Θα ήθελα όμως να τονίσω ότι το άρθρο 19, παρ.2, σημείο ε΄, αναφέρει ότι στη Γνωμοδοτική Επιτροπή συμμετέχουν εκπρόσωποι του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), του Εθνικού Ινστιτούτου Αλιευτικών Ερευνών (του ΙΝΑΛΕ που συγχωνεύτηκε με το ΕΘΙΑΓΕ) και του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μελετών και Ερευνών (ΙΓΜΕ). Και οι τρείς αυτοί οργανισμοί πρόκειται να καταργηθούν ή να συγχωνευτούν. Το ΕΛΚΕΘΕ μέχρι τέλους του 2011, και οι άλλοι μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο.

Μπορεί το νομοσχέδιο να επικεντρώνεται στον περιβαλλοντικό πυλώνα, ωστόσο το ζητούμενο εξακολουθεί να είναι η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική. Όσο και να λέγεται ότι πρόκειται για διαφορετικά θέματα, σημειώνω πως στην Επιτροπή, δηλώσατε αδυναμία να βρείτε άλλο τρόπο συντονισμού των εμπλεκόμενων Υπουργείων. Για εμάς το πώς θα δημιουργήσετε και θα λειτουργήσετε οριζόντιες δομές είναι θέμα της Κυβέρνησης και στο θέμα αυτό ξέρουμε ότι δεν τα έχετε πάει καθόλου καλά. Με το να συγκροτείτε, όμως, κάθετες δομές και να τους βάζετε όλους μέσα, δεν λύνετε ούτε το πρόβλημα πολιτικής, ούτε και το πρόβλημα συντονισμού, κι εκεί είναι η «ταμπακιέρα».

Κατά τα λοιπά, οι προθέσεις για το θαλάσσιο περιβάλλον είναι καλές και τις έχουμε όλοι. Εμείς, παρ’ όλα αυτά, ψηφίζουμε την ενσωμάτωση της Οδηγίας για τον σκοπό που εκπονήθηκε και επιβάλλεται στα κράτη – μέλη με την ελπίδα, έστω, ότι θα αναγκαστούν όλοι οι αρμόδιοι φορείς στη χώρα μας να ασχοληθούν, επιτέλους, με το σημαντικό αυτό αντικείμενο, που λέγεται ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική.

Σχετικά με το θέμα της διπλής ανάπλασης, η νέα ρύθμιση έρχεται να ολοκληρώσει την προσπάθεια που είχε ήδη καταβληθεί για την υλοποίηση, μετά από δεκαετίες, του ρυθμιστικού σχεδίου της Αθήνας, το οποίο προέβλεπε έναν πολεοδομικό εξορθολογισμό στην περιοχή του Ελαιώνα και ταυτόχρονη μετατροπή των εγκαταστάσεων της Λεωφόρου Αλεξάνδρας σε χώρο πρασίνου.

Ωστόσο, η ανάπτυξη ενός σύνθετου μείγματος χρήσεων – αθλητικών, εμπορικών και πρασίνου – στον Ελαιώνα, δεν πρέπει να είναι μια απλή δυνατότητα ή μια απλή κατεύθυνση που – όπως είχατε πει στην Επιτροπή – δίνεται μέσα από το νομοσχέδιο. Το πιο σημαντικό είναι το ΥΠΕΚΑ, το Υπουργείο σας, να διαδραματίσει έναν ηγετικό ρόλο στη διασφάλιση του όλου έργου. Ο ρόλος αυτός πρέπει να αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις ρυθμίσεις, πολύ δε περισσότερο όταν πέρασαν ήδη δεκαοκτώ μήνες από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Εμείς ασφαλώς και θέλουμε να γίνει η διπλή ανάπλαση. Εφ’ όσον το Σ.τ.Ε. απεφάνθη, οφείλουμε να συμμορφωθούμε στις αποφάσεις του. Διπλή ανάπλαση, όμως, σημαίνει και εμπορικές και αθλητικές και πράσινες χρήσεις και, μάλιστα, συγκεκριμένες. Για εμάς λοιπόν, πρέπει να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο να οδηγηθεί η ανάπλαση σε μονοσήμαντη χρήση. Αυτό θα πρέπει να διασφαλισθεί πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση για το νομοσχέδιο. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είπα προηγουμένως ότι ο ρόλος του Υπουργείου σας θα έπρεπε να ήταν πιο ηγετικός.

Είμαστε πάντως σύμφωνοι με τη διπλή ανάπλαση. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να εκδοθεί η άδεια, για να λειτουργήσουν οι εγκαταστάσεις και για να προχωρήσει η κατεδάφιση στη Λεωφόρο. Θα πρέπει όμως οι διατυπώσεις να είναι τέτοιες, ώστε να μην προκύπτει καμία απολύτως αμφιβολία ότι διασφαλίζεται η κατάλληλη επαλληλία, προκειμένου να υλοποιηθεί όλο το έργο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό – και μπορούμε να συζητήσουμε πώς νομίζετε ή πώς νομίζουμε ότι μπορεί να επιτευχθεί. Εμείς θέλουμε και το πράσινο, και τη διασφάλιση των απλών πολιτών που θέλουν να δουν τις περιοχές τους να αναβαθμίζονται, αλλά και οι φίλαθλοι να μη μείνουν ποτέ χωρίς εγκαταστάσεις.

Θα ήθελα να πω κάτι ακόμη, καθοριστικό για το έργο. Χρειάζεται να διατυπωθεί στον νόμο και μια φράση, σχετικά με τις υποδομές που πρέπει να υλοποιήσει το κράτος στην περιοχή, μέσω του ΕΣΠΑ, όπως είχε γίνει και για κάποια έργα μέσω του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Αυτό νομίζω ότι θα δώσει έναν πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα στη ρύθμιση.

Όσον αφορά στα θέματα του Κτηματολογίου, το Εθνικό Κτηματολόγιο, κύριοι συνάδελφοι, συναρτάται άμεσα με τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας λόγω των θετικών επιπτώσεων που έχει στο περιβάλλον, την εθνική οικονομία και, βέβαια, την οικονομική ζωή του πολίτη. Η πρόοδος που έχει σημειωθεί όλα αυτά τα χρόνια, έχει επιβεβαιωθεί στην τελική έκθεση των ελεγκτών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αναφέρομαι στα έργα που υλοποιήθηκαν με το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Σε ορισμένες περιοχές της χώρας υπήρξαν όμως και έργα που παρουσίασαν προβλήματα.

Η πρόοδος δεν ήταν ενιαία σε όλη τη χώρα.

Εμείς επί της αρχής, συμφωνούμε να υπάρχει μια παράταση κατά δύο έτη της προθεσμίας για να διορθωθούν οι αρχικές κτηματολογικές εγγραφές των πολιτών εκείνων που είχαν καταχωρηθεί ως άγνωστοι ιδιοκτήτες. Το βασικό όμως θέμα είναι να ενημερώνονται σωστά και να καθοδηγούνται εύκολα, γρήγορα και δωρεάν όλοι οι πολίτες. Και οι απόδημοι Έλληνες. Διαφορετικά, θα αναγκαζόμαστε να δίνουμε διαρκώς, παρατάσεις επί παρατάσεων.

Έρχομαι στο δεύτερο θέμα που αφορά στην ανάγκη προσαρμογής των διαγραμμάτων των ορίων των γεωτεμαχίων και των σχετικών αποφάσεων του ΟΚΧΕ, ο οποίος –σημειώνω- βρίσκεται και αυτός στη λίστα των οργανισμών υπό κατάργηση ή συγχώνευση. Όπως γνωρίζετε, η κτηματογράφηση δεν αφορά μόνο καταγραφή δικαιωμάτων σε ακίνητα, αλλά και στην επιβεβαίωση και την ακριβή τεχνική απεικόνισής τους στα κτηματολογικά διαγράμματα. Οι αποκλίσεις δημιουργήθηκαν, λόγω των διαφορών που υπήρξαν στην εμβαδομέτρηση.

Η δε ανάγκη προσαρμογής προέκυψε, κατά τη γνώμη μου, από τις δυσλειτουργίες και την υποστελέχωση της Μονάδας Τεχνικής Υποστήριξης της «Κτηματολόγιο ΑΕ».

Η Χίος ήταν μια από τις πρώτες περιοχές που εντάχθηκε στις διαδικασίες κτηματογράφησης και μια από τις λίγες που παρουσίασαν τεράστια προβλήματα. Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά: απεικόνιση οικιών εκεί που δεν υφίστανται ή απεικόνιση οικιών πάνω σε δρόμους που δεν υπάρχουν, δηλαδή μια κατάσταση απερίγραπτη που έχει εξοργίσει τους κατοίκους. Παράλληλα, πολλές ιδιοκτησίες χαρακτηρίστηκαν «αγνώστου ιδιοκτήτου» εντελώς αβάσιμα και αυθαίρετα.

Τέλος, οι δυνατότητες που δόθηκαν μέσα από το θεσμικό πλαίσιο δεν αξιοποιήθηκαν όσο θα έπρεπε, γιατί δεν υπήρχε και κατάλληλη υποστήριξη από την «Κτηματολόγιο ΑΕ». Ο Πρόεδρος της εταιρείας είχε έρθει προ ενός έτους στο νησί της Χίου, είδε επιτόπου τα προβλήματα, τα κατανόησε και δεσμεύθηκε ότι θα προχωρήσει, αλλά έκτοτε και μέχρι σήμερα, δηλαδή μετά από τόσους μήνες, το μόνο που είδαμε είναι αυτή η τροπολογία.

Αναφέρεται επίσης, ότι η επανακτηματογράφηση είναι δυνατόν να ανατίθεται σε τρίτους.

Θέλω να ζητήσω από την Κυβέρνηση και από την Υπουργό, να δεσμευτεί για δύο πράγματα:

Πρώτον, ότι η διαδικασία επανακτηματογράφησης θα γίνει κατά προτεραιότητα στις προβληματικές περιοχές και υπό την ευθύνη και άμεση εποπτεία της «Κτηματολόγιο ΑΕ» και όχι μέσω «τρίτων», που οι κάτοικοι τους έχουν πληρώσει πολλές φορές αδρά, και δεύτερον, ότι οι πολίτες, πλην του τέλους της κτηματογράφησης των 35 ευρώ, δεν πρόκειται να καταβάλλουν καμία άλλη δαπάνη.

Για το θέμα αυτό είχα κάνει δύο Ερωτήσεις, αλλά έλαβα σχετικά ελλιπείς απαντήσεις. Εύχομαι τώρα να επιβεβαιώσετε, ότι είστε όντως σε θέση να δώσετε λύση, προκειμένου να μην επιβαρυνθεί άλλο κανένας πολίτης.

Ολοκληρώνω την τοποθέτησή μου με τα θέματα των ΑΠΕ.

Καταρχήν, ως προς τη ρύθμιση που αφορά στην άμεση απόδοση στους πολίτες του 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, θέλω να πω το εξής.

Εδώ, κυρία Υπουργέ, αλλάξατε τη μεθοδολογία υπολογισμού του αποδιδόμενου ποσού, με αποτέλεσμα να επωφελούνται όλοι οι κάτοικοι της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας και όχι κατά προτεραιότητα, ανάλογα δηλαδή με το αν έχουν μεγάλη ή μικρή όχληση, όπως προέβλεπε η ρύθμιση. Τονίζω το «κατά προτεραιότητα», γιατί εμείς δεν είχαμε αποκλείσει τους υπόλοιπους στον πρώην Καποδιστριακό δήμο. Δηλαδή, είχαμε κατά προτεραιότητα την τοπική κοινότητα και εφόσον υπήρχαν περισσεύματα, να επωφελούνται και οι υπόλοιποι κάτοικοι του Καποδιστριακού δήμου.

Θα προτιμούσα επίσης, να είχατε θεσπίσει και μια διάταξη που να αναφέρει ρητά, ότι το υπόλοιπο 3% θα επενδύεται αποκλειστικά στους πρώην καποδιστριακούς δήμους. Τέτοια ρύθμιση δεν προβλέφθηκε ούτε στον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», ούτε και σε κανένα άλλο νομοθέτημα.

Πιστεύω ότι αντιλαμβάνεστε όλοι, ότι σε περιοχές όπου ο Δήμος είναι πλέον ενιαίος, όπως στα νησιά κύριε Σηφουνάκη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να ισχύει κάτι διαφορετικό.

Παράλληλα, καταργείτε τη διαβάθμιση που είχαμε θεσπίσει ανάλογα με την κατανάλωση και κατ’ επέκταση, το εισόδημα, και παραπέμπετε το θέμα σε Κοινή Υπουργική Απόφαση.

Τέλος, σχετικά με τις άδειες, είχαμε θεσπίσει το διάστημα των τριάντα μηνών για την απόκτηση της άδειας εγκατάστασης, μετά τη λήψη της άδειας παραγωγής, για κάποιον, ο οποίος υλοποιεί επένδυση ΑΠΕ. Αυτό το χρονικό διάστημα θεσπίστηκε, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν όλες οι διαδικασίες εγκαίρως, και να πάψει το εμπόριο αδειών.

Έρχεστε τώρα και το καταργείτε, δίνοντας τη δυνατότητα στη ΡΑΕ να κρίνει «αμελλητί».

Εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτή την ισχυροποίηση της Ανεξάρτητης Αρχής. Βέβαια, αυτό σας το επιβάλλουν άλλοι. Το Μνημόνιο. Ανοίξτε στη σελίδα 192 της δανειακής σύμβασης και θα δείτε ότι σας επιβάλλεται να δώσετε περισσότερες δυνατότητες στη Ρ.Α.Ε. Αυτό, όμως, δεν είναι της παρούσης. Εκείνο που έχει σημασία είναι να μην δίνετε εξουσιοδότηση σε μια Αρχή να αποφασίζει χωρίς κριτήρια. Ας είχατε τουλάχιστον συμπεριλάβει τα κριτήρια στον νόμο.

Ευχαριστώ πολύ.