ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΝ΄
«Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος – Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του ΕΚ και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008». Συζήτηση επί των άρθρων.
Τετάρτη 08 Ιουνίου 2011
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε δομείται σε τρία μέρη.
Το πρώτο αφορά αποκλειστικά στην ενσωμάτωση της Οδηγίας, το δεύτερο αφορά στα εθνικά μέτρα για την εφαρμογή της και το τρίτο περιλαμβάνει τις άλλες διατάξεις, δηλαδή τα θέματα της «Διπλής Ανάπλασης», του Κτηματολογίου και των ΑΠΕ. Συνολικά υπάρχουν 25 άρθρα.
Ξεκινώ πολύ σύντομα με το Κεφάλαιο Α’ του Πρώτου Μέρους.
Το άρθρο 2 αναφέρεται στον σκοπό του νόμου που είναι το πλαίσιο για τη λήψη, το αργότερο έως το 2020, μέτρων για την επίτευξη μιας καλής περιβαλλοντικής κατάστασης στο θαλάσσιο περιβάλλον.
Το άρθρο 3 αφορά στο πεδίο εφαρμογής του νόμου που είναι όλα τα θαλάσσια ύδατα και οι επιπτώσεις στην ποιότητα τους.
Το άρθρο 4 περιλαμβάνει ορισμούς. Θα ήθελα να προσέξετε τον ορισμό που δίδεται στα θαλάσσια ύδατα. Υπάρχουν επίσης ορισμοί για τα παράκτια ύδατα, για τη θαλάσσια περιοχή ή υποπεριοχή, τη θαλάσσια στρατηγική, τους περιβαλλοντικούς στόχους, τη ρύπανση κοκ. Περιλαμβάνονται επίσης, ορισμοί για την περιφερειακή συνεργασία με σκοπό τη διαμόρφωση και εφαρμογή θαλάσσιων στρατηγικών για το περιβάλλον. Η συνεργασία αυτή και ο συντονισμός δραστηριοτήτων μεταξύ Ελλάδας και κρατών-μελών, αλλά ακόμα και τρίτων χωρών, με τις οποίες μοιραζόμαστε την ίδια θαλάσσια περιοχή ή υποπεριοχή, όπως ανέφερε και η κ. Μπατζελή, είναι ένα σπουδαίο θέμα που χρήζει μεγάλης προσοχής, όπως θα σας εξηγήσω αργότερα.
Το άρθρο 5 αναφέρεται στη θαλάσσια περιοχή και στις υποπεριοχές, τις οποίες η αρμόδια αρχή, δηλαδή η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, μπορεί να υποδιαιρέσει ανάλογα με τις τρεις θαλάσσιες υποπεριοχές της Μεσογείου: την Αδριατική, το Ιόνιο και την κεντρική Μεσόγειο, και, τέλος, το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, ενημερώνοντας ταυτόχρονα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Θέλω στο σημείο αυτό να σταθώ σε ένα σχόλιο που είδα από τη διαβούλευση. Αυτός που το υπέβαλε, προτρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις ονομασίες που δίνουμε και να συνεργαστούμε γι’ αυτό με την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού και το Υπουργείο Εξωτερικών.
Κύριε Υπουργέ, η Ελλάδα έχει δεδομένα σύνορα και γνωρίζει με ποια κράτη-μέλη μοιράζεται τα ύδατα της Μεσογείου, αλλά και με ποιες τρίτες χώρες. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν θα έπρεπε να αναφερόμαστε ονομαστικά σ’ αυτές τις χώρες μέσα στον νόμο.
Προχωρώ στο άρθρο 6, το οποίο αφορά στις θαλάσσιες στρατηγικές που πρέπει να αναπτύσσονται σε μια συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή ή υποπεριοχή, προκειμένου να διασφαλίζεται ο συντονισμός των μέτρων αυτών.
Το άρθρο 7 αφορά στην περιφερειακή συνεργασία και στη χρήση από την αρμόδια αρχή, των μηχανισμών και των δομών της «Σύμβαση της Βαρκελώνης». Αν και αναφέρθηκα ήδη στα θέματα αυτά, υπενθυμίζω και πάλι αυτό που ανέφερα και χθες: ότι η χώρα μας μπορεί να παίξει σπουδαίο διεθνή ρόλο σε ό,τι αφορά στην προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, ο δε ρόλος αυτός της αποδίδεται μέσα από τις διατάξεις της Οδηγίας. Δεν πρέπει λοιπόν να βλέπουμε το θαλάσσιο περιβάλλον μόνο υπό τη διάσταση της αειφορίας και, προπάντων, δεν πρέπει να φτάνουμε στα άκρα.
Το Κεφάλαιο Β’ αναφέρεται στις θαλάσσιες στρατηγικές και στη σχετική προετοιμασία, δηλαδή την αρχική αξιολόγηση των θαλασσίων υδάτων (άρθρο 8), τον προσδιορισμό της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης (άρθρο 9), και τους περιβαλλοντικούς στόχους, για κάθε θαλάσσια υποπεριοχή (άρθρο 10).
Το άρθρο 11 αφορά στα προγράμματα παρακολούθησης που διαμορφώνει και υλοποιεί συντονισμένα η αρμόδια αρχή με τα άλλα κράτη-μέλη ή με τις τρίτες χώρες με τις οποίες μοιραζόμαστε τα ίδια θαλάσσια ύδατα, και αυτό γιατί το πνεύμα της Οδηγίας είναι να αποκτηθεί ομοιομορφία στην αντιμετώπιση με σκοπό να εξασφαλίζεται η συγκρισιμότητα των συμπερασμάτων. Συνεπώς και εδώ – και στην εφαρμογή δηλαδή – είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος που μπορούμε να διαδραματίσουμε.
Το Κεφάλαιο Γ’, άρθρα 12 και 13, αναφέρεται στα προγράμματα μέτρων σε κάθε συγκεκριμένη θαλάσσια υποπεριοχή καθώς και στις εξαιρέσεις στις οποίες προαναφέρθηκα. Τέλος, το άρθρο 14 αναφέρεται σε συστάσεις που γίνονται στα κράτη-μέλη για κοινοτική δράση.
Όπως επίσης και στο Κεφάλαιο Δ’, το οποίο περιλαμβάνει τρία άρθρα, τη διαδικασία επικαιροποίησης των θαλάσσιων στρατηγικών, τις ενδιάμεσες εκθέσεις και τη δημόσια διαβούλευση και ενημέρωση του κοινού.
Σχετικά με το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου που αφορά στα εθνικά μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας.
Το Κεφάλαιο Α΄ αναλώνεται στη σύσταση και τις αρμοδιότητες των φορέων. Σας αναφέραμε ότι πρόκειται για πολυπληθή και δυσλειτουργικά δυσκίνητα όργανα, τα οποία θα έπρεπε, ίσως, να ξαναδείτε ανεξάρτητα από το αν αντιστοιχούν ή όχι στην Οδηγία. Η Οδηγία δίνει ευελιξίες.
Το άρθρο 18 αναφέρεται στην Εθνική Επιτροπή, η οποία διαμορφώνει, παρακολουθεί, συντονίζει, αξιολογεί και ελέγχει την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Πρόκειται για ένα διυπουργικό όργανο διαβούλευσης που αμφισβητώ αν θα είναι αποτελεσματικό. Νομίζω ότι η αντίστοιχη εμπειρία από την Εθνική Επιτροπή Υδάτων είναι καταλυτική.
Με το άρθρο 19, η Ειδική Γραμματεία Υδάτων ορίζεται ως αρμόδια αρχή, με πάρα πολλές αρμοδιότητες. Ειδικότερα, εισηγείται νομοθετικά και διοικητικά μέτρα, αποτελεί σημείο επαφής προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και συνεργάζεται με άλλα κράτη-μέλη και τρίτες χώρες. Όμως τέτοια εμπειρία δεν έχει η Ειδική Γραμματεία. Σας το τονίζω αυτό και σας προτείνω να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα ακόμα και μέσα από τα έργα που πρόκειται να υλοποιήσετε. Δεν είναι απλή υπόθεση. Όποιος έχει διαχειριστεί συναφή Κοινοτικά προγράμματα, όπως για παράδειγμα το INTERREG, μπορεί να κατανοήσει τι εννοώ.
Επιπροσθέτως, χθες η Υπουργός άφησε μια αιχμή ότι τα σχέδια διαχείρισης που παρελήφθησαν από την Κυβέρνησή σας δεν ήταν και πολύ πετυχημένα. Αναρωτιέμαι, γιατί η Εθνική Επιτροπή Υδάτων, η οποία έχει εμπλοκή στα σχέδια αυτά, περίμενε έναν χρόνο για να συνεδριάσει, τον Ιούλιο του 2010, προκειμένου να προτείνει δράσεις.
Το Κεφάλαιο B΄ αφορά στα ειδικά μέτρα εφαρμογής της Οδηγίας, τον καθορισμό, δηλαδή, των υποδιαιρέσεων των θαλασσίων υποπεριοχών. Το Κεφάλαιο Γ΄ αφορά στα παραρτήματα της Οδηγίας, τα οποία έχουν περιληφθεί στο παράρτημα του νόμου, σχεδόν αυτούσια.
Αναφερόμενος στο Γ’ μέρος του νομοσχεδίου,
Ως προς το άρθρο 23 που αφορά στη «Διπλή Ανάπλαση», αναφερθήκαμε στην επαλληλία των ενεργειών. Τονίζω και σήμερα ότι για εμάς θα πρέπει να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο να οδηγηθεί η ανάπλαση σε μονοσήμαντη χρήση. Γι’ αυτό θέλουμε να διασφαλίσετε ότι δε θα προκύψουν ξανά προβλήματα ούτε στο Σ.τ.Ε., ούτε σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, ανεξάρτητα από το πρόσωπο που εμπλέκεται σ’ αυτήν.
Γι’ αυτό σας τονίσαμε ότι ο ρόλος του ΥΠΕΚΑ θα έπρεπε να ήταν πιο ηγετικός. Εμείς θέλουμε και το πράσινο και τη διασφάλιση των απλών πολιτών που θέλουν να δουν τις περιοχές τους να αναβαθμίζονται, καθώς και τη διασφάλιση των φιλάθλων που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μείνουν χωρίς εγκαταστάσεις. Και τέλος, θέλουμε και νέες θέσεις εργασίας από τις εμπορικές χρήσεις. Και όλα αυτά θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα και οικονομικά βιώσιμα.
Επειδή δεν επιθυμούμε να προκύψουν ή να υπάρξουν αμφιβολίες σε καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές, ζητήσαμε μια καλύτερη διατύπωση. Δεν το πράξατε, όμως νιώσατε την ανάγκη να διευκρινίσετε τις προθέσεις σας, μέσω προσθήκης στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Σας προτείνω και πάλι να συζητήσουμε, αν μπορεί να αποτυπωθεί στη διάταξη κάτι περισσότερο.
Οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 24 αφορούν στο Κτηματολόγιο. Επί της αρχής είμαστε σύμφωνοι για την κατά δυο έτη παράταση της προθεσμίας διόρθωσης των αρχικών κτηματολογικών εγγραφών των πολιτών εκείνων που είχαν κατοχυρωθεί ως άγνωστοι ιδιοκτήτες. Συμφωνούμε επίσης, με την ανάγκη προσαρμογής των διαγραμμάτων των ορίων των γεωτεμαχίων και των σχετικών αποφάσεων του ΟΚΧΕ, υπό τις δυο προϋποθέσεις που σας ανέφερα χθες: πρώτον να καταβάλλεται από τους πολίτες μόνο το τέλος των 35 ευρώ και οι επανακτηματογραφήσεις να γίνουν κατά προτεραιότητα στις περιοχές εκείνες, στις οποίες είχαν δημιουργηθεί τα περισσότερα προβλήματα.
Κλείνω με τα θέματα των ΑΠΕ που περιλαμβάνονται στο ίδιο άρθρο. Σημειώνω κατ’ αρχήν, ότι η ΚΕΝΕ, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, σας υπέδειξε και διόρθωσε, αυτό που σας είχαμε αναφέρει και εμείς στην Επιτροπή, ότι δηλαδή δεν τροποποιείται ο Νόμος 3468/2006, αλλά ο δικός σας Νόμος, ο 3581/2010.
Ως προς το θέμα της απόδοσης στους πολίτες του ποσοστού 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, έχω καταγράψει έξι παρατηρήσεις.
Πρώτον, πρέπει να αναφερθεί κατά τη γνώμη μου εκ νέου στον νόμο ποια είναι η «ύλη». Στο σχέδιο νόμου της Νέας Δημοκρατίας είχαμε προβλέψει το 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, να αποδίδεται, κατά προτεραιότητα, στους καταναλωτές εντός του κοινοτικού ή δημοτικού διαμερίσματος στο οποίο βρίσκονται οι εγκαταστάσεις ΑΠΕ. Το 0,3% να αποδίδεται στο ΕΤΕΡΠΣ. Και το 2,7% να αποδίδεται κατά 80% στον ΟΤΑ όπου έχουν χωροθετηθεί οι εγκαταστάσεις και κατά 20% στους ΟΤΑ από τους οποίους διέρχονται οι γραμμές μεταφοράς. Αυτό θα πρέπει να το ξαναδούμε, συνολικά. Και θα ήταν καλό να το πράξουμε σε αυτό το νομοσχέδιο.
Δεύτερον, πρέπει να καταστεί σαφές ποιοι είναι οι δικαιούχοι. Κατά τη γνώμη μας πρέπει να επωφελούνται κατά προτεραιότητα οι κάτοικοι της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας που έχουν τη μεγαλύτερη οπτική ή ακουστική όχληση. Εάν υπάρχει υπόλοιπο, να επωφελούνται όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι της δημοτικής ενότητας που αντιστοιχεί σε πρώην Καποδιστριακό Δήμο. Κι εφόσον δεν υπάρχει με τον «Καλλικράτη» δημοτική ενότητα, να επωφελούνται όλοι οι κάτοικοι των δημοτικών ή τοπικών κοινοτήτων που ανήκαν στον Καποδιστριακό Δήμο, ως αντιστάθμιση των χρεώσεών τους υπέρ τρίτων. Τονίζω το «κατά προτεραιότητα», γιατί εμείς δεν είχαμε αποκλείσει τους υπόλοιπους, αλλά υπήρχε μία διαβάθμιση.
Τρίτον, πρέπει να δώσετε διασφαλίσεις για τη διαδικασία, εφόσον καταργείτε μία ήδη υπάρχουσα προσέγγιση με κάτι πιο ασαφές, το οποίο μάλιστα θα ρυθμιστεί σε Κοινή Υπουργική Απόφαση.
Τέταρτον, πρέπει να μας πείτε γιατί καταργείτε τη διαβάθμιση που είχαμε θεσπίσει ανάλογα με την κατανάλωση, έως 800 KW κοκ. Ανάλογα με την κατανάλωση, σημαίνει και ανάλογα με το εισόδημα.
Πέμπτον, γιατί διαγράψατε τη διακριτή αναγραφή της πίστωσης στον λογαριασμό του καταναλωτή; Το θέμα είναι να βλέπουν όλοι οι καταναλωτές στον λογαριασμό τους ποιο είναι το πραγματικό όφελος από το γεγονός ότι στην περιοχή τους φιλοξενούνται εγκαταστάσεις ΑΠΕ.
Έκτον, πρέπει να εντάξετε μία νέα σαφή διάταξη, ότι το υπόλοιπο 2,7% ή 3% μαζί με το ΕΤΕΡΠΣ, επί της αξίας της παραγόμενης ενέργειας, θα αφορά αποκλειστικά έργα – που μάλιστα πρέπει να γίνονται με προγραμματική λογική και όχι κατά το δοκούν – αυστηρά στη δημοτική ενότητα, δηλαδή στα όρια του πρώην Καποδιστριακού Δήμου.
Θα ήμουν ικανοποιημένος, αν δεν υπάρχει χρόνος να γίνει νομοτεχνική βελτίωση, να ακούσω μία δήλωση σας σχετικά με το θέμα αυτό.
Τώρα, σε ό,τι αφορά στις εξουσίες που δίνετε στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, εμείς δεν είμαστε σύμφωνοι για τους λόγους που έχω αναλυτικά εξηγήσει.
Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πολύ σύντομα να υπενθυμίσω ότι εμείς, είχαμε θεσμοθετήσει στόχους, είχαμε σχεδιάσει στρατηγικές και είχαμε υλοποιήσει δράσεις με συγκεκριμένο τρόπο. Τώρα, η Κυβέρνησή σας δηλώνει υπέρ των στόχων του «20 – 20 – 20». Κάνει, όμως, ό,τι μπορεί για να μην τους πετύχουμε.
Πολύ επιγραμματικά θα σας αναφέρω: Τα βαλτωμένα προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας υπέρ των ΟΤΑ, αλλά και των πολιτών. Η σύγχυση με τις επενδύσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων κυρίως, τελευταία, στα νησιά με τα οικιακά φωτοβολταϊκά. Την ακύρωση πρακτικά των μικρών υδροηλεκτρικών έργων και τις παλινωδίες στο ενεργειακό μείγμα της χώρας, αλλά και στα μεγάλα στρατηγικά σχέδια φυσικού αερίου.
Αποδείξτε, λοιπόν, στην πράξη ότι για εσάς η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι πολιτική μόδα.
Ευχαριστώ.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.