Κύρωση του Κρατικού προϋπολογισμού και των προϋπολογισμών ορισμένων ειδικών ταμείων και υπηρεσιών οικονομικού έτους 2010.
Δευτέρα 21.12.2009
Η κυβέρνηση αυτή δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εκπέμπει μηνύματα αβεβαιότητας, όπως η επίκληση κινδύνου χρεοκοπίας, μηνύματα αφερεγγυότητας, όπως η αμφισβήτηση διεθνών ενεργειακών συμφωνιών, μηνύματα ασάφειας, όπως το τι μέλλει γενέσθαι για τα μεγάλα έργα και μηνύματα ατολμίας, όπως η ατζέντα για το ασφαλιστικό, διαμορφώνοντας έτσι μια ξεκάθαρη εικόνα τόσο για την προεκλογική προετοιμασία, όσο και για τη μετεκλογική της αξιοπιστία.
Χωρίς να αποσείω δικές μας ευθύνες, τα μηνύματα αυτά οδήγησαν στη μαζική ρευστοποίηση κρατικών τίτλων και, όπως είναι φυσικό, στον αποκλεισμό των ελληνικών τραπεζών από ρευστότητα χαμηλού κόστους και, μάλιστα, σε μια περίοδο διαρκώς αυξανόμενης διεθνούς ζήτησης κεφαλαίων από πολλές χώρες που έχουν ελλείμματα. Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, ο παγκόσμιος δανεισμός το 2010 θα είναι κατά 25% μεγαλύτερος σε σχέση με το 2008. Επομένως, δεν ζητάμε μόνο εμείς χρήματα και δεν είμαστε μόνο εμείς που έχουμε ελλείμματα, γι’ αυτό και δεν εκπλήσσει ο διπλασιασμός της διαφοράς απόδοσης τίτλων Ελλάδας και Γερμανίας.
Θυμηθείτε τη χρεοκοπία της Ιρλανδίας που ξεκίνησε από κερδοσκόπους οι οποίοι επένδυσαν στην ψυχολογία πανικού της αγοράς. Τι νόημα έχει να τα βάζεις μαζί τους, όταν ξέρεις ότι δουλειά τους είναι να “ορμούν” όπου βρίσκουν ευκαιρία, ή να προσπαθείς, εκ των υστέρων, να κατευνάσεις τις τράπεζες της Ευρωζώνης που καλύπτουν τα 2/3 του δανεισμού μας, με δεσμεύσεις για διαρθρωτικές αλλαγές, οι οποίες μάλιστα μας υποχρέωσαν σε αναθεώρηση του στόχου μείωσης του ελλείμματος στο 8,7% από 9,1%. Και πώς να πιστέψει κανείς ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές μπορούν να προωθηθούν από μια Κυβέρνηση που στη δύσκολη αυτή συγκυρία έχει τη δημόσια διοίκηση σε ακινησία για τρεις σχεδόν μήνες; Αναφέρομαι στην επιλογή Γενικών Γραμματέων, μια, κατά τα άλλα, σύγχρονη ιδέα του Πρωθυπουργού που, όμως, ο ίδιος επέτρεψε να εκφυλίζεται.
Το μείζον πρόβλημα της αδυναμίας της οικονομίας μας να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες που να βρίσκουν αγορές, ελάχιστα συζητείται. Η Ελλάδα έχει τους μικρότερους δείκτες διεθνούς εμπορίου και το γεγονός αυτό αποτυπώνεται καθαρά στο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, ούτε η περικοπή κρατικών δαπανών θα λύσει το πρόβλημα, ούτε και η αύξηση εσόδων, αβέβαιη και αυτή λόγω διάβρωσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, την οποία σιωπηρά αποδέχεται και η κυβέρνηση επαναφέροντας τα τεκμήρια διαβίωσης και το “πόθεν έσχες” για όλους. Εμείς μπορεί να μην τα καταφέραμε. Αξιοποιήστε εσείς την εμπειρία άλλων χωρών που τα κατάφεραν, χωρίς να διστάσουν να εξωτερικεύσουν ακόμα και τον φορολογικό έλεγχο. Άμεσα αναζητήστε άλλους τρόπους, όπως για παράδειγμα κίνητρα για τη χρήση των πιστωτικών καρτών, ώστε κανείς να μην μπορεί να κρύβει εισπράξεις.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2010 προβλέπει συρρίκνωση της ανάπτυξης κατά 0,3% και ανεργία στο 9,7%. Η αύξηση των φορολογικών εσόδων ακόμα κι αν επιτευχθεί, δεν αρκεί για να μειωθεί, όσο απαιτείται, το έλλειμμα. Η κυβέρνηση, εκτός από το να είχε λάβει ένα σημαντικό δάνειο πριν την επιδείνωση των όρων δανεισμού, θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς το κλίμα, δίνοντας έμφαση στην αναπτυξιακή διάσταση της οικονομικής πολιτικής, ανακοινώνοντας μεγάλα έργα υποδομών, προωθώντας την έρευνα και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, στηρίζοντας την αγορά με τον αναπτυξιακό νόμο και με επενδύσεις βελτίωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας στις κατασκευές, εξαγγέλλοντας επιθετική αξιοποίηση του ρευστού και πάγιου κεφαλαίου που κατέχει το δημόσιο, συμφωνώντας ακόμα και με την Εκκλησία, ένα πρόγραμμα που θα αξιοποιεί το κοινωνικό της έργο και την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά που διαχειρίζεται.
Θα μπορούσε ακόμη να σχεδιάσει ένα μεγάλο πρόγραμμα διαρθρωτικών παρεμβάσεων στις οικονομίες των νησιών μας, ώστε να γίνουν τόποι έλξης και εγκατάστασης επιχειρήσεων, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα και το γνωστό πρόβλημα της γεωγραφικής ασυνέχειας. Και δεν μπορώ εδώ παρά να στηλιτεύω την προβλεπόμενη μείωση της πίστωσης για τις “άγονες γραμμές”. Μια αξιόλογη πρωτοβουλία πήρατε μόνο, κύριοι του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας το νέο σχέδιο νόμου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αυτούσιο όπως ακριβώς σας το παραδώσαμε στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Βεβαίως, καμία αναφορά δεν έγινε από την αρμόδια Υπουργό κυρία Μπιρμπίλη για το έργο μας αυτό.
Στον αντίποδα των προτάσεων αυτών, η κυβέρνηση ως σχέδιο εξόδου από την κρίση προτάσσει τον περιορισμό του ελλείμματος με εργαλεία την πάταξη της σπατάλης, της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Καμία αναφορά στην ανάπτυξη, παρά μόνο κάποιες θολές εξαγγελίες για αναδιάρθρωση της παραγωγικής μας βάσης, στοχευμένη αναθεώρηση του ΕΣΠΑ, αλλαγή του αναπτυξιακού νόμου κ.ο.κ.
Και επειδή έγινε συζήτηση για το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, θυμίζω ότι αν και μας παραδόθηκε σε κακή θεσμική, διαχειριστική και επιχειρησιακή κατάσταση , εμείς διασώσαμε τους πόρους, κατασκευάσαμε μεγάλα έργα, στηρίξαμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, διασφαλίσαμε 25 δις ευρώ από το ΕΣΠΑ σε σημερινές τιμές κ.λ.π. Εσείς μας “ζητάτε και τα ρέστα” όπως ακούσαμε από τον Υπουργό κ. Ρέππα. Μήπως ξεχάσατε τις κατατμήσεις των έργων, τις μη επιλέξιμες συμπληρωματικές συμβάσεις, τις κακοτεχνίες, τις παραβιάσεις των κανόνων ανταγωνισμού με κλασικό παράδειγμα τον μαθηματικό τύπο και τις λεγόμενες “επί έλασσον” δαπάνες, καθώς και τον περιβόητο νόμο 716/77 περί μελετών. Ένα τρελό «πάρτι» είχε στηθεί που παραλίγο να οδηγήσει σε αναστολή πληρωμών προς τη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σε κάθε περίπτωση, όπως επιβεβαιώνει και η αρμόδια Υπουργός κυρία Κατσέλη, από το Κ.Π.Σ. δεν πρόκειται να χαθεί ούτε ένα ευρώ. Καταθέτω στα πρακτικά την απάντησή της.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την αναπτυξιακή ορμή που έχει ανάγκη η χώρα μπορεί να προσφέρει η ολοκλήρωση της απελευθέρωσης των αγορών, η προώθηση της επιχειρηματικής εξωστρέφειας, η ανάπτυξη συμπληρωματικότητας και συνεργιών σε τομείς όπου καταγράφουν υψηλές επιδόσεις, όπως η ναυτιλία, η “στροφή” των επενδύσεων όπου μπορεί να επιτευχθεί η υψηλότερη δυνατή παραγωγικότητα. Αυτές είναι οι επιλογές που μπορούν να μας οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση. Για την εφαρμογή τους απαιτείται αποφασιστικότητα και ολοκληρωμένη δράση σ’ ένα ευρύ πεδίο πολιτικής, όχι ατέρμονη διαβούλευση και μάλιστα με τους πλέον ακατάλληλους. Διά του λόγου το αληθές, καταθέτω απάντηση του κ. Μαγκριώτη ο οποίος αναφέρει ότι η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει το ζήτημα της διαφάνειας στα δημόσια έργα διαβουλευόμενη με τις εργοληπτικές οργανώσεις αλλά και της κυρίας Μπιρμπίλη, η οποία επίσης αναφέρει ότι διαβουλευόμενη με τους παραγωγούς θα διαμορφώσει τις τελικές τιμές με τις οποίες θα αμείβεται η παραγόμενη από Ανανεώσιμες Πηγές ενέργεια.
Επιπροσθέτως, πολύ εύστοχα ανέφερε ο Μίμης Ανδρουλάκης ότι η διαβούλευση δεν είναι ένδειξη Δημοκρατίας, αλλά αμηχανίας λήψης πολιτικών αποφάσεων.
Θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, διαβάζοντας στο Σώμα ένα απόσπασμα από την ομιλία του κυρίου Παπανδρέου κατά την συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2005, η οποία έλαβε χώρα στις 22 Δεκεμβρίου 2004: “Σας πίστεψαν οι πολίτες” μας έλεγε τότε ο σημερινός Πρωθυπουργός, “γιατί νόμιζαν ότι λέγατε την αλήθεια. Καλλιεργήσατε προσδοκίες, δημιουργήσατε εντυπώσεις αλλά ο προϋπολογισμός σας είναι η πλήρης απόδειξη της εκλογικής εξαπάτησης του λαού. Δώσατε υποσχέσεις και αναλάβατε δεσμεύσεις που γνωρίζατε ότι δεν θα τηρήσετε. Αυτό καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός, γι’ αυτό όλο και λιγότερο σήμερα σας πιστεύουν”. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2010 που συζητάμε σήμερα είναι για μας καταψηφιστέος για τους ίδιους ακριβώς λόγους.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.