Ολομέλεια_Λειτουργία Ενεργειακών Αγορών_Kατ΄άρθρο

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΠΖ΄

«Για τη Λειτουργία Ενεργειακών Αγορών Ηλεκτρισμού και Φυσικού Αερίου για Έρευνα, Παραγωγή και δίκτυα μεταφοράς Υδρογονανθράκων και άλλες ρυθμίσεις». Συνεδρίαση κατ’ άρθρο.

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: (Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας): Η χώρα μας, κύριοι Συνάδελφοι, έχει ενεργειακή εξάρτηση σε βαθμό που μπορεί να καταστεί επικίνδυνος, λόγω της αβεβαιότητας που θα επικρατήσει στη διεθνή αγορά ενέργειας.

Χρειαζόμαστε λοιπόν τρία πράγματα: στρατηγική διαφοροποίησης πηγών και οδεύσεων, ενεργειακό μείγμα ευέλικτο και πλούσιο και ρυθμίσεις για τη διασφάλιση ισότιμης και διαφανούς πρόσβασης για όλους, στην αγορά και στα δίκτυα.

Στο πνεύμα αυτό, κύριε Υπουργέ, εντοπίσαμε προβληματικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου και υποδείξαμε βελτιώσεις. Το σχήμα ΑΔΜΗΕ (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, η κατάλληλη επιλογή σήμερα, μια εποχή εκποίησης, εντός ή εκτός εισαγωγικών, δημόσιας περιουσίας.

Τα δίκτυα ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου θα πρέπει να ανήκουν σε κρατική αρχή. Με τον ιδιοκτησιακό διαχωρισμό, η ΔΕΗ μπορεί, σύμφωνα με την Οδηγία, να διατηρήσει μειοψηφικό πακέτο σε μια τέτοια αρχή.

Χαίρομαι επίσης που μόλις προ ολίγου, ο Υφυπουργός κ. Μανιάτης απέκλεισε το ενδεχόμενο πώλησης του 17% της ΔΕΗ μέσω του Χρηματιστηρίου, ενώ μέχρι προχθές, ο Υπουργός κ. Παπακωνσταντίνου κρατούσε το θέμα ανοικτό. Αυτό υποδεικνύει την έλλειψη σχεδίου και στρατηγικής στόχευσης.

Κανείς σήμερα δεν γνωρίζει τι θα σημαίνει πλέον ΔΕΗ στο μέλλον. Αναφέρω εδώ το άρθρο 2 παράγραφος 4 του Εφαρμοστικού Νόμου, σύμφωνα με το οποίο αξίες και δικαιώματα μεταβιβάζονται άνευ ανταλλάγματος στο Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας.

Ο Πρωθυπουργός ανέφερε πως «κράτησε την Ελλάδα στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Μα, στα τριάντα χρόνια που είμαστε μέλη της Ένωσης, αν υπήρξε σκέψη ή συζήτηση για να βγούμε από τον σκληρό πυρήνα, υπήρξε τώρα, επί Πρωθυπουργίας του.

Τόνισε πως «έκλεισε τα αυτιά στις σειρήνες του λαϊκισμού και της ευκολίας». Κατά τη γνώμη μου τα έκλεισε στους Έλληνες, τους οποίους κατά τ’ άλλα υπηρετεί. Και αν αυτή εδώ η Βουλή λειτούργησε, για πρώτη φορά, υπό συνθήκες εγκλωβισμού και απομόνωσης, αυτό έγινε τώρα, επί Πρωθυπουργίας του.

Αναρωτήθηκε επίσης «πού θα ήμασταν αν είχε υπερισχύσει ο λαϊκισμός της αντιπολίτευσης. Πού θα ήμασταν κύριε Υπουργέ; Υπάρχει πιο κάτω;

Μίλησε για «αξιοπιστία στην Ευρώπη». Όταν η Ελλάδα έγινε το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Μίλησε για αξιοπιστία, εκείνος που ενέπαιξε τον Ελληνικό λαό, με τη φράση του «λεφτά υπάρχουν».

Είπε επίσης πως «διασφάλισε τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και τις καταθέσεις».

Αλήθεια έχετε την οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα; Αν ο κόσμος φοβήθηκε για τα όσα λίγα χρήματά του απέμειναν, είναι τώρα, που αναβιώσατε αντανακλαστικά πολεμικής περιόδου και που οι τράπεζες στέγνωσαν, γιατί ο κόσμος ή τρώει από τα έτοιμά ή τα κρύβει στο στρώμα.

Κατηγόρησε ο κ. Παπανδρέου τον Αντώνη Σαμαρά «πως θέλει να γίνει ο Πρωθυπουργός της δραχμής». Θα αναφέρω μόνο τη δήλωση που έκανε χτες ή προχτές ο κ. Ρουμπινί, στην οποία προέβλεψε αυξημένη πιθανότητα, νομίζω 30%, οικειοθελούς εξόδου από την Ευρωζώνη της Ελλάδας και της Πορτογαλίας. Ποιος; Ο γνωστός ή φίλος του Πρωθυπουργού και επισκέπτης του Μαξίμου, πάντως όχι του Αντώνη Σαμαρά.

Μας καταλογίζει επίσης ο κύριος Παπανδρέου «φιλοδοξία επιστροφής στη δραχμή». Ποιος, κύριοι Συνάδελφοι; Αυτός που κατάφερε το αδύνατο: χρεοκοπία μέσα στην Ευρωζώνη, δηλαδή default για να μην παρεξηγηθεί ο κ. Βενιζέλος.

Εκείνος που ξαναγράφει οικονομική ιστορία, γιατί τέτοιο ενδεχόμενο δεν προβλεπόταν, ούτε στις Συνθήκες, ούτε πουθενά. Και θυμάμαι εδώ την κα Δαμανάκη και εκείνη τη δήλωση που έκανε περί δραχμής. Αν κοιτάξει κανείς τη Συνθήκη, άρθρα 50 και 121 έως 126, τέτοια δυνατότητα δεν υπάρχει. Ακόμα και αν όλοι το θελήσουν, η όποια απόφαση θα πρέπει να ληφθεί ομόφωνα. Άρα και η Ελλάδα πρέπει να συμφωνήσει.

Παινεύεται επίσης ο Πρωθυπουργός ότι η «Ευρώπη ωρίμασε» και «δημιούργησε νέα εργαλεία». EFSF και ESM, κύριε Πρωτόπαπα. Δηλαδή εργαλεία για προβληματικούς και υποψήφιους χρεοκοπημένους.

Παινεύεται Ποιος; Εκείνος που παρέλαβε μία χώρα και θα παραδώσει «μειωμένη εθνική κυριαρχία». Το είπε και ο κ. Σόιμπλε, το είπε και ο κ. Σταρκ της ΕΚΤ. Μια φράση που πλέον επαναλαμβάνεται συχνά και που εσείς την ακούτε απαθείς. Παινεύεται ο Πρωθυπουργός που επί θητείας του, ο κάθε απλός πολίτης έμαθε τα spreads και τα defaults.

Μας κατηγόρησε επίσης ότι «παίζουμε μικροκομματικά παιχνίδια με την τύχη της χώρας». Εμείς ή εσείς που τη διασύρατε σε όλη την υφήλιο μόνο και μόνο για να «ρίξετε λάσπη» στη Νέα Δημοκρατία και για να δικαιολογήσετε την κραυγαλέα ανεπάρκειά σας να διαχειριστείτε μια πραγματικά δύσκολη κατάσταση;

Εμείς «πρεσβεύουμε λύσεις που οδηγούν σε αδιέξοδα»; Γιατί και αυτό δήλωσε χτες ο Πρωθυπουργός. Πόσες ξένες εφημερίδες, πόσα σκαλιά υποβάθμισης από οίκους αξιολόγησης, πόσους ανέργους, πόσα λουκέτα, πόσες αυτοκτονίες, πόση φυγή νέων στο εξωτερικό χρειάζεστε για να καταλάβετε το αδιέξοδο;

Και πρέπει να το καταλάβετε, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει καμία υποχρέωση να μετέχει σε αυτή την προσπάθεια.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά πως θέλει να γίνει ο Πρωθυπουργός της δραχμής. Όμως ο ίδιος θα μείνει στην ιστορία ως ο Πρωθυπουργός της εθνικής κατάθλιψης και του διεθνούς μας διασυρμού.

Το ενεργειακό μέλλον της χώρας δεν προσφέρεται για παιχνίδια. Χρειάζεται υπευθυνότητα από όλους και πρωτίστως από την Κυβέρνηση.

Μίλησα αρχικά για τη στρατηγική διαφοροποίησης πηγών και οδεύσεων. Φαίνεται πως η Κυβέρνηση αρχίζει να κατανοεί το μέγεθος του ζητήματος που αποτελούν οι αγωγοί. Μίλησα επίσης για ένα ενεργειακό μείγμα ευέλικτο και πλούσιο. Πλούσιο ως προς τα εγχώρια καύσιμα: τον λιγνίτη του οποίου η χρήση πρέπει να είναι λελογισμένη και τις ΑΠΕ.

Μίλησα τέλος για την ανάγκη ρυθμίσεων που να διασφαλίζουν την ισότιμη και διαφανή πρόσβαση τρίτων στην αγορά και στα δίκτυα.

Το γεγονός ότι δίνετε στη ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) τόσο ισχυρές εξουσίες, δεν συνιστά δικλείδα ασφαλείας. Το διαπίστωσε αυτό και η επιστημονική επιτροπή της Βουλής, η οποία τόνισε το γεγονός ότι για πρώτη φορά δίνονται αποφασιστικές αρμοδιότητες στο θέμα της αδειοδότησης, καθώς και της μεθοδολογίας υπολογισμού της τιμολόγησης των μη ανταγωνιστικών δραστηριοτήτων.

Εμείς λέμε ναι, σε έναν αξιόπιστο και ισχυρό ρυθμιστή, αλλά όχι μέχρι του σημείου που να ακυρώνεται η ίδια η υπόσταση της δημόσιας διοίκησης. Αν νομίζετε ότι η δημόσια διοίκηση δεν βελτιώνεται, να συζητήσουμε ένα άλλο μοντέλο. Αλλά αυτό που γίνεται, δηλαδή η εκχώρηση των πάντων σε ανεξάρτητες αρχές που υπόκεινται, όπως η ΡΑΕ, σε κοινοβουλευτικό ή δικαστικό έλεγχο και όχι σε έλεγχο νομιμότητας, είναι απαράδεκτο.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Πρώτον, θέλω να τονίσω στον κ. Πρωτόπαπα ότι συστάσεις και νουθεσίες περί υπευθυνότητας δεν δέχομαι ούτε εγώ, ούτε η Νέα Δημοκρατία.

Δεύτερον, σας διέκοψα, διότι αυτά που είπατε επιβεβαιώνουν, ότι και εσείς και η παράταξή σας έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Ποιος παίζει, κύριε Πρωτόπαπα, με το τραπεζικό σύστημα; Η κυρία Δαμανάκη δεν έκανε αυτές τις δηλώσεις στέλνοντας τον κόσμο στις τράπεζες να σηκώσει τα λεφτά του; Εμείς παίζουμε; Ποιος διέσυρε τη χώρα με τον «Τιτανικό» και με όλα όσα ακούμε επί δύο χρόνια τώρα;

Κύριε Πρωτόπαπα, είπατε ότι δεν θέλουμε να αλλάξει η Ελλάδα. Λάθος.

Εμείς δεν θέλουμε να βουλιάξει η Ελλάδα. Αυτό δηλαδή που γίνεται με εσάς.

Ευχαριστώ πολύ.