Ολομέλεια_Λειτουργία ταχυδρομικής αγοράς_Κατ’ άρθρο

ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΠΗ΄

«Ρύθμιση λειτουργίας της ταχυδρομικής αγοράς, θεμάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και άλλες διατάξεις». Επί των άρθρων.

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να συμμεριστώ τις οικονομικές θεωρίες του κ. Πολατίδη κατ’ αρχήν, γιατί είναι θολές.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Θα ήταν παράδοξο αν το κάνατε!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Δεν έχουν παρά μόνο ακαδημαϊκή, αν θέλετε, υπόσταση.

Επί του πρακτέου, θέλω να σας υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά ότι είστε βασικοί μέτοχοι της σημερινής κατάστασης της χώρας. Βασικοί μέτοχοι! Είστε το κόμμα που στήριξε μια λανθασμένη πολιτική επιλογή.

Το προβλέψαμε εμείς, το επιβεβαιώνει και ο λαός. Εάν τώρα είπατε το «απεταξάμην», ο λόγος είναι πολιτικός και όχι οικονομικός. Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, είναι εκλογικός. Ο λαός πάντως να ξέρετε ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει φαντάσματα και αυτό ήδη αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΪΒΑΛΙΩΤΗΣ: Εσείς είστε οι πρωταίτιοι και οι υπαίτιοι αυτής της καταστροφής.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν έχετε εσείς διαγραφές;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Γιατί κάνετε διάλογο;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Η καχυποψία η οποία περιβάλλει τον πολιτικό σας λόγο μου δίνει την εντύπωση ότι έχετε αποδεχθεί την ήττα που σας περιμένει.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Μην κάνετε διάλογο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Στο Σώμα απευθύνομαι, κύριε Πρόεδρε.

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Σε μας απευθύνεται. Ποιο Σώμα;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Στην πολιτική ο χρόνος δεν έχει διάρκεια, έχει όμως ο πόνος και σας πονάει πολύ αυτό που συνέβη στο κόμμα σας τις τελευταίες μέρες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΪΒΑΛΙΩΤΗΣ: Εσείς χάσατε 30 Βουλευτές.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Τι να κάνω; Να σας μαλώσω τώρα;

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Σε μας απευθύνεται, κύριε Πρόεδρε. Να τον ανακαλέσετε!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Περιμένω να ηρεμήσει ο πρώην Υφυπουργός Γεωργίας της Κυβέρνησης Παπαδήμου. Αυτό περιμένω!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Δεν είπε τίποτα προσωπικά. Πολιτικά μιλάει.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Σήμερα ο κ. Τσίπρας έστειλε μία επιστολή στους αρχηγούς των κρατών της Ευρωζώνης, στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Καλώ όλους τους συναδέλφους, να την διαβάσουν.

Τι αναφέρει ο κ. Τσίπρας, πέρα από αυτό που όλοι φανταζόμαστε; Ότι τι τα δύο κόμματα που συνιστούν την παρούσα Κυβέρνηση έχουν καταγεγραμμένο ιστορικό λεηλασίας των δημοσίων πόρων. Είναι εξαιρετικός μαθητής του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου που περιφερόταν επί δύο χρόνια στο εξωτερικό λοιδορώντας αυτή τη χώρα.

Εάν ήταν κάποιος από το ΣΥΡΙΖΑ εδώ, θα μπορούσα να τον συγχαρώ! Θα πω απλώς ότι εδώ που φτάσαμε, πέρα από τα μοιρολόγια, σημασία έχει να δούμε τι θα κάνουμε την επόμενη ημέρα. Ο κόσμος το περιμένει από όλους μας.

Θέλω επίσης, πριν σχολιάσω τη χθεσινή συμφωνία, να σταθώ σε μία σημερινή ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με την οποία προαναγγέλλονται ένας κανονισμός για την ενισχυμένη παρακολούθηση που θα εφαρμόζεται στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης τα οποία βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και μια δεύτερη κανονιστική πράξη για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομικής σταθερότητας ή λαμβάνουν οικονομική βοήθεια.

Θέλω να πω με αυτό ότι η εποπτεία, κύριοι συνάδελφοι, είναι θεσμοθετημένη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά την Ευρωζώνη στο σύνολό της.

Πιστεύω πάντως ότι για τη χθεσινή συμφωνία δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί, ακόμα και για το ότι αποφύγαμε μία άμεση, άτακτη εξωτερική χρεοκοπία. Η ελπίδα της επιστροφής σε μία φυσιολογική διαδικασία χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας είναι το θετικό αυτής της υπόθεσης. Αυτή η ελπίδα βεβαίως περιλαμβάνει και τη διαγραφή των 107 δισεκατομμυρίων ευρώ χρέους.

Μπορεί να αναλογιστεί το Σώμα και κυρίως η αριστερή πλευρά, ποιες θα ήταν οι συνέπειες, εάν η αντιμετώπιση των δανειακών αναγκών της χώρας και του χρέους της γινόταν εκτός πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δεν θα ήταν βαρύτερο το τίμημα; Δεν θα ήταν πλήρης η απομόνωση; Εδώ δεν μπορώ παρά να αναδείξω την αναντιστοιχία που υπάρχει μεταξύ των απόψεων των πολιτών και όσων εξ ημών εκφράζουν τέτοιες αντιλήψεις. Το 77% των πολιτών επιθυμεί την παραμονή σε αυτό το νόμισμα.

Πιστεύω ότι οι δυνατότητες που μας δίνονται τώρα είναι περισσότερες. Για να βγούμε από αυτό το πηγάδι και, βέβαια, για να παραμένουμε στο παιχνίδι. Κερδίζουμε περισσότερο χρόνο και παράλληλα έχουμε τη δυνατότητα να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη.

Εάν δεν πάει καλά αυτό το πρόγραμμα και άλλα κράτη μέλη που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με μας όπως η Πορτογαλία για παράδειγμα, θα θεωρήσουν ότι η εξέλιξη αυτή τους αφορά άμεσα. Εδώ είναι το μεγάλο μας όπλο σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η επιτυχία αυτού του προγράμματος, η οποία είναι συνάρτηση, βεβαίως, και του αναπτυξιακού σκέλους. Κάτι αρχίζει να διαφαίνεται και προς αυτή την κατεύθυνση.

Θέλω ακόμη να αναφέρω, καθώς ακούγονται πολλά για την Task Force και την Τρόικα, ότι βρίσκονται εδώ γιατί κάποιοι τις έφεραν. Προφανώς, πρέπει όλοι μαζί να συνεισφέρουμε στο να αποχωρήσουν κάποια στιγμή από αυτήν τη χώρα και αυτό πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, όχι μόνο για το δανειακό σκέλος, αλλά και για τα θέματα της λειτουργίας του κράτους.

Προσωπικά, θεωρώ πολύ υποτιμητική την εποπτεία, πολύ υποτιμητική την παρακολούθηση. Θλίβομαι, διότι κάποια στιγμή μέσα από το μνημόνιο, αποκαλύφθηκε ότι αυτή η χώρα, δεν ξέρει ποιες υπηρεσίες έχει, πόσους υπαλλήλους απασχολούν, ποια είναι η περιουσία της. Εδώ είναι η τραγική ειρωνεία: να ανακαλύπτουμε ποια περιουσία έχουμε για να αξιοποιήσουμε ή να πουλήσουμε ένα κομμάτι της. Αυτό αποτελεί πρόκληση για όλα τα κόμματα.

Βεβαίως και έχει σημασία να δούμε τι ήταν καλύτερο στο σημείο αυτό που μας έφεραν. Έχει όμως μεγαλύτερη σημασία να δούμε τι θα κάνουμε από εδώ και στο εξής. Κάποιοι δεν θέλουν να δουν το πρόβλημα και βάζουν το «κεφάλι ακόμα πιο βαθιά στην άμμο».

Θα σχολιάσω εδώ αυτό που ακούστηκε προχθές από τον κ. Σόιμπλε: ότι το υποτιθέμενο «σχέδιο Μάρσαλ» έπεται ενός καταστροφικού πολέμου. Εγώ δεν θα κάνω κανένα συνειρμό. Θα σταθώ μόνο σε ένα άλλο σκέλος του πολέμου αυτού, στο οικονομικό, που είναι ότι η κερδοσκοπία των αγορών, απόρροια των καταστροφικών επιλογών της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και δεύτερον, στον εμπορικό πόλεμο.

Την περίοδο 1995-2006, κύριοι συνάδελφοι, το εμπορικό έλλειμμα της χώρας άθροιζε 227 δισεκατομμύρια ευρώ. Πληρώσαμε 227 δισεκατομμύρια ευρώ τοις μετρητοίς. Από εκεί ξεκινούν όλα. Υπήρχε, λοιπόν, και ένας εμπορικός πόλεμος για τον οποίο φέρουν ευθύνη αυτοί που σήμερα μας «κουνούν το δάχτυλο».

Σημασία έχει σήμερα να καταστρώσουμε στρατηγικές, να οργανώσουμε πολιτικές σε όλους τους τομείς και όχι να λέμε αοριστολογίες και αερολογίες, στην ενέργεια, στην ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού της χώρας, ακόμα και στην εξωστρέφεια.

Θα κλείσω απευθυνόμενος στο ΣΥΡΙΖΑ.

Κανείς, κύριοι συνάδελφοι, δεν έχει δικαίωμα να καπηλεύεται τη φτώχεια και την απόγνωση. «Τσιτάτα» σαν και αυτά που έχουμε συνηθίσει τις τελευταίες ημέρες από το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σταματήσουν.

Πρέπει κι εσείς, κύριοι συνάδελφοι, να είστε χρήσιμοι, όχι για να επικρατήσετε πάνω στα ερείπια, ακόμα και σε εκείνα που θα προέλθουν μετά τους «αγώνες», που ενδέχεται να οδηγήσουν σε περισσότερες καταστροφές. Μιλάω για τα πρόσφατα επεισόδια της Αθήνας.

Δεν πρέπει κανείς σ’ αυτήν την Αίθουσα να συμβάλει στο να έρθουν οι Έλληνες αντιμέτωποι ο ένας απέναντι στον άλλον. Έχει τελειώσει η μεταπολίτευση για μένα, την οποία έχουμε πληρώσει ακριβά και ήρθε η επόμενη μέρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξηγεί στους πολίτες τι ψηφίσαμε την Κυριακή. Εγώ ρωτώ: μπορείτε να αυξήσετε τους μισθούς αύριο; Μπορείτε να βρείτε δουλειά στους νέους; Μπορείτε να αυξήσετε τις συντάξεις; Βγείτε και πείτε, όχι το τι θα κάνετε, γιατί αυτό είναι πολύ εύκολο, αλλά το πώς θα το κάνετε. Εκεί είναι το δύσκολο. Η δυσκολία είναι στο πώς. Πείτε το συγκεκριμένα, όμως. Γιατί όλα τα υπόλοιπα, όπως ξέρετε, είναι για κατανάλωση.

Κύριοι συνάδελφοι, εσείς δεν κυβερνήσατε τυπικά. Μερικοί, όμως, από εσάς έχουν κυβερνήσει ουσιαστικά. Ξέρετε ποιοι; Αυτοί που δεν μπόρεσαν όλα αυτά τα χρόνια να διαβλέψουν τι είναι ξεπούλημα και τι δεν είναι. Αυτοί -στελέχη σας- που έσπευδαν σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα να υιοθετήσουν οποιοδήποτε παράλογο αίτημα προέρχεται από τον δημόσιο τομέα, από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα κ.ο.κ..

Όλα αυτά είναι ζητήματα που αβίαστα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είσαστε απόλυτα υπεύθυνοι και εσείς με τις πολιτικές σας για το που έφτασε η χώρα.

Αν ενδιαφέρεστε, λοιπόν, για τον κόσμο, προτείνετε λύσεις, συγκεκριμένες και όχι αόριστες.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρωτόπαπα, η ιστορία είναι γνωστή. Δεν διαγράφεται και δεν παραγράφεται. Πρώτα αδρανήσατε, μετά αυτοσχεδιάσατε, ύστερα αποφασίσατε μετά από πανικό και τώρα ζητάτε να αναλάβουμε ευθύνες που δεν μας αναλογούν. Ως εδώ και μη παρέκει!

ΤΡΙΤΟΛΟΓΙΑ:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Δεν μπορώ να ζητήσω από την αριστερή πτέρυγα της Βουλής να αλλάξει τρόπο σκέψης. Το γνωρίζω. Γι’ αυτό και δεν το ζητώ.

Εσείς, κύριε Λαφαζάνη, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, είστε υπέρ της μίας και μοναδικής επιλογής και αυτή πρέπει να είναι κρατική, κατά τη γνώμη σας.

Αυτό, όμως, κύριε Πρόεδρε, είναι γνωστό ότι ευδοκίμησε για κάποιο χρονικό διάστημα στον υπαρκτό σοσιαλισμό, ο οποίος κατέρρευσε παταγωδώς και έχουν μείνει σε κάποιες χώρες –όπως και στη δική μας- ορισμένα παραρτήματα ακόμα ανοικτά. Αυτό είναι δικαίωμά σας και να το κρατάτε ανοικτό και να ζητάτε και πελάτες. Εκείνο, όμως, που δεν είναι δικαίωμά σας είναι το να συνεχίζετε να επιτείνετε, να καλλιεργείτε την αβεβαιότητα σε αυτήν τη χώρα. Και δυστυχώς, δεν το κάνετε μόνο μέσα στη χώρα. Οι λόγοι είναι γνωστοί, άγρα ψήφων. Το κάνετε και έξω. Αναφέρθηκα και στην επιστολή του κ. Τσίπρα προς το εξωτερικό.

Είπα και στην πρωτολογία μου ότι κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχής από αυτήν τη συμφωνία. Κανείς! Πιστεύω ότι μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι μία συμφωνία τέτοιου είδους για να είναι επωφελής, θα πρέπει και οι δύο πλευρές να συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Αυτό θα το δείξει η ζωή, θα το δείξει η εφαρμογή.

Ωστόσο, θα έπρεπε εσείς να είχατε αναλογιστεί πού θα βρισκόμασταν σήμερα, διαφορετικά. Διότι, κύριε Πρόεδρε, είμαστε ένας λαός που λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με το εξωτερικό. Αν πάρει φωτιά ένας κινηματογράφος, δεν θα βγουν οι Έλληνες ο ένας πίσω από τον άλλο στη σειρά, αλλά όλοι μαζί και θα καούν. Τέτοιου είδους σκέψεις δεν κάνατε ποτέ.

Αντιθέτως, τολμώ να πω ότι προτιμάτε να παρακολουθείτε αυτήν την καταστροφή από τα θεωρεία και να τη σχολιάζετε από τα μικρόφωνα. Ειδικά αυτή τη στιγμή θέλει σοβαρότητα, θέλει προσήλωση, θέλει υπευθυνότητα. Το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε στον ελληνικό λαό είναι ότι σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα, όλοι μαζί μπορούμε να παραμερίσουμε προς το παρόν αυτά που μας χωρίζουν σε ιδεολογική ή άλλη βάση και να δούμε την επόμενη μέρα. Διότι, κύριε Λαφαζάνη και αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, δεν είστε επιβάτες τρίτης, δεύτερης, ή πρώτης θέσης. Το καράβι είναι ενιαίο. Αυτό περιμένει ο κόσμος από εμάς. Και ειδικά κάποιοι εξ ημών που έχουμε διαβάσει λίγο παραπάνω από τους άλλους και έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει στο εξωτερικό -και αναφέρομαι και στο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί υπάρχουν συνάδελφοι που υπήρξαν Ευρωβουλευτές και γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τι εννοώ- έχουμε ακόμα μεγαλύτερη υποχρέωση να το κάνουμε.