Ολομέλεια_Μισθολόγιο, Βαθμολόγιο

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ’- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΙΔ’

«Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015».

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, μας ρωτήσατε αν διαφωνούμε με την εξυγίανση που επιχειρείτε στον δημόσιο τομέα. Θα σας παραθέσω ορισμένες προϋποθέσεις για να μου πείτε εσείς, εάν έχουν τηρηθεί, μία προς μία, στις όποιες απόπειρες εξυγίανσης έχετε κάνει από το 2009 μέχρι σήμερα.

Πρώτον, η διάγνωση των διαρθρωτικών, συστημικών προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης και η ιεράρχησή τους.

Δεύτερον, η επιλογή τομέων προτεραιότητας που μπορούν να επιφέρουν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.

Τρίτον, ο καθορισμός των διαδικασιών με τις οποίες λαμβάνονται οι αποφάσεις στον δημόσιο τομέα.

Τέταρτον, η επιλογή συστημάτων διοίκησης, παρακολούθησης και ελέγχου για να μπορούν οι αποφάσεις αυτές να εφαρμοστούν αποτελεσματικά.

Πέμπτον, η περιγραφή καθηκόντων και η κατανομή αρμοδιοτήτων.

Έκτον, κίνητρα για τη συμμετοχή και την κινητοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και ποινολόγιο. Κι εδώ σας κάνω και μία πρόταση. Να συμμετέχουν στα υπηρεσιακά συμβούλια και κληρωτοί πολίτες. Να παρακολουθούν τη δημόσια διοίκηση.

Έβδομο και τελευταίο, αξιολόγηση, αποχώρηση των ακατάλληλων, παραμονή των κατάλληλων με δύο, όμως, προϋποθέσεις: κατάρτιση και ενθάρρυνση της κινητικότητας.

Δύο χρόνια τώρα κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, σε ποιους από τους τομείς αυτούς έχετε παρέμβει; Σας ρωτώ κι εγώ, όπως μας ρωτήσατε, εγκαλώντας μας, εσείς. Κι επειδή η απάντηση είναι «κανένας» τομέας, καμία προϋπόθεση, σας λέω μετά λόγου γνώσεως, ότι αυτό το μισθολόγιο-βαθμολόγιο που συζητάμε, είναι το προπέτασμα καπνού για να περάσετε τις περικοπές που σας χρειάζονται και μάλιστα, υπό το δόγμα «μαζί τα φάγαμε, φέρε πίσω τα μισά και μη μιλάς».

Αυτή είναι η αλήθεια.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παραθέσω μερικά παραδείγματα.

Πρώτο παράδειγμα: Είναι σωστό ο εργαζόμενος που υπηρετεί σήμερα και έχει εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα π.χ. σε μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, να μην μπορεί να αναγνωρίσει την προϋπηρεσία του αυτή, ενώ ο νεοπροσλαμβανόμενος να λαμβάνει την αναγνώριση;

Δεύτερο παράδειγμα: Είναι σωστό ο εργαζόμενος που υπηρετεί σήμερα και διαθέτει τον ίδιο μεταπτυχιακό τίτλο με τον νεοπροσλαμβανόμενο, να μην έχει την ίδια βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη με αυτόν;

Τρίτο παράδειγμα: Είναι σωστό να υποβαθμίζονται βαθμολογικά και μισθολογικά εργαζόμενοι που υπηρετούν δέκα και δεκαπέντε χρόνια με μεταπτυχιακούς τίτλους, με διδακτορικά, και να ευνοούνται άλλοι και κυρίως εκείνοι που διορίστηκαν πριν από το 1989;

Τέταρτο και τελευταίο παράδειγμα: Είναι σωστό να εντάσσετε εδώ, φορείς, δομές, οι οποίες δεν επιβαρύνουν τον εθνικό προϋπολογισμό, πολύ δε περισσότερο, φέρνουν και χρήματα στην Ελλάδα;

Για τις περικοπές και τη φοροεπιδρομή στο εισόδημα του φτωχού συνταξιούχου των 400 ευρώ, δεν έχω να πω πολλά. Δεν ξέρω τι να πω στον συνταξιούχο που πλήρωνε κανονικά τις εισφορές του ή στον ναυτικό που έφερνε συνάλλαγμα όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα. Τι ακριβώς τους λέτε εσείς; Τι μπορούμε να πούμε σε αυτούς τους ανθρώπους; Αυτοί χρέωσαν, κύριε Υπουργέ, την Ελλάδα, ή αυτοί θα την ξεχρεώσουν με τις περικοπές που τους κάνετε;

Να πω μήπως για το αφορολόγητο στους νέους επιχειρηματίες, που παίρνετε πίσω; Έλεγε προχθές ο Πρωθυπουργός ότι κατανοεί τους νέους που θέλουν να φύγουν από την Ελλάδα, έστω προσωρινά. Εγώ λέω ότι πλέον τους ενθαρρύνει να το κάνουν με τέτοιου είδους ρυθμίσεις.

Θέλω να σταθώ στο θέμα των ΔΕΚΟ που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και στις οποίες το δημόσιο συμμετέχει σε ποσοστά από 35% έως 65%.Μελετώντας τις εισηγμένες ΔΕΚΟ, διαπιστώνω ότι με τις νέες ρυθμίσεις, οι μισθοί σε αυτές τις – κερδοφόρες, παρακαλώ- εταιρείες, μειώνονται από 19% έως 41%.

Αποτέλεσμα των περικοπών αυτών είναι η αύξηση της κερδοφορίας των εταιρειών, που όπως την υπολόγησα από το 2009 μέχρι σήμερα, αγγίζει το μισό δισεκατομμύριο ευρώ. Μπορείτε να δεσμευτείτε εσείς, η Κυβέρνησή σας, ότι αυτό το ποσό ή έστω ένα μέρος του, θα το επιστρέψετε στον πολίτη υπό τη μορφή παγώματος των τιμολογίων; Δεν είναι δίκαιο αυτό; Δεν πρέπει να γίνει; Το λέω γιατί κάτι ακούω ότι σχεδιάζετε νέα αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ κατά 20%. Αν δεχτείτε την πρότασή μου, θα έχετε επιλύσει τρία πολύ σημαντικά ζητήματα, όχι μόνο της Κυβέρνησής σας:

Πρώτον, θα ανακουφίσετε τον κόσμο που υποφέρει.

Δεύτερον, θα παύσετε τα λόγια των συνδικαλιστών που λειτουργούν ως νέοι Δον-Κιχώτες.

Και τρίτον, θα διαψεύσετε εκείνους που λένε ότι προετοιμάζετε τις ΔΕΚΟ για να τις παραλάβουν οι ιδιώτες, όπως προβλέπεται και στο Μεσοπρόθεσμο.

Σας έδωσα τρία κίνητρα για να αποφασίσετε πάγωμα τιμολογίων. Θέλετε και μια πρόταση ακόμα; Όσο οι ΔΕΚΟ παραμένουν υπό κρατικό έλεγχο, οι διοικήσεις τους, να αναλάβουν πρωτοβουλίες επενδύσεων που να δημιουργούν, αυτή τη δύσκολη στιγμή, νέες θέσεις εργασίας.

Κύριε Υπουργέ, διάβασα ότι σας υπέδειξε να προσαρμόσετε τις αμοιβές του ιδιωτικού τομέα, στην κατώτατη αμοιβή που ισχύει σε χώρες που έχουν το ίδιο βιοτικό επίπεδο με την Ελλάδα. Υπονοούσαν την Πορτογαλία. Και ερωτώ. Από πού και ως πού στην Ευρώπη συγκλίνουμε προς τον κατώτατο δείκτη και όχι προς τον μέσο όρο; Θα μπορούσατε επίσης, να τους είχατε αντιπροτείνει να κάνουμε το ίδιο και για το φορολογικό καθεστώς, όπως ακριβώς ισχύει στην Ιρλανδία.

Τέλος, το Μεσοπρόθεσμο – θυμίζω, κύριοι συνάδελφοι – ψηφίστηκε ως προϋπόθεση για τη λύση της 21ης Ιουλίου, που αποδείχτηκε προσωρινή λύση, αφού όπως είπε ο Πρωθυπουργός σε πρόσφατη συνέντευξή του, αναμένεται νέα, πιο μόνιμη λύση. Αυτό το πολυνομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, είναι η νέα προϋπόθεση στον δρόμο για τη νέα λύση.

Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα υποβαθμίζεται πολιτικά, οικονομικά, θεσμικά, ιστορικά, με την πολυλογία, την κακοφωνία, τις αναβολές και τις αντιφάσεις σας –για να μην επαναλάβω το πλήγμα που καταφέρατε στη διεθνή εικόνα της χώρας. Αντί λοιπόν «να βάζετε την ουρά στα σκέλια» για αυτή την κατάσταση που δημιουργήσατε, μας εγκαλείτε κιόλας.

Κύριε Υπουργέ, όπως έλεγε ένας μεγάλος συγγραφέας, η απόσταση από το σοβαρό στο γελοίο είναι μικρή, όμως, από το γελοίο στο σοβαρό είναι πάρα πολύ μεγάλη και αυτή την απόσταση θα πρέπει να τη διανύσουμε εμείς.

Σας ευχαριστώ.