Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2006/123 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.
Τετάρτη 21.4.2010
Θλιβερή επέτειος σήμερα καθώς συμπληρώνονται σαράντα τρία χρόνια από την κατάλυση της δημοκρατίας. Και ενώ στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αντίθετα, στην οικονομία εύκολα δημιουργούνται αν δεν λαμβάνονται εγκαίρως μέτρα, όπως αυτά που προβλέπει η Οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά της Ε.Ε..
Η συγκεκριμένη Οδηγία ανήκει στην οικονομική πτυχή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και στοχεύει στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής οικονομίας σύμφωνα με τη Στρατηγική της Λισαβόνας. Θυμίζω ότι η Στρατηγική αυτή δεν έχει νομιμοποιητική βάση, αλλά θεσπίστηκε κατόπιν της πολιτικής απόφασης των ηγετών της Ε.Ε. να λάβουν μέτρα που θα καταστήσουν την Ευρωπαϊκή οικονομία την πιο ανταγωνιστική στον κόσμο. Η άρση των εμποδίων στις συναλλαγές και η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, κεφαλαίων και υπηρεσιών, μόνο θετικές επιπτώσεις μπορούν να έχουν στον καταναλωτή και γενικότερα την ανάπτυξη.
Ωστόσο, οι συντάκτες του νομοσχεδίου δεν φαίνεται να συμμερίζονται απολύτως την άποψη αυτή, παρά το γεγονός ότι το κείμενο είναι περίπου ταυτόσημο με αυτό της Οδηγίας. Συγκεκριμένα, κάποιες από τις διατάξεις δείχνουν τυπική ενσωμάτωση, όπως τα άρθρα 5 και 35 που παραπέμπουν σε κανονιστικές πράξεις την ίδια την απλούστευση των διαδικασιών, αλλά και τον ορισμό οργάνων και διαδικασιών επιβολής προστίμων ή το άρθρο 16 που καθιστά λιγότερο δεσμευτική την υποχρέωση των αρχών να εντοπίζουν διακρίσεις κατά την έκδοση των αδειών.
Κάποιες άλλες διατάξεις δείχνουν απόκλιση από το πνεύμα της Οδηγίας, όπως το άρθρο 11 όπου ο βαθμός αντικειμενικότητας των κριτηρίων χορήγησης άδειας καθορίζεται από τις αρχές ανάλογα με την επιθυμία τους να ασκούν εξουσία. Ταυτόχρονα, υπάρχουν διατάξεις που δημιουργούν ερωτηματικά, όπως στο άρθρο 6, η ανάθεση στα ήδη βεβαρημένα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) ενός τεράστιου όγκου εργασιών αλλά και διατάξεις που δημιουργούν σύγχυση σε σχέση με αντίστοιχες που περιλαμβάνονται σε άλλα νομοσχέδια, όπως η ανάθεση και πάλι στα ΚΕΠ της παροχής υπηρεσιών μιας στάσης προς τις επιχειρήσεις. Η σχετική ρύθμιση περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο της κας Κατσέλη με τίτλο: «Απλούστευση διαδικασιών, ίδρυση των προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιριών», το οποίο θα παρουσιασθεί σήμερα στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου.
Τέλος, απουσιάζουν ρυθμίσεις όπως η υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 26 της Οδηγίας σχετικά με την εφαρμογή συστημάτων ποιότητας στις υπηρεσίες.
Κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση, επτά μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, μας κατηγορεί ότι καθυστερήσαμε να ενσωματώσουμε την Οδηγία, ενώ αποσιωπά τις σημαντικές προσπάθειές μας για την απλοποίηση της νομοθεσίας στον τομέα της παροχής υπηρεσιών και των συναφών επαγγελμάτων.
Τέλος, αναφερόμενος στις λοιπές διατάξεις του νομοσχεδίου, θα ήθελα μια διευκρίνιση σχετικά με την παράγραφο 5 του άρθρου 39, με την οποία επιτρέπεται η απόσπαση στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία μας στην Ε.Ε., μετακλητών υπαλλήλων Υπουργείων, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού κ.λπ. Κατά τη γνώμη μου, η διάταξη αυτή είναι φωτογραφική και θα πρέπει να αποσυρθεί. Στις Μόνιμες Αντιπροσωπείες και ειδικά στις Βρυξέλλες θα πρέπει να υπηρετούν μόνον μόνιμοι υπάλληλοι, ώστε η εμπειρία που αποκτούν να μεταφέρεται στις υπηρεσίες τους, όταν επιστρέφουν σε αυτές. Αντίθετα, ο μετακλητός υπάλληλος παύεται μαζί με το πρόσωπο που τον διόρισε, με αποτέλεσμα η εμπειρία του για το δημόσιο να χάνεται. Θα ήθελα να ρωτήσω τον Υπουργό αν προτίθεται να μου εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θεσπίζεται η συγκεκριμένη διάταξη ή να την αποσύρει.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.