ΠΑΤΡΙΣ

Εφημερίδα Πατρίς,
2014.05.08

Συνέντευξη στην Εφημερίδα «Πατρίς»
του Υποψήφιου Ευρωβουλευτή Κωστή Μουσουρούλη
www.patrisnews.com

Τι σας οδήγησε στο να εγκαταλείψετε τον βουλευτικό θώκο και να βάλετε υποψηφιότητα για το Ευρωκοινοβούλιο.

Πριν από 5 χρόνια, οι συμπατριώτες μου από τη Χίο, μου έκαναν την τιμή να με εκλέξουν για πρώτη φορά Βουλευτή. Ήταν μια θέση την οποία υπηρέτησα με μεγάλο σεβασμό και με μόνο στόχο να προσφέρω το καλύτερο στο νησί μου, αλλά και στην Ελλάδα. Το ίδιο έκανα ως Υπουργός Ναυτιλίας & Αιγαίου, όπως και ως Γενικός Γραμματέας στα Υπουργεία Ανάπτυξης και Οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια. Δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός η καρέκλα για μένα. Το αξίωμα ήταν ευθύνη, όχι μέσο προβολής, φιλοδοξίας ή οτιδήποτε ανάλογο. Με ανάλογο αίσθημα ευθύνης, παρέδωσα την έδρα μου και μπήκα στη μάχη για την Ευρωβουλή για να βοηθήσω με τις γνώσεις μου και την εμπειρία που απέκτησα στα Ευρωπαϊκά Όργανα σε ανύποπτο χρόνο, σε μια θητεία και πορεία 30 ετών και ως τέτοιος διεκδικώ και σήμερα την ψήφο του ελληνικού λαού. Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα επόμενα πέντε χρόνια θα χρειαστεί ανθρώπους που δεν χρειάζονται «χρόνο προσαρμογής», γιατί οι αποφάσεις που θα ληφθούν είναι άμεσες και εξαιρετικά σημαντικές για το μέλλον των κρατών της Ευρώπης και δεν αφήνουν χρονικά περιθώρια για προσαρμογή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Πρέπει να μην είσαι ..«χθεσινός» στις Βρυξέλλες, για να είσαι χρήσιμος για το αύριο.

Είναι γνωστό ότι επί σειρά ετών θητεύσατε σε σημαντικές θέσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και υπήρξατε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Παρακολούθησης του ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ. Τι πιστεύετε ότι δεν έγινε και η Περιφέρειά μας είναι από τις τελευταίες σε ρυθμούς ανάπτυξης – αλλά και σε έργα υποδομής;

Ως χώρα έχουμε μάθει να πηγαίνουμε απευθείας από το Α στο Ω, χωρίς να περνάμε από τα υπόλοιπα γράμματα. Δεν έχουμε ακόμα κουλτούρα σχεδιασμού. Νομίζουμε ότι είναι θεωρία, όμως η έλλειψη σχεδιασμού ή στρατηγικής, ακόμα και χάριν καλής πρόθεσης, όπως το να γίνουν περισσότερα έργα παντού (ποιος δεν το θέλει αυτό;), είναι η αιτία που τελικά δεν τελείωνε τίποτα. Αναφέρω για παράδειγμα υποδομές που δεν συνδέθηκαν έγκαιρα μεταξύ τους: για να αναπτυχθεί ένα λιμάνι χρειάζεται διατροπικότητα των μεταφορών, δηλαδή να συνδέεται με το γειτονικό κύριο οδικό ή σιδηροδρομικό δίκτυο, ώστε να υποστηριχθεί επαρκώς η λειτουργία του. Θυμάμαι δεκαετίες παλιότερα, τέως Βουλευτή να μου λέει, πως το λιμάνι είναι ο στόχος, το αν θα μπαινοβγαίνουν εμπορεύματα είναι δευτερεύον. Δεν είναι όμως έτσι…

Ευτυχώς τα πράγματα αλλάζουν και σε αυτό πιστεύω συνεισέφερε και η λογική της Ε.Ε. και του ΕΣΠΑ, όπως ίσως κάποιοι θυμούνται από κάποιες μεγάλες ‘μάχες’ στα Εθνικά και Περιφερειακά Συνέδρια που κάναμε τότε. Έχουμε τα λιμάνια όπως του Πειραιά που κάνουν μεγάλες εμπορικές συμμαχίες με διεθνείς κολοσσούς όπως τη Hewlett Packard, που και τράνζιτ μόνο να κάνουν από τη χώρα μας, τη βάζουν στο διεθνή χάρτα εμπορευματικών μεταφορών και logistics και έπρεπε να γίνει αυτό για να φτάσει το τρένο εκεί. Τώρα το ίδιο εύχομαι σύντομα για την Πάτρα. Από την άλλη, το Κατάκολο είναι ένα υπόδειγμα συνεισφοράς λιμανιού στην αναπτυξιακή πορεία της περιοχής του, με επιβατικές μεταφορές, μέσω της άνθησης της κρουαζιέρας. Σαφώς και προσπαθούμε πάντα για καλύτερες υποδομές, όμως η συνεννόηση και η σύνδεση με την αρχαία Ολυμπία (βελτίωση δρόμου, τρενάκι) άνοιξε τους ορίζοντες του λιμανιού. Η «πώληση» ενός ολοκληρωμένου πολιτιστικού-τουριστικού προϊόντος, όχι μόνο το μπετόν. Χρειάζεται μια ευρύτερη λογική. Ακόμα και στο πιο τοπικό επίπεδο.

Πιστεύετε ότι σε μια Ευρώπη υπό Γερμανική κυριαρχία μπορεί να ανοικοδομηθούν οι κοινωνικές υποδομές και με ποιο τρόπο;

Θεωρώ ότι στην Ε.Ε. υπάρχουν 28 ισότιμοι εταίροι. Η Ελλάδα είναι ένας από αυτούς. Αν θεωρούμε ότι είμαστε υπό κυριαρχία, θα είμαστε υπό κυριαρχία. Εγώ διαβάζω τη Συνθήκη που λέει ό,τι είμαστε ισότιμα Κράτη-Μέλη και γνωρίζω πως ποτέ δεν μου στέρησε κανείς το λόγο στις Βρυξέλλες. Αν θέλουμε όμως ο λόγος μας να μετράει και να μας παίρνουν στα σοβαρά, αυτό είναι άλλο θέμα και κερδίζεται. Όπως ακριβώς μετράει διαφορετικά ο λόγος του καθενός σε μια συζήτηση, ανάμεσα σε μια παρέα. Δεν είναι θέμα ισοτιμίας. Είναι το τι κάνεις με την ισοτιμία που σου δίνεται. Πώς αξιοποιείς την ευκαιρία. Το σίγουρο όμως είναι πάντως πως την ευκαιρία δεν θα την είχαμε καν, αν δεν ήμασταν μέλη της Ε.Ε.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχετε κάνει εισηγήσεις για θέματα περιφερειακής ανάπτυξης. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή στην χώρα μας όταν το Ελληνικό κράτος χαρακτηριζόταν για τον Αθηνοκεντρικό χαρακτήρα του και τώρα επιχειρεί να δημιουργήσει μητροπολιτικούς ναούς στην έδρα κάθε Περιφέρειας;

Στην Ελλάδα εισπράτταμε πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης για δεκαετίες, αλλά υπάρχει δυσκολία να καταλάβουμε τι εννοούμε με την έννοια της περιφερειακής πολιτικής. Δεν είναι αστροφυσική βεβαίως, συνήθως κάποιοι δεν θέλουν να το καταλάβουν. Είναι κάτι απλό, μα δύσκολο να εφαρμοστεί: είναι oι αρχές και η λογική με την οποία επενδύονται δημόσιοι πόροι (δικά μας χρήματα και των Ευρωπαίων φορολογούμενων δηλαδή), ειδικά για να εξισορροπηθούν χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες των περιοχών, είτε από τη γεωμορφολογία, ή άλλους κοινωνικούς λόγους. Και όλα αυτά με συγκεκριμένο στόχο: να συγκλίνει το βιοτικό επίπεδο με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Γίνεται και εδώ πρόοδος: το ΕΣΠΑ 2007-2013 κατηύθυνε το 80% των πόρων του εκτός Αττικής. Μεσολάβησε έκτοτε η κρίση, αντίστοιχα όμως η περιφέρεια έχει λαμβάνειν κι από το νέο ΕΣΠΑ (2014-2020). Κι εγώ ήμουν μέχρι πριν μια βδομάδα Βουλευτής άγονης γραμμής. Αλλά το κέντρο δεν λειτουργεί χωρίς την περιφέρεια, ούτε η περιφέρεια χωρίς κέντρο. Θα έλεγα επομένως να ξεπεράσουμε τέτοιες διαστάσεις και να εστιαστούμε στη συνεργασία. Και να ανατρέξουμε στο μοντέλο περιφερειακής ανάπτυξης που είναι το καλύτερο για τη χώρα μας.

Ως υπουργός Ναυτιλίας – θα ήθελα να μας πείτε- ποιο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της χώρας που διακρίνατε και αντίστοιχα το μεγαλύτερο μειονέκτημα. Κι ακόμη – σε ό, τι αφορά τα λιμάνια – ποια είναι η θέση του λιμανιού στο Κατάκολο και στην Κυλλήνη;

Τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της πατρίδας μας πλην της ιστορίας της, είναι η στρατηγική της θέση και ο φυσικός πλούτος, με την ακτογραμμή της. Δεν λέω εγώ τώρα, έτσι είναι από την αρχαιότητα. Οι Έλληνες πρέπει να εκμεταλλευθούμε τα λιμάνια μας α) ως θέση, για τις εμπορευματικές μεταφορές, και β) ως ομορφιά των νησιών και των ακτογραμμών, για τις επιβατικές, την κρουαζιέρα, τον τουρισμό. Στο Υπουργείο δώσαμε έμφαση στο θέμα αυτό και εκπονήσαμε νέα εθνική στρατηγική λιμένων, που παρουσιάστηκε και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η θέση μας στον παγκόσμιο χάρτη μπορεί να μας εξασφαλίσει τα προς το ζην, σε βαθμό μεγαλύτερο από ό,τι φανταζόμαστε. Η ομορφιά των νησιών μας και των ακτών μας το ίδιο. Και βέβαια τα λιμάνια τροφοδοτούν μια ολόκληρη ενδοχώρα. Ως Υπουργός Ναυτιλίας & Αιγαίου, θύμιζα συχνά πως αν δεν υπήρχε ο Πειραιάς, το πρώτο λιμάνι με χρηματιστήριο αγαθών, το πιθανότερο είναι πως δεν θα υπήρχε ο Παρθενώνας στην Αθήνα. Νομίζω αυτό τα λέει όλα.