Νομαρχιακό Συμβούλιο Χίου
23 Νοεμβρίου 2009
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ για την πρόσκληση και την τιμή να παρευρεθώ σήμερα στις εργασίες του Νομαρχιακού Συμβουλίου. Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ ιδιαίτερα στενά με την τοπική αυτοδιοίκηση από τις θέσεις του Γενικού Γραμματέα του τέως Υπουργείου Οικονομίας και Υπουργείου Ανάπτυξης, και έχω, θα ήθελα να πιστεύω, μια αρκετά σαφή εικόνα για τα ζητήματα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε και χειρίζεστε. Έχω δε σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους ανθρώπους που είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας και προσπαθούν να συνεισφέρουν στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες τους, και σας συγχαίρω για την ενασχόλησή σας.
Σε κάθε σας προσπάθεια, θα είμαι στη διάθεσή σας για συζήτηση και ενημέρωση, καθώς και κάθε δυνατή συνδρομή από το δικό μου ρόλο, κάθε συνδρομή για πράξη ή προβληματισμό, στα κοινά θέματα που μας απασχολούν στο νησί.
Θα ήθελα να κάνω με την ευκαιρία μια σύντομη παρέμβαση με ευκαιρία μια επίσκεψη που έκανα σήμερα σε ορισμένα από τα έργα υποδομής στο νησί, όπου είχε την καλοσύνη να με συνοδεύσει ο Νομάρχης, ώστε να ενημερωθώ για την πρόοδό τους και να τα δω από κοντά.
Επισκέφθηκα τη Λιμνοδεξαμενή στα Καμπόχωρα, το Εκπαιδευτικό Κέντρο Καμποχώρων, το Κλειστό Γυμναστήριο, το Φράγμα Καρτάρη, το ΧΥΤΑ και το Φράγμα Κόρης-Γεφύρι.
Η επίσκεψή μου, σε μεγάλο βαθμό, επιβεβαίωσε τις σκέψεις που ήδη έκανα για την πραγματικότητα της υλοποίησης των έργων στην περιφέρεια, εδώ, όπως και παρόμοια σε άλλα μέρη της χώρας: δηλαδή τις δυσκολίες και πολλές φορές τις ελλείψεις που έχουν οι υπηρεσίες στο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και την επίβλεψη των έργων, την αγωνία των υπευθύνων, την προσωπική συχνά μέριμνα και φροντίδα των μηχανικών χωρίς την οποία ένα έργο είναι πολύ δύσκολο να έρθει εις πέρας, τις συναρμοδιότητες ή τις επικαλύψεις μεταξύ των αρχών, των φορέων χρηματοδότησης, εκτέλεσης και λειτουργίας των έργων που πολύ συχνά δεν είναι η ίδια υπηρεσία με ό,τι αυτό συνεπάγεται, τα προβλήματα από πλευράς των αναδόχων, και βεβαίως την ανησυχία από πλευράς των πολιτών για την έγκαιρη και σωστή παράδοση του έργου στους τελικούς αποδέκτες του.
Η κατάσταση εντείνεται από τις ιδιαίτερες δυσκολίες της υλοποίησης έργων στα νησιά μας, τα προβλήματα του εδάφους και της ανεύρεσης υλικών, τις δυσκολίες συνεχούς χρηματοδότησης. Το σύστημα παραγωγής δημοσίων έργων είναι ένα σύστημα που έγινε διαχρονικά βαρύ ώστε να είναι αδιάβλητο, να ανταποκρίνεται σε αυστηρούς ελέγχους από τους φορείς χρηματοδότησης ακόμα και στο επίπεδο ελέγχων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να προβλέπει όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, όμως πολλές φορές δεν ευνοεί τα μεσαίου ή μικρότερου προϋπολογισμού έργα, που είναι εδώ και οι περισσότερες περιπτώσεις. Επίσης, η γραφειοκρατία των δημοσίων υπηρεσιών, η νοοτροπία που είναι πιστωσιοκεντρική και όχι εργοκεντρική, ή αντίθετα ο σχεδιασμός που είναι εργοκεντρικός και όχι στρατηγικός, όλα αυτά είναι θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Τα παραδείγματα πολλά: για παράδειγμα, τα φράγματα πρέπει να γίνονται μέσα από ένα συνολικό σχέδιο διαχείρισης υδάτινων πόρων αποδεκτό από όλα τα επίπεδα της τοπικής αυτοδιοίκησης και συμφωνημένο με τις κεντρικές υπηρεσίες των αρμοδίων Υπουργείων αναλόγως με τη χρήση για την οποία προορίζονται (η οποία να είναι εξαρχής σχεδιασμένη..), οι οδικές βελτιώσεις ή παρακάμψεις μέσα από ευρύτερες συγκοινωνιακές μελέτες κ.ο.κ. Αλλιώς γίνονται πολλά, που είτε είναι πολύ μικρά για να φέρουν ένα αποτέλεσμα που θα αγγίξει περισσότερους πολίτες στην καθημερινότητά τους, ή δεν θα τελειώσουν ποτέ.. παρά τις όποιες προσπάθειες. Και τελικά, θα χρεωθούν την αποτυχία και τη «ρετσινιά», γιατί κανείς δεν συγχωρεί και δεν πρέπει να συγχωρεί άλλωστε τη σπατάλη δημοσίου χρήματος.
Μερικά από τα έργα που είδα έχουν πάρει το δρόμο τους και σύντομα ολοκληρώνονται, Άλλα έχουν προβλήματα και το καθένα από αυτά χρειάζεται τη δική του συγκεκριμένη λύση που πρέπει να τη δούμε, και από το πόστο του ο καθένας, όποιος, αρμοδίως, μπορεί να συνεισφέρει. Όλα όμως χρειάζονται συναντίληψη και συστράτευση της προσπάθειας για μια τελική επίλυση. Πολλές φορές όλοι καλούμαστε να διαχειριστούμε προβλήματα «κατόπιν εορτής», δηλαδή μετά την εμφάνιση και τη διάγνωση του προβλήματος, και καλώς ή κακώς πρέπει να είμαστε αποτελεσματικοί σε αυτό. Σε ανύποπτο χρόνο όμως πρέπει να ασχοληθούμε και με την πρόληψη, δηλαδή τι πρέπει να γίνει ώστε ένα έργο να σχεδιάζεται σωστά, να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο κατασκευάζεται, και να υλοποιείται με επιτυχία. Δεν μπορεί όλα τα έργα να έχουν συνεχώς τα ίδια προβλήματα, τότε δεν μιλάμε για κάποια μεμονωμένη αστοχία, τότε υπάρχει βαθύτερο πρόβλημα και οφείλουμε να το λύσουμε. Το θέμα δεν είναι η αναζήτηση ευθυνών, ή οι αλληλοκατηγορίες. Όμως τα έργα επιτέλους δεν πρέπει να είναι και πεδίο ανταγωνισμού ή προσωπικής προτίμησης ή συμφωνίας, πρέπει όλοι να συνεισφέρουμε θετικά. Με την παραγωγή ενός σωστού έργου, όλοι οι εμπλεκόμενοι ωφελούνται και κυρίως οι πολίτες που αντίστοιχα χρηματοδοτούν αυτά τα έργα από τη φορολογία τους (Έλληνες + Ευρωπαίοι).
Δεν θέλω να σας κουράσω, θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε αναλυτικά για τα έργα και σε άλλες περιστάσεις, αλλά ήθελα καταρχήν να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου και τα πιστεύω μου για τη διαχείριση του καίριου θέματος των έργων υποδομής.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.