ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ Β.ΑΙΓΑΙΟΥ

Εφημερίδα Συνήγορος του Βορείου Αιγαίου,
2011.08.22

Στον περισσότερο κόσμο υπάρχει η άποψη, κ. Βουλευτά, ότι την χώρα μας δεν την κυβερνά πλέον η εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση, αλλά η Τρόικα. Το κόμμα σας και εσείς προσωπικά συμφωνείτε με αυτήν την άποψη;

Και μόνο το γεγονός ότι τίθεται ένα τέτοιο ερώτημα, ή ότι το σκέφτονται και το συζητούν καθημερινά οι πολίτες, επιβεβαιώνει το πρόβλημα. Η ευθύνη είναι σε κάθε περίπτωση της κυβέρνησης, καθώς θεωρώ πως όχι μόνο “έστρωσε το χαλί” για τέτοιου είδους αξιώσεις, αλλά και τις ενθάρρυνε. Η Νέα Δημοκρατία έχει ζητήσει πολλές φορές διευκρινίσεις απέναντι στο ένα ή το άλλο ζήτημα που ανακύπτει από αυτή την ταπεινωτική κατάσταση. Για εμάς, τόσο η κυβέρνηση, όσο κι η τρόικα, εμμένουν σε μια λάθος οικονομική συνταγή, για αυτό το λόγο ζητάμε επαναδιαπραγμάτευση. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση συνεχίζει το διπλό παιχνίδι υποκρισίας: πότε η τρόικα ορθώς πιέζει για «μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια» (ίχνος αυτοκριτικής…;), πότε η τρόικα το παρακάνει, αλλά «τι να κάνουμε, μας τα επιβάλλουν τα μέτρα»… Η θέση της χώρας μας έχει καταστεί εξαιρετικά δυσχερής από τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις.

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι οικονομολόγοι, αλλά και οι πολιτικοί στην Ελλάδα, πιστεύουν ότι, παρ’ όλα τα δυσοίωνα που περιγράψατε και εσείς προηγουμένως, η χώρα μας πρέπει να μείνει “πάση θυσία” στη ζώνη του Ευρώ. Συμφωνείτε και εσείς με αυτό το “πάση θυσία” ή θεωρείτε ότι για όλα υπάρχει ένα τίμημα, για αυτό δεν πρέπει να αποκλείουμε την επιστροφή στην δραχμή;

Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση των κρατών-μελών της Ευρώπης ήταν ένα μεγάλο στοίχημα για την ενωμένη Ευρώπη, για μια ισχυρή, δημοκρατική, πολιτική, κοινωνική και οικονομική δύναμη στον πλανήτη. Η Ελλάδα επέλεξε να μετέχει σε αυτό το εγχείρημα για συγκεκριμένους λόγους, λόγους ανάπτυξης και σταθερότητας, που δεν έχουν εκλείψει. Όμως ο σχεδιασμός του Ευρώ και οι συμπληρωματικές προϋποθέσεις που απαιτεί η εύρυθμη λειτουργία του, όπως αποδείχθηκε, πρέπει να αναθεωρηθούν, ώστε το κοινό νόμισμα να αποτελεί πράγματι εχέγγυο ευημερίας για όλους. Αυτό που δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να αποδεχτώ, είναι να μας δείξουν άλλοι την πόρτα της εξόδου από το Ευρώ. Γιατί δυστυχώς, η κυβέρνηση έχει καταφέρει να ανοίξει ακόμα κι αυτή τη συζήτηση.

Σαν υπεύθυνος του Τομέα Περιφερειακής πολιτικής της ΝΔ πιστεύετε ότι οι περιορισμένοι έτσι κι αλλιώς πόροι του ΕΣΠΑ και του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων, πρέπει να κατευθυνθούν κυρίως σε μεγάλα στοχευμένα έργα προστιθέμενης αξίας ή σε πολλά και μικρά που “θα δώσουν δουλειά” στις μικρές τοπικές κοινωνίες;

Το ιδανικό πλαίσιο κατά τη γνώμη μου, θα ήταν το ΕΣΠΑ κι οι Κοινοτικοί πόροι εν γένει, να κατευθύνονται κυρίως σε έργα μεγάλου προϋπολογισμού, που αφενός δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν χωρίς τους πόρους αυτούς, και αφετέρου που, όντας λιγότερα, μεγαλύτερα και στοχευμένα, μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα στις απαιτήσεις του διαχειριστικού ‘βάρους’ των Κοινοτικών Κανονισμών. Τα μικρότερα -αλλά επίσης καίριας σημασίας για τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες- έργα, θα μπορούσαν να αποτελούν ένα διακριτό τμήμα των χρηματοδοτήσεων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, κυρίως εθνικών πόρων, με κανόνες και υπό ένα σαφή προγραμματισμό, που δυστυχώς δεν υπάρχει μέχρι στιγμής. Σήμερα, λόγω έλλειψης εθνικών πόρων, οι Κοινοτικοί πόροι χρηματοδοτούν και πολύ μικρά έργα, με αποτέλεσμα οι μικροί Δήμοι, π.χ. νησιωτικών περιοχών, να αδυνατούν να ικανοποιήσουν τη συχνά δυσανάλογη γραφειοκρατία των Κοινοτικών Κανονισμών, τα έργα να καθυστερούν ή να αστοχούν σε ελέγχους, και οι πόροι να καθυστερούν να απορροφηθούν, ή να χάνονται. Πρόκειται για φαύλο κύκλο. Το βέβαιο είναι πως εκτός από πόρους, χρειάζονται συγκροτημένοι φορείς υλοποίησης και λειτουργίας των έργων: Στην περιφέρεια, το πρόβλημα οξύνεται και για τα δύο αυτά ζητούμενα, επομένως χρειάζεται επιτακτικά μεγαλύτερη μέριμνα από την πολιτεία.

Πώς κρίνετε τα πρώτα βήματα του “Καλλικράτη” σε επίπεδο Δήμων αλλά και Περιφέρειας;

Η διοικητική μεταρρύθμιση για την τοπική αυτοδιοίκηση ήταν αναγκαία, αλλά με μελέτη, διαδικασίες μετάβασης και μέριμνα για τους εξυπηρετούμενους πολίτες. Το σχέδιο «Καλλικράτης» σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε δυστυχώς πρόχειρα και χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις. Η μεθοδολογία και κυρίως η διαδικασία που επέλεξε το ΠΑΣΟΚ για να το υλοποιήσει, δημιούργησαν τεράστια προβλήματα και μεγάλη αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες, χωρίς να έχουμε δει κάποιο απτό όφελος μέχρι αυτήν την ώρα.

Ποια θεωρείτε τα 2-3 κυριότερα προβλήματα της Χίου αυτή τη στιγμή;

Τα προβλήματα δεν είναι καινούρια, εμφανίζονται δε εντονότερα λόγω της κρίσης. Η ανεπαρκής προσβασιμότητα εξακολουθεί να δυσχεραίνει τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Χρειαζόμαστε υποδομές και δίκτυα μεταφορών που επιτέλους να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του σήμερα και, κυρίως, του αύριο. Το πρόβλημα της ανεργίας, κυρίως των νέων, είναι επίσης τεράστιο. Αυτό συνδέεται και με το δημογραφικό πρόβλημα, καθώς και με τα αμέσως απαιτούμενα μέτρα επανεκκίνησης της τοπικής οικονομίας, αλλιώς τα νησιά μας θα αδειάσουν. Το περιβάλλον και τα προβλήματα λειτουργίας και βιωσιμότητας των περιβαλλοντικών υποδομών, αποτελούν ακόμα μία παράμετρο ιδιαίτερα σημαντική τόσο για την ποιότητα ζωής, όσο και την ανταγωνιστικότητα για παράδειγμα του τουριστικού προϊόντος στην περιοχή μας.

Ένα πρόσθετο πρόβλημα για τη Χίο, είναι τέλος οι σημαντικές ενδοπεριφερειακές ανισότητες, π.χ. μεταξύ Βόρειας και Νότιας Χίου, που απαιτούν την εφαρμογή ειδικών πολιτικών.

Κλείνοντας την συνέντευξή μας κ. Μουσουρούλη, ως τεχνοκράτης- οικονομολόγος, τι συμβουλή θα δίνατε, όχι μόνο στους ψηφοφόρους σας, αλλά και σε όλους τους πολίτες του Β. Αιγαίου, για την καλύτερη δυνατή “τοποθέτηση” των όποιων οικονομιών έχουν;

Μπορεί να είμαι οικονομολόγος, αλλά ο ρόλος μου προς τους πολίτες είναι να υπηρετώ τα συμφέροντά τους με διαφορετικό τρόπο. Ακριβώς λόγω της θέσης μου, δεν θα έδινα ποτέ ανάλογες συμβουλές, ως ζήτημα αρχής.