ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΥΠΡΟΥ_Μία στρατηγική καινοτομίας για την Κύπρο

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κύπρου, 03.11.2002

Μια στρατηγική καινοτομίας για την Κύπρο

Καινοτομία είναι, σύμφωνα με τον ορισμό που προτείνει ο ΟΟΣΑ, η μετατροπή μιας ιδέας σε εμπορεύσιμο προϊόν ή υπηρεσία. Καινοτομία είναι επίσης η βελτίωση που επιφέρει μια επιχείρηση στις μεθόδους διοίκησης, παραγωγής και διανομής. Καινοτομία είναι ακόμα η αξιοποίηση μέσων και πληροφοριών που θα οδηγήσουν μια επιχείρηση να διαφοροποιήσει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που παράγει.

Όλοι οι τομείς της κοινωνίας είναι δυνατόν να αποδυθούν σε καινοτομικές ενέργειες εφόσον έχουν πληροφόρηση σχετικά με τις εξελίξεις στην κοινωνία και στον υπόλοιπο κόσμο.

Επιχειρήσεις που δεν είναι εξωστρεφείς, που διστάζουν να προωθήσουν νεωτεριστικές ιδέες, που αποφεύγουν την ανοικτή επικοινωνία και την πληροφόρηση μπορούν και αυτές, κάτω από προϋποθέσεις, να αναπτύξουν καινοτομική δραστηριότητα.

Στη βάση αυτή, είναι σημαντικό να οργανωθούν τοπικές ομάδες οι οποίες, μέσα από εργαστήρια και εκδηλώσεις, θα παρέχουν πληροφόρηση και θα προωθούν τη συμμετοχή όλων. Από τη διαδικασία αυτή θα προκύψουν εντελώς νέοι τομείς δραστηριότητας και θα εντοπισθούν πρόσωπα και οργανώσεις που αποτελούν ή θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοχλούς προώθησης και διάχυσης της καινοτομίας.

Τα πρόσωπα και οι οργανώσεις αυτές μπορούν να δημιουργήσουν φορείς που θα λειτουργούν σε δίκτυο, θα συντονίζουν τις διάφορες ενέργειές τους και θα αλληλοσυμπληρώνονται στη δημιουργία τοπικών και διεθνών διασυνδέσεων, αλλά και στη μεταφορά τεχνολογίας.

Οι φορείς θα πρέπει σε ένα αρχικό στάδιο να υλοποιήσουν ενέργειες επικοινωνιακού χαρακτήρα με στόχο την ενθάρρυνση του ιδιωτικού τομέα να συνεργασθεί για την ανταλλαγή πληροφοριών και την κατάρτιση μιας κοινά αποδεκτής λίστας πιθανών έργων και ενεργειών σε όλες τις μορφές της καινοτομικής διαδικασίας και στους διάφορους τομείς εξειδίκευσης.

Στη συνέχεια, θα είναι σε θέση να προτείνουν για χρηματοδότηση, στις κεντρικές ή τοπικές Αρχές, ολοκληρωμένα πακέτα ενεργειών και έργων. Τέτοιου είδους έργα μπορεί να είναι: η δημιουργία και αρχική λειτουργία ομίλων για την καινοτομική παραγωγή, η δημιουργία δικτύου για τη μεταφορά ερευνητικών αποτελεσμάτων προς τις επιχειρήσεις που είναι οι πλέον ικανές να τα θέσουν σε εμπορική εφαρμογή, η χρηματοδότηση της δυνατότητας χρησιμοποίησης από τις ΜΜΕ του τεχνικού προσωπικού και της εργαστηριακής υποδομής μεγάλων επιχειρήσεων, ηπαροχή υπηρεσιών προς τις ΜΜΕ και η αναβάθμιση υφιστάμενων δικτύων παροχής υπηρεσιών με χρήση εφαρμογών τεχνολογίας πληροφοριών και ηλεκτρονικού εμπορίου, η ενίσχυση για την υιοθέτηση προτύπων διαχείρισης ποιότητας ISO και την ενσωμάτωση πρακτικών διαχείρισης ποιότητας, η προβολή των επιχειρήσεων, οργανισμών και εκπαιδευτικών φορέων που έχουν υλοποιήσει επιτυχώς ποιοτικές βελτιώσεις και ενέργειες εκπαίδευσης – κατάρτισης, η χρηματοδότηση τεχνικών αξιολόγησης που επιτρέπουν σε κάποια επιχείρηση ή /και ομάδα την επιτυχή πραγματοποίηση συγκριτικών ελέγχων για τις επιδόσεις τους σε σχέση με πρότυπα ορθής πρακτικής και η δημιουργία ηλεκτρονικών θέσεων εργασίας για την περικοπή του κόστους υπηρεσιών και προμηθειών.

Για όλα αυτά χρειάζεται συντονισμός δεδομένου ότι η επιτυχής υλοποίηση εξαρτάται από πληθώρα παραγόντων (οικονομικοί, εμπορικοί, κανονιστικοί, νομικοί, εκπαίδευσης και κατάρτισης, επιστήμης και τεχνολογίας).

Ο αποτελεσματικός συντονισμός πολιτικής απαιτεί πρώτα και κύρια συναίνεση όσον αφορά το χαρακτήρα τόσο του προβλήματος όσο και της λύσης.

Χρειάζεται πρώτα απ’ όλα μια κοινή αντίληψη των εμποδίων και των πόρων – ιδιωτικών και δημοσίων – που είναι απαραίτητοι για την άρση τους. Απαραίτητη είναι επίσης μια συνολική στρατηγική για την κατανομή εξειδικευμένων ρόλων.

Για το σκοπό αυτό είναι σημαντικό να ορισθούν τοπικοί ανταποκριτές για θέματα καινοτομίας. Τα πρόσωπα αυτά, από κοινού με αντιπροσώπους των επιχειρήσεων, επαγγελματικών ενώσεων, ομάδων συμφερόντων και συνδικαλιστικών φορέων, πρέπει να δικτυώνονται μέσω μιας Διευθύνουσας Επιτροπής. Διεθνείς εμπειρογνώμονες μπορούν να συμμετέχουν σε θεματικές ομάδες, οι οποίες θα συλλέγουν δεδομένα και θα εξετάζουν και θα επεξεργάζονται ειδικά μέτρα για τη βέλτιστη υλοποίηση των ενεργειών. Τα αποτελέσματα (εκθέσεις) πρέπει να υποβάλλονται σε ετήσια συνάντηση.