Εφημερίδα Παραπολιτικά,
2011.11.07
ΤΖΟΓΑΡΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
www.parapolitika.gr
Η Κυβέρνηση δυστυχώς συνεχίζει ακάθεκτη στον επικίνδυνο δρόμο ανευθυνότητας και καιροσκοπίας που έχει χαράξει τους τελευταίους μήνες. Ο κ. Παπανδρέου μετά το «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» πέρυσι, το «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» το καλοκαίρι, πέρασε σε ένα νέο εκβιαστικό δίλημμα «Ευρώ ή δραχμή», μόνο και μόνο για να ανάγει σε κάτι τέτοιο το προσωπικό του πρόβλημα, στο οποίο εύκολα θα απαντούσε ο ελληνικός λαός: «εγώ στην εξουσία ή όχι». Φαίνεται αρέσκεται στο να τζογάρει, σε βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού, επενδύοντας στον κίνδυνο. Και βεβαίως, δεν έπαθε τώρα κρίσης (επιλεκτικής) δημοκρατικότητας.
Εμείς καταφέραμε να αποτρέψουμε το ψευδοδίλημμα «Ευρώ ή δραχμή» και να το επαναφέρουμε σε αυτό που είναι: η έμμονη παραμονή του Πρωθυπουργού στην εξουσία, σε συνδυασμό με το ένστικτο αυτοσυντήρησης του ΠΑΣΟΚ.
Δεν μπορώ να γνωρίζω τι πήγε και είπε στην κα. Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί στις Κάννες. Ξέρω πως όσα λάθη κι αν έχουν κάνει και εκείνοι, αν ο Πρωθυπουργός έχει τρελάνει μια φορά εμάς, τους πολίτες, την ίδια του την Κοινοβουλευτική Ομάδα (ψηφίστε με για να παραιτηθώ;!), μπορώ να φανταστώ τι γίνεται έξω. Επομένως, οι Ευρωπαίοι υιοθετούν μια σκληρή στάση, αφού αυτοί δεν είναι διατεθειμένοι να παίξουν παιχνίδια με τη χώρα τους, όπως ο κ.Παπανδρέου με τη δική μας.
Από την εμπειρία μου και στις Βρυξέλλες, πρόκειται για μια γνωστή διάσταση πασοκικού παπανδρεϊσμού. Εσωτερική πολιτική κατανάλωση και έξω γαία πυρί μιχθήτω. Και αν κάποιος εντέλει τραβήξει το αυτί, κακοί άνθρωποι, «έξω οι βάσεις και η ΕΟΚ».
Η Ευρώπη κατά τη γνώμη μου όπως και πολλών διεθνών οικονομολόγων, έχει παρασυρθεί σε ένα δρόμο που απαντά σε μια μεγάλη και ευρεία κρίση, με μια μονοδιάστατη οικονομική αντιμετώπιση λιτότητας. Όμως το κοινό πρόβλημα δεν θα λυθεί, καταρχήν όσο τα επιμέρους τμήματα του ευρωπαϊκού παζλ δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Εκεί είναι το πρόβλημα. Όχι μόνο στο ελληνικό παζλ (θα επανέρθω σε αυτό).
Ο κ.Παπανδρέου έχει φροντίσει να μην επικοινωνεί το κομμάτι του ευρωπαϊκού παζλ που λέγεται Ελλάδα με τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχει επαφή ουσίας, ούτε αμοιβαίος σεβασμός. Σε πίσω πλάνο, υπάρχει κάποιος από την Ελλάδα, που υπηρετεί πρώτα την πατρίδα μας και αυθεντικά την Ευρωπαϊκή ιδέα στη συνέχεια, που δικαιώνεται για τις απόψεις του και σιγά αλλά σταθερά αποδομεί τον κ.Παπανδρέου. Εκείνος επιχειρεί να τον αντιμετωπίσει – και μέσω Καννών… Με συκοφαντίες.
Για να στοχοποιήσει το Σαμαρά ως το εμπόδιό του, λες και η αξιωματική αντιπολίτευση φταίει που τα έσοδα κατέρρευσαν τον Οκτώβριο του 2011, παρά τις φοροεπιδρομές.
Στην Ελλάδα όμως ξέρουμε τι ισχύει. Και δεν θα περάσει η προπαγάνδα και οι λοιδορίες στο εξωτερικό. Η συνταγή έχει πρόβλημα και αυτό είναι πρόβλημα και για τους Ευρωπαίους (για εμάς δεν χρειάζεται να το συζητήσω φαντάζομαι). Όμως κάποιος με αξιοπιστία μπορεί να βρει μια λύση μαζί τους. Για τους Έλληνες.
Είμαστε Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, αλλά εκτός αγορών χάρη στην Κυβέρνηση.
Αυτά είναι τα δεδομένα. Αλλά μέσα σε αυτά, υπάρχουν επιλογές, όπως υπάρχουν λύσεις. Το ότι δεν μπορεί να τις βρει και να τις προωθήσει ο κ.Παπανδρέου, δεν σημαίνει πως η χώρα πρέπει να διαλυθεί.
Η Ελλάδα αγωνιά για το μέλλον, όχι μόνο το απώτερο, αλλά και το άμεσο. Οι Έλληνες θέλουν ηγεσία με σχέδιο, ήθος και πυγμή. Δεν έχει δικαίωμα κανείς, με οποιοδήποτε τερτίπι, να τους στερεί το δικαίωμα σε ένα καλύτερο αύριο γιατί πασιφανώς δεν μπορεί να το προσφέρει ο ίδιος. Χρειάζεται σταθερή αυτοδύναμη κυβέρνηση με αναπτυξιακό σχέδιο. Αν θέλει και υπάρχει τότε το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να στηρίξει τις αποτελεσματικές για την πατρίδα πολιτικές – σε αντίθεση με τις πρακτικές του παρελθόντος του – καθώς φαίνεται να επιθυμεί τη συναίνεση και όχι την πόλωση τελευταία (ενίοτε).
Add comment
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.