Διαρκής Επιτροπή_Δημόσια Διοίκηση

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ – ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ,
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ενημέρωση, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ.5 του Κ.τ.Β., από τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, κ. Δημήτριο Ρέππα, για τις πολιτικές του Υπουργείου στη Δημόσια Διοίκηση.

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κύριε Υπουργέ, αν προσπαθήσουμε να διατυπώσουμε επιγραμματικά τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, αυτά, κατά τη γνώμη μου, είναι τρία. Πρώτο, η δημόσια διοίκηση δεν σχεδιάζει στρατηγικά. Δεύτερο, δεν διοικεί επιτελικά. Τρίτο, δεν διαχειρίζεται αποτελεσματικά ενέργειες και πόρους. Καλό είναι να ξεκινά κανείς από τη διάγνωση του που πάσχουμε περισσότερο και να βάζει προτεραιότητες.

Ένα εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι το γεγονός ότι με βάση την αρμοδιότητα, η δημόσια διοίκηση ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα. Θα έπρεπε, ενδεχομένως, να εντοπιστούν οι περιοχές όπου γίνεται αυτός ο ανταγωνισμός και να υπάρξει η αναγκαία εξομάλυνση.

Ποια, λοιπόν, είναι η αλληλουχία των βημάτων προκειμένου να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα προβλήματα;

Θα σας δώσω ορισμένα παραδείγματα προτεραιοτήτων αφού βλέπω ότι δυστυχώς ο τρόπος αντιμετώπισης δημόσιας διοίκησης είναι και εδώ οριζόντιος, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που η προηγούμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Υπάρχουν Υπουργεία στη δομή της κυβέρνησης, όπως, για παράδειγμα, το πρώην Υπουργείο Ανάπτυξης και νυν, εν μέρει, Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Αυτό το Υπουργείο στηρίζεται κυρίως σε ισχυρούς αποκεντρωμένους φορείς. Για παράδειγμα τα θέματα της ενέργειας χειρίζονται η ΔΕΠΑ, ο ΔΕΣΦΑ, η ΔΕΗ, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, αν μπορούμε να τη θεωρούμε ως αποκεντρωμένο φορέα. Οι φορείς αυτοί έχουν απορροφήσει το πλέον ικανό προσωπικό, έχουν αξιοποιήσει την εμπειρία, έχουν εισαγάγει τεχνογνωσία και έχουν αναπτύξει πολύ μεγάλη εξωστρέφεια, σε αντίθεση με το κεντρικό Υπουργείο που απογυμνώθηκε. Ορισμένοι από τους φορείς αυτούς, κύριε Υπουργέ, πρόκειται προσεχώς να ιδιωτικοποιηθούν. Άρα υπάρχει κίνδυνος αυτή η εμπειρία και η γνώση, να χαθεί από το δημόσιο τομέα μαζί και το προσωπικό. Δεν αποτελεί, λοιπόν, προτεραιότητα να δούμε διακριτά το Υπουργείο αυτό; Και δεν νομίζω ότι το πρώην Υπουργείο Ανάπτυξης είναι το μόνο που βασίζεται σε ισχυρούς αποκεντρωμένους φορείς, υπάρχουν και άλλα, όπως το πρώην Μεταφορών.

Μία άλλη παρατήρηση αφορά στα μοντέλα τα οποία έχετε αξιολογήσει πριν να συμφωνήσετε το σχέδιο διοικητικής αναδιοργάνωσης. Έχετε αξιολογήσει το μοντέλο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι γενικές διευθύνσεις, Ποιες είναι οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας της Επιτροπής; Γιατί η νομική της υπηρεσία υπάγεται απευθείας στον Πρόεδρο; Κάποιοι λόγοι θα υπάρχουν.

Ένα άλλο ζήτημα είναι και η σταθερότητα της κυβερνητικής δομής. Είδαμε τις περιπέτειες που έζησε η χώρα τα τελευταία δύο χρόνια με τη συνεχή εναλλαγή, ανακύκλωση, αρμοδιοτήτων ανθρώπων, υπηρεσιών και τι επιπτώσεις είχε. Βλέπω στο Memorandum of Understanding, δεν το λέω Μνημόνιο, γιατί δεν μου έρχεται καλά η λέξη, το οποίο υπογράψατε με τη Γαλλική Κυβέρνηση ότι η κυρία Βαλερί Πεκρές είναι Υπουργός Προϋπολογισμού Δημοσίου Λογιστικού και Μεταρρύθμισης του Κράτους. Για κάποιο λόγο η Γαλλία αποφάσισε να συνδέσει τη διοικητική μεταρρύθμιση με τα θέματα του προϋπολογισμού και του δημοσίου λογιστικού. Ίσως γιατί έχει λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματά της, πλην του προβλήματος της εξοικονόμησης των πόρων, για αυτό και προχώρησε σε αυτή τη δομή.

Πρέπει, και εμείς αντίστοιχα να καταλήξουμε στην κατάλληλη δομή. Να υπάρχει εξειδικευμένη αντιμετώπιση. Να υπάρχει, επίσης, ανάλυση και αξιολόγηση των αρμοδιοτήτων με διπλό στόχο.

Πρώτον, την εξωτερίκευση τους. Τι μπορούμε ακόμα να εξωτερικεύουμε πριν το αναδιαμορφώσουμε; Μήπως κάποιος άλλος μπορεί να το κάνει καλύτερα;

Δεύτερον, την υποκατάστασή τους από αντίστοιχες λειτουργίες που ήδη επιτελεί ο ιδιωτικός τομέας. Παράδειγμα, κύριε Υπουργέ, όταν υπηρετούσα ως Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο Ανάπτυξης διέγνωσα πρόβλημα στην εφαρμογή της Οδηγίας Seveso για τον έλεγχο της ασφάλειας των εγκαταστάσεων αποθήκευσης πετρελαιοειδών. Έπρεπε, λοιπόν, να αναμορφώσουμε ένα εγχειρίδιο που υπήρχε, πολύ παλαιό. Συνεργαστήκαμε με το Πολυτεχνείο και, τέλος πάντων, κάναμε ότι έπρεπε να κάνουμε για να γίνει σωστά η δουλειά. Κάποια στιγμή ρώτησα τους υπηρεσιακούς παράγοντες, αν οι εταιρίες που ασφαλίζουν τις εγκαταστάσεις αυτές ζητούν πιστοποιητικά ελέγχου από Διεθνείς Οίκους όπως π.χ. οι Lloyds; Βεβαίως. Γιατί λοιπόν πρέπει σώνει και καλά εμείς να στήσουμε ολόκληρο μηχανισμό και να μην χρησιμοποιήσουμε το πιστοποιητικό που εκδίδουν σχετικά με την ασφάλεια; Είπα ένα παράδειγμα που μπορεί να είναι ατυχές. Είμαι βέβαιος όμως ότι μπορούμε να βρούμε πολλά τέτοια παραδείγματα.

Πραγματικά, κύριε Υπουργέ, η μόνη λύση, κατά τη γνώμη μου, είναι να γίνουν λειτουργικές παρακάμψεις του δημοσίου. Η χώρα έχει εμπειρία τέτοιων παρακάμψεων. Αναφέρω ως παράδειγμα τη ΜΟΔ, την Εγνατία, την Αττικό Μετρό, την ΕΡΓΟΣΕ και άλλους φορείς.

Μάλιστα, κύριε Υπουργέ, έρχονται τρίτες χώρες και μας ζητούν να μεταφέρουμε σε αυτές την τεχνογνωσία και την εμπειρία μας. Επειδή, κύριε Πρόεδρε, έγινε κατάχρηση του χρόνου, όπως είπατε, θέλω να πω ότι ο χρόνος δεν έχει διάρκεια, εφόσον αυτά που γίνονται ή λέγονται είναι καταστροφικά ή ωφέλημα.

Προσωπικά, κύριε Υπουργέ, δεν έχω καμία αντίρρηση με τη συνδρομή ή την εισαγωγή βέλτιστων πρακτικών και τεχνογνωσίας από το εξωτερικό ή από άλλα Κράτη – Μέλη. Είναι καλοδεχούμενα όλα αυτά, εφόσον όμως δημιουργούνται συνθήκες για την αξιοποίηση τους.

Πρώτον, να προσδιορίζεται επακριβώς η συνδρομή που χρειάζεται η χώρα και εδώ βλέπω ότι είναι πάρα πολύ απλωμένος ο τραχανάς. Και δεύτερον, να υπάρχει ένα σχέδιο ενσωμάτωσης των αποτελεσμάτων μέσα στη δημόσια διοίκηση, πράγμα που νομίζω πως δεν υπάρχει.

Θα ήθελα να κάνω στο σημείο αυτό μία παρατήρηση για το πολύ μεγάλο λάθος που έγινε με την Task Force το οποίο θα το πληρώνουμε επί χρόνια. Και σας το λέω αυτό και με την ιδιότητα που είχα ως Κοινοτικός που υπηρετούσε την ευρωπαϊκή δημόσια διοίκηση. Ανοίξατε τις πόρτες στα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα οποία έχουν ανοργάνωτες, μη συντεταγμένες, επαφές με το σύνολο της δημόσιας διοίκησης, από τον τελευταίο υπάλληλο μέχρι τον διευθυντή ή το γενικό διευθυντή, με αποτέλεσμα τα στελέχη αυτά να έχουν επίγνωση των μεγάλων αδυναμιών που παρουσιάζει η δημόσια διοίκηση. Έτσι οι επικεφαλείς τους που συνομιλούν με τους αρμόδιους Υπουργούς, δεν τους λαμβάνουν υπ’ όψιν, γιατί γνωρίζουν ότι οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν δεν πρόκειται να γίνουν πράξη ακριβώς λόγω των αδυναμιών αυτών. Δε λέω ότι πρέπει να τις κρύψουμε, απλώς νομίζω ότι ήταν μια λάθος τακτική.

Διυπουργικά όργανα. Δημιουργείτε ένα πληθωρισμό διυπουργικών οργάνων, κύριε Υπουργέ. Η εμπειρία δείχνει ότι όλα θα αποτύχουν. Βάζετε τους Υπουργούς να διαμορφώνουν τις πολιτικές ύστερα από εισήγηση των Γενικών Γραμματέων που, με τη σειρά τους, θα διαμορφώνουν τις στρατηγικές κατευθύνσεις, υποβοηθούμενοι από ένα σύστημα γενικών διευθυντών και διευθυντών. Και όλο αυτό το πλέγμα δομών θα το υποστηρίζει διοικητικά και επιστημονικά η Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού. Με ποιες υπηρεσίες, πόσα άτομα, τι ακριβώς λειτουργίες θα κάνει αυτή η Γενική Γραμματεία; Θα φτιάξετε ένα μίνι Υπουργείο υπό τον Πρωθυπουργό;

Βλέπω επίσης ότι στη σύσκεψη που έγινε στις Βρυξέλλες 12 Οκτωβρίου 2011 συμφωνήθηκε μία στρατηγική για την εφαρμογή της διοικητικής μεταρρύθμισης. Αυτή η στρατηγική απορρέει από τις προτάσεις του ΟΟΣΑ ή είναι κάτι διαφορετικό αυτό που συμφωνήσατε;

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΡΕΠΠΑΣ (Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης): Οι προτάσεις προκύπτουν από τον ΟΟΣΑ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Πήρα την απάντηση. Σας ευχαριστώ.