Ολομέλεια_Κανόνες τροποποιήσεως τίτλων ομολογιούχων

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ϞΑ΄

«Κανόνες τροποποιήσεως τίτλων, εκδόσεως ή εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου με συμφωνία των Ομολογιούχων».

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Παρέμβαση επί προσωπικού:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Θέλω να απαντήσω στον κο Μαρκάκη…

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Να ηρεμήσει παρακαλώ ο κύριος Ροντούλης. Απευθύνομαι στον Εισηγητή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και στο κόμμα των λωτοφάγων στο οποίο μετέχει και του υπενθυμίζω ότι ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, ότι το Κόμμα του μετείχε στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, ότι συνυπέγραψε όλες τις αποφάσεις της. Κακώς απευθύνει στη Νέα Δημοκρατία αυτούς τους επαίσχυντους χαρακτηρισμούς.

Θέλω να σας πω, κύριε συνάδελφε, ότι στα τσίρκο υπάρχουν κλόουν, υπάρχουν και ακροβάτες. Ο ελληνικός λαός ας επιλέξει τι σας ταιριάζει καλύτερα. Δεν υπάρχουν πλέον θηριοδαμαστές, γιατί τους κατήργησε ο κ. Ροντούλης, ως Υφυπουργός Κυβέρνησης Παπαδήμου, με το νομοσχέδιο που προετοίμασε με το οποίο απαγόρευσε και σωστά όλα τα άγρια ζώα στα τσίρκο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ:
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε τον κ. Καρατζαφέρη, τον κ. Τσίπρα και τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος μόλις αποχώρησε, αν και θα του μεταφέρουν οι συνεργάτες του όσα θα πω. Ωστόσο,θα ήμουν ευτυχής αν παρέμενε να τα ακούσει.

Ο κ. Καρατζαφέρης δήλωσε ότι ξαφνιάστηκε από το πρώτο Μνημόνιο, αλλά το ψήφισε- ψήφισε το άρθρο 1- πατριωτικά. Έχω δύο ερωτήσεις. Πρώτον, γιατί ο κ. Καρατζαφέρης δεν σκέφτηκε με τον ίδιο τρόπο και στο δεύτερο μνημόνιο, όταν ο ίδιος αναγνώρισε ότι αποτελούσε μια αναπόφευκτη κατάληξη πολιτικών σφαλμάτων και λανθασμένων αποφάσεων της Κυβέρνησης Παπανδρέου.

Δεύτερη ερώτηση: Γιατί όταν ψήφιζε το άρθρο 1 του πρώτου μνημονίου δεν ζήτησε και τότε γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της Τράπεζας της Ελλάδος και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Η πρώτη δανειακή ήταν 110 δισεκατομμύρια, και η δεύτερη 130. Θα ήθελα παρακαλώ μια πειστική απάντηση.

Έρχομαι τώρα στον κ. Βενιζέλο. Ο κ. Βενιζέλος μας είπε να προσέχουμε και να είμαστε σοβαροί! Εγώ θα του υπενθυμίσω ότι χτες έκανε δύο λάθη. Το πρώτο έγινε από απροσεξία. Το δεύτερο –και θα σας πείσω γι’ αυτό- ήταν…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Είναι στην Επιτροπή, κύριε συνάδελφε.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Εγώ απαντώ στον Υπουργό. Δεν μπορώ να τον περιμένω. Ο Υπουργός έρχεται μιλάει τριάντα πέντε με σαράντα λεπτά και εξαφανίζεται. Για όνομα του Θεού!

Δήλωσε ότι έγινε ακραία παρερμηνεία τον λεγομένων του για τους επενδυτές και σήμερα έδωσε διαβεβαιώσεις. Τις χαιρετίζω. Μίλησε επίσης για στροφή 180 μοιρών του Αντώνη Σαμαρά. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, δείχνει έλλειψη σεβασμού. Η Νέα Δημοκρατία έβαλε πλάτη σ’ αυτή την κατάσταση. Θα μπορούσα να πω και εγώ ότι το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Υπουργός έκαναν μια περιστροφή της χώρας 360 μοιρών για να επανέλθουμε το 2020 στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν το 2009, με μια διαφορά, ότι αφήνουν πίσω ανθρώπινα θύματα, για τα οποία σήμερα, ο βασικός υπαίτιος, κλαίει και οδύρεται.

Ύστερα απ’ όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι η σημερινή κατάσταση της χώρας είναι ένα φαινόμενο, όπως είπε ο Υπουργός. Δεν είναι φαινόμενο. Δεν ήταν κάτι μοιραίο, όπως μια φυσική καταστροφή. Είναι το αποτέλεσμα σωρείας λαθών.

Θα ήθελα τώρα να απευθυνθώ στους συναδέλφους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Ο κ. Τσίπρας εγγυάται ότι θα αυξήσει τους μισθούς, θα αποκαταστήσει τις συντάξεις, θα βρει δουλειά στους νέους, θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη για να επανέλθουμε στην Ευρώπη, γιατί μας είδε κάπου στην Αφρική, όπως είπε. Δηλώνει δε βέβαιος ότι αυτό θα μπορούσε να είχε ήδη γίνει, αν η Ελλάδα είχε προχωρήσει μονομερώς στη διαγραφή του χρέους.

Θα σας ρωτήσω λοιπόν, το εξής: Όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, ποιες είναι οι εγγυήσεις που δίνει σήμερα ο αρχηγός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.; Δεύτερον, με ποια πολιτική του θα αποκατασταθούν οι συντάξεις, οι μισθοί, θα βρεθεί δουλειά στους νέους και θα επιστρέψουμε στην Ευρώπη; Και ένα τελευταίο, με ποιο τρόπο μια μονομερής διαγραφή του χρέους σε μια συντεταγμένη Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας εξασφάλιζε παραμονή στο Ευρώ; Νομίζω ότι τα ερωτήματα αυτά θα πρέπει κάποια στιγμή να τα απαντήσετε εδώ μέσα.

Δύο λέξεις για την υπόθεση του Βουλευτή που έβγαλε χρήματα στο εξωτερικό το 2011. Ένας τα έβγαλε, όμως διακόσιοι ενενήντα εννέα δεν έβγαλαν τίποτε, είτε γιατί δεν είχαν είτε γιατί είχαν αλλά δεν το θέλησαν. Πέντε Βουλευτές ζητούν αναδρομικά, διακόσιοι ενενήντα πέντε όμως δεν τα ζητούν. Συνταχθείτε λοιπόν με αυτή τη σκέψη: δεν είμαστε όλοι ίδιοι σ’ αυτή την Αίθουσα, και πρέπει να πείσουμε τον λαό για αυτό.

Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο. Οι ρήτρες συλλογικής δράσης, κύριοι συνάδελφοι, εμπεριέχονται σε κάθε έκδοση ομολόγων που κάνει ένα κράτος- μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξαρτήτως δικαίου. Επιτρέπουν τις συντεταγμένες συνεννοήσεις με τους επενδυτές, ώστε η χώρα έκδοσης να μην συνδιαλέγεται με τον καθένα ξεχωριστά.

Από πότε ισχύει αυτό; Από το 2003, όταν ο κ. Χριστοδουλάκης –τότε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και προεδρεύων του ECOFIN- παρουσίασε την ιδέα αυτή σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, καλώντας μάλιστα τις αναπτυσσόμενες τότε χώρες να σπεύσουν και αυτές να την υιοθετήσουν, προκειμένου να μην αναστατώνονται οι αγορές από ενδεχόμενη χρεοκοπία τους.

Τι τραγική ειρωνεία: Η Ελλάδα έρχεται μετά από τόσα χρόνια και θεσπίζει αυτές τις ρήτρες με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη. Δεν μπορεί κανένας μας να είναι περήφανος γι’ αυτή την πρωτιά.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι εμείς προειδοποιήσαμε νωρίς και προτείναμε τρόπους για να αποφευχθεί η εξέλιξη αυτή. Η Ελλάδα όμως έπεσε θύμα μίας μετωπικής σύγκρουσης, της πολιτικής ανευθυνότητας με τις αγορές. Τα είπαμε και χθες, με αφορμή τη συζήτηση για την Στατιστική Υπηρεσία. Θα τα πούμε όμως και στο μέλλον, γιατί αυτή η συζήτηση δεν έχει τελειώσει.

Με όλους σχεδόν τους οικονομικούς και πολιτικούς δρόμους κλειστούς, αναλάβαμε από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, να σταματήσουμε την κατρακύλα της χώρας. Κι εδώ απαιτείται σεβασμός από τον κ. Βενιζέλο.

Δεν υπάρχει κανείς που να αμφιβάλλει ότι η βιωσιμότητα του χρέους θα ήταν αδύνατη χωρίς την αναδιάρθρωση αυτή.

Θα ήθελα να απευθύνω ένα ακόμη ερώτημα στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν η Ελλάδα, με συντετριμμένη αξιοπιστία, πήγαινε μόνη της σε συνδιαλλαγή με τους επενδυτές και όχι συντεταγμένα, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, τι ακριβώς θα είχε γίνει; Το μείζον ερώτημα, τώρα είναι το εξής: Με αυτή την αναδιάρθρωση καθίσταται το χρέος βιώσιμο; Όχι χωρίς ανάπτυξη και χωρίς μια παραγωγική οικονομία επενδύσεων και εξαγωγών.

Σήμερα η παραγωγή μας –εντάσσω σ’ αυτήν και τον πρωτογενή τομέα- αντιστοιχεί στο 20% περίπου του Α.Ε.Π.. Είναι δυνατόν να πορευθούμε μ’ αυτό το ποσοστό, ενώ όλο σχεδόν το υπόλοιπο προέρχεται από την κατανάλωση, η οποία πλήττεται από την ύφεση; Η απάντηση είναι όχι.

Οι δανειστές πιστεύουν ότι με την αναδιάρθρωση αυτή το χρέος θα γίνει βιώσιμο. Αν δεν το πίστευαν, δεν θα υπήρχε η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, δεν θα δάνειζαν, δεν θα έμπαιναν σε διαπραγμάτευση με τους επενδυτές για να μειώσουν τα επιτόκια και δεν θα τους πίεζαν να δεχθούν μείωση των προσδοκώμενων κερδών τους.

Πίσω απ’ όλη αυτή τη συμφωνία κρύβεται η αξιοπιστία της Ευρωζώνης. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η αξία της συμμετοχής μας σε αυτή. Έστω και με δανεική αξιοπιστία, ως κράτος – μέλος της Ευρωζώνης, συνομιλούμε με τους επενδυτές, με τους ομολογιούχους. Γι’ αυτό κι εμείς δεν πανηγυρίζουμε αυτή τη συμφωνία. Σας θυμίζω, επίσης, ότι η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου κινδύνεψε να τιναχθεί στον αέρα, όταν ελάχιστα εικοσιτετράωρα αφού την υπέγραψε ο τότε Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου, έσπευσε ο ίδιος να την αμφισβητήσει, με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιηθεί το νόμισμα και οι εταίροι μας να μας αντιμετωπίσουν με τη γνωστή αδιαλλαξία που εισέπραξαν όλοι όσοι συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις τις τελευταίες εβδομάδες.

Κύριοι συνάδελφοι, όσο και να μας συγχύζουν δηλώσεις όπως αυτές που έκανε ο κ. Σόιμπλε, η «πλάτη» της Ευρώπης μπήκε. Και γι’ αυτό βάλαμε κι εμείς τη δική μας. Για να ξανασταθούμε ευρωπαϊκά. Αυτός είναι κι ο λόγος που στηρίξαμε την Κυβέρνηση Παπαδήμου και ψηφίσαμε τη δανειακή σύμβαση. Διότι βρεθήκαμε με το ένα πόδι έξω από την Ευρώπη.

Και οι αγορές όμως έλαβαν ένα μήνυμα. Ότι δεν είμαστε απομονωμένοι ακόμη κι αν είμαστε «ειδική περίπτωση» κάτι για το οποίο όλοι θλιβόμαστε. Εάν όμως το «κούρεμα» ήταν μονομερές ή είχαμε προχωρήσει σε στάση πληρωμών, οι ομολογιούχοι δεν θα έκαναν τη διάκριση μιας συντεταγμένης αναδιάρθρωσης.

Η ουσία είναι ότι οι Έλληνες στη μεγάλη τους πλειοψηφία –κι αυτό αποτυπώνεται στις έρευνες της κοινής γνώμης- θέλουν να παραμείνουν στην Ευρώπη και στο Ευρώ. Και αυτό όχι επειδή δεν μπορούν να αποχωριστούν τα κινητά τους τηλέφωνα, όπως υποτιμητικά έχει ακουστεί, αλλά επειδή δεν έχουν καμία διάθεση να κολεκτιβοποιηθούν ή να γίνουν διεθνής χρεοκοπημένος περίγελως.

Κάνουν θυσίες για να γίνει η Ελλάδα ξανά περήφανη, για έναν όμορφο τόπο όπου αξίζει να ζεις και να εργάζεσαι. Και θέλουν να παλέψουν γι’ αυτό. Θέλουν επίσης, εκτός από την ελπίδα, να τιμωρηθούν και οι ένοχοι. Κι αυτό θα γίνει, πέρα απ’ όλα όσα έχουν συζητηθεί σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα. Θα γίνει. Και γι’ αυτό μπορούμε να τους διαβεβαιώσουμε.

Είναι βάρβαρο που μειώνονται τα εισοδήματα. Είναι απάνθρωπο επίσης που μένουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στον δρόμο. Όμως αυτό, κύριοι συνάδελφοι, έγινε γιατί κάποιος, πέρα από την απόφαση να μας κρεμάσει στη θηλιά του ΔΝΤ, δεν αντιστάθμισε τα αναπτυξιακά μέτρα που είχαμε προτείνει εμείς ως βασικό μοχλό ανάσχεσης της ύφεσης.

Θέλω επίσης να πω και μπορείτε να το συμμεριστείτε, ότι ο δρόμος για να ανακτήσουμε το χαμένο βιοτικό επίπεδο, είναι πρώτα απ’ όλα η ορθή εφαρμογή αυτής της συμφωνίας με συγκεκριμένο αποτέλεσμα όταν θα λήξει το πολύ αυστηρό χρονοδιάγραμμα του PSI. Και αμέσως μετά η ανάκαμψη για την ανάπτυξη. «Ανάπτυξη» μία λέξη με την οποία έχει τσακωθεί η αριστερά, τουλάχιστον η μισή αριστερά.

Ανάπτυξη ή δανεικά; Είχαμε ακούσει τον πρώην Πρωθυπουργό από αυτό το Βήμα να επαίρεται που εξασφάλισε δανεικά δισεκατομμύρια στη χώρα. Μάλιστα, είχε αποτολμήσει να τα συγκρίνει, κύριοι συνάδελφοι, με τα 20 δις του ΕΣΠΑ, δηλαδή τις δωρεάν επιχορηγήσεις με τα δανεικά.

Η αλήθεια είναι ότι η αλληλεγγύη που επέδειξαν οι εταίροι μας δεν είναι άτοκη. Χωρίς πραγματική οικονομία και παραγωγή και με τα ολέθρια λάθη που έγιναν, δυστυχώς, φορτωθήκαμε στην πλάτη του Εσθονού, του Πολωνού, δεν λέω του Γερμανού, γιατί θα κάνουμε πολλούς συνειρμούς. Είναι βέβαιο όμως ότι και ο Εσθονός και ο Πολωνός αναγνωρίζουν ότι πραγματικά, αυτός ο Έλληνας, που «δεν τα έφαγε» με κανέναν, θέλει να αποκαταστήσει την αξιοπρέπειά του. Είναι βέβαιο ότι θα καταφέρουμε. Μπορούμε να τους διαβεβαιώσουμε ότι θα ανακτήσουμε το βιοτικό μας επίπεδο χωρίς να πλήξουμε το δικό τους.

Το γιατί η Ελλάδα έφτασε εδώ που έφτασε, ας αναζητηθεί στη νοοτροπία του κόμματος της «Αλλαγής» που υποσχέθηκε στους Έλληνες τη γη της επαγγελίας με δανεικά. Το γιατί η Ελλάδα χάνει την αξιοπιστία της, ας αναζητηθεί και σε εκείνους που προπαγανδίζουν ότι τα δανεικά αυτά πρέπει να είναι και αγύριστα.