Ολομέλεια_Σύσταση Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ)_Επί των άρθρων

Σύσταση Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ)

Συζήτηση επί των άρθρων

Εισηγητής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

2.2.2011

Πρωτολογία:

Κύριε Υπουργέ, μας καλείτε να υπερψηφίσουμε ένα απλό καταστατικό μιας εταιρείας που θα διαχειριστεί 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, λανσάροντας στην αγορά και στο αόριστο μέλλον, χρηματοπιστωτικά προϊόντα συμμετοχικών επενδύσεων. Σας επιστήσαμε την προσοχή στις ελλείψεις, τις οποίες έχουμε επισημάνει και στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και κατά τη χθεσινή συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου.

Συγκεκριμένα, δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το νομικό ή το φορολογικό πλαίσιο κάθε προϊόντος, δεν διαθέτουμε περιγραφή των υποπροϊόντων, δεν τέθηκαν υπόψη μας πολιτικές, κλαδικές ή χωρικές, προτεραιότητες ή μελέτες αναπτυξιακών επιπτώσεων στην περιφέρεια, δεν μας εξηγήσατε πως θα καλύψετε την ανάγκη υποστήριξης των επιχειρήσεων, δεν υπάρχει αναφορά στον τρόπο οργάνωσης της νέας εταιρείας, στο χρονοδιάγραμμα αυτής, στα κριτήρια και τις διαδικασίες έγκρισης και διαχείρισης των επενδυτικών σχεδίων, η δε εταιρεία δεν υποχρεώνεται να υποβάλει επιχειρησιακό σχέδιο, ενώ δεν προβλέπεται θέση Γενικού Διευθυντή. Όλα όσα προανέφερα θα αποφασίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας κατόπιν εν λευκώ εξουσιοδότησης του παντοδύναμου Προέδρου της.

Κύριε Υπουργέ, υπερψηφίσαμε το νομοσχέδιο επί της αρχής του, γιατί συμφωνούμε με την εισαγωγή νέων μορφών χρηματοδότησης που να μοχλεύουν και να ανακυκλώνουν τους δημόσιους πόρους. Όμως επί των άρθρων μπορούμε να συμφωνήσουμε μόνο ως προς τον σκοπό της Εταιρείας. Είναι το μόνο που μπορούμε να αποδεχθούμε.

Εκτός από την ασυγχώρητη προχειρότητα και τους πειραματισμούς, υπάρχει κι ένα ακόμα ζήτημα: Όταν, κύριε Υπουργέ, η αγορά αναζητά απεγνωσμένα ρευστότητα, είναι λάθος να καταργείτε την εγγυοδοσία. Γι’ αυτό σας προτείναμε μία μεταβατική διάταξη, με την οποία θα διατηρηθεί η αυτοτέλεια του «ΤΕΜΠΜΕ» για κάποιο χρονικό διάστημα. Εσείς το αρνείστε. Μήπως, λοιπόν, ο λόγος που απαξιώθηκε το ΤΕΜΠΜΕ συνδέεται με την άρνησή σας αυτή; Θυμίζω στους συναδέλφους ότι το 2010 ενισχύθηκαν μόλις 1.357 επιχειρήσεις, έναντι αρχικού στόχου εκατό χιλιάδων επιχειρήσεων. Θυμίζω επίσης ότι το 2009, ενισχύθηκαν 60.000 επιχειρήσεις, διατηρώντας περίπου 200.000 θέσεις εργασίας σε όλη τη χώρα.

Επί των άρθρων, σας επεσήμανα και στην αρμόδια Επιτροπή ποιες αλλαγές θα πρέπει να γίνουν στα άρθρα, όπως στο άρθρο 2 σχετικά με την εποπτεία της Ανώνυμης Εταιρείας από την Τράπεζα της Ελλάδος, στο άρθρο 3 σχετικά με την ίδρυση παραρτημάτων καθώς επίσης και στα αντικρουόμενα μεταξύ τους άρθρα 6 και 7 κ.λπ.

Με τον πρόχειρο τρόπο με τον οποίο νομοθετείτε, δεν θα αλλάξει τίποτε. Δεν θα γίνει ποτέ η μετάβαση από τις εφάπαξ επιδοτήσεις στη μόχλευση και ανακύκλωση, δηλαδή στη νέα χρηματοοικονομική διαχείριση των δημοσίων πόρων. Αυτό δεν θέλετε να το καταλάβετε.

Τον ίδιο προβληματισμό έχουμε και για τα υπόλοιπα ενεργά ή μη εργαλεία, τα προγράμματα του ΕΣΠΑ, τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, τον Αναπτυξιακό Νόμο κ.ο.κ. Στα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα υπάρχουν κωδικοί που δεν έχουν ακόμη ενεργοποιηθεί. Ένα παράδειγμα αποτελεί η πρωτοβουλία JESSICA, για την οποία έχουν δεσμευθεί σημαντικοί πόροι στις Περιφέρειες – στο Βόρειο Αιγαίο φθάνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Και περιμένει η Περιφέρεια, περιμένουν οι διαχειριστικές αρχές που σήμερα υπάγονται στον αποκεντρωμένο διοικητή να λάβουν κάποια οδηγία, μια υπόδειξη από το δικό σας Υπουργείο για το πώς θα εξειδικεύσουν τα προγράμματα.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου, χωρίς υπόβαθρο στο Υπουργείο και τις Περιφέρειες και με το ΕΤΕΑΝ να μην είναι σε θέση να υποστηρίξει τη μετάβαση στις νέες μορφές χρηματοδότησης, δεν εγγυάται την επίτευξη του επιθυμητού από όλους εμάς αποτελέσματος.

Κλείνω την επί των άρθρων εισήγησή μου με την τροπολογία που καταθέσαμε για τις «Ακαδημαϊκές Ελευθερίες και το Ακαδημαϊκό Άσυλο» με την οποία θεσπίζεται η κατάργηση του άρθρου 3 του νόμου 3549/2007, ενώ προβλέπεται ρητά η μη επαναφορά σε ισχύ των διατάξεων των άρθρων 2 του νόμου 1268/1982 και 2 και 7 του νόμου 1404/1983.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το πανεπιστημιακό άσυλο υπό την αυτονόητη μορφή της διασφάλισης της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, ούτως ή άλλως προστατεύεται από θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος. Δεν θα συνδέσω το θέμα με την ελαστικοποίηση της παροχής ιθαγένειας που θεσπίσατε -η οποία μόλις προχθές κρίθηκε ως αντισυνταγματική από το Δ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας- ούτε και με τη δυνατότητα πού είχατε να επιδιώξετε αλλαγές στον Κανονισμού «Δουβλίνο II». Θα σταθώ στον διασυρμό του κράτους από μετανάστες απεργούς πείνας που κατέλαβαν τη Νομική Σχολή Αθηνών, ένα κτήριο με ιστορικό συμβολισμό και συναισθηματική φόρτιση για όλους. Ασχοληθήκατε κατόπιν εορτής, θεωρώντας ότι το πρόβλημα θα επιλυθεί από τα τέσσερα εμπλεκόμενα Υπουργεία: Προστασίας του Πολίτη, Εσωτερικών, Εργασίας και Δικαιοσύνης.

Αυτά που συνέβησαν, κύριοι συνάδελφοι, δεν συνάδουν με τις αρχές της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας και της αυτοδυναμίας, για να θυμηθώ τον Μίκη Θεοδωράκη και τη «Σπίθα» του. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να γίνεται η χώρα έρμαιο των φαντασιώσεων και του πολιτικού τυχοδιωκτισμού ορισμένων.

Με την τροπολογία που καταθέσαμε και ελπίζω να αποδεχτεί η Κυβέρνηση, αντιμετωπίζεται ριζικά το θέμα χωρίς να προσβάλλονται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες αλλά και ο πολίτης ο οποίος θέλει να βλέπει το κράτος να λειτουργεί σωστά, ελεύθερα και δημοκρατικά.

Κλείνω με ένα απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει η κ. Αρβελέρ, με αφορμή ανάλογο περιστατικό που είχε αντιμετωπίσει στο Παρίσι: «Είμαι υπεύθυνη για την ακεραιότητα των προσώπων, για την ακεραιότητα του πανεπιστημιακού εξοπλισμού και προτιμώ να δω στο πανεπιστήμιο την αστυνομία παρά φέρετρα». Αυτή της η φράση είναι από το πρώτο έγγραφο που συνέταξε όταν δημιουργήθηκε το πρόβλημα, το οποίο θυροκολλήθηκε σε όλα τα κτήρια του Πανεπιστημίου της Σορβόννης.

Δευτερολογία:

Κύριοι συνάδελφοι,

Η Ελλάδα έχει ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων στην Ευρώπη. Αυτό αποτυπώνει δύο από τα χαρακτηριστικά του Έλληνα: ότι δεν θέλει «αφεντικό» στο κεφάλι του ότι ρέπει προς την επιχειρηματικότητα. Έρχεται, λοιπόν, η πολιτεία να τον στηρίξει με σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία όπως το ΕΤΕΑΝ. Υπάρχει, όμως, και το μείζον θέμα της υποστήριξης της επιχειρηματικότητας. Το έθιξε και ο κ. Χαραλαμπόπουλος και συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Χρειάζεται «γεφύρωση» της υποστήριξης με τη χρηματοδότηση.

Στον κύριο Παφίλη, θέλω να πω -να τον διορθώσω ίσως- ότι από τις 900.000 επιχειρήσεις – εκείνος αναφέρθηκε σε 800.000- περίπου το ένα τρίτο φαίνεται να είναι ήδη στον Τειρεσία. Θα πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε υπόψη και την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά όταν προετοιμάζουμε μια νομοθετική πρωτοβουλία.

Στον κύριο Υπουργό θα ήθελα να συστήσω, με όλο τον σεβασμό, μετριοπάθεια. Δεν μπορείτε να λέτε ότι αυξήθηκαν θεαματικά οι εξαγωγές. Όπως σας εξήγησα, αυτό οφείλεται στην καθίζηση της ενεργού εσωτερικής ζήτησης και όχι στη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος στη χώρα μας. Το κλίμα αυτό δεν βελτιώνεται με δηλώσεις. Μας είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι 1,6 δισεκατομμύρια θα πέσουν φέτος στην αγορά από το ΕΤΕΑΝ. Ποιος το πιστεύει αυτό; Απαιτείται λοιπόν αυτοσυγκράτηση.

Αναφορικά με το «Πρόγραμμα Εξωστρέφειας», θυμίζω ότι ο Οργανισμός Προώθησης Εξαγωγών, που υποτίθεται ότι αποτελεί τον υποστηρικτικό πυλώνα σε αυτή την προσπάθεια, τη στιγμή αυτή φαίνεται να παραπαίει.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ και πάλι στο άσυλο. Η κυρία Διαμαντοπούλου, σε πρόσφατη συνέντευξή της μας είπε ότι «κανείς δεν δικαιούται να εκχωρήσει την εύρυθμη λειτουργία του πανεπιστημιακού ασύλου στον εισαγγελέα ή την αστυνομία» και ότι «η λύση είναι η μεταβίβαση της διαχείρισης του πανεπιστημιακού ασύλου από τους Πρυτάνεις στο Συμβούλιο του Ιδρύματος». Ποιος καταλαβαίνει τι ακριβώς θέλετε; Αυτή είναι η λύση; Χρειάζεται -και συμφωνώ με τον κύριο Πρωτόπαπα- να δράσουμε αποφασιστικά, χωρίς να ενοχοποιούμε ο ένας τον άλλο.

Και κάτι τελευταίο για τους συναδέλφους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: Σαφέστατα δεν τίθεται θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία υπερασπιζόμαστε όλοι. Αλλά ανθρώπινα δικαιώματα έχουν και οι Έλληνες πολίτες! Ευχαριστώ