Ολομέλεια_Επερώτηση_Περιφερειακή Πολιτική

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΞΣΤ΄

Επερώτηση για Περιφερειακή Πολιτική.

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με τις χθεσινές δηλώσεις του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, η πορεία προς την κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη. Όλοι το γνωρίζαμε ή το υποπτευόμασταν. Κάποιοι όμως ευθύνονται για αυτό, είτε μιλούσαν και αποφάσιζαν, είτε σιωπούσαν.

Η ουσία είναι ότι αυτή η κρίση, αυτή η ύφεση, ανέτρεψε όλα τα αναπτυξιακά δεδομένα και κυρίως κατέστρεψε, σε πολλές περιπτώσεις, σε πολλές περιφέρειες, τα συγκριτικά τους ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα πάνω στα οποία θα μπορούσαν να οικοδομήσουν μια καλύτερη προοπτική.

Όλα αυτά που συζητάμε σήμερα είναι αντικείμενο της περιφερειακής πολιτικής ή της πολιτικής συνοχής, όπως λέγεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Περιφερειακή πολιτική σημαίνει τρία πράγματα.

Πρώτον, παρεμβαίνω στους παράγοντες που εντείνουν, συντηρούν ή δημιουργούν ανισότητες μεταξύ των περιφερειών και εντός των περιφερειών.

Δεύτερον, παράγω πλούτο αξιοποιώντας τους πόρους κάθε περιφέρειας, με τρόπο ευφυή, ορθολογικό, αποτελεσματικό και, βέβαια, με σεβασμό στο περιβάλλον. Δηλαδή, επιδιώκω σύγκλιση με ισόρροπη ανάπτυξη.

Τρίτον, όταν υπάρχει ύφεση, αντιμετωπίζω τη ζημιά που έχει υποστεί κάθε περιφέρεια, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της και το εύρος της ζημιάς, το οποίο δεν είναι το ίδιο σε κάθε Περιφέρεια. Δεν υπάρχει ίδιο υφεσιακό «κουστούμι» που μπορεί να φορέσει κάθε περιφέρεια.

Εμείς, στον τομέα της περιφερειακής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, έχουμε αναδείξει τα προβλήματα, έχουμε καταθέσει πλήθος προτάσεων, έχουμε υποβάλλει, εντός και εκτός της χώρας, υπομνήματα, ασκήσαμε κριτική, και εγκαλέσαμε όλα τα Υπουργεία και όχι μόνο το δικό σας, κύριε Υπουργέ.

Κανονικά, σ’ αυτή τη συζήτηση θα έπρεπε να συμμετάσχουν όλα τα Υπουργεία είτε εφαρμόζουν τομεακές πολιτικές, όπως η ενέργεια, η βιομηχανία, είτε οριζόντιες, όπως η κοινωνική, η φορολογική πολιτική κ.ο.κ.

Καταθέσαμε αυτή την επερώτηση με την ελπίδα να συμφωνήσουμε όλοι –και θα ήθελα πολύ να το ακούσω από εσάς – ότι όλες οι πολιτικές του κράτους πρέπει, επιτέλους, να αποκτήσουν περιφερειακή διάσταση.

Δυστυχώς, όμως, δεν είδαμε καμία παρέμβαση σε κανένα νομοσχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Πείτε μου ένα νομοσχέδιο οποιουδήποτε Υπουργείου, το οποίο να έλαβε υπ’ όψιν τα χαρακτηριστικά κάθε περιφέρειας αλλά και τη ζημιά την οποία υπέστη από την κρίση.

Θα ήθελα να αναφέρω και κάτι ειδικότερο. Δεν είναι μόνο οι γεωμορφολογικοί ή και οι πολιτικοί παράγοντες που οξύνουν ή αμβλύνουν τις ανισότητες.

Ελάχιστοι συνάδελφοι αντιλαμβάνονται ότι οι αναπτυξιακές δυνάμεις λειτουργούν διαφορετικά, ακόμη και όταν οι παράγοντες αυτοί εμφανίζουν ή όχι ομοιομορφία.

Θα αναφέρω κάποια παραδείγματα.

Οι νησιωτικές περιφέρειες, με δεδομένη γεωγραφική ομοιομορφία μεταξύ τους συγκριτικά με την ενδοχώρα, δεν παρουσιάζουν τα ίδια επίπεδα δυναμισμού, όπως το Βόρειο και το Νότιο Αιγαίο.

Δεύτερο παράδειγμα αποτελούν οι αγροτικές περιφέρειες, που έχουν μεν κοινά χαρακτηριστικά, αλλά εμφανίζουν μεταξύ τους τεράστιες αποκλίσεις, όπως η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος, η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη.

Τρίτο παράδειγμα αποτελούν οι περιφέρειες που η οικονομία τους δεν έχει κάποιο αναγνωρίσιμο χαρακτήρα, οι οποίες επίσης εμφανίζουν μεγάλη διαφοροποίηση δυναμισμού, όπως η Ήπειρος και η Δυτική Ελλάδα.

Και εδώ θα θέσω δύο προβληματισμούς και ερωτήματα, ταυτόχρονα.

Πρώτον, η περιφερειακή διάρθρωση της χώρας φέρει ή όχι ευθύνη για τις ανισότητες; Κατά τη γνώμη μου, φέρει τεράστια ευθύνη και αυτό ισχύει από την εποχή των γεωγραφικών Υπουργείων, των περιοχών ευθύνης των Γενικών Γραμματέων της Δικτατορίας, των Προγραμματικών Περιφερειών του παλαιού Υπουργείου Συντονισμού, μέχρι και τις περιφέρειες του ν. 1622∕1986, δηλαδή τις σημερινές.

Έτσι, η σημερινή διοικητική διάρθρωση που δεν άλλαξε με τον «Καλλικράτη», κύριοι συνάδελφοι, εξελίχθηκε σε διπλό πρόβλημα: σε πρόβλημα άνισης συγκέντρωσης οικονομικών δραστηριοτήτων, τις βλέπουμε να συγκεντρώνονται στον κεντρικό άξονα της χώρας – αλλά και σε πρόβλημα σοβαρών ενδοπεριφερειακών ανισορροπιών. Γι’ αυτό, βλέπουμε να υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές σε επίπεδο ανάπτυξης, όχι μόνο εντός των περιφερειών, αλλά και εντός των περιφερειακών ενοτήτων, δηλαδή των νομών.

Δεύτερος προβληματισμός: πιστεύετε, κύριοι συνάδελφοι, ότι οι περιφέρειες διαθέτουν σήμερα όλες τις προϋποθέσεις για να σχεδιάσουν την ανάπτυξή τους;

Και ακόμα, αρκούν τα όργανα που έχει θεσπίσει ο «Καλλικράτης» γι’ αυτό; Αναφέρομαι συγκεκριμένα στην περιφερειακή επιτροπή, που είναι ένα είδος ελεγκτικού συνεδρίου, στην εκτελεστική επιτροπή, που είναι ένα είδος τοπικής Κυβέρνησης και, τέλος, στο περιφερειακό συμβούλιο, που ένα είδος τοπικού κοινοβουλίου.

Στο σημείο αυτό δεν θα ήθελα να προβώ σε σχολιασμό για τα τεχνικά προγράμματα των δήμων, πώς σχεδιάζονται και πότε εγκρίνονται. Έχουμε δει ακόμα και περιπτώσεις να εγκρίνονται πρώτα τα τεχνικά προγράμματα και μετά οι προϋπολογισμοί. Παραθέτω αυτό το παράδειγμα, γιατί είμαι και δημοτικός σύμβουλος.

Σε όσα προανέφερα, τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα, τα ΠΕΠ, δίνουν έμμεση απάντηση.

Κατ’ αρχήν, οι πόροι των ΠΕΠ, παραδοσιακά, και στα τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, τα ΚΠΣ, ήταν πάντα περιορισμένοι. Η δε εξάρτηση του περιφερειακού από το εθνικό σκέλος ήταν πάντα μεγάλη.

Και θα το εξηγήσω κι αυτό. Σύμφωνα πάντως με εκτιμήσεις που είχε κάνει παλαιότερα το ΚΕΠΕ, μόνο το ένα τέταρτο των πόρων των ΚΠΣ δεσμεύονταν για τις περιφέρειες. Τα δε ΠΕΠ καταρτίζονταν παραδοσιακά ως μια μικρογραφία του εθνικού προγράμματος, είχαν όμως ένα πλήρες φάσμα παρεμβάσεων και αυτό ίσως να ήταν ένα στρατηγικό λάθος. Η διαφορά τους με τα τομεακά ήταν ότι χρηματοδοτούσαν συνήθως μικρότερα έργα με χαμηλότερους προϋπολογισμούς. Όμως και εδώ είναι ο προβληματισμός – δεν υπήρχε άλλος εναλλακτικός τρόπος, αφού η οργάνωση και η στελέχωση των περιφερειών ήταν – όπως είπα και πριν – τέτοια, που δεν επέτρεπε αυτόνομο σχεδιασμό.

Γι’ αυτό και ανέκαθεν η κατάρτισή τους γινόταν στο κέντρο. Έτσι τα ΠΕΠ είχαν ως αφετηρία τους αιτήματα της τοπικής κοινωνίας για την εξυπηρέτηση των αναγκών, αλλά ήταν φτωχά σε αναπτυξιακό περιεχόμενο.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο εμείς ως Νέα Δημοκρατία εργαστήκαμε για να «προικίσουμε» τις περιφέρειες με τις κατάλληλες δομές, προκειμένου να μπορούν να σχεδιάζουν σωστά την ανάπτυξή τους. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στους Αναπτυξιακούς Οργανισμούς Περιφερειών, που κακώς ακυρώσατε και, βέβαια, στην τεχνική υποστήριξη των δικαιούχων, που, επίσης, στρεβλώσατε. Αναφέρομαι στο εθνικό πρότυπο διοίκησης και διαχείρισης έργων.

Τέλος πάντων, αυτά ανήκουν στο παρελθόν κι είμαι βέβαιος πως θα τα διορθώσουμε στο μέλλον.
Έρχομαι τώρα στον σχεδιασμό των τομεακών και οριζόντιων πολιτικών.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ό,τι νομοθέτησε, το έκανε χωρίς καμία μελέτη. Ο εκάστοτε Υπουργός δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι η πολιτική που σχεδιάζει έχει περιφερειακό αντίκτυπο. Εάν είχε κάνει μία ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης ή των επιπτώσεων που μπορεί να προκαλέσει στην περιφέρεια η συγκεκριμένη πολιτική του, τότε τα πράγματα θα ήταν σήμερα διαφορετικά.

Θα προσθέσω εδώ το λάθος που γίνεται με τους δείκτες. Και βλέπω με χαρά τον κ. Πετράκο, τον Γενικό Γραμματέα Επενδύσεων και Ανάπτυξης, ο οποίος, αν θυμάμαι καλά, το 2004 είχε διεξάγει μία μελέτη στην οποία είχε προτείνει έναν σύνθετο δείκτη από πολλά στοιχεία, κοινωνικά, οικονομικά και άλλα, με βάση τον οποίο να σχεδιάζονται οι πολιτικές. Εσείς σήμερα τι κάνετε; Χρησιμοποιείτε μόνο το ΑΕΠ; Δυστυχώς! Και στον αναπτυξιακό νόμο το ίδιο κάνατε.

Τέτοιοι δείκτες, είναι για παράδειγμα, τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η ανεργία, το ανθρώπινο δυναμικό, η παραγωγική διάρθρωση μιας περιφέρειας κ.ο.κ.. Και οι δείκτες αυτοί αγνοήθηκαν στο σχεδιασμό των πολιτικών.

Θα δώσω ένα παράδειγμα για το πώς ο δείκτης του ΑΕΠ μπορεί να οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα. Περιφέρειες που γειτνιάζουν με την Αττική εμφανίζουν υψηλό ΑΕΠ. Γιατί; Γιατί έχουν εγκατασταθεί σ’ αυτές, επιχειρήσεις που όμως ανήκουν ή ελέγχονται από κατοίκους της Αττικής.

Θα αναφερθώ σε ένα ακόμη παράδειγμα από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Πλην του αναπτυξιακού νόμου, στο κείμενο της επερώτησης αναφερόμαστε διεξοδικά σ’ αυτόν, είναι και το νομοσχέδιο για τη βιοποικιλότητα, και η περίφημη διάταξη για τα δέκα στρέμματα. Πρόκειται για ένα παράδειγμα αντιμετώπισης ενός θέματος με εντελώς ισοπεδωτική λογική. Χαρακτηριστικά, ο Υμηττός και η βόρεια Χίος, που είναι και οι δύο περιοχές NATURA, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.

Δεν έπρεπε η προηγούμενη Κυβέρνηση να έχει εγκλωβιστεί σε τέτοιες προκρούστειες λογικές, κύριοι συνάδελφοι. Έπρεπε να είχε αναλύσει, να είχε μελετήσει και να είχε εξειδικεύσει τις πολιτικές της.

Θα ήθελα τώρα να αναφερθώ στο πώς τα μεγάλα έργα επηρεάζουν την περιφερειακή ανάπτυξη, και να στηλιτεύσω, κύριε Υπουργέ, την πλήρη απουσία του Υπουργείου σας από την παρακολούθησή τους. Θα έπρεπε επί δύο χρόνια να ήσασταν επάνω από το πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., το σημερινό Υπουργείο Υποδομών.

Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Η Εγνατία Οδός δεν είναι απλά ένας νέος μεγάλος αυτοκινητόδρομος, είναι ένας αναπτυξιακός άξονας που έχει ανατρέψει επί τα βελτίω, όλα τα κοινωνικά, οικονομικά και χωροταξικά δεδομένα των πέντε περιφερειών τις οποίες διατρέχει.

Έρχομαι τώρα στο ΕΣΠΑ. Θα τα πει και ο κ. Χατζηδάκης. Εγώ όμως θα ήθελα να σταθώ στο θέμα της κρίσης και στο πώς προσανατολίσατε τα Προγράμματα και ειδικά τα ΠΕΠ προκειμένου να την αντιμετωπίσουν, πλην των εξαγγελιών δισεκατομμυρίων για την ανάπτυξη, την οποία ακούμε αλλά δεν βλέπουμε. Σε ό,τι αφορά στον σχεδιασμό των προγραμμάτων – και θέλω αυτό να το τονίσω – δεν έγινε τίποτα απολύτως. Καμία προσαρμογή στις σημερινές απαιτήσεις.

Κατά τα άλλα, το Υπουργείο σας αρέσκεται συνεχώς να παρουσιάζει διαγράμματα και συγκρίσεις. Το ανέφερα και προχθές στον Υπουργό κ. Χρυσοχοΐδη. Δεν θα πρέπει να γίνονται συγκρίσεις μεταξύ της διετίας 2007-2008 με τα έτη 2009-2011. Και κάτι ακόμη. Θα πρέπει πάρει αμέσως πίσω την πρόταση για το νέο οργανόγραμμα του Υπουργείου Ανάπτυξης που επιπλέον αναστατώνει τη Γενική Γραμματεία Επενδύσεων και Ανάπτυξης, το πλέον κομβικό σημείο για την υποστήριξη της ανάπτυξης και τη διαχείριση των προγραμμάτων.

Τέλος, να σταματήσει τις «πινακομαχίες». Εκείνο που βλέπουμε, κύριοι συνάδελφοι, είναι το εξής: Ένας δουλεύει στο έργο, και τριάντα τον παρακολουθούν. Σε περιφερειακό επίπεδο, σε εθνικό επίπεδο, στα Υπουργεία, στην κεντρική υπηρεσία, στη ΜΟΔ. Και πάνω από όλους είναι και η Ομάδα Κρούσης του κύριου Ράιχενμπαχ. Και όλοι αυτοί ανταλλάσσουν πίνακες με στοιχεία, εμπλεκόμενοι σε διαφόρου τύπου «πινακομαχίες» μεταξύ τους.

Επιπλέον, να προσπαθήσετε να δίνετε τα ίδια στοιχεία σε όλους, κύριε Υπουργέ. Έχω τον πίνακα που κατέθεσε ο κ. Χρυσοχοΐδης προχθές για τα ΠΕΠ, όπου δείχνει ποσοστό απορρόφησης 34% και τον πίνακα του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) από την ιστοσελίδα της υπηρεσίας, που δίνει ποσοστό απορρόφησης 37%. Καταλαβαίνω – και θα μου το επιβεβαιώσετε εσείς ή οι συνεργάτες σας – ότι πρόκειται για τη διαφορά μεταξύ επιλέξιμων και μη επιλέξιμων δαπανών. Καλό θα είναι να το λάβετε υπόψη σας και να κάνετε διορθώσεις.

Προχθές στην Επιτροπή, όταν μας ενημέρωσε ο κ. Χρυσοχοΐδης για το ΕΣΠΑ, δήλωσε – και το έχω σημειώσει αυτό, ότι στόχος του είναι «να απολυθεί ένας λιγότερος από τον ιδιωτικό τομέα και να κλείσει μια λιγότερη επιχείρηση».

Έτσι όμως δεν μπορούμε να πάμε μπροστά, κύριε Υπουργέ. Πρέπει επιτέλους να ξεφύγετε από τη σχολή του πρώην Πρωθυπουργού του κ. Παπανδρέου, ο οποίος και σας δίδαξε το πώς να μπαίνει ο πήχης στο πάτωμα.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά που ακούσαμε δείχνουν τον έναν και μοναδικό στόχο, ότι καλούμαστε όλοι σήμερα, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, να υπερβούμε το ανθρωπίνως δυνατόν, όχι μόνο να αντέξουμε, αλλά και να ανασυνταχθούμε.

Προσωπικά πιστεύω ότι τα πάντα γίνονται και γι’ αυτό είμαστε εδώ, ώστε να το καταδείξουμε, να υποδείξουμε τις λύσεις και να συμφωνήσουμε.

Δεν άκουσα όμως τον κύριο Υπουργό να αναγνωρίζει την ανάγκη να συμφωνήσουμε ότι τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχει γίνει προσπάθεια να ενσωματωθεί η περιφερειακή διάσταση στις πολιτικές των Υπουργείων. Οι Υπουργοί τι κάνουν; Επιδίδονται διαρκώς σε θεατρικές παραστάσεις.

Και θέλω, αν μου επιτρέπετε, να τους συστήσω, ειδικά στο Υπουργείο Ανάπτυξης, να πάψουν να συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες της μοναδικής αλήθειας.

Αυτό βλέπουμε σε κάθε παρουσία τους, και στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές της Βουλής.

Η Ελλάδα οδηγήθηκε στα βράχια, όπως το COSTA CONCORDIA, για γνωστούς λόγους. Και αυτοί οι λόγοι θα εξεταστούν, όταν θα έλθει η ώρα, όπως έχουμε δεσμευθεί.

Ο κ. Πρωτόπαπας είπε ότι χρειάζονται καθαρές κουβέντες. Οι καθαρές κουβέντες, όμως, προϋποθέτουν και καθαρό μυαλό, να το πω απλά, «κρύο κεφάλι».

Κάθε φορά που συζητάμε για ανάπτυξη, όλη η προσπάθεια των συναδέλφων εκφυλίζεται σε μια κριτική -ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην Κυβέρνηση- των απορροφήσεων του ΕΣΠΑ. Αδικεί και τη χώρα και τις περιφέρειες, αλλά και όλους μας το να στεκόμαστε μόνο εκεί.

Παράδειγμα, τι να κάνει το ΕΣΠΑ, αν υπάρξει μία κυβέρνηση και δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέτοια- που να αποφάσιζε να άρει τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά. Θα ήταν καταστροφή για τη νησιωτική Ελλάδα αυτό. Δίνω ένα παράδειγμα για να συζητήσουμε κάποια στιγμή επιτέλους, για τις οριζόντιες πολιτικές.

Κύριε Υπουργέ, για μένα, που συνέταξα αυτήν την επερώτηση, τα δεκαεφτά ερωτήματα έμειναν αναπάντητα. Γι’ αυτό θα την καταθέσω και ως κανονική ερώτηση και ελπίζω να γίνουν οι κατάλληλες «ασκήσεις» στο Υπουργείο σας ώστε να λάβω και τις σωστές απαντήσεις.

Είπατε και εσείς, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ναι, να τα πούμε, όχι όμως με μύθους.

Μύθος πρώτος. Το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης. Βεβαίως. Γιατί ακριβώς μιλάμε όμως; Για λάθος στρατηγική στο ΕΣΠΑ ή στα προγράμματα; Όχι, το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης δημιουργήθηκε κάποια εποχή, όταν κάποιοι καλούσαν τον κόσμο με το «έλα να σε διορίσω», ή «έλα να σε κάνω πλούσιο στο χρηματιστήριο», ή «έλα να σε δανείσω». Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τι εννοούμε στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης, και να δούμε σήμερα πού πάσχει η στρατηγική.

Δεύτερος μύθος, μορφολογικές ιδιαιτερότητες. Προσπάθησα να αποδείξω στην πρωτολογία μου, ότι δεν είναι μόνος βασικός λόγος οι μορφολογικές, οι γεωγραφικές, ιδιαιτερότητες για να έχουμε τέτοιου είδους ανισότητες και αποκλίσεις.

Τρίτος μύθος, η συγκεντρωτική δομή. Θέλω να ρωτήσω εσάς και τους συνεργάτες σας. Φταίει το σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, επειδή οι εκχωρήσεις προς τις περιφέρειες δίνονταν, όταν αναλάβατε, με το σταγονόμετρο; Αυτό δεν έφταιγε; Ή, ακόμα, ένα μεγαλοστέλεχος του Υπουργείου σας, έβαλε όλες τις Ενδιάμεσες Διαχειριστικές Αρχές σε μια διαδικασία να κυνηγούν τις εκχωρήσεις, αφού τις έδινε με το σταγονόμετρο;

Διόρθωσαν το πρόβλημα οι επιχειρησιακές συμφωνίες υλοποίησης; Δεν το διόρθωσαν. Αν κάτι έγινε, έγινε ίσως στις περιφέρειες. Σας θέτω το θέμα του Υπουργείου Υγείας και θέλω να μου πείτε ναι ή όχι. Τα ποσά που περιγράψατε και αποτυπώσατε στην επιχειρησιακή συμφωνία υλοποίησης που υπογράψατε με το Υπουργείο Υγείας, είναι ή όχι μεγαλύτερα από τους διαθέσιμους πόρους των ΠΕΠ, που είναι καθαροί δότες;

Τέταρτον, μιλήσατε για μια μελέτη που ανατέθηκε τον Ιούνιο του 2011, η οποία αναλύει τις επιπτώσεις της ύφεσης στις περιφέρειες. Τι να την κάνουμε τώρα ; Και έστω ότι πήραμε τα αποτελέσματα. Πού και πώς, αλλά κυρίως πότε, θα ληφθούν υπόψη αυτές οι επιπτώσεις, ώστε να χαραχθεί ποια πολιτική και να χρηματοδοτηθεί με ποιο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων; Παράδειγμα, στο Βόρειο Αιγαίο από 3% ανεργία το 2009, έχουμε σήμερα 18%. Είναι στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Λέτε επίσης ότι απεντάξατε πάρα πολλά έργα. Γιατί δεν ωρίμασαν τα έργα αυτά, κύριε Υπουργέ; Τι έφταιγε; Η μελέτη τους, τα τεύχη δημοπράτησης, οι απαλλοτριώσεις; Και χωρίς πόρους για μελέτες πώς ωρίμασαν τα καινούργια έργα που λέτε ότι εντάσσετε τώρα;

Πέμπτος μύθος, η διαχείριση. Μιλήσατε για τριάντα τρεις φορείς διαχείρισης στο Γ’ ΚΠΣ, που απασχολούσαν χίλια τριάντα δύο στελέχη. Και ξαφνικά, κύριε Υπουργέ, λέτε ότι βρεθήκατε με τρεις χιλιάδες εφτακόσια εξήντα τρία στελέχη. Υπολογίζετε, ναι ή όχι, τα στελέχη των τραπεζών σε αυτόν τον λογαριασμό; Σας λέω ότι τα υπολογίζετε και πρέπει να πάψετε επιτέλους να το κάνετε. Δεν μπορούμε να ακούμε άλλο αυτές τις δηλώσεις. Είχαμε δύο επικαλυπτόμενες περιόδους υλοποίησης το Γ’ ΚΠΣ’ και το ΕΣΠΑ και έπρεπε να δημιουργηθούν δομές. Στο τέλος-τέλος, μη αναφέρεστε σε ενδιάμεσες διαχειριστικές αρχές, γιατί εσείς αντί να τις μειώσετε, δημιουργήσατε και άλλες.

Έκτος μύθος, απορροφήσεις. Σας παρακαλώ, θα πρέπει να πάψετε να λογαριάζετε το 2007 και 2008 και να μιλάτε για μηδενικές απορροφήσεις. Όλη η Ευρώπη είχε μηδενικές απορροφήσεις. Συνέβη και στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και σας θυμίζω ότι ο τότε Υφυπουργός κ. Πάχτας, για να έχει να παρουσιάσει κάτι – τον παρακολουθούσα τότε από μακριά, γιατί υπηρετούσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή- χρησιμοποιούσε ως δείκτη τις προσκλήσεις υποβολής προτάσεων, την ενεργοποίηση όπως την έλεγε τότε. Σταματήστε να κάνετε, λοιπόν, αυτές τις συγκρίσεις.

Είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι θα αντιμετωπίσετε την κρίση με το Ταμείο Εγγυήσεων υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Δεν καταλαβαίνετε τα προβλήματα που έχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις επιπτώσεις τους στη μεταβίβαση των πόρων προς τις επιχειρήσεις; Χρησιμοποιήστε –σας το έχω πει και με ερώτησή μου τους Ενδιάμεσους Φορείς Διαχείρισης, τον ΕΦΕΠΑΕ. Είπατε ακόμη ότι η διαδικασία του Ταμείου αυτού θα ολοκληρωθεί το πρώτο τετράμηνο του 2012, δηλαδή δύο και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης.

Όσο για το χωροταξικό των ενισχύσεων αυτών, δεν άκουσα κάτι, αν δηλαδή θα χρησιμοποιηθούν διαφοροποιημένα κριτήρια ανάλογα με τις επιπτώσεις που έχει η ύφεση στις περιφέρειες, τις οποίες εξετάσατε, όπως μας είπατε, το 2011, στη μελέτη που αναφέρατε.

Είπατε ότι πετύχατε τον Μνημονιακό στόχο απορρόφησης. Εγώ σας λέω ότι το συν 5% απορρόφησης που προσέθεσαν τα ταμεία χαρτοφυλακίου, χωρίς να μεταφερθούν σημαντικοί πόροι στην πραγματική οικονομία – μόλις 20 εκατομμύρια ευρώ, αν δεν κάνω λάθος, συν το ποσοστό της συγχρηματοδότησης, που ανήλθε στο 85% από το 2007 μέχρι σήμερα, αυτά τα δύο μαζί σάς έδωσαν το ποσοστό του στόχου.

Για μας η αντίληψη «φροντίζουμε τις περιφέρειες πριν απ’ αυτές» είναι παρελθόν. Ανήκει σε μια παρωχημένη περίοδο.

Για μας σημασία έχει να υπάρχει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική αλλά και σύγχρονες, καινοτόμες μέθοδοι σχεδιασμού και υλοποίησης. Πού; Στην περιφέρεια. Πώς; Με χωρική εξειδίκευση. Με τοπικά στοχευμένη ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες και πάνω απ’ όλα, με μια ισχυρή περιφερειακή οργάνωση.

Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία προετοιμάζει ειδικό νόμο για την περιφερειακή ανάπτυξη.