Ολομέλεια_Εφαρμοστικός Νόμος_Υπουργείο Υγείας

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ  ϞΕ΄

Εφαρμοστικός για την Υγεία.

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα σχέδιο νόμου για την υγεία και την ασφάλιση υπό τη δαμόκλειο σπάθη αναγκαστικών πλέον μεταρρυθμίσεων, γιατί όταν ήταν αναγκαίες, αλλά όχι αναγκαστικές, κάποιοι λαΐκιζαν ασύστολα. Βέβαια, δεν μπορώ να αδικήσω τον Υπουργό κ. Α. Λοβέρδο. Δημοσίως είχε παραδεχτεί ότι είχε τέτοια ροπή προς τον λαϊκισμό.

Δεν θέλω να είμαι προκατειλημμένος, αλλά δεν μπορώ. Είστε ο Υπουργός των τριών «Δεν». Το θυμάστε και το γεγονός ότι κάνατε αυτοκριτική δεν σας απαλλάσσει από τις ευθύνες. Το τρίτο «Δεν» ήταν ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις. Το αναφέρω για την ιστορία.

Η ουσία είναι ότι το οργανωτικό, διοικητικό πρότυπο του ΕΣΥ εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο. Πολύ σπάνια συζητάμε για πρότυπα. Κάνουμε ρυθμίσεις, αναγκαστικές όπως είπα και πριν, προκειμένου ή να μεταβιβάσουμε ένα πρόβλημα παρακάτω – κάτι τέτοιο άλλωστε γίνεται με τη φαρμακευτική δαπάνη, δηλαδή μεταβιβάζουμε από τον γιατρό στον φαρμακοποιό το πρόβλημα – ή να το αντιμετωπίσουμε περιστασιακά, μέχρι να φύγει ένας υπουργός από το υπουργείο και να έρθει ο επόμενος.

Η ουσία είναι ότι οι δείκτες έχουν επιδεινωθεί. Οι βασικότεροι απ’ αυτούς είναι η πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία και βέβαια η καθημερινότητα των νοσοκομείων. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε. Όλοι γνωρίζουμε. Και περισσότερο από εμάς γνωρίζουν και οι πολίτες. Εγώ δε λέω ότι δεν έχουν γίνει προσπάθειες για να καταπολεμηθεί το τέρας. Όμως αυτές οι προσπάθειες δεν αποδίδουν, γιατί είναι αποσπασματικές. Αυτή ήταν η πρώτη παρατήρηση.

Δεύτερη παρατήρηση: Αντιμετωπίστηκε ποτέ η αιτία αυτών των προβλημάτων ή  δίνετε έμφαση μόνο στο σύμπτωμα; Η νοσοκομειακή δαπάνη είναι χαρακτηριστική περίπτωση, γιατί φαίνεται αμέσως. Όμως υπάρχουν και άλλες αιτίες που δεν εκδηλώνουν συμπτώματα, τις οποίες αφήνουμε εκεί χωρίς ρύθμιση.

Έρχομαι στην διοικητική μεταρρύθμιση των υγειονομικών μονάδων. Μιλούσατε για αντιστοίχιση στην περιφερειακή διάρθρωση της χώρας. Εννοούμε τις 13 περιφέρειες του Καλλικράτη. Είναι το άρθρο 186 του Καλλικράτη, το οποίο τώρα καταργείτε και κάνετε αντιστοίχιση στην αποκεντρωμένη δομή. Ρωτάω: λάβατε υπόψη τις διοικητικές, τις καθημερινές ανάγκες; Πώς καταλήξατε για παράδειγμα στη ΔΥΠΕ Αιγαίου με έδρα τον Πειραιά; Κατά τη γνώμη  μου δεν πήρατε τα σωστά μέτρα για το ‘κουστούμι’. Τα πήγαινε-έλα ρυθμίσεων σημαίνουν πήγαινε-έλα υπηρεσιών και βέβαια πήγαινε-έλα πολιτών.

Στο θέμα των διοικητών των νοσοκομείων δεν καταλαβαίνω, τι άλλαξε; Παρεμβάλλεται η μη δεσμευτική και μη αιτιολογημένη γνώμη μιας επιτροπής αξιολόγησης.

Για το επικουρικό προσωπικό ορθά προβλέπονται στις άγονες και  νησιωτικές περιοχές επιπλέον θέσεις. Ελπίζω όμως, μην ακολουθήσετε κι εδώ το παράδειγμα των αγροτικών γιατρών, δηλαδή, να περιμένετε να φτάσει ένας μήνας πριν τη λήξη των συμβάσεών τους για να προκηρύξετε τις θέσεις. Θα έχετε και εκεί αποτυχία. Σας τα έχω επισημάνει, κύριε Υπουργέ και με προσωπική μου επιστολή, με αφορμή το θέμα των αγροτικών γιατρών στη Χίο.

Με την ευκαιρία αυτή να σας πω ότι  για τη στελέχωση του νοσοκομείου Χίου δεν έχει πράξει τίποτα απολύτως το Υπουργείο σας. Για παράδειγμα, στην παιδιατρική κλινική, τη νευρολογική κλινική και τη μονάδα αυξημένης φροντίδας.

Και κάτι ακόμα, μιας και αναφέρθηκα σ’ αυτό το μεγάλο έργο για την περιφέρειά μου. Είχατε δεσμευθεί πολλές φορές ότι μέχρι 31/12/2011 θα είχε ολοκληρωθεί. Πριν από λίγες μέρες πληροφορούμαι, πάλι από δική σας απάντηση, ότι πρόκειται να γίνει μια ακόμα συμπληρωματική σύμβαση που θα παραπέμπει σε απώτερο χρόνο την ολοκλήρωση του έργου, με άγνωστο κόστος. Δύο λόγια για το επίδομα πολυτέκνων. Αναπροσαρμόζετε το εισοδηματικό πλαφόν από 1/1/2012 στις 45.000 ευρώ. Δε θα σχολιάσω το ότι δεν κάνετε πρόβλεψη για προσαύξηση από το 4ο παιδί και πάνω. Εγώ θέλω να πω ότι οι πολύτεκνοι έχουν ήδη χτυπηθεί βάναυσα στη χώρα μας, παραγνωρίζοντας απ’ όλους τους Υπουργούς, όσοι έκαναν τις σχετικές ρυθμίσεις, το τεράστιο δημογραφικό μας πρόβλημα. Τα προβλήματα των πολυτέκνων, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι μόνο δικά τους. Είναι και δικά μας. Οι αναλογιστικές μελέτες δε σας το αποδεικνύουν αυτό; Κάποια στιγμή χρειάζονται εργαζόμενοι για να μπορούν να πληρώνουν εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία.

Σχετικά με το ταμείο επικουρικής ασφάλισης θα θυμίσω τις αντιδράσεις στον νόμο Πετραλιά που προέβλεπε την ενοποίηση ταμείων. Υπήρξαν αντιδράσεις και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ενοποίηση ταμείων, με μελέτη και στόχευση θεωρήθηκε τότε κακό πράγμα. Η ενοποίηση τώρα είναι στο άλλο άκρο. Εμείς πάντως δεν είμαστε αντίθετοι ούτε στη σταδιακή μετατροπή του αναδιανεμητικού χαρακτήρα σε ανταποδοτικό. Όμως σημειώνουμε ότι απωλέσατε πολύτιμο χρόνο και παρ’ όλα αυτά, το σύστημα όποιες παρεμβάσεις και να κάνετε, εξακολουθεί να παραμένει θολό, περίπλοκο και να ταλαιπωρεί. Η ουσία είναι να προστατεύσουμε 2,5 εκατομμύρια περίπου εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Πιστεύω ακράδαντα, κύριοι συνάδελφοι, ότι τα συστήματα, όπως το σύστημα υγείας και το σύστημα ασφάλισης, δε μεταρρυθμίζονται με την ψυχή στο στόμα. Επίσης, δε γίνεται αυτό λίγο πριν καταρρεύσουν ή επειδή έτσι επιβάλλεται. Θα έπρεπε αυτά να τα είχαμε φροντίσει πολύ καιρό πριν. Θα πρότεινα και στα δυο υπουργεία να κάνετε άμεσα μια αρχή. Και δε θα σας πω το κλασικό περί κωδικοποίησης της νομοθεσίας –που κάποια στιγμή θα χρειαστεί να το κάνουμε, εδώ που φτάσαμε με τέτοιο κυκεώνα ρυθμίσεων των τελευταίων δύο ετών- αλλά να ανοίξετε έναν ουσιαστικό διάλογο για ένα σύστημα υγείας και ασφάλισης που να βλέπει τουλάχιστον μια γενιά μπροστά.

Να δούμε τι συμβαίνει επίσης στις άλλες χώρες. Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για το θέμα αυτό. Δεν πρέπει να μένουμε μόνο στις τιμωρίες της τρόικας.