Ολομέλεια_Προγραμματικές Δηλώσεις Κυβέρνησης

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΘ΄

Συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι συνάδελφοι, έχει ειπωθεί ότι η αλήθεια είναι πιο σημαντική από τα γεγονότα. Και εδώ – δυστυχώς – η αλήθεια είναι πως η «αλλοπρόσαλλη» διακυβέρνηση Παπανδρέου, η αποτυχία του μνημονίου και η αστοχία του μεσοπρόθεσμου προγράμματος έχουν καταστρέψει τη χώρα με αποτέλεσμα η μόνη διέξοδος να είναι οι εκλογές.

Δεν θα σχολιάσω την αναδίπλωση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ για το δημοψήφισμα, δεν έχει καμία αξία, αφού αποδείχθηκε λυτρωτική για τη χώρα. Και δεν είναι μόνο η αλλαγή Πρωθυπουργού το πρόβλημά μας.

Μόνο για τον κ. Κακλαμάνη, που μίλησε προ ολίγου για ευθύνες σε συγκεκριμένες περιοχές του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού φάσματος, να πω ότι συμμέτοχοι, μικρομέτοχοι ή μεγαλομέτοχοι, σε όλη αυτή την κατάσταση υπάρχουν παντού. Στα μεγάλα κόμματα με την αβελτηρία τους, στα μικρά κόμματα με τις ιδεοληψίες τους, στην επιχειρηματική κοινότητα, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Όλα για την εξουσία. Άλλος για να την καταλάβει, άλλος για να τη διατηρήσει, άλλος για τη νομή της και άλλος για τον εκβιασμό της. Αυτή είναι η κατάσταση, όπως εγώ την κατανοώ.

Θα ήθελα πρώτα να ρωτήσω τους Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ: γιατί δυο χρόνια δεν αλλάξατε πολιτική ενόσω ήταν καιρός;

Και στη συνέχεια, γιατί δεν σκεφτήκατε άλλον τρόπο επικοινωνίας με τον λαό, πλην των εκβιαστικών διλημμάτων;

Θα σας απαντήσω εγώ: γιατί αν τα είχατε σκεφτεί αυτά, ούτε την εξουσία θα είχατε διεκδικήσει με τον τρόπο που τη διεκδικήσατε, ούτε και τη διακυβέρνηση της χώρας, θα την είχατε κάνει όπως την κάνατε. Αυτή είναι η άποψή μου και αυτή είναι και η πρώτη μας διαφορά: Εμείς δεν καταγγέλλουμε εκ του ασφαλούς, εμείς κρίνουμε, προτείνουμε και πάνω από όλα βρίσκουμε διεξόδους. Τώρα μπροστά στον κίνδυνο η «σφαλιάρα των Καννών» να μετεξελισσόταν σε «σπρωξιά» της χώρας προς το κενό, αναγκαστήκαμε να πάμε στην αμέσως επόμενη διέξοδο, αυτήν μιας μεταβατικής Κυβέρνησης, με έναν ειδικό σκοπό. Διπλό, να διευθετήσει τις εκκρεμότητες της έκτης δόσης και βέβαια, να διαχειριστεί την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου.

Χθες ακούσαμε τον κ. Παπαδήμο να διερμηνεύει τον σκοπό αυτό ως μια διευκόλυνση της χώρας μας προκειμένου να μεταβεί σε συνθήκες ομαλότητας, σταθερότητας και ανάπτυξης. Αυτό θέλουμε και εμείς – όλοι υποθέτω – να αποφευχθεί η πρόσκρουση στο παγόβουνο, να βγει η χώρα από το μάτι του κυκλώνα, να δρομολογηθεί η αλλαγή πορείας, να αναστραφεί το νοσηρό κλίμα – και εγώ θα προσέθετα – άμεσα να ανακοπεί έστω λίγο κατά τη διάρκεια αυτού του τριμήνου, το τεράστιο κύμα φτώχειας και ανεργίας που σαρώνει τη χώρα.

Κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Παπαδήμος, διαθέτει τεχνοκρατική γνώση που του επιτρέπει να κατανοήσει το πώς πρέπει να χειριστεί την οργιώδη διεθνή συγκυρία. Και αυτό το πολύ σημαντικό που απουσίαζε μακράν τα τελευταία δύο χρόνια από την προηγούμενη πρωθυπουργία, δείχνει η Αριστερά να το αγνοεί. Και αυτό πρέπει να το προσέξει.

Ελπίζω, επίσης, υπό τον κ. Παπαδήμο, η Ελλάδα να μην είναι πια ένα σκέτο ντεκόρ στα ευρωπαϊκά συμβούλια. Θα ήθελα όμως να ρωτήσω τα εξής:

Πρώτον, αν οι ενέργειες που θα κάνει σε αυτό το δίπτυχο του στόχου, θα είναι διαδοχικές ή παράλληλες. Είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί αυτό, δεδομένης της άγνωστης έκβασης του PSI σε σχέση με την καταβολή της έκτης δόσης και τη δανειακή σύμβαση. Δεύτερον, αν από τα νέα αυτά δάνεια θα περάσουν κάποια χρήματα στην πραγματική οικονομία. Τρίτον, αν από αυτά τα δάνεια θα χρηματοδοτηθεί η ελάφρυνση που θα προκύψει από το PSI, δηλαδή ρωτώ αν θα χρεωθούμε ξανά για το «κουρεμένο» χρέος. Τέταρτον, αν θα επιδιώξει μια ισχυρή πολιτική επιβεβαίωση της αυτονόητης ηθικά και αδιαπραγμάτευτης πολιτικά, συμμετοχής μας στην ευρωζώνη.

Το αναφέρω αυτό, διότι με τους χειρισμούς που έγιναν μέχρι τώρα διαμορφώθηκε για τη δεύτερη δανειακή σύμβαση ένα πλαίσιο που προκαλεί οικονομικούς, πολιτικούς, νομικούς και άλλους προβληματισμούς.

Κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Παπανδρέου, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, συνέκρινε μεταξύ άλλων τις δωρεάν επιχορηγήσεις από τα διαρθρωτικά ταμεία, με τα δάνεια που έφερε η Κυβέρνηση σε αυτή τη χώρα διαχρονικά. Δεν μπορώ να καταλάβω τι είδους συνειρμός και τι είδους σύγκριση είναι αυτή.

Εμείς λυπούμαστε βαθύτατα που η χώρα αναγκάζεται να συρθεί σε τέτοιο δανεισμό, ενώ εκείνος επιχαίρει. Το αύριο δεν διασφαλίζεται με νέα δανεικά και με περισσότερη εξαθλίωση του κόσμου. Διασφαλίζεται με νέα παραγωγή και με νέα οικονομία.

Επιπροσθέτως, στις αρχές του Οκτωβρίου, ο κ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε συμφωνία της προηγούμενης κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με σκοπό τη δέσμευση δύο δισεκατομμυρίων ευρώ από τα κονδύλια του Ε.Σ.Π.Α. έναντι απελευθέρωσης – που δεν είναι μόχλευση – δανείων προς τις επιχειρήσεις και προς τους εργολήπτες των μεγάλων έργων.

Μπορεί να είναι μέρος της λύσης εδώ που φθάσαμε, όμως έτσι προκύπτουν οι εξής δύο επιπτώσεις: πρώτον, μια φούσκα αναπορρόφητων κονδυλίων του Ε.Σ.Π.Α. – αυτά τα δύο δισεκατομμύρια – και, δεύτερον, ένα σημαντικό θέμα αρχής. Το λέω επίσης, επειδή υπηρέτησα ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων: Οι πόροι του Ε.Σ.Π.Α. είναι προγραμματισμένοι στον Kοινοτικό προϋπολογισμό από το 2005 έναντι εκτέλεσης έργων. Τώρα τι γίνεται; Αποδεσμεύουμε δάνεια δεσμεύοντας επιχορηγήσεις, «παγώνουμε» δηλαδή και το δωρεάν.

Το «συμβόλαιο του ΠΑΣΟΚ με τον λαό» του 1981 έλεγε ότι «ο εξωτερικός δανεισμός επιτρέπεται, όταν είναι ενταγμένος σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης», ότι: «δεν συμφωνούμε με τον εξωτερικό δανεισμό που αποβλέπει στο να καλύψει λάθη, παραλείψεις της οικονομικής πολιτικής κ.λ.π», ότι «η διατυμπανιζόμενη από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πιστοληπτική ικανότητα της χώρας δεν είναι το βασικό πρόβλημα».

Σωστά τα λέγατε τότε. Τώρα επιχαίρετε για τον εξωτερικό δανεισμό. Επίσης, παρατηρώ και κάτι ακόμα σε αυτό το απόσπασμα, πως η Νέα Δημοκρατία από τότε για εσάς ήταν γραφική, επειδή στεκόταν στην πιστοληπτική ικανότητα της χώρας.

Έκανε έναν συλλογισμό ο συνάδελφος του ΛΑ.Ο.Σ. για τα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ που μας κοστίζουν οι εισαγωγές τσιγάρων. Εγώ θα κάνω έναν άλλον συλλογισμό – υπολογισμό. Η Κυβέρνηση αυτή έχει σαράντα οκτώ Υπουργούς. Από κάτω της, στο μεσαίο επίπεδο της διοίκησης, βρίσκονται πενήντα ένας Γενικοί Γραμματείς και είκοσι δύο Ειδικοί Γραμματείς, σύνολο εκατόν είκοσι ένας άνθρωποι. Εάν υπολογίσετε και τους συμβούλους που υπηρετούν σε αυτούς τους εκατόν είκοσι έναν ανθρώπους – έναν μέσο όρο – συν τα λειτουργικά κόστη, θα δείτε ότι ξεπερνά το ποσό των 60 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Σε εξήντα εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο αντιστοιχούν τα 300 ευρώ που κόπηκαν από 200.000 χαμηλοσυνταξιούχους.

Ευχαριστώ πολύ.