ΣΑΜΙΑΚΟ ΒΗΜΑ

Εφημερίδα Σαμιακό Βήμα,
2009.11.02

http://samiakonvima.blogspot.gr

Ξεκινώντας να σας συγχαρούμε για την εκλογή σας ως Βουλευτή με τη Νέα Δημοκρατία στο Νομό Χίου. Πόσο δύσκολο θεωρείτε ότι είναι το έργο ενός Βουλευτή σε μια περιοχή ακριτική, όπως η Χίος, και με όλες τις ιδιαιτερότητες που ο νησιωτικός της χαρακτήρας έχει;

Τα νησιά και ειδικότερα, τα νησιά του Αιγαίου, έχουν αναμφίβολα, κοινές και πολλές ανάγκες, με πρώτη αυτή της προσβασιμότητας. Ακριβώς, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν, χρειάζονται ειδικές αναπτυξιακές πολιτικές. Πιστεύω ότι το τοπικό ανθρώπινο δυναμικό, οφείλει να εμπλέκεται ενεργά στην αναπτυξιακή διαδικασία και αυτό θα επιδιώξω να γίνει πράξη. Αυτός θεωρώ ότι είναι και ο ρόλος του τοπικού Βουλευτή: να αποτελεί τον καταλύτη, ώστε τα γενικά ή μεμονωμένα αιτήματα να μορφοποιούνται κατάλληλα, για να διευκολύνουν τους υποδοχείς τους. Κάθε νησί είναι για μένα μια πηγή πλούτου, στην οποία, οι Εθνικές Κυβερνήσεις πρέπει να επενδύουν και όχι ένας προβληματικός τόπος, ο οποίος απαιτεί μόνο παρεμβατικές δράσεις ως θεραπεία.

Από μικρή ηλικία υπηρετήσατε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε θέσεις ευθύνης που είχαν να κάνουν με την Περιφερειακή Πολιτική. Προσέδωσε αυτή η εμπειρία μια πιο «ευρωπαϊκή», πιο οικουμενική διάσταση στην πολιτική σας αντίληψη για τα εγχώρια προβλήματα;

Σίγουρα, η δεκαοχτάχρονη θητεία μου στις Βρυξέλλες, μου έδωσε τη δυνατότητα να βλέπω πολλά ζητήματα λίγο πιο αποστασιοποιημένα, μέσα από ένα πανευρωπαϊκό πρίσμα. Άλλωστε, τα προβλήματα δεν έχουν πλέον, τόσο εθνικό χαρακτήρα. Υπάρχουν πολλά κοινά σημεία με τους υπόλοιπους ευρωπαίους, στους προβληματισμούς και υπάρχει μια εμπειρία και πρακτική που μπορεί να αξιοποιηθεί. Δοκιμασμένες λύσεις στο εξωτερικό έχουν, ήδη, φέρει αποτελέσματα. Δεν χρειάζεται, διαρκώς, να ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα. Αυτή την εμπειρία, προσπάθησα να αξιοποιήσω και στα Υπουργεία, όπου υπηρέτησα. Το ίδιο θα προσπαθήσω να κάνω και ως Βουλευτής.

Πολιτική σας γνωρίσαμε από τη θητεία σας στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών ως Γ.Γ. Επενδύσεων και Ανάπτυξης. Θεωρείτε ότι η αξιοποίηση των Κοινοτικών πόρων στη χώρα μας απέδωσε αυτά που έπρεπε διαχρονικά;
Εντοπίσατε πιθανές ελλείψεις ή ενδεχομένως και λάθος αναπτυξιακό προσανατολισμό;

Αν δούμε την ιστορία στη διαχείριση των Κοινοτικών πόρων νομίζω ότι εύκολα θα βγάλουμε το συμπέρασμα ότι έγιναν λάθη, που τα πληρώνει η χώρα δεκαετίες μετά. Το ΕΣΠΑ είναι ίσως η μεγαλύτερη αναπτυξιακή ευκαιρία. Η νέα Κυβέρνηση βρήκε μια πολύ καλά σχεδιασμένη στρατηγική και ταμειακό υπόλοιπο για να μπορεί να προχωρήσει στην εφαρμογή. Να θυμίσω την τεράστια επιτυχία των 20 δισ. ευρώ, τους Κοινοτικούς πόρους που πετύχαμε για τη χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2005, το Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ 2007-2013), το οποίο εγκρίθηκε δεύτερο μεταξύ των 27 κρατών μελών και έλαβε εξαιρετικά σχόλια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τόσο για την αναπτυξιακή του στρατηγική, όσο και την τεχνική του αρτιότητα. Να αναφέρω, επίσης, την ταχύτητα με την οποία συντονίσαμε, διαπραγματευθήκαμε και συμφωνήσαμε με την Επιτροπή όλα τα Επιχειρησιακά Προγράμματα του ΕΣΠΑ – καθόλου απλή δουλειά – όπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς. Βλέπω, όμως, με έντονο προβληματισμό ότι το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να ξεκινήσει ένα νέο σχεδιασμό, χωρίς, ωστόσο, να είναι προφανές για ποιους λόγους γίνεται ο ανασχεδιασμός, ποια ειναι τα προβλήματα που έχουν εντοπιστεί με ποιες μελέτες ή αξιολογήσεις αναδείχθηκαν, αλλά και πώς προτείνεται να αντιμετωπιστούν και με ποια μέτρα;

Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η θητεία σας ως Γ.Γ. του Υπουργείου Ανάπτυξης, στον τομέα της ενέργειας και των φυσικών πόρων. Θεωρείτε ότι ο αγωγός South Stream αποτελεί μια σωστή επιλογή, τόσο σε ενεργειακό όσο και σε πολιτικό – γεωστρατηγικό επίπεδο;

Οι διεθνείς ενεργειακές διασυνδέσεις έχουν πολλαπλά οφέλη και κυρίως δημιουργούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλούς τροφοδοσίας της χώρας μας, αλλά και της Ευρώπης σε φυσικό αέριο. Η ασφαλής τροφοδοσία γίνεται ιδιαίτερα σημαντική με την κατανάλωση να αυξάνεται κάθε χρόνο και με τις νέες επεκτάσεις του εθνικού δικτύου να υλοποιούνται. Η διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών και οδεύσεων, όπως είναι ο South Stream, είναι η εφαρμογή στην πράξη της πολιτικής της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων ενεργειακών αναγκών της. Και η Ιταλία επέλεξε τον South Stream παράλληλα με τον ITGI (Interconnector Turkey-Greece-Italy) όπως εμείς, και η Γερμανία τον Nord Stream. Ικανοποιούμε έτσι, τις ανάγκες των οικονομιών μας σε αέριο, καθώς, ήδη, από τη δεκαετία του ’90 υιοθετήσαμε ως χώρα, τη στροφή αυτή στο φυσικό αέριο, ως ενός φιλικότερου προς το περιβάλλον καυσίμου σε σχέση με το πετρέλαιο.

Είναι πολλοί εκείνοι που «χρέωσαν» στη Κυβέρνηση Καραμανλή έναν υπερβολικό φιλο-ρωσισμό. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Η Κυβέρνηση Καραμανλή εργάστηκε για την Ελλάδα και τους Ελληνες. Στον κρίσιμο τομέα της ενέργειας αφήσαμε πλούσιο έργο. Όπως προανέφερα, οι πολλές και διαφορετικής προέλευσης πηγές τροφοδοσίας αερίου για μια χώρα που δεν διαθέτει δικά της αποθέματα έχει ανταποδοτική λογική. Από πόσο μακριά ή κοντά έρχεται το αέριο σε μας, πόσο κόστος έχει, πόση ποσότητα μπορούμε και πρέπει να έχουμε. Αυτά είναι τα θέματά μας. Όποιος μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες αυτές είναι ευπρόσδεκτος. Το αέριο δεν έχει χρώμα. Ο γνώμονας της πολιτικής μας ήταν πάντα το συμφέρον του τόπου και αυτό αποδείχθηκε ξεκάθαρα από τις ενεργειακές συμφωνίες, που πετύχαμε. Το γεγονός ότι η χώρα μας βρίσκεται στη γεωγραφική θέση που βρίσκεται, της παρέχει τη δυνατότητα να παίξει έναν ιδιαίτερο ρόλο, ως πύλη εισόδου του αερίου προς την Ευρώπη, δεν βλέπω γιατί πρέπει να την καθιστά υπόχρεη να εμπλέκεται σε ψυχροπολεμικές λογικές. Υποστηρίζουμε την προμήθεια αερίου από πολλές και διαφορετικές πηγές, με μόνο στόχο την αναζήτηση της διαρκούς και ασφαλούς τροφοδοσίας. Η ενέργεια πρέπει να είναι αγαθό που ενώνει τους λαούς, όχι να τους χωρίζει, που να δημιουργεί κοινές προοπτικές ευημερίας και κίνητρα περιφερειακής συνεργασίας, όπως γίνεται με εμάς και την Τουρκία, όχι αντιπαλότητες, οι οποίες άλλωστε, είναι τόσο εφήμερες.

Η ενεργειακή αυτοβομία αποτελεί ένα στόχο στον οποίο η Ε.Ε. στοχεύει, όπως αναφέρεται και στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Πόσο απέχουμε ως χώρα από αυτό το σημείο; Τι μας κρατά «δέσμιους» της εξάρτησης από το πετρέλαιο όταν διαθέτουμε τόσες ευκαιρίες μέσω των ΑΠΕ;

Θα σας έλεγα ότι μας κρατά δέσμιους μια πραγματικότητα, που δεν μπορεί εύκολα να ανατραπεί. Οι Μεταφορές, π.χ., αποτελούν έναν τομέα, ο οποίος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο και θα συνεχίσει στο άμεσο μέλλον, μέχρι να φθάσει η τεχνολογία σε ένα αρκετά προηγμένο επίπεδο. Σε ό,τι αφορά τη Θέρμανση, το φυσικό αέριο σιγά σιγά διεισδύει στην ελληνική αγορά, αλλά βεβαίως, δεν θα πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι ειδικά για τις νησιωτικές περιοχές χρειάζονται ακριβοί σταθμοί αποθήκευσης. Ας μην παραγνωρίζουμε, τέλος, το γεγονός ότι το σημερινό επίπεδο τεχνολογίας, αλλά και το κόστος, δεν επιτρέπουν στις ΑΠΕ να υποκαταστήσουν τις συμβατικές μονάδες. Χρειάζεται, λοιπόν, να διασφαλιστεί ένα ενεργειακό μείγμα που να εξασφαλίζει, τόσο την ενεργειακή επάρκεια, αλλά και τη μέγιστη δυνατή διείσδυση ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο. Σε κάθε περίπτωση, οι πρωτοβουλίες που πήραμε, ως Κυβέρνηση έφεραν αποτέλεσμα.

Η χώρα μας έχει για πρώτη φορά σύγχρονο, ενιαίο και αποδοτικό θεσμικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ. Ο ρυθμός ετήσιας αύξησης της εγκατεστημένης ισχύος ΑΠΕ έχει αυξηθεί από 22% (προ του 2004) σε 36% (μετά το 2004). Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο από Έλληνες, όσο και από ξένους επενδυτές, λόγω ακριβώς αυτού του νέου θεσμικού πλαισίου, που η Ν.Δ. έφερε στο Κοινοβούλιο και έθεσε σε ισχύ. Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι εμείς κάναμε πράξη πρωτοβουλίες, όπως τα “Φωτοβολταϊκά στις Στέγες”, ώστε ο κάθε πολίτης να αισθανθεί ότι είναι στο χέρι του να συμμετάσχει στην κοινή προσπάθεια αξιοποίησης των ΑΠΕ και προστασίας του περιβάλλοντος. Στόχος είναι να φτάσουμε, έως το 2020, την παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ στο 18% της τελικής κατανάλωσης και αυτός είναι ένας στόχος που μπορεί να επιτευχθεί, αν η σημερινή Κυβέρνηση συνεχίσει την πολιτική που ξεκινήσαμε.

Με αφορμή τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης δηλώσατε, μεταξύ άλλων ότι «ο διαμελισμός του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής είναι τουλάχιστον επιπόλαιος». Πώς κρίνετε τη νέα κατανομή αρμοδιοτήτων του πρώην ΥΕΝΑΠ σε διάφορα Υπουργεία;

Εκείνο, το οποίο με ανησυχεί – και γι’ αυτό τον λόγο κατέθεσα, για το θέμα αυτό, σχετική Ερώτηση στη Βουλή- είναι ότι η Κυβέρνηση προχώρησε στο διαμελισμό του ΥΕΝΑΝΠ, χωρίς να έχει δώσει καμία διευκρίνιση για το πώς θα μοιραστούν οι αρμοδιότητες ανάμεσα στα νέα Υπουργεία. Άλλωστε, και ο χρόνος μέσα στον οποίο έγινε αυτό, δηλαδή λίγες μέρες μετά την ανάληψη της Κυβέρνησης, δείχνει ότι δεν έχει προηγηθεί καμία σε βάθος οργανωτική μελέτη ή κάποια άλλη σχετική προετοιμασία από την Κυβέρνηση.

Σε σχετικές επερωτήσεις σας κάνετε λόγο για τους κινδύνους που ο «διαμελισμός» του ΥΕΝΑΠ συνεπάγεται για τη νησιωτική πολιτική; Τελικά πόσο στηρίχθηκε η νησιωτικότητα από τις Κυβερνήσεις της Ν.Δ. και τί αλλάζει, κατά την άποψή σας, με την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

Η νησιωτική πολιτική ήταν από τα βασικά θέματα της κυβερνητικής μας ατζέντας. Εξασφαλίσαμε 3 δισ. ευρώ χρηματοδότησης σε επενδύσεις για τα λιμάνια της χώρας. Αναλάβαμε την πρωτοβουλία για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής, για να ενισχύσουμε το αίσθημα ασφάλειας και να αντιμετωπίσουμε το θέμα της λαθρομετανάστευσης ως ένας κοινό – Ευρωπαϊκό θέμα. Αυξήσαμε τις επιδοτούμενες γραμμές. Στηρίξαμε με απτά μέτρα την ελληνική ναυτιλία κ.τ.λ. Ο αντίκτυπος των αποφάσεων της Κυβέρνησης στον νησιωτικό χώρο, δεν έχει ακόμα φανεί.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθούμε και στη «σαμιακή» καταγωγή σας και στους δεσμούς που σας συνδέουν με το Νομό μας.

Η Σάμος αποτελεί για μένα τη δεύτερη ιδιαίτερη πατρίδα μου και έναν ιδιαίτερο προορισμό. Η μητέρα μου, Ελένη, γεννήθηκε στο Βαθύ. Είναι η κόρη του Κωνσταντίνου Γεωργιάδη, απόγονου του καπεταν Σταμάτη Γεωργιάδη και της Αύρας Γεωργιάδου, το γένος Λαχανά, απόγονου του καπετάν Λαχανά. Θεωρώ τον εαυτό μου κατά το ήμισυ, Σαμιώτη και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό. Χιώτες και Σαμιώτες έχουν προβλήματα και ανησυχίες με κοινους παρονομαστές. Θα ήμουν ευτυχής, αν μου δινόταν η ευκαιρία να αναπτύξω, με τους συμπατριώτες μου στη Σάμο, εναν δημιουργικό διάλογο γι’ αυτά.