Ημερίδα GREENPEACE

Ημερίδα GREENPEACE

Κυριακή 11 Μαΐου 2008, Αθήνα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Η κλιματική αλλαγή, η μεταβαλλόμενη παγκόσμια οικονομική ισορροπία, ο κίνδυνος διακοπής του ενεργειακού εφοδιασμού και η συνακόλουθη γεωπολιτική ρευστότητα, αποτελούν συνιστώσες της παγκόσμιας εξάρτησης από τις, εξαντλούμενες, πρωτογενείς πηγές ενέργειας (υδρογονάνθρακες) και κατευθύνουν τις ενεργειακές και περιβαλλοντικές επιλογές μας.

Η Ε.Ε. αντιλαμβανόμενη την καθολικότητα των συνεπειών αυτών, ήδη από το 2000 είχε παρουσιάσει την Πράσινη Βίβλο για την Ενέργεια (και ενώ η τιμή του πετρελαίου ήταν ακόμη χαμηλή και η κλιματική αλλαγή δεν ήταν υψηλής πολιτικής προτεραιότητας). Η μετάβαση από μία εποχή πολιτικών διακηρύξεων και ποιοτικών – εθελοντικών στόχων, σε συγκεκριμένους, δεσμευτικούς έγινε σταδιακά. Καθοριστικές κατευθύνσεις δόθηκαν από το Πρωτόκολλο του Κυότο (υπεγράφη στις 11 Δεκεμβρίου 1997) το οποίο επικυρώθηκε από 182 χώρες και ισχύει από το 2005 και το οποίο θεμελίωσε ένα πρωτοποριακό σύστημα, σε παγκόσμιο επίπεδο, για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αρχικά κατά 5% μέχρι το 2012. Στη Λισσαβώνα και στο Μπαλί οι παραπάνω στόχοι έγιναν πιο συγκεκριμένοι και δεσμευτικοί.

Ειδικότερα για την Ε.Ε. ο στόχος αυτός, με την ιστορική απόφαση του Ε. Συμβουλίου να ηγηθεί της παγκόσμιας προσπάθειας, αποφασίστηκε να είναι 20% όχι μόνο για τη μείωση των εκπομπών έως το 2020 (30% σε σχέση με τα επίπεδα εκπομπών του 1990) αλλά και για τη διείσδυση των ΑΠΕ στην τελική κατανάλωση ενέργειας και την ΕΞΕ. Η Επιτροπή πρότεινε ειδικούς ποσοτικούς στόχους για κάθε ΚΜ και μηχανισμούς εφαρμογής. Μετά το 2012, όταν λήξουν τα ΕΣΚΔΕ, οι αγορές και οι επιχειρήσεις θα πρέπει να οργανωθούν κατάλληλα ώστε να μπορούν να υλοποιήσουν επενδύσεις για τον περιορισμό του κόστους των εκπομπών αλλά και να αντιμετωπίσουν τα υψηλά κόστη εμπορίας δικαιωμάτων (η ηλεκτροπαραγωγή μπαίνει πλέον σε πανευρωπαϊκό χρηματιστηριακό σύστημα αδειών εκπομπής (ETS) με υποχρέωση όλων των εταιρειών να αγοράζουν σε δημοπρασία το σύνολο των αδειών που χρειάζονται).

Η ενεργειακή ασφάλεια και η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής με τρόπο επωφελή για την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών είναι μια δύσκολη εξίσωση. Μια εξίσωση μετατροπής των προκλήσεων σε ευκαιρίες για επίλυση μεγάλων περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων. Για το λόγο αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Όπως άλλωστε είπε ο Αμερικανός εκπαιδευτικός Γουίντνεϊ Γιάνγκ : “είναι προτιμότερο να προετοιμαστείς για μια ευκαιρία και να μην την έχεις, παρά να έχεις μια ευκαιρία και να μην είσαι προετοιμασμένος”..

Και η προετοιμασία αυτή σημαίνει κατάλληλες ενεργειακές επιλογές, ελεύθερη λειτουργία των αγορών και του ανταγωνισμού αλλά και εμπλουτισμός των τεχνικών, οικονομικών, γνωστικών και ανθρώπινων μέσων.

Πάνω απ’ όλα όμως σημαίνει τέσσερα πράγματα :

(α) σοβαρή αξιολόγηση των ενεργειακών δυνατοτήτων όλων των πηγών ενέργειας και των αντίστοιχων περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών τους επιπτώσεών ώστε να γίνουν επιλογές που δεν θα μεταβιβάζουν τα προβλήματα στις επόμενες γενιές και δεν θα εξαντλούν τους οικονομικούς και περιβαλλοντικούς πόρους.

(β) σοβαρή αξιολόγηση παραγόντων με αβεβαιότητες όπως: η εξέλιξη της ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο ή άνθρακα, το μέλλον της πυρηνικής ενέργειας, οι προοπτικές των τεχνολογιών δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα, οι δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης των ΑΠΕ και η προσαρμογή των καταναλωτών σχετικά με την ΕΞΕ και την ΟΧΕ.

(γ) διαφοροποίηση ως προς τις πηγές ενέργειας (ΑΠΕ, καθαρά ορυκτά καύσιμα, πυρηνική ενέργεια, όπου βεβαίως αυτό αποτελεί στρατηγική επιλογή), ως προς τον προμηθευτή ενέργειας (Νορβηγία, Ρωσία, Αφρική, Αμερική, Κασπία) και, τέλος, ως προς τη μεταφορά ενέργειας (δηλαδή τους διαύλους διακίνησης, τους νέους αγωγούς και τους σταθμούς ΥΦΑ).

(δ) δυναμική, ανοικτή, ανταγωνιστική και μεγάλη αγορά που να είναι σε θέση να στείλει τα σωστά μηνύματα για ενεργειακές επενδύσεις και να προσφέρει πραγματικά και αποτελεσματικά κίνητρα και στους διαχειριστές δικτύων και στους φορείς ηλεκτροπαραγωγής για να επενδύσουν. Άλλωστε, η Ε.Ε. αναμένει μακροχρόνια οικονομικά οφέλη από τις νέες ενεργειακές τεχνολογίες που θα εφαρμοσθούν σε όλους τους τομείς ώστε αποκτώντας σημαντικό συγκριτικό ανταγωνιστικό να μπορεί να είναι διεθνώς ανταγωνιστική εξάγοντας σε τρίτες χώρες και ιδίως προς την Κίνα και την Ινδία

Με δυο λόγια ολοκληρωμένη ενεργειακή στρατηγική και συνεργασία για μια βιώσιμη, διαφοροποιημένη και ασφαλή ενεργειακή οικονομία.

Το πρότυπο του μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας που εφαρμόζει μία Ευρωπαϊκή χώρα έχει συγκεκριμένες αρχές και παραμέτρους. Κάθε χώρα εξειδικεύει το ενεργειακό της μίγμα και ιεραρχεί τις προτεραιότητές της ανάλογα με τη γεωγραφία, τη γεωμορφολογία και τους φυσικούς πόρους της, τα ιστορικά δεδομένα της ενεργειακής της κατάστασης, τις οικονομικές της δυνατότητες, τις ειδικές ευαισθησίες που τυχόν υπάρχουν.

Το σημερινό μοντέλο της χώρας μας είναι σπάταλο, ρυπογόνο και ελλειμματικό. Επειδή είναι ελλειμματικό, δεν είναι ασφαλές. Επειδή είναι σπάταλο και ρυπογόνο δεν είναι ανταγωνιστικό. Επειδή δεν είναι ανταγωνιστικό και καθαρό, δεν είναι και βιώσιμο. Συνεπώς χρήζει ριζικών και τολμηρών παρεμβάσεων υπό τα νέα δεδομένα της εποχής μας.

Συνεπώς, είναι αναγκαίος ο σχεδιασμός και η συνεπής υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής στον ενεργειακό τομέα που θα μεγιστοποιεί τα οφέλη για την εθνική οικονομία, το περιβάλλον και τη κοινωνία με κανόνες διαφανείς και ισότιμους για όλους, κανόνες που θα δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα, για την υλοποίηση των αναγκαίων ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων.

Βραχυπρόθεσμα, θα πρέπει να βελτιωθεί η ενεργειακή αποδοτικότητα, μέσα από τη προώθηση ειδικών δράσεων ΕΞΕ και ΟΧΕ, την αξιοποίηση των δυνατοτήτων των «καθαρών» και αποδοτικών ενεργειακών τεχνολογιών και την ταχύτερη διείσδυση των ΑΠΕ. Μακροπρόθεσμα θα πρέπει να υλοποιηθούν τα μεγάλα έργα ενεργειακών διασυνδέσεων για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού μέσω της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών και να δημιουργηθούν αξιόπιστα και σταθερά θεσμικά, ρυθμιστικά και ελεγκτικά πλαίσια για την ομαλή λειτουργία των ενεργειακών αγορών και του ανταγωνισμού.

Ο τελευταίος αυτός στόχος απαιτεί διαρκή προσπάθεια. Ιδίως στη χώρα μας όπου ο περιορισμός της γραφειοκρατίας και η απλούστευση της νομοθεσίας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Γιατί προϋποθέτει ένα δεκτικό σε καινοτομίες δημόσιο τομέα που θα ρυθμίζει και θα χωροθετεί καλύτερα, θα παρέχει μια ισχυρότερη τεχνολογική βάση, ένα αρτιότερο δίκτυο άυλων και υλικών υποδομών και ένα αποτελεσματικότερο σύστημα χρηματοοικονομικής διαμεσολάβησης.

Στο πλαίσιο αυτό ο ΜΕΣ εξέτασε αρκετά σενάρια και ανέλυσε βασικές παραδοχές σχετικά με την εξέλιξη των τιμών των καυσίμων, της ζήτησης ΗΕ, της Κατανάλωσης ΦΑ και της διείσδυσης των ΑΠΕ στο Ενεργειακό Ισοζύγιο. Για τη διείσδυση των ΑΠΕ εκτός από τα θέματα ευστάθειας του συστήματος, κατέστησε αντιληπτό ότι χρειαζόμαστε και αντίστοιχη ισχύ θερμικών μονάδων που θα καλύπτουν την ζήτηση σε περιόδους άπνοιας.

Το μίγμα των μονάδων που πρέπει να καλύψει τις ανάγκες στην απελευθερωμένη αγορά ΗΕ προσδιορίζεται βασικά από τους επενδυτές, τις συνθήκες εμπορίας των ρύπων και τις τεχνικές προδιαγραφές που μπορεί να τίθενται για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων (ένα βέλτιστο μίγμα θα περιλάμβανε 30% ΑΠΕ, 20-25% ΦΑ, 20-25% λιγνίτη – για να υπάρχει και διάρκεια και, τέλος,.άνθρακα ανάλογα με τη διείσδυση των ΑΠΕ).

Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν (τόσο στην Ελλάδα αλλά και την υπόλοιπη ΕΕ) θα πρέπει να καλύπτουν όλους τους επιμέρους ενεργειακούς τομείς: ριζική βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στα κτίρια και στις χρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας, αναδιάρθρωση δομής μεταφορών, σημαντικός περιορισμός της χρήσης στερεών καυσίμων σε μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (εκτός εάν αναπτυχθεί με νέες τεχνολογίες καθαρού άνθρακα με προοπτική χρήσης συστημάτων δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα), μεγάλη επιτάχυνση των επενδύσεων σε ΑΠΕ (αιολικά, ηλιακά) και μεγάλη επέκταση της χρήσης της βιομάζας για ενεργειακούς σκοπούς

Ο χρόνος που απομένει μέχρι το 2020 είναι λίγος και αν οι στόχοι δεν επιτευχθούν οι οικονομικές επιπτώσεις θα μετακυλήσουν στους καταναλωτές. Αν η δομή της παραγωγής ΗΕ παραμείνει ίδια, από το 2013 και μετά θα καταβάλλονται περίπου 2,2 δις € το χρόνο για αγορά δικαιωμάτων εκπομπής, με αποτέλεσμα οι τιμές του ρεύματος να επιβαρυνθούν κατά 45%.

Οι στόχοι της Ε.Ε. προσφέρουν την ευκαιρία για να ξεφύγουμε από το απαράδεκτα χαμηλό τεχνολογικό και περιβαλλοντικό μας επίπεδο στον ενεργειακό τομέα, να αξιοποιήσουμε το πλούσιο δυναμικό σε ΑΠΕ, να συμμετάσχουμε στην τεχνολογική και βιομηχανική προοπτική της Ευρώπης και να εξορθολογίσουμε το ενεργειακό μας μίγμα. Παράλληλα θα δημιουργηθούν νέες εγχώριες οικονομικές δραστηριότητες και ευκαιρίες απασχόλησης περιλαμβανομένων των ενεργειακών τεχνικών και επιθεωρητών στα. Αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ένα νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό που θα τεκμηριώνει την ανάγκη μεγάλων, ριζικών και τολμηρών αλλαγών σε όλους τους επιμέρους ενεργειακούς τομείς. Συνεργαζόμαστε και αναγνωρίζουμε τη συνδρομή της Ευρώπης σε αυτό. Η οποία άλλωστε είναι και ο πολυτιμότερος καρπός της Ελλάδας όπως είχε πει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.

Οι ΑΠΕ ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στους στόχους της Ε.Ε.: Επιτυγχάνουν ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού γιατί πρακτικά είναι ανεξάντλητες και έχουν μηδενικό κόστος καυσίμου. Συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών αλλά και στην πρόληψη της ρύπανσης από τα ραδιενεργά απόβλητα, το φωτοχημικό νέφος (NOx), τα αιωρούμενα σωματίδια, την όξινη βροχή, κ.α. Τέλος, συμβάλουν στην ανταγωνιστικότητα & ανάπτυξη (είναι ενδεικτικό ότι μόνον τρεις χώρες, η Γερμανία, η Ισπανία και η Δανία, παράγουν το 84% της συνολικής ισχύος από αιολική ενέργεια στην Ε.Ε. και μάλιστα, μεγάλο μέρος της ισχύος αυτής παράγεται μέσα και κοντά σε οικιστικά σύνολα, ώστε να εκμηδενίζονται οι απώλειες στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής της ενέργειας).

Παρά τις καλές προθέσεις, ένα προτεινόμενο αιολικό πάρκο ή εργοστάσιο γεωθερμικής ενέργειας μπορεί να είναι τόσο επικριτικό από τους ντόπιους όσο και το στήσιμο ενός πύργου πετρελαιοπηγής. Αυτό δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο στα έργα ΑΠΕ. Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και να αναλάβουμε να είμαστε εκείνοι που θα τις πραγματοποιήσουμε. Η λεγόμενη Οπτική όχληση δεν είναι περιβαλλοντικό επιχείρημα. Ο Θάνατος πουλιών δεν είναι ζήτημα. Θέμα Θορύβου δεν υφίσταται. Η κατάληψη μεγάλων εκτάσεων δεν ευσταθεί. Μόνο το 1% της απαιτούμενης από το νόμο έκτασης χρησιμοποιείται από τις ανεμογεννήτριες ενώ το 99% εξακολουθεί να χρησιμοποιείται όπως και πριν την εγκατάσταση του πάρκου.

Τα Αιολικά είναι μία τεχνολογικά ώριμη και οικονομικά ανταγωνιστική επιλογή με μηδενικό κόστος καυσίμου. Η χρήση μιας ανεμογεννήτριας τελευταίας τεχνολογίας των 2MW συνεπάγεται την αποφυγή εκπομπής 4.500 τόνων CO2 και ανάλογων ποσοτήτων διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου, στάχτης και σωματιδίων. Εκτός από την διάσταση αυτή τα αιολικά συμβάλλουν στην επάρκεια προσφοράς ενέργειας, αντιμετωπίζουν την αστάθεια των τιμών του πετρελαίου και του ΦΑ και αποκεντρώνουν το ενεργειακό σύστημα μειώνοντας τις απώλειες της μεταφοράς.

Παράλληλα, η εμπειρία δείχνει ότι η κατασκευή και λειτουργία Αιολικών Πάρκων, συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσω και του ειδικού τέλους προς τους δήμους που έχει καθοριστεί ίσο με 3% επί της προ ΦΠΑ τιμής πώλησης της ΗΕ (Ν.3468 / 2006, Άρθρο 25), αλλά και των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργούνται τοπικά. Κατά την κατασκευαστική περίοδο ενός πάρκου 100 MW, δημιουργούνται 100 εως 150 θέσεις απασχόλησης ετησίως, οι οποίες κατά 30-40% καταλαμβάνονται από τοπικό εργατικό δυναμικό. Επίσης δημιουργούνται 25 -30 μόνιμες θέσεις εργασίας κατά την 20ετή λειτουργία τους. Ακόμη ανοίγονται πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας στη βιομηχανία κατασκευής και συναρμολόγησης μεγάλων τμημάτων του ηλεκτροπαραγωγικού εξοπλισμού, που κατά το μεγαλύτερο μέρος γίνεται στην Ελλάδα.

Για την κατασκευή ενός πάρκου, ένα ποσό δαπανάται τοπικά σε εργολάβους, προμηθευτές, μισθούς και δορυφορικές υπηρεσίες, ενώ για τη λειτουργία του απαιτείται ετήσια δαπάνη επίβλεψης και συντήρησης 40% του οποίου διοχετεύεται στη τοπική οικονομία.

Τέλος εκτός από τις άμεσες και μετρήσιμες εισροές και θέσεις απασχόλησης, η κατασκευή συνοδεύεται από σειρά αντισταθμιστικών οφελών όπως έργα υποδομής, κοινωφελή έργα κλπ ή προωθούνται νέες, εναλλακτικές και ιδιαίτερα κερδοφόρες μορφές τουρισμού, όπως ο οικοτουρισμός (επισκέψεις σε εγκαταστάσεις).

Που βρισκόμαστε σήμερα σε σχέση με τους παραπάνω στόχους:

Έχει μειωθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο με την επέκταση της χρήσης του ΦΑ τόσο στην παραγωγή ΗΕ όσο και στη βιομηχανική και οικιακή κατανάλωση (στοιχεία) και την υλοποιηση επενδύσεων ΑΠΕ μέσω των ισχυρών κινήτρων που χορηγήθηκαν από τον ΑΝ και το ΕΠΑΝ (στοιχεία).

Επίσης έχει μειωθεί η ένταση χρήσης λιγνίτη, στο πλαίσιο τόσο της λελογισμένης χρήσης των αποθεμάτων, όσο και της φιλοπεριβαλλοντικής λειτουργίας του τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Χαρακτηριστική είναι η μείωση στο ποσοστό συμμετοχής του λιγνίτη στην εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή από 62% το 2003 στο 50% το 2007, ενώ αναμένεται περαιτέρω μείωση του ποσοστού αυτού τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Υπερδιπλασιάστηκε η εγκατεστημένη ισχύς από ΑΠΕ στο διασυνδεδεμένο. Από 420 ΜW τ0 2004, φθάσαμε στα 870. Άδεια παραγωγής έχουν λάβει σχεδόν 500 μονάδες συνολικής ισχύος άνω των 6,2GW. Εκτιμάται ότι η εγκατεστημένη ισχύς αιολικών το 2010 θα φθάσει στα 2,1GW, με βάση συντηρητική εκτίμηση, και ίσως πλησιάσει τα 3,5GW, με βάση τις αισιόδοξες εκτιμήσεις του ΥΠΑΝ, του ΣΕΕΣ και του ΚΑΠΕ.

Όσον αφορά τους στόχους που έχει θέσει η Ελλάδα για το 2010, η συνολική εγκατεστημένη ισχύς του συνόλου των ΑΠΕ θα ανέρχεται στα 7,6GW, τα οποία θα παράγουν περίπου 14,5TWh, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 20,1%. Στα παραπάνω νούμερα μπορούμε να κάνουμε μια περαιτέρω ανάλυση, και να πούμε ότι συγκεκριμένα τα αιολικά θα ανέρθουν στα 3,7GW εγκατεστημένης ισχύος, και παραγωγή περίπου 7,7TWh, δηλαδή θα συμμετέχουν κατά 10,7% στο στόχο (περίπου το 50% του συνόλου των ΑΠΕ).

Πηγή: 4η ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΕ ΤΟ ΕΤΟΣ 2010, ΥΠΑΝ 2007

Ενισχύθηκαν τα δίκτυα μεταφοράς ΗΕ, ειδικά στις περιοχές υψηλού αιολικού δυναμικού (νησιωτικές περιοχές, Νότια Εύβοια, Ανατολική Πελοπόννησος, Θράκη)

Υλοποιήθηκαν έργα ενίσχυσης του Συστήματος Μεταφοράς και Διανομής ΗΕ προκειμένου να αντιμετωπισθεί η μεγάλη γεωγραφική ανισορροπία μεταξύ παραγωγής (βορράς) και κατανάλωσης (νότος).

Προωθήθηκαν έργα διασύνδεσης των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα για την κάλυψη των αναγκών τους αλλά και την αύξηση της ικανότητας εγκατάστασης μονάδων ΑΠΕ.

Έγινε προσεκτική κατανομή και διαχείριση των εκπομπών ρύπων σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ για τον περιορισμό της αύξησης των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου.

Μειώθηκε η σπατάλη ενέργειας στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα

Με το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, που βρίσκεται στην τελική ευθεία θεσμοθέτησής του, διαμορφώνεται μια πολιτική χωροθέτησης των έργων ΑΠΕ, καθιερώνονται κανόνες και κριτήρια χωροθέτησης που θα επιτρέπουν αφενός τη δημιουργία βιώσιμων εγκαταστάσεων ΑΠΕ και αφετέρου την αρμονική ένταξή τους στο ανθρωπογενές περιβάλλον.

Προωθούμε εθνικό σχεδιασμό που θα ελαχιστοποιεί το διοικητικό κόστος, θα εξαλείφει τα εμπόδια και τη γραφειοκρατία για την υλοποίηση των επενδύσεων και θα μεγιστοποιεί τα οφέλη για την εθνική οικονομία, το περιβάλλον και τη κοινωνία. Δυο παραδείγματα :

Προωθούμε μια νέα αγορά ενεργειακών υπηρεσιών με τη δημιουργία θεσμικού πλαισίου για τη ‘Χρηματοδότηση από Τρίτους (ΧΑΤ) σε ενεργειακά έργα’.

Δημιουργούμε cluster στον τομέα των ΑΠΕ, ενός δηλαδή πλέγματος εταιρειών που θα δραστηριοποιούνται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέσω της πρόσβασή τους σε υποδομές και υποστηρικτικούς μηχανισμούς, σε χρηματοδότηση και σε εργαλεία, με τελικό σκοπό την ενδυνάμωσή τους, την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξής τους, καθώς επίσης και την μεγιστοποίηση της ανταγωνιστικότητάς τους.

Προωθούμε την ένταξη στο ΕΣΠΑ και ειδικότερα στο ΕΠΑΕ νέων ενεργειακών έργων που θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο την ανάπτυξη.

Εργαζόμαστε για μια εύρωστη και εξωστρεφή οικονομία με, σταθερά, υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Για μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν τη θέση μας στο διεθνή ανταγωνισμό. Για ένα δημόσιο τομέα σύγχρονο, αποτελεσματικό, μη γραφειοκρατικό, μη τυπολατρικό, που να αναλαμβάνει ευθύνες, να μην απαξιώνει τη γνώση, να συνδέει την αποδοτικότητα με το μισθό και την εξέλιξη της καριέρας. Για μια κοινωνία ευκαιριών και αλληλεγγύης.

Η δράση μας είναι συγκεκριμένη, οικονομικά αποτελεσματική και κοινωνικά αποδοτική. Ενισχύουμε την ανταγωνιστικότητα, ενθαρρύνουμε την καινοτομία, στηρίζουμε την έρευνα, προωθούμε τις νέες τεχνολογίες, αναβαθμίζουμε τη θέση μας στο διεθνή ενεργειακό χάρτη.

Στο πνεύμα αυτό διαχειριζόμαστε τις εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα που είναι ταχύτερες από ποτέ.

Αξίζει να αναφέρουμε εδώ τη διάσημη φράση του John F. Kennedy στην οποία έκανε μνεία ο Επίτροπος για την Ενέργεια κ. Piebalgs. Είναι απόσπασμα από την εναρκτήρια ομιλία του τον Ιούνιο του 1963, κατά τη διάρκεια της κρίσης με την Κούβα.

Αν και το απόσπασμα αναφέρεται στην ειρήνη, είναι πάντα επίκαιρο και καλύπτει όλες τις μεγάλες προκλήσεις της γενιάς μας: “Our problems are man-made, therefore they can be solved by man, and man can be as big as he wants. No problem of human destiny is beyond human beings. Man’s reason and spirit have often solved the seemingly unsolvable, and we believe that he can do it again. ”

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

«Τα προβλήματά μας έχουν προκληθεί από τον Άνθρωπο, άρα μπορούν και να επιλυθούν από τον Άνθρωπο. Ο Άνθρωπος μπορεί να διευρύνει το όραμα και τις δυνατότητές του όσο θέλει. Κανένα πρόβλημα του ανθρώπινου μέλλοντος δεν είναι πέρα και εκτός των ικανοτήτων του Ανθρώπου. Η λογική και το πνεύμα του Ανθρώπου έχουν συχνά επιλύσει το φαινομενικά άλυτο, και πιστεύουμε ακράδαντα ότι μπορεί να το κάνει ξανά».